Mój syn - zapominalska guzdrała.

[gonia333]

Proszę napiszcie mi co mam robić bo już nie mam siły.
Mój syn ma 10 lat.Uczy się w miarę dobrze ale mamy inny problem.
Mówiąc prosto jest niesamowitą guzdrałą i na dodatek wszystko zapomina.
Orabianie lekcji które zajmuje ok. 1 godzinę jemu zajmuje 4 godziny.
Nie potrafi się sprężyć, zrobić wszystko i mieć święty spokój.Gdybym go nie
polnowała to nie zdążyłby odrobić lekcji w ogóle.
Jest mi go żal bo nie ma wcale czasu dla siebie.Przecież dziecko powinno mieć
czas też dla siebie.
W szkole nigdy nie nadąża przepisać z tablicy.Sprawdzianów też nie kończy bo
nie zdąży i w ten sposób dostaje gorszą ocenę.Jego to boli i mnie też.
Co robić? Jak mu pomóc?

[mamaestery]

proponuje zapisac go na kurs szybkiego czytania albo nie kurs tylko
generalnie do szkoly (chodzi mi o glbsze poznanie tej metody a nie po
lebkach jak to bywa na kursach) szybkiego czytania
sama nie bralam w nim udzialu ale duzo dobrego slyszalam od wykladowczyni
(ktora poslala tam swoja corke)mowila o genialnych rezultatach to nie tylko
chodzi o nauke szybkiego czytania(ze zrozumieniem tekstu oczywiscie) ale w
konsekwencji tego latwosc przyswajania materialu,krotszy czas jaki dziecko
poswieca na nauke..moze to cos da?..
pozdrawiam

[pade]

Ja mam takiego samego synka, więc nic Ci nie poradzę, ale z chęcia przeczytam
rady innych mam. Mój ma 7 lat i trafia mnie dosłownie, bo trzeba mu ciagle
mówić co ma robić, inaczej w ogóle by z domu nie wyszedł, nie mówiąc już o
ubraniu się, czy odrobieniu lekcji. I jak widzę z wiekiem to nie przechodzi((

[gonia333]

Dzięki za radę, ale kurs szybkiego czytania odpada.Syn czyta super. Chodzi
raczej o takie codzienne czynności.Mycie zębów, odrabianie lekcji.

[iska01]

Mam niestety podobnie.Możemy założyć klub.Mój dziesięciolatek jest zdolny,dużo
czyta i bardzo(!)szybko.Natomiast w "życiu"jest rozkojarzony,przy odrabianiu
lekcji rozgląda sie na boki,na sufit i nie potrafi zebrać myśli póki nie usiąde
obok.Radziłam sie psychologa dwa lata temu,ale powiedział,żeby dać mu czas,bo
taki już ma charakter i trzeba wykazać dużo cierpliwości.Z takich osób podobno
wyrastają artyści (?)którzy żyją ponad czasem...Ogólnie jest trochę lepiej niż
kiedyś,ale odkąd zaczął 4klasę obowiązki namnożyły sie i pół dnia odrabia
lekcje.Może to minie...

[pade]

Mojego "przyspiesza" tylko to, że ma dodatkowe zajęcia i wie, że jak nie odrobi
lekcji czy nie zje to nie zdąży, ale ile mnie to nerwów kosztuje, eh, szkoda
gadać. Trzeba nad nim stać i pilnować. A w domu jeszcze dwulatka....

[misiak36]

Mój 10 latek jest taki sam z tym ,że dodatkowo ma problemy z nauką , lekcje
odrabia całe popołudnia aż do wieczora , o niczym nie pamięta , a dodatkowo ma
brak koncentracji , gdybym z nim nie siedziała nad zadaniem domowym to pewnie by
go wcale nie zdążył napisać , możesz spróbować zgłosić się do poradni PP tam
jest szansa, że mu pomogą ,mój z powodu , że ma bardzo wolne tępo ma na
sprawdziany więcej czasu ( takie są zalecenia , ale czy nauczyciel się do tego
stosuje to już oddzielny temat , wszystko zależy od nauczyciela ) Pozdrawiam i
bądźmy dobrej myśli , że nasze chłopaki z tego wyrosną.

