Poród

[atlantis75]

Witam wszystkie Mamy i przyszłe Mamy

Mam pytanie: czy poród jest naprawdę taki straszny? Rok
temu moja koleżanka rodziła i powiedziała, że nie będzie
mnie straszyć... No, tak wiele jest mitów na ten temat.
Chciałabym jednak posłuchać waszych opinii - rozsądnych
i szczerych.
W tym roku zaczynam starać się o dzidziusia A
koleżanka powiedziała mi: "no to ci współczuję porodu".
Wiem, że to nie sielanka, ale... jaki sens ma takie
straszenie?
I jeszcze jedno pytanko: jak rodziłyście? Klasycznie czy
w wodzie? A może w inny sosób? Czy mąż brał udział w tym
wydarzeniu?


Pozdrawiam. Atlantis

[chooligan]

atlantis75 napisała:

> koleżanka powiedziała mi: "no to ci współczuję porodu".

Nie jest źle - na pewno będziesz mieć co wspominać

[atlantis75]

chooligan napisał:

> Nie jest źle - na pewno będziesz mieć co wspominać


A ty byś towarzyszył żonie w czasie porodu?

[chooligan]

Tak, byłem. Dla kobiety, która bardzo pragnie miec dziecko to najwpanialsze
wydażenie w życiu.

Opis masz tu, jezeli Cie to interesuje:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=10669&w=6163027&a=6539309

[atlantis75]

Opis szokujący, szczególnie jeśli weźmie się pod uwagę
tzw. kompetencje pań położnych. W którym szpitalu rodziła
twoja żona? Płaci się 400 zł za takie znieczulenie? I
zszokowało mnie to, że musiałeś jeszcze dać w łapę 50 zł,
za to żeby zajrzała do żony... Koszmar.
Ale dzielny byłeś

[chooligan]

atlantis75 napisała:
> Opis szokujący, szczególnie jeśli weźmie się pod uwagę
> tzw. kompetencje pań położnych. W którym szpitalu rodziła
> twoja żona? Płaci się 400 zł za takie znieczulenie? I
> zszokowało mnie to, że musiałeś jeszcze dać w łapę 50 zł,
> za to żeby zajrzała do żony... Koszmar.
> Ale dzielny byłeś

Dzielna to była moja Połówka (nie mylić z 0,5L). Personel był naprawdę dobry.
My nie narzekamy. Cyrki się działy nie z winy personelu tylko po prostu każdy
poród jest inny i często zdarzają sie komplikacje. Dobra połóżna to podstawa
sukcesu. Każda kobieta która chce jak najbezpieczniej dla własnej psychiki
urodzić, powinna bezwzględnie wczesniej umówic sie z dobrą połozną. Osoba
towarzysząca może być, ale własna połózna to podstawa! Moja żona przez cały
czas powtarzała że ta połóżna była dla niej jak matka. Wczesniej już jeździła
do niej na zapisy KTG (3 tyg przed rozwiązaniem). Poznała szpital, sale
porodowa, peronel. Ja tam byłem jak piąte koło u wozu, ale zawsze tam cos
pomogłem. Powtarzam opinie żony: dla niej liczyła sie tylko fachowa pomoc w
momencie porodu, a nie ktos kto bedzie ja trzymał za łapkę, w okresie kiedy
jedynym zmartwieniem jest to aby ból juz sie skończył.
Ceny które wynieniłem sa cenami szpitala - ale oczywiście nikt nam nie wystawił
rzadnego rachunku - wiadomo dlaczego.
- 300 Poród rodzinny
- 400 ZZO
- 1000 Cesarka
Szpitala nie ujawnię bo planujemy drugie dziecko - więc jakby ktoś sie
dowiedział że kabluję - to nas na drugi raz oleją.

