współżycie z dziadkami

[Gość: ada]

Jestesmy mlodym malzenstwem studenckim.Niedlugo urozi sie nasz pierwszy
dzidzius, i zarazem pierwszy wnuk naszych rodzicow.Nie mieszkamy z nimi,nie
mamy tez jeszcze wlasnego mieszknka.Przeraza mnie mysl o wiecznie wtracajacych
sie dziadkach:moja mama i tesciowie wiedza wszystko najlepiej..Zastanawiam sie
jak uniknac denerwujacych komentarzy i wtracania sie we wszystkie sprawy od
uzywania pampersow po sprawe mieszkania w miescie-przeciez sa dwa duze
miszkania na wsi..problwm tylko ze z nimi..Prosze o komentarz

[Gość: Anka]

Ustal na początek, że dziadkowie są na wyraźne żądanie pomocy. Inaczej wejdą
wam na głowę

[Gość: ala]

kategorycznie zabronic wtracania sie.
albo przytakiwac i robic swoje.
ew. poprosic aby uczestniczyli z wami w szkole rodzenia i posluchali jak sie
teraz pielęgnuje niemowleta.
ale skoro, jak piszesz, sa wszechwiedzacy to zawsze sie beda wtranzalac dlatego
chyba nie mozna sobie na to pozwolic i koniec. pod sankcja niewidzenia sie z
wnukiem.

[Gość: kasia]

Przytakiwać i robić swoje.Dla świętego spokoju.Może kiedyś będziesz
potrzebowała ich pomocy.Po co drzeć koty.

[Gość: Janek]

Ado - Dlaczego juz przeraża Cie taka myśl. A może powinnas sie cieszyc że
będziesz miała pomoc bliskich Ci osób. Osób Ci życzliwych i napewno z
doswiadczeniem. Ten kapitał dobrze jest miec i go wykorzystać, miec go pod
ręką. Twoja mama i teściowa napewno dużo wiedzą o wychowaniu dzieci. One juz
swoje przeszły. Wykorzystaj ich doświadczenie. Nie ucz sie na swoich błędach!!!
nie słuchaj rad Anki, Kasi , Ali i im podobnych małolatów. One nie znaja zycia.
Jesteś młoda i napewno dużo musisz się nauczyć. Oczywiście Ty masz prawo mieć
swoje prywatne życie , także prawo do błędów, ale nie odrzucaj rad ludzi Ci
przyjaznych. Dobrze na tym wyjdziesz, także Twoje Dziecko.Wiem coś o tym.

[Gość: Doki]

Nie zgadzam sie ani na jote z Jankiem. Dobrymi checiami pieklo wybrukowane,
takze checiami dziadkow. Dziadkowie na ogol sa niekonsekwentni i juz nie
bardzo pamietaja jak wychowywali swoje dzieci, a wnuki po prostu
rozpieszczaja. Od tego sa.
Poza tym wlasnie ucz sie na wlasnych bledach. To najlepsza szkola. Od czasu
gdy Twoi rodzice mieli tyle lat co Ty, swiat zmienil sie kompletnie.
Mieszkamy prawie 1000 km od najblizszej babci i dobrze. Choc czasem ciezko, bo
jestesmy zdani tylko na siebie, w sumie chyba lepiej bo z problemami po prostu
MUSIMY sobie poradzic, a nikt nam sie nie wtraca. Postaraj sie jak najszybciej
o wlasny kat i zmykaj na swoje. Z rodzina najlepiej wychodzi sie na zdjeciu.

[Gość: Martyna]

Ja bym jednak nie radzila przytakiwania i robienia swojego po cichu bo zale i
niezadowolenie bede sie zbieraly az w koncu wybuchna.
Darcie kotow tez nie jest rozwiazaniem ja bym radzila usiasc wspolnie
najlepiej w 6 i spokojnie rzeczowo porozmawiac najlepiej jak przygotujecie sie
do tej rozmowy np wypiszecie na kartce co chcecie powiedziec.

