wagary i co dalej

[kaja45]

Wczoraj weszłam na gg syna i dowiedziałam się że w piątek był na 1 w życiu
wagarach - chodzi do I kl gimnazjum. Zastanawiam sie jaką dać mu karę żeby
sobie zapamiętał że musi ponieśc poważne konsekwencje. Niestety nie chce sie
uczyć i jeszcze pozwala sobie na nie chodzenie do szkoły. Oczywiście powiem
mu że wychopwawczyni zadzwoniła i pytała czemu go nie ma w szkole. Mój mąż
twierdzi że powinien dostać po lanie a ja nie jestem przekonana - chyba już
jest za duży na lanie .

[nchyb]

czyli chcesz syna okłamać?
A jak się wyda i syn nauczy się, że go rodzona matka okłamuje?
I przy okazji, jeszcze sie nauczy, że matka jest wścibska i nie umie dochować
tajemnic korespondencji i poszanowania prywatności?

A jeszcze lanie, toż to nauka, ze silniejszy wygrywa.

Za jedne wagary chcesz tak wiele złego synowi przekazać.
Przerażające.

Czy nie lepiej powiedzieć, że przypadkiem się dowiedziałaś o wagarach i
przedstawić jasne i ciemne strony wagarów i ewentualne ich konsekwencje?
Przy okazji, czy nigdy nie byłaś Ty ani mąż na wagarach? Ja byłam i jakoś się
nie stoczyłam...

> twierdzi że powinien dostać po lanie a ja nie jestem przekonana - chyba już
> jest za duży na lanie
boisz się, że już może oddać?

[verdana]

Raz w życiu - jeden jedyny - niechcący przeczytałam stronę pamiętnika córki.
Okazało się, ze zamiast na angielski poszła do kina.
Po przeanalizowaniu sprawy doszłam do wniosku, że jest tak strasznie
przepracowana, ze wcale się nie dziwię. Uwielbia kino, interesuje się nim, a
nie miała czasu chodzić. Córka dziwiła się tylko, dlaczego znacznie częściej
daję jej na kino i pozwalam chodzić zamiast zrobić coś w domu.
Córka wyrosła na osobę chorobliwie sumienną.
Nie zachecam do nagradzania za wagary - ale najważniejsza rzeczą jest
dowiedzieć się, dlaczego syn poszedł na wagary (poszedł z kolegami na piwo, czy
chciał uniknąć klasówki, do której nie umiał się przygotować, czy boi się
nauczyciela, czy mu ktoś w klasie dokucza, czy po prostu mu się nie chciało). W
niektórych wypadkach nalezy dziecko ochrzanić, no i może bardziej kontrolować.
W niektórych wyrazić wyrazy współczucia, zatrudnić korepetytora i zastanowić
się, dlaczego syn nie ma odwagi poprosić o pomoc.
A poza tym - czytanie cudzego gg wydaje mi się nadużyciem o wiele gorszym niż
wagary. A zlanie gimnazjalisty - to początek dramatu. Koniec porozumienia
między Wami a synem.

[mala.filipinka]

oczywiście, wagary to nic dobrego. Miejmy nadzieję, że w przypadku Twojego syna
nie będzie to nagminne. Mam znajomą, której syn ma przez to naprawdę spore
kłopoty (łącznie z wysłaniem przez pedagoga szkolnego pisma w sprawie wagarów
do sądu i ustanowienie kuratora dla chłopca). To jest jednak skrajność i liczmy
na mądrość Twego syna.
Co mnie martwi, to kwestia z gg.
U nas jest tak, że każdy z domowników ma własne konto na komputerze (z hasłem)
i nie zagląda nikomu do poczty ani do gg.
Sama założyłam te konta. Uważam, że jeśli wymagam od nich uszanowania mojej
prywatności, muszę im "zaoferować" to samo. Mam do nich zaufanie, tak jak moja
mama miała do mnie. Pamiętam, jak bardzo zależało mi, żeby tego zaufania nie
zawieźć. Marzę, a chwilami i modlę się o to, żeby z moimi dziećmi było
podobnie.

mf

[kaja45]

jestem w szoku jak bardzo surowo potraktowały mnie i osądziły niektóre
forumowiczki w poście " wagary - i co dalej". Jak mozna na podstawie paru
zdań tak podsumować człowieka? nIE ZAMIEŻAM SIĘ TŁUMACZYĆ ANI OPISYWAĆ JAKĄ
DROGĘ PRZESZŁAM i jakich sposobów próbowałam żeby się syn trochę poważniej
traktował szkołę, nie kłamał itd. Wiem że zrobiłam dużo i mam czyste
sumienie. A Panie którym się wszystko zawsze układa jak w książkach -
gratuluje.Wchodzenie na czyjeś GG nie jest czynem prawym, ale zrobiłam to
dlatego że mu nie ufam, niestety, już parę razy nas okłamał, zrobiłam to dla
jego dobra żeby zapobiec "CZEMUŚ" A NIE DLATEGO ŻE JESTEM WŚCI..KA...