[Gość: Kasia]

Straszenie koleżanek ma o tyle sens, że podnoszą w ten sposób swoją wartość na
zasadzie ja to przeszłam i zobacz jaka jestem dzielna! Natomiast nieprawdą
również są opowieści, że poród nic nie boli i to pestka. Rodziłam dwoje dzieci:
oboje z mężem, pierwsze w IMiD w Warszawie a drugie w Św. Zofii też w
Warszawie. Powiem tak: mąż bardzo mi pomógł, bo poród przynajmniej w pierwszej
fazie jest raczej dość nudnym i "nieprzyjemnym" zajęciem, co nie oznacza, że
nie da się przeżyć. Po drugie: zawsze możesz wybrać znieczulenie i nie traktuj
go jako oblania egzaminu, po prostu wszystko jest dla ludzi. Starszą córkę
rodziłam ze znieczuleniem, natomiast synka bez, bo jak zorientowałam się, że
już mam dość i chcę to znieczulenie, to zaczęły się skurcze parte i za chwilę
było po wszystkim. Jedno i drugie rodziłam na fotelu porodowym, bo tak było mi
najwygodniej. To co mnie się wydaje istotne to dobra położna, do której macie
zaufanie i która Was zna np ze szkoły rodzenia oraz dobry lekarz prowadzący
całą ciążę. Jeśli masz więcej pytań to zapraszam, chętnie podzielę się tym co
wiem.

[Gość: Iza]

Owszem mnie bolało - tylko faza pierwsza, ale okresy też miałam bolesne, a tu
przynajmniej widziałam sens bólu (przy okresie nie). Do naszej historii
rodzinnej przeszło zdanie mojego męża "drugi raz ci tego nie zrobię", ale
teraz po trzech latach wspominamy wszystko z sentymentem, bólu już nie
pamiętam, właściwie nie pamiętałam w momencie gdy ujrzałam moją kruszynkę - to
wynagradza wszystko. Drugie dziecko też planuję, więc żadne urazy nie
pozostały. Dla mnie dziecko jest sensem życia, a poród był małym epizodem,
który umożliwił mi otrzymać największy skarb.

Co do męża, są kobiety które rodzą same, ale ja sobie tego nie wyobrażam.
Gdyby nie mąż, jego otucha, podtrzymywanie na duchu, bieganie za położną,
noszenie statywu z kroplówką (hi, hi), to nie byłabym taka dzielna jak byłam.
Drugi raz też chcemy rodzić razem.

[Gość: beba]

atlantis75 napisała:

> Witam wszystkie Mamy i przyszłe Mamy
>
> Mam pytanie: czy poród jest naprawdę taki straszny? Rok
> temu moja koleżanka rodziła i powiedziała, że nie będzie
> mnie straszyć... No, tak wiele jest mitów na ten temat.
> Chciałabym jednak posłuchać waszych opinii - rozsądnych
> i szczerych.
> W tym roku zaczynam starać się o dzidziusia A
> koleżanka powiedziała mi: "no to ci współczuję porodu".
> Wiem, że to nie sielanka, ale... jaki sens ma takie
> straszenie?
> I jeszcze jedno pytanko: jak rodziłyście? Klasycznie czy
> w wodzie? A może w inny sosób? Czy mąż brał udział w tym
> wydarzeniu?
>
>
> Pozdrawiam. Atlantis

Przede wszystkim nie słuchaj koleżanek, cztery lata temu będąc w ciąży byłam
przerażona porodem po opowieściach o 10-12 godzinnych męczarniach. Nie jestem
odporna na ból, więc im bliżej było porodu mój lęk narastał. W rzeczywistości
poród wyglądał nastepująco: o godz. 11 zajechałam do szpitala (nic się
specjalnego nie działo, ale wydawało mi się, że coś jest nie tak) badanie,
rejestracja, dokumenty itp, dostaję informację, że muszę zostać i będę rodziła
w dniu dzisiejszym (panika, bo jestem kompletenie nieprzygotowana ani
psychicznie ani pod każdym innym względem), o 11:30 podłączają mnie do KTG oraz
podają oksytocynę (chyba tak to się nazywa), do godz. 14 absolutnie nie czuję
żadnego bólu, o 14:00 zaczynam czuć coś dziwnego (ale nie umieram) więc pakuję
się do wanny z ciepłą wodą i siedzę w niej do godz. 16 (skurcze są co 1-2
minuty), o 16:00 przychodzi anestezjolog i podaje znieczulenie, o 17:00
zaczynam ponownie coś odczuwać (ale nic mnie nie boli) i położna mówi, że
teraz będziemy przeć i rodzić dzidziusia, o 17:25 rodzi się nasza córeczka.
Mąż był obecny przy porodzie (z wysiłku przy parciu powychodziły mu żyły na
czole, a ja za to wyglądaław kwitnąco nie byłam wcale zmęczona). Chciałabym
zaznaczyć, że rodziłam w wieku 31 lat, więc z powodu wieku spodziewałam się
raczej problemów.