Jestescie rodzicami i to wy decydujecie o waszym dziecku. Ja na waszym
miejscu powiedziala na poczatek , ze doceniam pomoc, zaangazowanie z ich
strony , ze sa wspanialymi dziadkami, rodzicami, tesciami ale wy jestescie
mlodym malzenstwem i chcecie podejmowac wasze wlasne decyzje, ze mozecie
zaakceptowac delikatne sugestie ale decyzje beda nalezaly do Was.itp

[Gość: ada]

Dziekuje za odzew w mojej sprawie!Ten problem pewnie jest stary jak swiat i
nadal budzi takie same emocje..
Zdaje sobie sprawe,ze przynajmniej na poczatku bedzie ciezko.Wiem,ze
rodzice,ktorzy wychowali swoje dzieci sa najlepszymi doradcami ale przeciez
kiedys inaczej wychowywalo sie dzieci.Na wlasnym przykladzie moge powiedziec
jak moja mama mnie wychowywala-to z opowiesci babci..Wszystko bylo
wygotowane,czysciutkie,ja bylam zawsze ubrana z dwiema warstwami na
zapas;zadnego zbytniego przytulania,a najlepsza metoda wychowawcza byl
klaps..Efetky tego takie,ze nie majac zbyt duzego kontaktu z bakteriami
wiecznie bolal mnie brzuch po zjedzeniu czegos nie umytego,a przegrzanie bylo
powodem wiecznej anginy,co za tym idzie i antybiotykow..
mysle,ze w naszym przypadku najlepiej poskutkuje metoda przytakuj i rob
swoje,bo z moja mama sie na pewno nie wygra-zawsze bedzie cos komentowac
(podobnie tesciowa)a moje prosby tak jak do tej pory beda wpadac jednym uchem a
drugim..(przyklad:mamo jak chcesz do nas przyjechac wczesniej zadzwon;efekt
mama obrazona przez dwa tygodnie i brak reakcji..)
Najbardziej nie moge pojac skad wzielo sie w niej nagle tyle zaborczej
milosci,wczesniej nie mialysmy ze soba dobrego kontaktu!

[Gość: Martyna]

Drogs Ado!

Wierze Ci, ze sa ludzie niereformowalni i trudno sie z nimi rozmawia a nawet
jak sie z Toba zgodza to i tak postapia inaczej.
Ja bym jednak nie rezygnowala z proby prawdziwego porozumienia miedzy wami
chociaz dla wlasnej satysfakcji, ze staralas sie tlumaczyc , przekonywac itd

Komunikacja miedzyludzka to jednak bardzo trudna do opanowania sztuka ale
warto probowac.

współżycie z doroslymi dziecmi

[Gość: dodo]

