jak myślicie ?

[baba06]

być najgorszym wśród najlepszych, czy najlepszym wśrod najgorszych - jakie
jest wasze zdanie, czy warto pchać się do gimnazjum "dla orłów" i tam uczyć
się ze świadomością,że wszyscy są lepsi ,czy pójść do rejonowego
gimnazjum,które nie wiadomo czemu ma kiepską opinię /wyniki z końcowych testów
gimnazjalnych powyżej poziomu średniego/ i "być orłem".
Co jest bardziej budujące dla morale mlodego czlowieka?

wolałabym rejonowe...

[nchyb]

osobiście wybrałabym w tym przypadk gimnazjum rejonowe, bycie wiecznie
najgorszą potrafi nieźle zburzyć morale...
A tzw. dobre renmowane szkoły wcale nie rzadko olewają i upokarzają średniaów i
słabiaków. Anajgorszych wręcz zachęcają (niekoniecznie werbalnie)
do "dobrowolnych" przenosin. Morale bardzo potrafi upaść. Więc na poziomie
gimnazjalnym - wybrałabym rejonówkę...

Mój syn właśnie stoi przed dylematem - dobre gimnazjum przy najlepszy ogólniaku
w miescie, gdzie wyścig szczurów trwa, czy też rejonowe, nienajgorsze, ze
znanymi kolegami z sąsiedztwa. Ja mu podpowiadam okolicę. Ciekawe, co
wybierze...
Z tym, że moje dziecko nie byłoby chyba w tym najlepszym gimnazjum w ogonach, a
i tak proponuje mu rejonowe...

[nioma]

zdecydowanie druga opcja
tym bardziej, ze jak sama piszesz = wyniki egzaminow sa w porzadku i gimnazjum
utrzymuje poziom
nie ma nic gorszego niz poslanie dziecka do szkoly gdzie nie bedzie nadazal za
reszta - stres, stres i jeszcze raz stres, bol brzucha przed wyjsciem do
szkoly, niska samoocena itd.
i jeszcze: porozmawiaj tez z synem
co on na to?

Wybierac przecietnosc bez walki i na dodatek w

[1stanczyk]

imie czego ? "swietego" spokoju, zycia bez stresu.
To niby kiedy ma sie uodpornic na stres i ewentualna umiejetnosc "zarzadzania"
przegrana (jesli nie bedzie sobie radzil albo jesli zdecyduje po pewnym czasie,
ze taka szkola /wymagajaca/ go nie interesuje) jak nie wtedy kiedy moze liczyc
na pomoc najblizszych ?
A przeciez sa to umiejetnosci bez ktorych trudno sobie wyobrazic dorosle zycie.
Polepszac sobie wlasna samoocene kosztem innych (dobierajac sobie odpowiednio
mierne "tlo") oto ambitna propozycja z ktora mlody czlowiek powinien wchodzic w
zycie !!!!!!!!
Wszystko zalezy od tego czemu ma sluzyc edukacja: jesli "bezstresowemu"
wychowaniu, ktorego rezultatem jest oczekiwanie, jak to ma miejsce obecnie wsrod
polskiej mlodziezy, ze wszystko im sie nalezy bez zadnego wysilku z ich strony,
to rzeczywiscie jest to moze i latwe rozwiazanie. Tyle tylko, ze nie nalezy sie
pozniej skarzyc, ze innym powodzi sie lepiej a niewykluczone, ze mozna rowniez
oczekiwac wymowek od doroslych "latorosli" za takie "madre" i idace na latwizne
"rady" .

[80c51]

Bzdura. Wyobraź sobie teraz, że jesteś najgorszym pracownikiem firmy. Za
wszystko dostajesz po dupie (za to, że p. Hani nie wyszła trwała też), 'zawsze'
się spóźniasz, ... I zadaj sobie pytanie: pomoże ci to nauczyć się zarządzania
stresem? Start w dorosłe życie z poczuciem własnej beznadziejności proponujesz?
Tak w celu uszczęśliwienia innych? Hmmmm... Cóż, nawzajem.

[titta]

A kto powiedzial, ze dana osoba bedzie "najgorsza"? Kazdy jest dobry w jakiejs
dziedzinie... Skad taki brak wiary w siebie? Moze rozwinia skrzydla...zreszta
zawsze lepiej "rownac w gore", a nie w dol.

[lucusia3]

Ja miałam ten dylemat w zeszłym roku. jedna sztuka - świetnie ucząca się - poszła wcześniej do najlepszego gimnazjum i też sobie neźle radziła, druga, bardziej obijająca się, ale ambitna, też tam chciała. Poszła. Uczy się więcej niż wcześniej, bowszyscy sie uczą i obciach, jak jest sie zawsze nieprzygotowanym. Nie istnieje w szkole słowo "kujon". Kazde dziecko uczy się, bo chce iśc do dobrego liceum i na jakieś interesujące go studia, i to jest normalne. To nie, zazwyczaj, nacisk rodziców, tylko nacisk grupy. No i nie ma meneli, dresów, nie ma "fali", nikt nikogo nie dręczy, bo nauczyciele trzymaja wszystko w ręku, żeby nie zniszczyć opinii szkole. Nauka to nie wszystko.
My jesteśmy zadowoleni. Syn ostatni nie jest, bo każde z dzieci w czymś jest lepsze, a w czymś gorsze. On też. Jest zakwalifikowany jako "matematyk" i najwięcej sie od niego właśnie na matematyce wymaga, a stanowczo mniej na historii - tu wystarczy minimum. Mi się to podoba, bo raczej na studia humanistyczne nie pójdzie.
Choć gdyby miał dobre oceny tylko z WF to nie wiem, czy byśmy się zdecydowali

[giera04]

A ja wybrałabym gimnazjum jak to zostało ujete 'dla orlow' sama chodze (
ostatni rok ) do jednej z takich szkol i wydaje mi sie ,ze moze mi to
zdecydowanie ulatwic nauke w liceum ,ze wzgledu na wyzszy poziom nauczania w
takich wlasnie szkolach .W porownaniu do moich znajomych mam wiecej godzin
nauki , a szczegolnie dodatkowe godziny w ramach przygotowania do testow .

rejonowe? niekoniecznie

[elenion_ankalima]

gimnazja w ogóle są stworzone z myślą o idiotach. Nie warto żeby dziecko szło do gorszego gimnazjum, ponieważ później ma się ogromne problemy w liceum, chyba, ze idzie się do złego liceum to wtedy nie zda sie matury.
Tak naprawdę tylko w najbardziej renomowanych szkołach jest wyścig szczurów, choć i tak zawsze. Poza tym w rejnówkach nie zawsze dziecko czuje się dobrze, to właśnie tam zdarzają sie fale.
Nie trzeba dziecka posyłać zaraz do najlepszej szkoły w mieście. Wystarczy jak wyśle się do szkoły z wysokim poziomem nauczania i dobrymi nauczycielami.