[verdana]

Wyluzujcie.
To chyba 20 taki post, jaki czytam. Wszystkie dotyczą 10-letnich chłopców. Ja
przerabiam trzeciego dziesieciolatka (jeden był dziewczynka) i wszystkie sa
takie same. Mój potrafi wrócic do domu bez tornistra, gubi wszystko, czasem
jest szybki (jak robi cos dla siebie, albo lekcje byle zbyć), a czasami taki
powolny, że wydaje się, ze to na złość.
To mija i w dodatku szybko. Zanim sie obejrzycie, bedziecie miały w domu 12
latka, ktory cały czas się spieszy.
U mnie (no, ale dopiero przy trzecim) najlepiej działa nic nie robienie. Czym
mniej poganiamy, tym jest szybszy. I tyle.

[yasmine33]

To pocieszające co piszesz, bo ja mam tez taki problem z moim 7-letnim synem.
Ostatnio na zajeciach karate ćwiczył w jeansach, bo zapomniał kimono z
szatni...ludzie !!! albo ciagle gubi spodenki po zajęciach z wf lub zostawia
gdzieś czapkę. Idzie na górę i zapomina po co poszedł, po drodze podspiewuje i
myśli o czymś innym, albo ciągle szuka swojej ulubionej zabawki. Też siedze z
nim przy pracach domowych i ogarnia mnie szał, bo wszysko inne jest
ważniejsze...mogłabym tak jeszcze wypisywać, ale przecież to znacie z własnego
doświadczenia. Kochane - cierpliwości !!!! juz niebawem będziemy wspominać to z
rozbawieniem. Pozdrawiam.

[judytak]

jeśli dziecku to przeszkadza, to jest połowa sukcesu ;o)

pozostaje nastawić budzik i ćwiczyć gospodarowanie czasem
czyli: siadając do lekcji dziecko ogląda plan i stwierdza: mam
z przedmiotu X to i to, 15 minut,
z przedmiotu Y to i to, 20 minut,
z przedmiotu Z to i to, 10 minut
wyłoży rzeczy do przedmiotu X, nastawia budzik na 15 minut, i do roboty ;o)

moja mama wprowadziła sama sobie ten system w wieku 12 lat, bo jej szkoda było
czasu własnego
ja stosowałam budzik zdaje się w czwartej klasie, kiedy wszystkie moje klasówki
z mnożenia i dzielenia powypadały na nędzne tróje, co mnie wyraźnie denerwowało
z córką stosowałam budzik w pierwszej klasie w ramach uczenia, jak się uczyć
samodzielnie

syna, obecnie pierwsza klasa, mam trudniejszego :o), on ma powody (i
orzeczenie), żeby być trudnym, niemniej musi się nauczyć zebrać sie w sobie,
więc z nim jestem bardziej bezwzględna :o/
sadzam go do lekcji punktualnie o 18.00, jak przez godzinę nie skończy, to
siedzi dalej przy lekcjach zamiast iść oglądać dobranockę w telewizji...
(to, co ma zadane, w normalnym stanie skupienia zajmowałoby ok. 30 min.)

pozdrawiam
Judyta

do judytak

[kama48]

judytak napisała:

> pozostaje nastawić budzik i ćwiczyć gospodarowanie czasem

to mi sie podoba

> sadzam go do lekcji punktualnie o 18.00, jak przez godzinę nie skończy, to
> siedzi dalej przy lekcjach zamiast iść oglądać dobranockę w telewizji...

Do tego punktu mmiałam zastrzeżenia. Nie krytykuję, że jest to zawsze złe
rozwiązanie, ale jeśli problem tkwi głębiej, to perspektywa kary w postaci
zabrania dobranocki może wręcz opoźnić wykonanie zadania.