a ja mysle, ze stosunki pomiedzy mlodym malzenstwem i rodzicami/dziadkami
wynikaja bezposrednio z tego, czy owi rodzice/dziadkowie traktuja tych mlodych
jako rownorzednych sobie doroslych, czy raczej wciaz jak dzieci, ktore trzeba
pouczac, pomagac im, naprawiac wyrzadzone przez nich szkody, pozyczac pieniadze
do 1-go itd.
jezeli doki jest oddalony od swoich rodzicow/tesciow/dziadkow swojego dziecka
o 1000 km a ja np. bywalam oddalona o wiele, wiele razy tyle, to jasne jest, ze
sama odleglosc geograficzna jest dowodem na kompletna samodzielnosc. nic juz
nie trzeba udowadniac werbalnie.
to sie na pewno duzo bardziej komplikuje gdy mlodzi sa "w zasiegu reki" i na
codzien widac, ze z czyms sobie nie radza albo sami przychodza z prosba
o pomoc. wtedy trudniej powiedziec sobie "to sa dorosli ludzie, niech robia, co
uwazaja za stosowne, bo sami beda ponosic konsekwencje swoich bledow". czesto
bowiem, niestety, bywa tak, ze konsekwencje (chocby finansowe) przychodzi
ponosic owym rodzicom doroslych juz dzieci.
w jakims sensie dzieci musza "udowodnic" swoim rodzicom swoja doroslosc
i dojrzalosc. nie wystarczy po prostu skonczyc 18 lat i wyniesc sie z domu.
u roznych rodzicow roznie z tym bywa, wielu przez dlugie lata nie chce sie
pogodzic z faktem, ze ich 40-letni bobas jest juz doroslym facetem z brzuszkiem
i po 2 rozwodach
zmierzam do tego, ze dobrze jest szukac sposobu i formy przekazania swoim
rodzicom tej krotkiej informacji "jestesmy dorosli, wiemy co robimy, jesli
robimy zle - sami zaplacimy za swoje bledy". i nie mam tu na mysli zerwania
stosunkow czy trzaskania drzwiami, raczej wlasnie bardziej "dojrzaly" sposob
komunikacji. pelna samodzielnosc. gotowosc do rozmow jak rowny z rownym.
podkreslanie wlasnej wartosci i pozycji itd.
kazdy swoich rodzicow jednak jakos zna i jesli jest naprawde dorosly to
powinien umiec sie z nimi porozumiewac. jak rowny z rownym wlasnie.

absolutnie nie na temat

[roseanne]

Dodo!!!
lubie Cie

[Gość: dodo]

naprawde tak myslisz?
a ja czytam, co autorka watku napisala i mysle sobie tak - sa studenckim
malzenstwem, mieszkaja pewnie w akademiku albo wynajmuja kwatere, jest duza
szansa, ze rodzice pomagaja im finansowo, zdecydowali sie miec dziecko nie
bedac w pelni samodzielni (moge sie mylic ale tak to wyglada z powierzchownego
opisu) ale juz sa obawy, ze sie dziadkowie beda wtracac. no a jak sie maja nie
wtracac, jak te ich "dorosle" dzieci jeszcze takie nie do konca samodzielne?
nie ma dymu bez ognia itd...
ale... moge sie mylic i sie nie upieram - moze studia juz koncza, moze praca
jest juz nagrana, moze juz niedlugo kupia wlasne mieszkanie i wszystkie moje
wnioski powyzsze sa naprawde nie na temat czlowiek uczy sie cale zycie...
glownie pokory

[roseanne]

no nie, niezrozumialysmy sie.
to nie twoja wypowiedz byla nei na temat ,tylko moj wtrat.
lubie Cie, za sposob rozumowania.
zwlaszcza ten fragment o niezaleznosci finansowej= zdolnosc podejmowania decyzji

do roseanne

[Gość: dodo]

czerwienie sie (choc zem nie roza) i odwdzieczam sie sympatia -
gdy patrze sobie na moja trawe mysle czasem o ogrodku,
w ktorym roseanne dopieszcza "zielone" i po ktorym kubo-ule biegaja o swicie po
zroszonej trawie motyle lataja, tulipany (papuzie?) otwieraja czerwone
i zolte pyszczki, roseanne jest happy...
dziekuje.

[Gość: krawczyk]

naprawde warto powalczyc o niezaleznosc od dziadkow, wszystkim wam to wyjdzie
na dobre, takze zycze wam, zebyscie potrafili przede wszystkim sami w sobie sie
od nich uniezaleznic, w swoich umyslach i sercach - jesli to bedziecie
potrafili osiagnac, to i "fizyczna" autonomie latwiej bedzie osiagnac

a z dzieciakiem, skoro jestescie studentami, juz teraz spokojnie mozecie
zamieszkac na "swoim" - w akademiku

niejednej parze poprzez przejsciowy, akademikowy etap udalo sie uzyskac pelna
samodzielnosc - i wam udac tez to sie moze

powodzenia! )))