[d.wludyka]

A co myśli na ten temat Twoje dziecko?
Bo jest różnica między sytuacją gdy dziecko chce iść (i czuje się na siłach) do
lepszej szkoły tylko rodzice średnio w niego wierzą, a sytuacją gdy to rodzice
pchają dziecko do elitarnej szkoły żeby zaspokoić swoje ambicje i pochwalić się
przed znajomymi, a dziecko boi się, że będzie na szarym końcu.

W tym wieku, to już chyba pozwoliłabym dziecku samemu wybrać, oczywiście
starałabym się doradzić, ale decydujące zdanie zostawiłabym dziecku.

Nie podoba mi się, że z góry zakładasz, że dziecko będzie najgorsze wśród
najlepszych (chyba, że faktycznie jest baaaardzo słabe). Moim zdaniem nie ma
nic bardziej rujnujacego morale młodego człowieka niż brak wiary rodziców w
jego możliwości.

Chyba nigdy nie powiedziałabym dziecku "nie pchaj się tam i tak nie dasz rady".
Wolałabym powiedzieć - chcesz to spróbuj, jak nie dasz rady rejonowe gimnazjum
i tak musi przyjąć, nawet w połowie roku.

[verdana]

Moja córka w podstwowce była bardzo taka sobie. Poszla do świetnego gimnazjum
(rejonowego), gdzie przez trzy lata nauczyla się jednego - jest marna, gorsza
od innych. Nie pomogły osiągniecia pozaszkolne, liczyła się jedynie "średnia" i
wyścig szczurów. nawet z kolezankami był kłopot, bo te ze srednią "5" patrzyły
z gory na te, które srednią miały tylko "4,6".
Dostała się do przeciętnego gimnazjum, gdzie była druga uczennicą w szkole, a z
polskiego - najlepsza uczennicą od 10 lat. Dostała się na wszystkie wybrane
przez siebie kierunki studiów.
Kompleksy z gimnazjum leczy do dziś.

[amral]

Ja osobiście chodziłem do średniego gimnazjum, ni to dobrego ani złego. Ale
klasa.. najlepsza w całej szkole. Na 24 osoby 13 wzorowych. A teraz w Liceum
jest o wiele większy zapieprz ale nie żałuję że dobrze się uczyłem w gimnazjum i
byłem w tak dobrej klasie, to zmniejszyło mi obowiązki teraz

pozdrawiam amral =D

[nelciaczek]

jestem w "elytarnym" gimnazjum. nie jest idealnie, ale gdzie jest?
- nie muszę się bać, że ktoś okradnie mnie/zgwałci/zamorduje/doprowadzi do
samobójstwa za zakrętem korytarza
- nauczyciele mają dla nas czas i nie traktują nas jak bydło
- wyposażenie szkoły jest na poziomie
- będziemy mieć luzy w liceum
- wyścigu szczurów nie ma
- praktycznie nie ma wszystkowiedzących i idealnych person
- jest trochę osób o gorszych wynikach, ale się tym nie dołują
- niestety nadmiar stresu powoduje w niektórych przypadkach nadmiar alkoholu

[nelciaczek]

ALE - nikt nie jest dyskrminowany. pełna tolerancja. żadnego mobbingu...

[wampirius]

myślę, że jednak lepiej równać do lepszych niż gorszych. Niech spróbuje, jak mu
nie będzie szło to najwyżej go przeniesiesz. Dla jego przyszłości będzie tylko
lepiej gdy będzie w dobrym gimnazjum. Ale naprawdę dobrym, gdzie można się wiele
nauczyć, a nie tzw. elitarnym

Zgadzam się

[krociech]

A poza tym:
- co to znaczy "wyścig szczurów"? rywalizacja? a od kiedy rywalizacja jest zła? od kiedy jest gorsza od błogiego lenistwa? toż nawet w Ewangelii Pan Jezus zabawiał publiczność opowieścią o talentach - i wcale nie pochwalił w niej tego, który zakopał swój w ziemi i poszedł odpoczywać z kolegami
- a życie? jakie jest? mniej stresujące? podbudowujące morale? bo moje nie. życie w naszym kraju (i poza zresztą często też, zwłaszcza w charakterze slave - słowianin/niewolnik niepotrzebne skreślić) najczęściej obniża morale i powoduje przygnębienie - dlatego uważam, że trochę treningu z przygnębienia i obniżania morale na etapie gimnazjum zadziała jak porządna szczepionka, a nie jak ciężka choroba.
Pozdrawiam

[klaudyna.moreno]

baba dzieki za poruszenie tego watku,dokladnie o tym samym mysle i trapi mnie
ten problem!

[pawel_dw]

Jak myśli Twoje dziecko. Jeśli się wacha, a Twoja rada będzie przeważająca to
doradzaj mu elitarne gimnazjum. Nikt nie mówi, że będzie łatwo, ale podnoszenie
dziecku poprzeczki(nie na siłę) wpływa na jego rozwój. Ponadto "z kim
przystajesz takim się stajesz", chyba nie chcesz, żeby dziecko przystawało z
młodocianymi huliganami z zachwianym systemem wartości. Oczywiście nie wolno
uogólniać, ale prawdopodobieństwo spotkania "oprycha" w szkole, w której należy
się uczyć i jest tej nauki więcej niż w innej sąsiedniej szkole jest tyleż
prawdopodobne co spotkanie menela w teatrze.

znacie te gimnazja-Warszawa?

[klaudyna.moreno]

i jesli tak -jakie macie zdanie o nastepujacych gimnazjach:
-Witkacy
-Staff-czyli Domeyko
-Jose Marti
-Filarecka
-gimnazjum przy Koperniku?
dzikei z gory

[yggdrasill]

Osobiście powiem tak: w moim gimnazjum rejonowym byłam, jak to sie pięknie
mówi, 'najlepsza w klasie' (bleah). W związku z tym spora część braci
uczniowskiej, złożonej w dużej mierze z miejscowego- excusez le mot-
blokowiskowego dresiarskiego motłochu darzyła mnie szczerą niechęcią (i,
oczywiście, niespecjalnie się z tym kryła). Co wyniosłam z tej zaje**istej
placówki oswiatowej? Pewne poczucie wyjątkowości i wyższości, owszem; ale i
alienację, uczucie niezrozumienia, depresję, myśli samobójcze, skrajny
introwertyzm, szeroką gamę kompleksów i przeswiadczenie, że spora część
ludzkości nadaje się jedynie do natychmiastowej eksterminacji. Niech się
zastanowię... chyba jednak polecam szkoły z wyższej półki. Chyba, że dzieciak
lubi funkcjonować w masie i ma rozwinięty instynkt stadny- to inna sprawa.