Pozdrawiam
Beba

[Gość: olifka]

Dlaczego cesarka kosztuje 1000 PLN. Czy to nie powinien byc zabieg w ramach
kasy chorych ? Pytam bo jestem zainteresowana tematem.

[chooligan]

Gość portalu: olifka napisał(a):
> Dlaczego cesarka kosztuje 1000 PLN. Czy to nie powinien byc zabieg w ramach
> kasy chorych ? Pytam bo jestem zainteresowana tematem.

Cesarskie cięcie wykonuje sie (bezpłatnie) jedynie w sytuacjach
niestandardowych - zagrożenie płodu, ciężarnej, itp. Pacjentka może jednakże
zamówic sobie cesarkę na własną prośbę i wówczas płaci cenę wg cennika
szpitala. Każdy szpital ma swój cennik dla usług "rynkowych". Myślę że mozna to
obejść jeżeli masz dobre układy z lekarzem prowadzący ciąże (oczywiście jezeli
taki lekarz pracuje na oddziale połózniczym). Dać mu w łapę np. połowe ceny, a
on załatwi na konsylium decyzję o "konieczności cesarskiego cięcia" - i wówczas
masz CC na koszt podatnika
Ale wydaje mi sie to dość trudne do załatwienia.

[tumoi]

Im mniej będziesz słuchała opowieści innych koleżanek tym będziesz
szczęśliwsza. Przecież to oczywiste, że każdy poród jest inny. Ja np. przez
ostatnie 2 godz. porodu tak wrzeszczałam z bólu, że chyba mnie pół szpitala
słyszało. W dodatku ze mną "rodziła" dziewczyna kończąca szkołę położnych - ja
byłam jej dyplomem. Naprawdę jej współczułam, że trafił jej się taki przypadek
jak ja. Na sali też przebywały dwie uczennice z tej samej szkoły, położna
widząc ich przerażone twarze stwierdziła "Dziewczyny nie bójcie się, ta pani
jest bardzo nietypową rodzącą, większośc kobiet tak nie wrzeszczy" Ale ja mam
cholernie niski próg odporności na ból. Dlatego zapowiedziałam mojemu facetowi,
ze drugi poród będzie tylko w znieczuleniu (jeżeli tylko uda nam się "zajśc w
ciążę", na razie 10 miesięcy starań bez efektów).
Położna była bardzo cierpliwa i nie strofowała mnie za krzyk.

[Gość: asia]

tumoi napisała:

> Położna była bardzo cierpliwa i nie strofowała mnie za krzyk.

To straszne, że w czasach, kiedy nawet zęby leczy się w znieczuleniu, ból w
czasie porodu uważa się za standart. I większość kobiet się z tym godzi. A Ty
nawet uważasz, że położna miałaby prawo strofować Cię za krzyk!
Autorce pytania, która zaczęła ten wątek, chcę powiedzieć, że dla mnie poród
był naprawdę straszny. Nie chodzi mi o to, żeby straszyć, przecież to byłoby
bez sensu. Ale mi nikt nie powiedział, że poród może być tak koszmarny.
Czytałam książki i wspomnienia drukowane przez różne czasopisma i wydawało mi
się, że jestem przygotowana na najgorsze, ale rzeczywistość okazała się jeszcze
ileś razy gorsza... Gdyby mi ktoś jasno powiedział, czego można się spodziewać,
to zapłaciłabym wszystkim, którym się da, i zrobiła wszystko, co się da, żeby
mieć zapewnione znieczulenie (albo cesarskie cięcie, jeśli znieczulenie
okazałoby się z przyczyn medycznych niemożliwe).
A tak postanowiłam, że pójdę i spróbuję jak będzie i było koszmarnie.
Wiem, że to moje subiektywna wizja porodu (w końcu większość kobiet nie
wspomina porodu tak makabrycznie), ale lepiej założyć, że będzie bardzo źle i
zapewnić sobie z góry znieczulenie, towarzystwo męża (żeby bronił przed
chamstwem szpitalnego personelu) i opłaconego lekarza (ja zapłaciłam za
położną, ale nic mi nie pomogła, bo ona nie mogła zdecydować o podaniu
znieczulenia).