[pieguska1]

rozumiem cie i powiem ci ze cos w tym jest. Moja znajoma przeczytala kiedys
ostatnia strone pamietnika corki (zostawiongo przez zapomnienie w lazience) i
dowiedziala sie ze ta dzien wczesniej brala narkotyki! Bardzo dobra uczennica,
ale chciala byc jeszcze lepsza i miec sily zeby uczyc sie po nocach, przyznala
potem ze robila to od czasu do czasu, ale "miala kontrole". Wiadomo jak to z ta
kontrola jest pozniej.
pzdr

[komunia1]

Po pierwsze: Jeśli się nie uczy, to jest to Twoja wina i złego wychowania.
Trzynstolatka już trudno wychować, trochę na to za późno i pretensję miej tylko
do siebie. Moze nie ma do Was, rodziców, zaufania? I wcale mu się nie dziwię.

Po drugie: nigdy nie okłamuj dziecka. Nie mów mu że jego pani dzwoniła, skoro
nie dzwoniła.

Po trzecie: uszanuj jego GG i nie czytaj jego listów ani z troski, ani z
ciekawości. To jego świat, nie Twój.

Po czwarte: każdy kiedyś był na wagarach, szczególnie pierwszy raz to nic
strasznego.
Ja na Twoim miejscu poczekałabym z miesiac, a potem przypadkiem porozmawiała z
nim o problemie niechodzenia do szkoły, o tym, ze np. miałaś kolegę, który...
Rozmawiaj z dzieckiem. Ufaj mu i bądź godna jego zaufania.
Nie dawaj mu lania, bo tylko pozbawisz go godności i szacunku do siebie.
Nie zrobił zresztą nic strasznego. Raczej byłby nienormalny, gdyby nigdy nie
poszedł na wagary

Pierwsze przepustne...

[rycerzowa]

Mama uczyła mnie kiedyś piosenki "Jawor, jaworowi ludzie..", gdzie był refren:
Pierwsze - przepustne
drugie - kapustne
jeszcze darowane
Trzecie - zatrzymane!!!
Czyli czasem warto na pewne sprawy przymknąć oko.

Ale problem jest, bo chłopak "nie chce się uczyć". Dlatego pewnie nie poszedł do
szkoły, bo się czegoś bał, czegoś nieprzyjemnego chciał uniknąć.

"Nie chce się uczyć - to nie znaczy, że złośliwie unika uczenia się.
My też zwykle "nie odchudzamy się", ani " nie ćwiczymy codziennie", chociaż
wiemy, że powinnyśmy, no nie?

On ma kłopoty, nie daje sobie rady, i trzeba mu pomóc.
Inaczej potworzą się zaległości.
Porozmawiajcie z nim, spokojnie, życzliwie, jako rodzice, którzy są gotowi
zawsze pomóc, zawsze wesprzeć. Moze przypilnować go przy lekcjach, może niech
pracuje wespół z kolegą, może korepetycje? Co on myśli na ten temat?

Ale koniecznie udzielcie mu dobrej rady, że najważniejsze jest chodzenie do
szkoły, nieopuszczanie lekcji. Choćby się miało dostać jedynkę, trzeba w szkole
być.
Rodzice nie zrobią awantury o złe stopnie, ale o uciekanie z lekcji - jak
najbardziej. Bo to nie rozwiązuje problemu, to jest tchórzostwo, unik, to jest
niemęskie.
I rodzice powinni dotrzymać słowa.

Suma sumarum - na twoim miejscu udawałabym, że o sprawie nie wiem, bo
posiadłaś informację w sposób "nielegalny".
Ale zrobiłabym z tej informacji dobry użytek, tzn. starałabym się, by zniknęły
przyczyny wagarów, czyli
- kłopoty w nauce (starać się pomóc)
- lęk przed gniewem rodziców za złe stopnie (powiedzieć, że za stopnie gniewać
się nie będziecie, ale za kłamstwa - bardzo).