[czesiek_swienia]

> lubi funkcjonować w masie i ma rozwinięty instynkt stadny- to inna sprawa.

widac ze niektorym brakuje umiejetnosci zycia z innymi ludzmi.

Ale wracajac do tematu - zdecydowanie gimnazjum elitarne. Dlaczego? poniewaz, niewarto marnowac dziecku zycia. A stres? wszystko zalezy od podejscia.

[lesew]

czesiek_swienia napisała: > widac ze niektorym brakuje umiejetnosci zycia z
innymi ludzmi.
-Nie krytykuj przedmówcy: może wypowiedział się nieco gruboskórnie, ale szczerze
i do bólu prawdziwie! Doceń to, a może zauważysz też, że jest to wypowiedź cenna
dla autorki tego wątku!
-Kluczowe dla odpowiedzi na pytanie główne wątku jest: co TWOJE DZIECKO chce
robić po zakończeniu edukacji?: A) być bezrobotnym absolwentem?, B) zostać
rencistą?, C) być osobą mile widzianą przez pracodawców? I to ONO, nie ty
powinno sobie udzielić odpowiedzi na te pytania. Ty najwyżej podpowiedz mu jakie
drogi prowadzą do każdego z tych celów, bo chyba rozumiesz w czym rzecz? No
chyba, że dziecko jest z góry ustawione przez rodziców i może samo być
pracodawcą dla innych(czyt.: odziedziczy firmę), ale, w takim razie, od tego
trzebabyło zacząć!

[czesiek_swienia]

Lesew, masz racje, moze troche mnie ponioslo.
Ale wiem co to jest gimnazjum, i wypowiedz przedmowczyni mnie rozsmieszyla. Bo wszystko zalezy tylko od naszego podejscia. Jesli dziecko bedzie znalo swoje mozliwosci to da sobie rade w kazdym gimnazjum. A konflkt z towarzystwem moze zdarzyc sie wszedzie, i to raczej nie ma zwiazku z poziomem nauczania tylko z naszym usposobieniem wobec innych. pozdrawiam

PS nadal radze gimazjum elitarne.

[luciferia]

yggdrasill napisała:

> Osobiście powiem tak: w moim gimnazjum rejonowym byłam, jak to sie pięknie
> mówi, 'najlepsza w klasie' (bleah). W związku z tym spora część braci
> uczniowskiej, złożonej w dużej mierze z miejscowego- excusez le mot-
> blokowiskowego dresiarskiego motłochu darzyła mnie szczerą niechęcią (i,
> oczywiście, niespecjalnie się z tym kryła). Co wyniosłam z tej zaje**istej
> placówki oswiatowej? Pewne poczucie wyjątkowości i wyższości, owszem; ale i
> alienację, uczucie niezrozumienia, depresję, myśli samobójcze, skrajny
> introwertyzm, szeroką gamę kompleksów i przeswiadczenie, że spora część
> ludzkości nadaje się jedynie do natychmiastowej eksterminacji. Niech się
> zastanowię... chyba jednak polecam szkoły z wyższej półki. Chyba, że dzieciak
> lubi funkcjonować w masie i ma rozwinięty instynkt stadny- to inna sprawa




Oooo, mam tak samo.
Zwłaszcza kładę tu nacisk na "natychmiastową eksterminację sporej części
ludzkości".
Mam dokładnie takie same efekty.
Więc również doradzam lepsze gimnazjum.

[kargul_pijak]

Witkacy
chodzi o gimnazjum Witkacego, czy gimnazjum znajdujące się przy liceum?
Jeśli to drugie, to jest to bardzo dobre gimnazjum, należące do stowarzyszenia
szkół autorskich czy czegos takiego, w kazdym razie nauczyciele sa
tolerancyjni, uczniowie są wporządku i jest względny luz
Domeyko dobre gim jeśli ktoś jest bardzo dobry z matmy, jeśli nie ma takich
zdolności to może mieć problemy w tej szkole. Pewne jest to, że bardzo dobrze
przygoptowuje do egzaminu i potem do nauki w liceum, zresztą podobnie jak
pierwsze gimnazjum
reszty niestety nie znam
a jeśli chodzi o gimnazju, to lepiej żeby to była skzoła elitarna, w której
dzieciak będzie miał motywację do nauki

[immanuel.kant]

znam wszystkie. Sam ukończyłem nie tak dawno Domeyke. Jeżeli miałbym coś polecać
to zdecydowanie właśnie domeyke albo gimnazjum przy liceum witkacego (czyli
Gimnazjum im. Czartoryskiego). To drugie ma niewątpliwie niższy poziom, większy
luz, mniejszy stres. Domeyko natomiast jest dosyć wymagający jednak większość
ludzi tam to ludzie po prostu zdolni, którzy nie uczą się koniecznie bardzo
dużo. W szkole jest wielu dobrych nauczycielu, jak równierz słabsi. Dyrekcja
jest dosyć dziwna, a najbardziej przeraza czasem podejscie do ucznia jak do
nabijacza pozycjy w rankingach gimnazjów. W moim roczniku panowała świetna
atmosfera i naprawdę cieszę się, że chodziłem do tej szkoły. Zdecydowana
większość ludzi poszła do liceów z pierwszej 15 w Warszawie.

[blessyou1]

przy Koperniku jest normalne wolskie rejonowe gimnazjum z jedną klasą
dla "prymusów" spoza rejonu ale ta szkoła nie ma nic wspólnego z liceum.
o domeyce naczytałam się na innym forum - piszą o tym gimnazjum w samych
superlatywach

[rixa]

Nie wysyłaj dziecka do rejonowego gimnazjum, jeśli będzie orłem, to tzw.
"koledzy" urzadzą mu szkołę przetrwania, zwłaszcza w kiepskiej klasie. A wyścig
szczurów jest ok... przynajmniej w porównaniu z wyzwiskami na korytarzu.