[Gość: narewka]

Prawda jest taka: boli. Od ciebie zależy jak poradzisz sobie z bólem. Masz dwa
warianty: farmakologicznie lub psychologicznie. Ja wybrałam wariant drugi i nie
żałuję. Szybko nauczyłam się znosić chwile skórczu. Krzyczałam - krzyk pozwolił
mi rozładować silne napięcie, śpiewałam, przybierałam bardzo ekwilibrystyczne
pozy. Przede wszystkim słuchałam swojego ciała i wsłuchiwałam się w ruchy
dziecka. To mi bardzo pomogło. Co jest pocieszające - z chwilą wydania na świat
dziecka nic już nie boli a łzy są tylko i wyłącznie łzami wielkiej radości.

Nie będę wypowiadała się na temat opieki medycznej bo już wiele zostało
napisane.
Mam jednak jedną dobrą radę - woda. Weź ze sobą ogromną butlę wody bo
ogromnie "suszy"

Życzę ci powodzenia. Przy wyborze jakiego kolwiek wariantu nie kieruj się
emocjami tylko logiką. Ja sama dostawałam "kociej mordy" w wizjach mojego
porodu. Ostatecznie okazało się że najważniejsza była świadomość tego że jestem
w szpitalu w którym moje dziecko ma bardzo dobrą opiekę - ja sobie poradziłam.
Dla mnie w chwili przekroczenia progu porodówki najważniejsze było dziecko.

Przygotuj się dobrze do tej wspaniałej chwili.

pozdrawiam - narewka

[Gość: TwinMom]

Perspektywa porodu bylam przerazona od osmego roku zycia, gdy to pani od
srodowiska opisala nam, jak bardzo sie cierpi

[Gość: Beata]

Ja tez sie balam porodu. Moja przyjaciolka rodzila kilkanascie godzin i potem
sie zarzekala, ze nigdy wiecej dziecka (teraz, trzy lata po fakcie, opinie ma
wrecz odwrotna czyli koniecznie jeszcze jedno!).

No, wiec czekajac na to wydarzenie, nastawialam sie na najgorsze. Zaczelo sie
niewinnie - odejsciem wod. Na szczescie zaden potop, bo maluszek
blokowal "wylot" i chlonne podpaski wystarczyly do dojechania do szpitala.
Skurczow ani sladu, wiec monitorowano mnie i sobie czekalam. Po jakims czasie
dostalam oksytocyne, bo zapowiadalo sie, ze tak sobie moge czekac i czekac, no
i zaczelo sie... Zadne pieklo tylko skurcze. W moim wydaniu przypominalo to
nasilone "bole" miesiaczkowe. Tyle, ze u mnie to tez nigdy nie byly bole, tylko
takie dziwne napiecie, jakby scisk, nieprzyjemne, ale do przezycia. Pomyslalam,
ze jak tak, to bedzie dobrze! No i bylo. Po czterech godzinach malenstwo bylo w
moich ramionach. Dodam, ze czas przelecial mi nie wiem kiedy, a choc bylam
nacinana, nic mnie nie bolalo (jak dobrze robia, to tna w momencie najwiekszego
napiecia tkanki, tak, ze i tak nie czujesz). Tuz po porodzie wiedzialam -
absolutnie koniecznie nastepne dzieci! No i za dwa miesiace bede miala drugiego
maluszka.
Ponoc zaden porod nie jest do siebie podobny, ale ten pierwszy byl dla mnie jak
najbardziej zachecajacy.
Konkluzja: sa przyjemniejsze rozrywki, ale strach ma wielkie oczy, a porod moze
byc latwiejszy niz niejedna wizyta u dentysty.
W pierwszej ciazy, w jej polowie, mialam faze paniki na mysl o porodzie.
Niepotrzebnie.
Tym razem tylko niecierpliwie sie, zeby juz, zeby wziac malenstwo w ramiona.