[Gość: ada]

Nie zastanawialam sie wczesniej nad tym jak nasi rodzice nas
traktuja,oczywistym jest dla mnie fakt,ze rodzicow sie nie zmieni trzeba ich
szanowac za to jakimi sa..Mozlliwe,ze moja apodtktyczna mama traktuje mnie jako
jak dziecko.....chociaz na dobra sprawe specjalnie nie mialysmy dobrego
kontaktu.Jezeli chodzi o srawe finansow to stac nas na wynajecie mieszkanka
(kawalerki)maz ma juz stala prace na pol etatu i sam zarabia wiecej niz moi
rodzice razem,ja do niedawna tylko dorabialam teraz jestem oficjlnie
zarejestrowana-tylko na zwolnieniu.Ostatnio kupilismy sobie autko i mysle,ze w
porownaniu z niejedna rodzina stoimy niezle.Zdecydowalismy, ze bede studiowac
zaocznie i oplacamy tez moje studia.Jezeli chodzi o opieke nad maluszkiem to na
dobra sprawe jestesmy dobrze przygotowani oboje wczesnie zajmowalismy sie
dziecmi-zarobkowo..wlasnie skonczylismy zajecia w szkole rodzenia,dodam
tylko,ze moje studia wiaza sie bardzo scisle z anatomia i fizjologia czlowieka
wiec noworodek nie napawa mnie lekiem-wrecz przeciwnie..
A wracajac do tematu rodzcow wlasnie to jest najbardziej wkurzajace,ze chca oni
kontrolowac i nadzorowac swoje niezalezne dzieci.Uwagi typu musicie kupic
dziecku lozeczko,wozek z buda! oczywiscie wiecie,ze pampersy sa nie zdrowe a
ubranka uzywane-absolutnie zabronione...Jak czlowiek poslucha sobie takich
bzdur to mu sie wlos na glowie jezy.A najbardziej bawi mnie to co ostatnio
zobaczylam jak bylismy w czasie weekendu u obu mamusiek:!!!!!kazda kupuje
lozeczko,bo obie sa przekonane,ze to wlasnie u nich zamieszkamy po
rozwiazaniu..Totalna paranoja,nawet nie biora pod uwage tego,ze przeciez w tym
miescie gzie teraz mieszkamy, pracujemy i studiujemy.Chyba kupie pistolet i
bede miec spokoj i moje nerwy tez.pozdrawiam

[Gość: mamma2]

Ado,
Z tego co piszesz jesteście niezależni finansowo, ale jakoś zależni
psychicznie. Zamiast powiedzieć po ludzku: Mamo, będziemy mieszkać tu i tu,
chcemy tego i tego, jakoś określić własne granice, Ty szukasz pistoletu. Mojej
mamie też z trudem przyszło przełknięcie faktu, że jej córka jest już dorosła,
ale im bardziej pewnie przedstawiałam swoje zdanie, tym było lepiej. Efekt
tego jest taki, że Mama sama jest bardziej asertywna: kiedy dzwonię o pomoc
pomaga, kiedy jej pasuje, a nie jęczy mi nad głową, jak to bardzo się
poświęca. Z teściową było gorzej, nie potrafiłam być tak otwarta, mimo
wspólnych zajęć w szkole rodzenia do tej pory przykrywa dzieciom "dekolty"
i "gołe" plecki. Na szczęście cały czas trzymamy sztamę z mężem i ona też się
stara jakoś współpracować.
Ado masz jeszcze trochę czasu na negocjacje, zrób to teraz i w razie czego
powołuj się na wspólną umowę.
Pozdrawiam

[Gość: Ewka]

Biedni dziadkowie, oni nic tylko chca te pieluchy zmieniac i placzu wnuka
wysluchiwac. Przejdz do realu dziewczyno. To ty bedziesz chciala ich pomocy a
nie odwrotnie. Wierz mi jesli to twoje pierwsze dziecko nie bedziesz na
poczatku wiedziala jak je wziasc na rece. Bedziesz sie prosic o wskazowki i
pomoc z ich strony. A co zrobisz z dzieciakiem jak bedziecie miec zajecia?