[t-mon]

ale bzdura-jak twoje dziecko jest ofiarą to nią pozostanie,niezależnie od
poziomu szkoły jaki dla niego wybierzesz....
ja chodziłem do rejonowego gim-prekursorski rocznik,większość moich najlepszych kumpli z lat gim siedzi w różnych zamkniętych instytucjach,albo uczą sie na jakiegoś rzemieślnika,część(malutka) jak ja zdała na studia, byliśmy dobrymi kumplami,zawsze sobie pomagaliśmy mimo że ja miałem dość wysoką średnią a oni ledwo co zaliczali każdy semestr,
jeżeli twój dzieciak jest egoistą który nie chce pomagać innym to rzeczywiście czeka go ciężkie życie w rejonowym gimnazjum,

[luciferia]

t-mon napisał:

>
> ale bzdura-jak twoje dziecko jest ofiarą to nią pozostanie,niezależnie od
> poziomu szkoły jaki dla niego wybierzesz....
> ja chodziłem do rejonowego gim-prekursorski rocznik,większość moich
najlepszych
> kumpli z lat gim siedzi w różnych zamkniętych instytucjach,albo uczą sie na
j
> akiegoś rzemieślnika,część(malutka) jak ja zdała na studia, byliśmy dobrymi
kum
> plami,zawsze sobie pomagaliśmy mimo że ja miałem dość wysoką średnią a oni
ledw
> o co zaliczali każdy semestr,
> jeżeli twój dzieciak jest egoistą który nie chce pomagać innym to
rzeczywiście
> czeka go ciężkie życie w rejonowym gimnazjum,



Tak, sęk w tym, że Twój prekursorski rocznik to elita w porównaniu z tym, co
teraz siedzi w gimnazjum. I wiem, bo sama do gimnazjum chodziłam.

[zetnon]

Kwestia psychiki danej osoby. Jak ktoś jest słaby psychicznie, niech idzie do
słabszej szkoły-tam go nie złamią (o ile koledzy z klasy nie będą szujami-ale to
się może wszędzie zdarzyć). Jak jest twardy-niech równa w górę. Zawsze. Moja
filozofia życiowa jest taka, że LEPIEJ jest być najgorszym wśród najlepszych,
niż najlepszym wśród najgorszych. Bo pierwsza opcja rozwija, daje inspirację,
zachęca do wysiłków. Jakie jest Twoje dziecko Ty musisz wiedzieć i w ramach tego
mu doradzać. Ja jestem teraz w "elytarnym" liceum. Zajebiści ludzie, spoko
nauczyciele i lekka rywalizacja-życie jest piekne

[tfx]

Zdecydowanie poleciłbym Twojemu dziecku lepszą szkołę. W miejscowym gimnazjum
będzie traciło masę czasu na słuchanie przeszkadzających nauczycielowi uczniów,
którzy niczego nie chca się nauczyć. Jeśli osiągnie coś (np. wygrana w jakimś
konkursie, wysoka średnia), zazdrośni zarozumialcy z klasy będą go
systematycznie dołować, że jest "kujonem". Nauczyciele pracujący w tego typu
placówkach też pozostawiają często (ale nie zawsze) wiele do życzenia. Na Twoim
miejscu uświadomił bym dziecku, że może pozostać w kontakcie z kolegami z
podwórka (to dla niego na pewno bardzo ważne), ucząc się w innej szkole.
Otoczenie ludzi inteligentnych sprawi, że każda godzina nauki będzie w 100%
wykorzystana, bez zbędnych komentarzy zarozumialców, nie pozwalających prowadzić
zajęć nauczycielom.

[tiana17]

Osobiście wybrałam gimnazjum "elytarne" Własnie ze względu na to, żeby nie bać
się "że ktoś okradnie mnie/zgwałci/zamorduje/doprowadzi do
samobójstwa za zakrętem korytarza". Pod tym względem - sprawdziło się. Z drugiej
strony, faktycznie, oceny mogą być gorsze mimo większego nakładu pracy. Ale
teraz, w liceum, czuję się jakbym dalej kontynuowała naukę w gimnazjum - nie
odczułam jakiegoś przeskoku. Znajomi którzy byli w gimnazjum rejonowym, uważają,
że różnica jest ogromna i wymagania w liceum są o wiele wyższe.
Wszystko zależy. Jeśli komuś tak naprawdę nie zależy na nadmiernej ilości wiedzy
szkolnej, a jest w stanie wytrzymać ewentualne problemy w gimnazjum rejonowym -
nazywanie kujonem, lub powyższy cytat - to chyba lepiej rejonowe. Albo wie, że
takich problemów nie będzie, bo to gimnazjum pod tym względem nienaganne. Jeśli
nie, i spokój jest dla niego ważny, a dodatkowa nauka zaledwie niedogodnością -
albo chce być dobry z wiedzy szkolnej - to "elytarne".

[vfbjacek1]

Też wybrałbym elitarne gimnazjum. Bo niby dlaczego z góry zakładać że dziecko
będzie tam najgorsze i ciągle w ogonie? Może akurat wybije się, będzie
najlepsze? Pozatym sam miałem taką sytucje, poszedłem do słabego gimnazjum z
dobrymi ocenami, podczas gdy inni gorsi odemnie wybrali lepsze gimnazja. Byłem
na tyle dobry, że nie musiałem się za bardzo uczyć. Oni z kolei radzili sobie
słabo, ze średnimi w granicach 3,0 ale reszta klasy lepsza od nich, motywowała
do nauki. Testy po gimnazjum napisali lepiej, dostali się do lepszych liceów i
narazie radzą sobie świetnie. Teraz ja z kolei mam problemy, bo w gimnazjum się
obijałem. I wiem, że zrobiłem głupio że nie poszedłem z nimi do tych lepszych
gimnazjów.

[zonaniezona1]

Ja bym wybrala zdrowy rozsądek. Wszystko zależy od dziecka i nauczycieli .
Czasem w renomowanych szołach trafia się na średni personel, ale poziom
intelektualny dzieci uczacych się w danej szkole i tak skutkować będzie
tym ,ze dzieci będą uzyskiwałay super średnie na egzaminach. A czasem w zwykłej
szkole zdarzają się perełki wśród jednych i drugich.
Jeżeli szkoła ma dobrą opinię, brak jest agresji - to niezależnie od marki
szkoły - posłałabym tam dziecko.
I nieprzeceniona jest wiara dziecka we własne siły - a takich kompetencji
nabywa w szkole...przeważnie w szkole w której nauczyciel wspierają ucznia a
nie zachowują się jak żandarmi.