[Gość: Beata]

1) Rodzilam z mezem i bardzo polecam.
2) W wodzie nie mialam okazji, ale proponowano mi odprezanie sie w wannie. Choc
wczesniej myslalam, ze bede miala na to ochote, okazalo sie, ze woda w czasie
skurczow absolutnie mnie nie neci i obylo sie bez.

Dziękuje za rady i opisy :) n/t

[atlantis75]

ja tez dziekuje...

[mka16]

chociaz nie zalozylam tego watku. Dla mnie wizja porodu jest przerazajaca i juz
spedza mi sen z powiek, chociaz jescze nie jestem w ciazy i nawet nie planuje.
Czesto jednak czytam wypowiedzi wielu dziewczyn na forum. Pomagaja mi one jakos
bardziej oswoic sie z tym wydarzeniem. wiem, ze kazdy porod jest inny i niczego
nie da sie do konca przewidziec, ale to i tak bardzo pomocne. Dziekuje
wszystkim dziewczynom, ktore dziela sie swoimi doswiadczeniami. Naprawde bardzo
Wam jestem wdzieczna Pozdrowienia

[Gość: t]

Każdy poród jest inny.
Małopolska Kasa Chorych (teraz fundusz) refunduje porody rodzinne i
znieczulenie dokrzyżowe - mnie nie znieczuliło do końca, ale bolało dużo mniej,
i o wiele krócej niz przy pierwszym, nie znieczulanym porodzie . Polecam.
jeśli własna położna jest w danym momencie zblokowana (np, inny poród) mąż jest
NIEOCENIONY ( pociecha, pomoc, masaż - nie musi na nic patrzeć ani przecinać -
jeśli nie chce ). Położne po kilku odebranych porodach też słaniają się na
nogach, nie są szczególnie uprzejme, ale w obecnosci meżczyzy prawie zawsze
trzymają fason

[Gość: Jaga]

A w którym to szpitalu Małopolska Kasa refunduje porody rodzinne i znieczulenie
zzo? Ja niestety o takim nie słyszałam w Krakowie a rodzę za 3 tygodnie.

[maak3]

kobieto! nie daj sobie opowiadać żadnych zatrważających opowieści
poród to jedno z najtrudniejszych, ale i najpiękniejszych doświadczeń
po pierwsze świadomie przeżywając ciąże, świadomie przeżyjesz poród
po drugie masz 9 miesięcy aby przygotować się do aktywnego porodu, nauczyć
siętechnik radzenia z bólem
po trzecie dobry położnik, mąż wspierający
jeśli nie wierzysz poczytaj sobie relacje kobiet z porodów drukowanych w
Dziecku, książki Fijałkowskiego
zajrzyj na str. www.rodzicpoludzku.pl tam jest podana swietna literatura
odwagi

[Gość: Beata]

Porodu nie da sie "nauczyc".
Nie jest to jedno z "najtrudniejszych" doswiadczen w zyciu.
Nie dodalam, ze rodzilam bez znieczulenia, bo wszystko okazalo sie do
wytrzymania. Prawde mowiac gorzej znosze bole zebow.

Poza tym jest tu pelno odpowiedzi podtrzymujacych na duchu, wiec skad te apele
o nieczytanie straszacych postow?

[Gość: Beata]

No, dobra, niesluchanie strasznych opowiesci, ale napisano to tak, jakby
dotyczylo tego forum..