[ibulka]

kaja45 napisała:

> Wczoraj weszłam na gg syna i dowiedziałam się że w piątek był na 1 w życiu
> wagarach - chodzi do I kl gimnazjum. Zastanawiam sie jaką dać mu karę żeby
> sobie zapamiętał że musi ponieśc poważne konsekwencje. Niestety nie chce sie
> uczyć i jeszcze pozwala sobie na nie chodzenie do szkoły. Oczywiście powiem
> mu że wychopwawczyni zadzwoniła i pytała czemu go nie ma w szkole. Mój mąż
> twierdzi że powinien dostać po lanie a ja nie jestem przekonana - chyba już
> jest za duży na lanie .


KARĘ?! JAKĄ KARĘ, KOBIETO?!

[ibulka]

Jeszcze raz:

KARĘ?! JAKĄ KARĘ, KOBIETO?!
Po kiego grzyba mu w gg grzebałaś?! Nie wiesz, że istnieje coś takiego, jak
TAJEMNICA KORESPONDENCJI i ZAUFANIE?!

Współczuję, na prawdę współczuję chłopakowi takiej wścibskiej mamuśki... :]

Co najwyżej z nim porozmawiaj, że wagary są złe i potem będzie miał zaległości
w szkole.
O karze nawet nie myśl - to ty powinnaś dostać lanie od męża, nie on :]

[mala.filipinka]

nie przesadzajmy w drugą stronę. Chłopak powinien ponieść jakąś konsekwencję -
wg mnie (np. uzupełnić wszystkie lekcje z danego dnia + odrobić zadaną pracę).
Jedyną karą, jaką bym tu zastosowała to chyba brak usprawiedliwienia
nieobecności syna.

A lanie od męża? No cóż, mama nie powinna czytać gg syna, to wiadomo. Ale z
laniem od męża, to chyba już żart W końcu bywa tak w życiu, że czasem
dowiadujemy się przypadkiem o czymś złym, co się stało. Czy wtedy jedynie my
jesteśmy winni?

Mamie - autorce wątku, życzę dobrego (lepszego) porozumienia z synem. Trzymam
kciuki, żeby było lepiej

mf

[jakw]

Przede wszystkim musicie porozmawiać poważnie i na pewno nie w stylu:"nie
chcesz się uczyć i jeszcze chodzisz na wagary!!!!!!!!". A lanie to wyjątkowo
kiepski pomysł (jeśli lanie było do tej pory gł. sposobem karania, zauważ, że
jako środek wychowawczy okazało się mało skuteczne.
Młody miesiąc temu z kawałkiem zaczął nową szkołę. Może coś jest nie tak?
Koledzy, nauczyciele, może ktoś mu dokucza? A może w celu wejścia w jakąś
grupę "musiał" pójść na wagary (bo kumpel powiedział: "no co ty - starych się
boisz?"). A może ma problemy z nauką? Jeśli nie ma zwyczaju uczenia się (a tak
wynika z twoich postów) to może ma po prostu zaległości. A tu nauczyciele biorą
ich do galopu itp. Albo jest w szkole straszliwie nudno. itp
Ja bym chyba powiedziała prawdę skąd wiesz o wagarach. I wytłumaczyła, że nie
masz do niego zaufania i dlaczego.
A kara powinna być dośc dotkliwa. Może w grę wchodziłoby skasowanie dostępu do
komputera, w szczególności do gg?

[nchyb]

> A kara powinna być dośc dotkliwa. Może w grę wchodziłoby skasowanie dostępu
do
> komputera, w szczególności do gg?
e, no co Ty, tego zrobić nie może, bo skąd później dowie się o postępkach syna.
Skoro to jest metoda kontroli, to nawet przyznać się nie można, bo syn
przestanie tam pisać prawdę. Raczej nie tędy droga...

A tak naprawdę, ja powiedziałaby dziecku prawdę i próbowała z nim rozmawiać.
Nie krzyczeć, nie nakazywać, ale rozmawiać, i tak jak to napisałam wyżej,
przedstawić zarówno plusy, jak i negatywne konsekwencje danych zachowań.
Starałabym się rozmową zdobyćinformacje na temat powodów takiego zachowania. I
mimo wszystko poszukałabym w swoim zachowaniu, czy aby na pewno wszystko jest
ok, czy nie dałam dziecku odczuć, że prawda, jeżeli mi nie będzie odpowiadać,
będzie karana...