[damia22]

ja poszedłem do gimnajum w moim rejonie do klasy o profilu francuskim, myśle że
jeżeli się postaracie to warto jest iść do klasy "kujonów".

[eeemkooo]

W tym roku rozpocząłem naukę w 50 Gimnazjum przy VI LO w Bydgoszczy. Wszyscy mówili mi, żebym tam nie szedł, bo jest wyścig szczurów, że nawet zeszytu nikt mi nie pożyczy i w klasie każdy myśli tylko o sobie. A jednak, przez trzy miesiące okazało się, że klasa jest bardzo z sobą zżyta, jesteśmy zintegrowani, pomagamy sobie, tłumaczymy, jak ktoś czegoś nie umie. I praktycznie nikt z nas [32 osób]nie szczyci się tym, że uczęszcza do jednego z najlepszych polskich gimnazjów. Mimo, że aby dostać się w tym roku do tej szkoły trzeba było mieć 85/100 pkt. [w latach poprzednich ok 75], nie szczycimy się swoją "genialnością", wręcz przeciwnie, każda osoba w klasie myśli, że jest najgorsza, a "wyścig szczurów" jest tylko mitem, który zniechęca do "startowania" do gimnazjum przylicealnego. Więc, jeśli Twoje dziecko wybierze przylicealne gimnazjum - zostaje pogratulować wyboru. Co do "rejonówek" jestem sceptyczny. Chociaż wszystko i tak zależy od młodzieży, która w danym roku dostanie się do szkoły.

[mentice]

O jakiej elicie wy mowicie ? Przeciz klasa 7-9 to podstawowe wiadomosci, zadne
elitarne. Jesli ktos sobie zrobi braki na tym etapie to moze zapomniec o liceum
i studiach. Lepiej z madrym zgubic niz z glupim znalezc.
Nie trzeba zaraz sie pchac do snobistychnch szkol , ale trzeba szukac o dobrym
pozimie nauczania a przede wszystkim tam gdzie chodzi kulturalna mlodziez.
W tym wieku wieksze znaczenie maja koledzy, ktorzy potrafia odciagna od nauki i
wtedy dziaciak sie zmarnuje.

[diabliceteam]

Uważam, że jeśli idzie się do lepszego gimnazjum to ma się łatwiejszy start do
liceum. W przypadku rejonowego, może to być poważnie utrudnione m.in. ze
względu na trudne warunki do nauki, gdyż do tego pójdzie każdy ,a do
renomowanego już nie. Egzamin gimnazjalny nie oddaje rzeczywistego poziomu
nauki. Zdecydowanie najgorszy wśród najlepszych. Sądze, że to własnie ginazjum
rejonowe, potrafi zniszczyć morale człowieka.

[a.ploszajska]

mam 22 lata, nigdy nie chodziłam do gimnajum. Ale pamietam ogólniak, mocno
przeciętny, w stylu "jak Ci się nie chce to i tak jakoś zdasz", ale jeżeli
pracujesz to... No właśnie - nam sie chiało, wszyscy dostali sie na dobre
uczelnie, na niezłe kierunki, na studia dzienne. Był stres (ale gdzie nie ma),
była matura (najlepszy egzamin w moim życiu) - to czy lepsza jest szkoła
elitaran, czy zwyczajna okzauje sie po jej ukończeniu - NIESTETY

[x_y]

udzielem korepetycji, mam uczniow w calej warszawie i wydaje mi sie, ze poziom
gimnazjow jest dosyc wyrownany.. natomiast jesli chodzi o agresje, to
nieciekawie jest ponoc na woli... tak slyszalem od ucznia

testgimnazjalny.pl/

nie chodziłam do gimnazjum, ale do

[augora]

elitarnego LO. Byl wyścig szczurów, oczywiście. Ale elitarne LO daje siłę
charakteru, wolę prztrwania i większe możliwości. W I klasie nie byłam
najlepszą uczennica, bo byłam bardzo zdolna i w podstawówce nie uczyłam się w
ogóle, po prostu nie umiałam się uczyć... W LO okazało się, że takich zdolnych
jest na pęczki i naprawdę trzeba się przyłożyć, żeby mieć jakie takie stopnie.
Od drugiej klasy już było lepiej. Poszłam na jeden z najtrudniejszych wydziałów
na Politechnice, nie miałam kłopotów. Skończyłam ze średnią 4,8. To mnie
proponowali pracę. I to ja stawiałam warunki.
Nie to, że się chwalę, ale gdybym poszła do zwykłego Lo, skończyłabym go na
samych piatkach i co z tego? Nadal bym się nie umiała uczyć. Nie wiedziałabym,
że całe życie to jest stres, nie byłabym do tego przygotowana. Nie rozwinęłabym
swoich możliwości. Klęłam w żywy kamien to LO, jak do niego chodziłam,
doceniłam na studiach, kiedy ludzie odpadali z powodu tego, że w LO się nie
uczyli solidnie i ponad program.
Lepsza szkoła, większe możliwości. Nie ulega wątpliwości.
Wysyłaj dziecko do jak najlepszej szkoły i nie martw się, poradzi sobie. Musi
mieć wyzwania. Im wcześniej, tym lepiej. Warto być najgorszym wśród
najlepszych. Nie ma najmniejszego sensu być najlepszym wśród najgorszych, bo i
po co? Żeby się cioci pochwalić? Do życia to nie przygotuje.

[tuttle]

Też chodziłam do elitarnego LO i w pełni zgadzam się z poprzedniczką.
W moim "elitarnym" LO najważniejsi byli ludzie - przyjaźnie, które utrzymuje do
dziś, szerokie grono znajomych, wartościowych i ciekawych ludzi - kapitał na
całe życie! Podróżujemy razem po Europie, organizujemy zabawy sylwestrowe - coś
pięknego!