[Gość: Anna]

Zgadzam sie ze każdy poród jest inny. ja rodzilam 5 mcy temu i z jednej strony
patrząc całe cierpienie wydaje sie niczym w porównaniu z faktem że na świat
przyszło moje ukochane dziecko. Ale z drugiej strony mówie uczciwie ze sie
nacierpiałam, a szkola rodzenia dala mi tylko to, ze nie denerwoalam się.
W momencie tak strasznego bólu nie myślałam o zadnych technikach, pozycjach,
czy wchodzeniu do wanny, wydało mi sie to zupełnie śmieszne. Po prostu leżałam
na boku i byłam półprzytomna, a jedyne, co byłam w stanie zrobić, to próbować
skupic się w czasie skurczu na tym zeby nie zaciskac pośladków, bo położna mi
na to zwróciła uwagę-ze "jak to dziecko ma się przesuwać jeśli pani tak się
kurczy i zaciska"
A sam moment wyjścia - zupełnie niespodziewany!

[Gość: Susanna]

Nie wiem,moze uznacie to za szczatki medycyny ludowej,ale mam pewien sposob aby
troche sobie ulzyc przy porodzie. Moja pani ginekolog poradzila mi na dwa
tygodnie przyd planowanym terminem picie naparu z lisci maliny / nie mylic z
herbatka malinowa ))/. Jak wam pewno wiadomo,malina byla kiedys uzywana jako
srodek poronny we wczesnej ciazy. W ostatnich tygodniach ma rozluznic miesnie
macicy i przyspieszyc rozwarcie. Powiem Wam szczerze,u mnie zadzialalo i to dwa
razy. W domu mialam lekkie bole i skorcze,takie naprawde do wytrzymania! Po
zjawieniu sie w szpitalu z pierwszym dzieckiem rozwarcie mialam na 6cm,a z
drugim na 8cm. Po niecalej godzince bylo po wszystkim. Bez znieczulania,lekow
przeciwbolowych,calkiem naturalnie...Zapytajcie Waszych poloznikow co oni o tym
sadza! Ja juz polecilam wielu znajomym,prawie wszystki zadowolone ))!!!

[minia23]

cześć co do porodu nie masz sie co bać, ja miałam wywoływany poród bo nie
mogłam urodzic byłam juz po terminie i powiem ci szczeze ze moze troszke to
boli mi i tak wywoływanie porodu nic nie dało bo ,mały był owiniety pepowinka
wokół ramienia i musieli mi zrobic cesarskie ciecie ale tego tez sie nie bój
pomyśl sobie ze rodzi sie własnie twój owoc miłosci a jak chcesz byc
bezpieczniajsza to porozmawiaj ze swoim mezczyzna o porodzie rodzinnym ja to
przeszłam to bardzo fajne przezycie kiedy razem przezywacie narodziny synka lub
córeczki mój mąż był bardzo szczesliwy przecinając pempowinke swojego synka
a teraz moj synek ma prawie 2 miesiace i powiem ci warto było sie pomęczyć
zycze powodzenia

[Gość: neta]

Nie musisz się bać. Ja rodziłąm swojego syna kilkanaście godzin i skończyło się
na vacum. Pomimo tego wspominam to przeżycie bardzo miło, ale teraz z
perspektywy czasu. Nieoceniona jest pomoc meża polecam to wszystkim. namawiam
do porodów rodzinnych wszystkie swoje koleżanki i są mi potem wdzięczne. mój
mąż na początku się bał, ale teraz nie wyobraża sobie, że mogłoby go ominąć
takie cudowne przeżycie.

[Gość: Mi]

Jestem zszokowana, że tak wiele z was pisze o jakiś strasznych bólach
porodowych. Ja rodziłam w znieczuleniu. I wybaczcie, ale myślenie o tym że
poród "ma boleć" jest dla mnie mysleniem co najmniej zaściankowym. Poród jest,
tak właśnie JEST najpiękniejszym wydarzeniem w moim, Naszym rodzinnym życiu.
Było super, fantastycznie. Rodziłam w prywatnej klinice, ale nie żałuje ani
złotówki, bo to była najlepsza inwestycja. Wspaniałe położne, mój gin cały czas
przy mnie. Wspólne cieszenie się dzieckim w intymnej- niezapomnianej
atmosferze. Wiem jak wiele złego pisze się o prywatnych instytucjach służby
zdrowia - dla mnie to bzdura.
Podsumowując- miałam wspaniały poród. Mogła bym rodzić "na okrągło" o ile
wyglądało by to zawsze tak samo.
Mi