[alina66]

przyłączam się do verdany.
Mój syn, kiedy miał 7-10 lat, zastygał rano ze skarpetką w ręku i wzrokiem
wbitym w okno na 15 minut.
Zamyślał się notorycznie na nieprzyzwoicie długi czas, guzdrał się strasznie.
Teraz ma 17 lat, nadal jest roztargniony, z czego oboje się śmiejemy, zdarzają
mu się nieprawdopodobne wręcz historie.
Nie guzdra się od 5 lat, kiedy musi, jest bardzo szybki i zorganizowany a więc -
jest to choroba mijająca, a roztargnienie to pewnie przymiot osobisty - czasem
wkurzający, a czasem uroczy

[iska01]

Naprawdę lżej,kiedy sie wie,że moje dziecko nie jest takie odosobnione w
zachowaniu.Czasem faktycznie można sie tylko uśmiać patrząc na niego.Zyczę
wszystkim mamom cierpliwości i pozdrawiam!

[kama48]

Każdy udziela rad w kontekscie własnych życiowych doświadczeń.
Wyluzuj - to idiotyczna porada matek wszechwiedzących (które może kiedyś
świrowały i zadręczały latorośl) Problem jest w tym, że to DZIECKO cierpi i w
miarę wieku doskonale zdaje sobie z tego sprawę, czuje się gorsze od
rówieśników. Czy jest na to skuteczna rada? Sadzę, że w niektórych przypadkach -
nie i zostaje to do końca zycia. Pomysł Judytak jest dobry, chociaż druga jego
część w żaden sposób problemu w perspektywie czasu nie rozwiązuje.

[judytak]

kama48 napisała:

> Pomysł Judytak jest dobry, chociaż druga jego
> część w żaden sposób problemu w perspektywie czasu nie rozwiązuje.

mogłabyś sprecyzować, co nie rozwiązuje czego?
bo jeśli chodzi o uczenie skupienia i szybkości we własnym interesie,
wspierając to namacalnymi konsekwencjami, zamiast nieco abstrakcyjnym dla
danego (mojego) dziecka "upływem iluś tam minut", to muszę ci powiedzieć, że
stosuję tę zasadę od miesiąca może, i efekty już teraz są bardzo wyraźne
(pozytywne), pozwalające sądzić, że najpóźniej na wiosnę mogę zarzucić
wszelkie "sposoby" również w przypadku syna :o)
co to będzie za ulga ;o)

pozdrawiam
Judyta

do Kamy 48

[nangaparbat3]

> Wyluzuj - to idiotyczna porada matek wszechwiedzących (które może kiedyś
> świrowały i zadręczały latorośl)

Pani Koczorowska (aktualna szefowa Monaru, mająca wieloletnie doświadczenie w
wychowywaniu dzieci, i to tych najtrudniejszych) formułuje to troche inaczej:
NIE POPYCHAJ,
Jak widzisz, nie tylko "matki wszechwiedzące, które kiedys świrowały).

[marzena72]

A potem żyją sobie tacy roztargnieni dorośli i to już wcale nie jest takie
urocze ((

[aga1972]

Witajcie w klubie
Mój 10-latek też jest strasznie zakręcony i powolny. Zdarzało mu się wychodzić
do szkoły bez tornistra, ubierać się po WF w inną koszulkę, lekcje też odrabia
w żółwim tempie, w dodatku jest dysgrafem (opinia PP), więc ciągły problem z
pisanime i ze sprawdzianami, jedni nauczyciele się go rozczytują inni nie maja
cierpliowści i nie rozczytują.
Do tego mały nerwus, jak coś się dzieje to płacze, a wieczorem przytula się jak
mały dzidziuś. Martwię się jak to będzie w przyszłości...

[alina66]

może i nie jest urocze, jak dorośli są roztargnieni

dorośli mają różne wady - nie znam ani jednego ideału. I niekoniecznie
roztargnienie jest najgorszą ze spotykanych wad.

NAtomiast "guzdralstwo" jest wadą miajającą w większym lub mniejszym stopniu -
napisałam o tym, bo znam to wśród znajomych nastolatków i z sytuacji w domu.
Nie mogłabym wprowadzić u siebie systemu opisanego przez Judytę - rózne są
dzieci i nie ma na wychowanie recepty.

[nangaparbat3]

Ja tam lubie roztargnionych dorosłych. W końcu nie każdy musi być księgową (czy
bankowcem).

[verdana]

A poza tym roztargnieni dorośli wyrastaja i z roztargnionych i z
nieroztargnionych dzieci.
Za to badania dowiodły, że bardziej guzdrzą się dzieci stale pospieszane.