[zonaniezona1]

Retrospekcja i inne.
Chodziłam do renomowanego liceum. Na 28 osób w klasie tylko jedna nie zdała
egzaminu na studia dzienne. Moja przyjaciólka (poznana na studiach) chodzila
do technikum...o bardzo średnim poziomie, dostała sie na studia z bardzo
podobmnym wynikiem do mojego tj w pierwszej 10 tce. Na studiach szła jak
burza.
Czyałam kiedyś życiorysy Polaków , którzy skończyli Uniwersytet Harvarda...,
wcale nie dobre licea zrobiły z nich Harvardczyków. I pamiętam wstrzasający
artykuł w GW też parę lat temu o chłopcu, który studiował w Stanach... od
dziecka robiony na tego , któremu ma się udać. Nie wytrzymał...
Czytając posty gimnazjalistów zachwalających szkoły przypomina mi zasada
obowiązująca w psychologii tj . tłumaczenie sobie swojego postępowania. Każdy
człowiek musi udowodnic sobie, że dobrze postąpił...dlatego uczeń chodzący do
dobrego gimnazjum będzie wychwalał swój wybór, a inny zachwalał wybór
rejonowego gimnazjum.
A moim skromnym zdaniem nie ma na to prostej recepty ...szkoła i nauka to
tylko jeden z aspektów życia. Chodzi o to ,zeby człowiek - dzieciak
funkcjonował dobrze zarówno w szkole, jak i w grupie rówieśniczej . Dopiero
połączenie tych elementów daje nam obraz ..czy warto chodzić do takiej czy
innej szkoły .
prof Philip G. Zimbardo psycholog profesor Stanfordu, przewodniczący
Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologów nie dostał się na psychologię (miał
za mało punktów)i jako wolny słuchacz zaczynał studia. W swojej ksiązce
przedstawia swój przykład ...jak to wewnętrzna motywacja człowieka może
zdziałać cuda... do przemyślenia....
Dlatego dalej myślę - że to nie szkoła determinuje sukcesy uczniów.

[lesew]

zonaniezona1 napisała: > Dlatego dalej myślę - że to nie szkoła determinuje
sukcesy uczniów.
Rozumiem, że dyskusja nie dotyczy determinizmu, a strategii, więc chyba piszesz
nieco nie na temat. Co do twojej przyjaciółki ze studiów: może i ona i ty nie
doceniałyście technikum, które skończyła, albo też ona sama nie doceniała
siebie? A może jedno i drugie?
Co do artykułów w gazetach: a o czym one mają pisać? - o tych, którym się
udało??? -To żadna sensacja, sprzedaż nie wzrośnie!
Co do profesora Stanfordu: napisałaś: Czytając posty gimnazjalistów
zachwalających szkoły przypomina mi zasada
> obowiązująca w psychologii tj . tłumaczenie sobie swojego postępowania.
-Zastosuj tą zasadę do tego profesora. -Czemu nie?

Ogólnie: swoje życie trzeba przeżyć samemu, czytanie o życiu innych nie wystarczy.
Napisałaś: Chodzi o to ,zeby człowiek - dzieciak > funkcjonował dobrze zarówno w
szkole, jak i w grupie rówieśniczej ." - Owszem, ale nie jest to cel sam w sobie.
Napisałaś A moim skromnym zdaniem nie ma na to prostej recepty "
-Zgoda, ale co z tego?

[glosybaltyku]

> Chodziłam do renomowanego liceum. Na 28 osób w klasie tylko jedna nie zdała
> egzaminu na studia dzienne. Moja przyjaciólka (poznana na studiach) chodzila
> do technikum...o bardzo średnim poziomie, dostała sie na studia z bardzo
> podobmnym wynikiem do mojego tj w pierwszej 10 tce. Na studiach szła jak
> burza.

U mnie na elektronice bylo mnostwo takich przypadkow. Roznice moze byly widoczne
na 1-szym semestrze, gdzie ludzie po technikach musieli nadrabiac zaleglosci z
matematyki, potem ukonczony rodzaj szkoly sredniej nie mial zadnego znaczenia.
Generalnie uwazam, ze przecenia sie wplyw tzw. poziomu szkol srednich. Ukonczone
na 5-tkach liceum czy gimnazjum ma sie czesto nijak do sukcesu zawodowego.
Czesto przecietniacy odnosza sukces, a "genialne dzieci" pracuja u tych
pierwszych za grosze.

> Czyałam kiedyś życiorysy Polaków , którzy skończyli Uniwersytet Harvarda...,
> wcale nie dobre licea zrobiły z nich Harvardczyków. I pamiętam wstrzasający
> artykuł w GW też parę lat temu o chłopcu, który studiował w Stanach... od
> dziecka robiony na tego , któremu ma się udać. Nie wytrzymał...
> Czytając posty gimnazjalistów zachwalających szkoły przypomina mi zasada
> obowiązująca w psychologii tj . tłumaczenie sobie swojego postępowania. Każdy
> człowiek musi udowodnic sobie, że dobrze postąpił...dlatego uczeń chodzący do
> dobrego gimnazjum będzie wychwalał swój wybór, a inny zachwalał wybór
> rejonowego gimnazjum.

Jestem wyjatkiem. Konczylem tzw. renomowane liceum i bardzo zaluje. Zmarnowane 4
lata.

> A moim skromnym zdaniem nie ma na to prostej recepty ...szkoła i nauka to
> tylko jeden z aspektów życia. Chodzi o to ,zeby człowiek - dzieciak
> funkcjonował dobrze zarówno w szkole, jak i w grupie rówieśniczej . Dopiero
> połączenie tych elementów daje nam obraz ..czy warto chodzić do takiej czy
> innej szkoły .

Pelna zgoda! Umiejetnosci interpersonalne sa wazniejsze niz wiedza. Dlatego
czesto ludzie o wielkiej wiedzy i zdolnosci zyja prawie w nedzy, a prosci i
niewyksztalceni sa bogatymi przedsiebiorcami. Ci pierwsi nie potrafia
funkcjonowac w spoleczenstwie, ci drudzy czuja sie wrod ludzi jak ryba w wodzie.

> Dlatego dalej myślę - że to nie szkoła determinuje sukcesy uczniów.

Oczywiscie. Naganianie na tzw. dobre szkoly jest idiotyzmem. Wiara, ze pilna
nauka odniesie sie sukces jest naiwnoscia. Ja skonczylem studia z wyroznieniem,
teraz koncze doktorat, zawsze lubilem sie uczyc, a badania naukowe to dla mnie
frajda. Tylko ze jednoczesnie nie mam zdolnosci interpersonalnych, jestem typem
samotnika. I dlatego nigdy nie dojde do pozycji spoleczno-materialnej moich
kolegow z podstawowki, ktorzy zamiast siedziec we wzorkach i algorytmach zajeli
sie zarabianiem pieniedzy, do czego wyksztalcenie srednie i wyzsze nie bylo im
kompletnie potrzebne.

Jesli bede mial dzieci, postaram sie im od malego uswiadamiac, ze w zyciu liczy
sie umiejetnosc zycia w stadzie, ze sukcesu nie odnosza ci najbardziej pracowici
i pilni, tylko ci najcwansi. Ci pierwsi na ogol pracuja na sukces tych drugich.
Mam zal do moich rodzicow, ze mnie tego nie nauczyli.