[Gość: ela]

Ewa masz calkowita racje.Ja dziekuje Bogu, ze jak urodzilam syna mialam
tesciow.Rodzice juz niestety nie zyli."Instytucje"dziadkow docenia sie niestety
pofakcie.Szkoda sa bardzo pomocni.A ze sie wtracaja-chca tylko pomoc.Ciekawe
jakimy my bedziemy rodzicami/dziadkami.

[fnoll]

cze

dziadek dziadkowi nierowny, ale ja tam sobie cenilem fakt, ze jako tez
studenckie malzenstwo mielismy nasze dziecko w "swoich rekach" (czy tez na
swojej glowie), i z tego co widze u innych akademikowych dzieciatych studentow,
to dzieci raczej kiepsko znosza czeste wedrowki miedzy dziadkami a rodzicami,
choc trzeba przyznac, ze taka gotowosc dziadkow do zajmowania sie wnukiem sluzy
rodzicom (maja wiecej czasu dla siebie)

jesli razem uzgodnicie "granice" miedzy wami a dziadkami i bedziecie ich
wspolnie pilnowac (bo najwazniejsze, to trzymac sztame ze swoim partnerem, a
nie z rodzicami) - to zdecydowanie bedzie wam latwiej

dziecko potrafi wejsc na glowe, ale jest male, natomiast jak na glowe wejda
dziadkowie, to ojej...

pzdr

fnoll

[Gość: Kasia]

Drogi Janku! Nie jestem małolatą i znam życie.Mam 32 lata i małe dziecko.Mam
również rodziców i teściów , więc znam te układy z własnego doświadczenia a nie
z TV.Poza tym autorka wątku nie musi wcale korzystać z mojej rady.Więcej ogłady!

[yennam]

ojej, po co teraz szukac dziury w calym?
poki co - nie ma problemu.

Wiesz, moze Twoi rodzice jednak przekonaja sie do Twoich metod wychowawczych?
Moja mama tez myslala, ze malutki dziecko trzeba wygrzewac. A teraz, ku zgrozie
niektorych matek i babc, paraduje z dzieckiem ubranym w same bodko i
bejsbolowke. Mysle, ze rodzice, jesli tylko dobrze im wyjasniecie, dlaczego tak
a nie inaczej postepujecie z dzieckiem, beda w stanie zaakceptowac Wasze
pomysly wychowawcze.

Pomysl, jakim dobrodziejstwem, szczewgolnie dla mlodej mamy, jest pomoc
dziadkow. Takie odciazenie pomaga niejednokrotnie uniknac depresji poporodowej -
a to wazne.

Mysle, ze dobrze byloby ustalic z Waszymi rodzicami sposob postepowania z
dziekiem. A jak beda uwazali, ze przesadzacie - przedstawcie argument nie do
odparcia (Przyklad - moje dziecko jest alergiczne. Gdy moja tesciowa chciala
dac 15-miesiecznemu dziecku smazona rybe/dodam, ze potrawa dozwolona jest dla
alergika od 2-3 roku zycia/ powiedzialam: jesli mama chce ryzykowac wyjazc na
ostry dyzur z dzieckiem ze wstrzasem alergicznym , od ktorego maluch moze nawet
umrzec - prosze smialo podawac te rybke. Wiesz, ze podzialalo na wyobraznie?).

Nie klocic sie, ale rozmawiac. Choc czasem rzeczywiscie niemozliwe jest, zeby
nie zaiskrzylo Ale to element zycia... Konflikt pokolen i te sprawy... My
tez kiedys bedziemy rodzicami i tesciami, hie hie