[owocoskala]

prof Philip G. Zimbardo psycholog profesor Stanfordu, przewodniczący
> Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologów nie dostał się na psychologię (miał
> za mało punktów)i jako wolny słuchacz zaczynał studia. W swojej ksiązce
> przedstawia swój przykład ...
Wiesz... jakoś jestem przekonana że gdyby chodził do dobrej szkoł sredniej to
zdałby egzamin bez problemu.
.dlatego uczeń chodzący do
> dobrego gimnazjum będzie wychwalał swój wybór, a inny zachwalał wybór
> rejonowego gimnazjum.
Zauważ że żaden uczeń nie zachwalał tu rejonowego gimnazjum... Nie widzą powodu
się usprawiedliwiać? Dziwna teoria...

[zonaniezona1]

prof Philip G. Zimbardo psycholog profesor Stanfordu, przewodniczący
> > Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologów nie dostał się na psychologię (
> miał
> > za mało punktów)i jako wolny słuchacz zaczynał studia. W swojej ksiązce
> > przedstawia swój przykład ...
> Wiesz... jakoś jestem przekonana że gdyby chodził do dobrej szkoł sredniej to
> zdałby egzamin bez problemu.

Prof. Zimbardo dostał sie na Harvard..skończył I etap studiów . nie dostał się
na psychologię - a to II etap studiów ! Jest jedno wytłumaczenie .. kurs
ogólny na Harvardzie ma niski poziom ))

Zauważ że żaden uczeń nie zachwalał tu rejonowego gimnazjum... Nie widzą powodu
>
> się usprawiedliwiać? Dziwna teoria...

Moje dziecko nie czyta na szczęscie takich forów ..ale dzisiaj z zachwytem
powiedziało ,ze uwielbia swoją szkołę I z tego zo widzę naprawdę jest mu
niesamowicie dobrze, a poziom w jego klasie jest wysoki. Podzielam opinię
mojego przedmówcy - nauczyciela, który udziela korepetycji dzieciom z różnych
szkoł, poziom szkół jest wyrównany - są tylko dzieci zdolniejszze i mniej
zdolne!

[nelciaczek]

"Czytając posty gimnazjalistów zachwalających szkoły przypomina mi zasada
obowiązująca w psychologii tj . tłumaczenie sobie swojego postępowania. Każdy
człowiek musi udowodnic sobie, że dobrze postąpił...dlatego uczeń chodzący do
dobrego gimnazjum będzie wychwalał swój wybór, a inny zachwalał wybór
rejonowego gimnazjum. "
śmieszny jesteś. jakbys nie wiedział, ile jest gimnazjalistów, niezadowolonych
ze swojego wyboru.

[hannach]

ja chodzilam do gimnazjum teraz jestem w 1 liceum.
gimnazjum swiadomie wybralam najlepsze i bardzo sie cieszylam jak sie dostalam.
byl pewien szok ze juz nie wszystkie oceny to 5 i 6...i ze jak kiedys bylas w 3
najlepszych uczniow to teraz wszystcy sa tacy.i w tym momencie wychodzi czy Ci
sie chce uczyc czy nie...bo jest sie na tym samym poziomie(jasne ze z niektorych
przedmiotow ma sie wieksze/mniejsze predyspozycje) ale tutaj bardziej chodzi o
Twoja motywacje,zaangarzowanie i prace.
I ja zawsze bylam srednia,ale nigdy sie nie czulam gorsza.Test napisalam
dobrze,nawet lepiej niz niektorzy ktorzy mieli wyzsze oceny niz ja.
A uwazam ze po czyms takim latwiej jest isc do liceum bo nie uderza Cie juz
roznica poziomow(bo musiales zaczac pracowac od gimnazjum a nie dopiero od LO)
Poza tym naprawde wazne jest zeby ludzie sie zaczeli bardziej uczyc dla siebie
niz dla ocen bo to im nic nie da..jasne ze musza sie dostac do liceum
dobrego,ale nie moga pozwolic wciagnac sie w wysig szczurow.
Ja wiem ze trudna jest taka decyzja,ale trzeba ja podjac.I to musi byc dziecka
swiadoma decyzja..
a jezeli chodzi o morale,jasne ze czasami mozna czuc sie gorszym.ale z drugiej
strony to mobilizuje zeby dawac z siebie wiecej,zeby pokazac na co Cie stac..i
sama to wiem z doswiadczenia

taka mala uwaga: liceum to nie gimnazjum

[czesiek_swienia]

Nie moge z komenatarzy ludzi, ktorzy pisza, ze chodzi do elitarnych LO i tam bylo tak i tak.. a przeciez watek dotyczy gimnazjum. A to rzecz z zupelnie innej beczki. Jesli jeszcze ktos chce sie pochwalic, ze chodzil do elitarnego LO to zalozcie inny watek.
Gimnazjum to przede wszystkim inne podejscie do nauki, do rowiesnikow, do zycia. Nie oszukujmy sie, ze pierwszoklasista w gim to jeszcze dziecko (bez obrazy, ale kazdy kto ma to za soba, potwierdzi to). W drugiej klasie jest najwieksza olewka, bo w sumie jak ktos nie mial motywacji wczesniej, to koledzy go nie zmotywuja (a na 99% bedzie wrecz przeciwnie). W trzeciej czlowiek jest w szoku, ze ma juz 16 lat, i w koncu jakis egzamin bedzie mial wplyw na jego przyszlosc.

jesli pojdzie do lepszego gimnazjum i bedzie slabiej sie uczyl, to przynajmniej nie bedzie odczuwal takiego szoku, jak gdyby byl najlepszy wsrod najgorszych.

dobre, rejonowe gimnazjum :)

[misty-girl]

Sama do takiego chodziłam. W klasie były osoby o bardzo różnym poziomie, ale w
granicach przyzwoitości. Nie miałam wyboru, bo w mojej mieścinie są tylko dwa
gimnazja, a ja nie chciałam zmieniać otoczenia (gimnazjum jest połączone z
podstawówką, do której chodziłam). Czy żałuję, że nie poszłam do jakiegoś
elytarnego gimnazjum? Nie. Czasem ktoś mi powiedział, że jestem kujonem- ale czy
to naprawdę powód do wstydu? Zwykle ignorowałam takie teksty albo się złośliwie
odcinałam. Nauczycieli miałam wspaniałych, naprawdę. Niektórzy licealni nie
dorastają im do pięt.

[damsob]

Napisze, jak bylo ze mna (chodzilem do gimnazjum autorskiego). W podstawoce
radzilem sobie dobrze, wiec postanowilem isc (kierowany przez rodzicow) do
gimnazjum autorskiego (profil humanistyczno-lingwistyczny). Byl egzamin,
dostalem sie. Potem zaczal sie rok szkolny. I pierwsze dni to byl koszmar.
Mialem wrazenie, ze wszyscy sa znacznie lepsi ode mnie, a ja jestem skazany na
"grzanie tylow". Szczegolnie z jezyka angielskiego, z ktorego wczesniej
myslalem, ze jestem dobry, bylem slaby. Jednakze, to mnie zmotywowalo i wtedy
zaczalem sie na powaznie uczyc angielskiego i niemieckiego, by wkrotce byc
jednym z lepszych w klasie.

Gimnazjum to wyksztalcilo we mnie poczucie wlasnej wartosci, wiedzialem, ze nie
jestem slaby i jak bede pracowal to osiagne wiele. Lepsze gimnazjum jest rowniez
bardziej wymagajace, co jest plusem. Poza tym w takich gimnazjach zazwyczaj
programy sa ciekawsze, u mnie przynajmniej byly. Dodatkowo, nauczylem sie pracy
w grupie, a jest to umiejetnosc nader cenna. Gimnazjum rowniez stawialo na
wyrazanie swoich mysli, przez co nieraz zwykle nudne lekcje przeradzaly sie w
dlugie dyskusje, odpowiednio sterowane przez nauczycieli.

Ja sie ciesze, ze poszedlem do takiego gimnazjum. Kazdemu polecam sprobowac (no
jesli nie jest skonczony tepakiem), jak sobie nie poradzi, to zawsze moze isc do
rejonowki. Ale jak bedzie chcial pracowac, to sobie poradzi. Najwazniejsze, to
isc na przod i nie patrzec na wyniki innych!

[nela42]

Moim zdaniem gimnazjum ma przygotować do dobrego liceum , dlatego warto wybrać
to najlepsze, jak to sprawdzić? po tym jak absolwenci dostaja się do dobrych
liceów ilość zdobytych punktów na egzaminie i jaka punktacja minimalna w liceum
przy naborze.Dobre liceum dobre studia czyli na państwowej uczelni /dzienne.

[adasiek_n]

Nie wydaje mi się aby w każdym renomowanym gimnazjum istniał dziki wyścig
szczurów. Ja chodziłem do Gimnazjum i Liceum Akademickiego w Toruniu
(eksperymentalna pięcioletnia szkoła zakończona maturą) i jestem przekonany że
nawet słabsi uczniowie czuli się tam bardzo dobrze. Bardzo dużo uczniów będąc
jeszcze w szkole uczęszczało na wykłady uniwersyteckie, ale nie znaczy to że
Ci, którzy tego nie robili czuli się gorsi (ja na przykład zaliczyłem tylko
jeden wykład, a w ostatniej klasie tego połączonego gimnazjum-liceum w
przeciwieństwie do większości moich kolegów nie chodziłem na nic i było mi z
tym bardzo dobrze). Wiadomo po prostu było, że niektórzy są w swojej działce
wybitni i to nie powodowało jakiejś dzikiej zazdrości kolegów.
Uważam, że ludzie wśród których się obracamy, są co najmniej tak samo ważni jak
nauczyciele. Jeśli moi znajomi robią coś, mają jakieś zainteresowania, to ja
też się przy nich rozwijam. Jeszcze wyraźniej widać to na studiach, gdzie dobrą
uczelnie tworzą przede wszystkim dobrzy studenci. Na renomowanych uczelniach
światowych książki są mniej więcej te same co gdzie indziej, wykładowcy lepsi,
ale wykładów czasami mało (np London School of Ecomomics – 8h/tygodniowo) a to
co tak naprawdę je wyróżnia to chyba właśnie studenci i atmosfera.
Dlatego wybrałbym lepsze gimnazjum, choć trzeba zachować jakieś granice (np.
jak w ogole nie będziemy sobie radzić)

[stryjaszek_pepi]

Ludzie, o czym jest ta dyskusja? Poziom gimnazjow jest zatrważająaco niski.
Wiem coś na ten temat, bo jestem ubiegłorocznym absolwentem jednego z nich.
Nauczyciele w liceum wyraźnie dają nam do zrozumienia, że umiemy bardzo
niewiele. Z resztą nie muszą nawet tego mówić, bo sam widzę, co ja umiem, a co
umieją uczniowie po gimnazjum przylicealnym. Nie moze byc jednak innaczej skoro
w noramalnych gimnazjach nieprzekraczalna liczbą godzin w tygodniu jest 30, a w
gimnazjum dwujezeycznym, bo taki profil przyjmują zazwyczaj szkoły przy
liceach, 40. Namawiam wszystkich do równania do góry,a nie w dół. Nie należy
się bać wyścigu szczurów, bo go zwyczajnie nie ma. Niezadowoleni w szkołach o
wyskokim poziomie nauczania bywają tylko ci, których przyzwyczajono do
wynagradzania za lenistwo i spełnianie zaniżonych wymagań.
Pozdrawiam(na szczęście juz) licealista

[joannab-o]

Takie dylematy są mi i będą obce. Dlatego, że dbam o to, żeby moje dzieci nie
przejmowały się W OGÓLE stopniami i nie porównywały się z innymi uczniami.

Jestem pewna, że zarówno na pozycji "najgorszego" jak i "najlepszego" czułyby
się dobrze, tak jak jest do tej pory.

[alawenda]

ja poszłam do tego lepszego, rejonowego gimnazjum i wcale nie żałuję
moje było (i nadal jest) co prawda katolickie. teraz jestem już w 3. klasie.
uczę się w nim, że nie zawsze muszę być najlepsza, że są jeszcze inni lepsi.
stawia się tutaj duże wymagania, ale ja uczę sie im sprostać i dzieki temu
nabywam pewności siebie. dzięki wysokiemu poziomowi nie jestem tutaj uważana w
mojej klasie za kujona, a zaiteresowanie nauką nie jest napiętnowane. rzadziej
występują tu takie zjawiska jak przemoc. nie ma narkotyków i alkohlu, kładzie
sie nacisk na kulturę osobistą. nie czuję sie jak uczestnik wyścigu szczurów.
pomagamy sobie nawzajem i wspieramy się. często jesteś zmęczeni, ale dzięki
temu, ze stawia sie nam wysokie wymagania czujemy się pewniej.