żłobek

[Gość: ala]

Gdy moj synek mial 7 miesięcy musialam poslac go do złobka , mialam okropne
wyzuty sumienia . Teraz jestem bardzo zadowolona : dzieci jest malo , "ciocie
"wspaniale , mały zawsze chetnie tam idzie , ma teraz 10 miesiecy.Fakt ze na
poczatku chorowal ale widze ze sie uodpornil . Napiszcie o swoich
doswiadczeniach w tym temacie , czy tez odnosiliscie wrazenia ze jestescie
zlymi rodzicacmi w dodatku potepionymi przez otoczenie , czy tylko mnie to
spotkalo
ala

[Gość: Mag]

Mieszkam w USA i tutaj nie ma platnych urlopow macierzynkich, wiec kobiety po
urodzeniu dziecka albo rzucaja prace, albo zaraz wracaja do pracy (mozna tylko
wziac 12 tygodni bezplatnego urlopu po urodzeniu). Na pierwsza opcje nie bylo
nas stac, wiec wrocilam do pracy, a dzieci (blizniaki) poszly do zlobka. Byl to
tzw. zlobek rodzinny, prowadzily go matka z corka, i opiekowaly sie
szesciorgiem dzieci w wieku od 12 tyg do 3 lat. Bylo to dla moich dzieci jakby
rozszerzeniem rodziny, a starsze dzieci byly dla nich jak starsze rodzenstwo.
Choroby dzieci i tak kiedys przechodza; jak nie w zlobku, to w przedszkolu, jak
nie w przedszkolu, to w szkole. Im wczesniej, tym lepiej, bo system
immunologiczny dziecka musi sie nauczyc odpowiedzi na rozne bodzce. Zwykly
katar czy kaszel nie przeszkadzal w zostawieniu dzieci w zlobku, tylko
tempertura, i to powyzej pewnego poziomu. Kiedy moje dzieci mialy 2 lata,
poszly do wiekszego zlobka (3 panie i 18 dzieci), a pozniej do przedszkola w
systemie Montessori. Maja teraz po 6 lat i ich zachowania socjalne sa duzo
bardziej rozwiniete niz dzieci, ktore wyrastaly w domach. Inteligentne bestie
sa rowniez i trzeba sie pilnowac, bo potrafia zaskoczyc. Ja sama jestem
jedynaczka i do pojscia do szkoly bylam w domu; patrzac na ich i moje
doswiadczenie zamienilabym sie z nimi natychmiast.

[fufek]

Jak to dobrze, że dziecko tak wspaniale zaaprobowało żłobek - najpierw jeden,
potem drugi, później przedszkole. Zafundowałam mu nawet Montessori. Teraz
chodzi do szkoły, a ja nadal mogę robić swoja karierę zawodową. Jestem taka
szczęśliwa. Mogę się realizować, spełniają się moje zyciowe plany. W końcu
jestem jedynaczką i zawsze byłam the best.

[Gość: Mag]

Fufek nie rozumie pisanego ??? Nie mialam pieniedzy na zostanie w domu. Nie
kazdy jest bogaty z domu, a w Ameryce za siedzenie w domu z dziecmi nie placa.
Dzieci poszly do zlobka i znakomicie daly sobie rade. Koniec.

[fufek]

Twoja argumentacja jakoś do mnie nie trafia. A w Polsce płacą? Jeśli tak, to
jakieś grosze. W każdym razie moja żona nie dostaje nic.

[Gość: Mag]

fufek napisał(a):

> Twoja argumentacja jakoś do mnie nie trafia. A w Polsce płacą? Jeśli tak, to
> jakieś grosze. W każdym razie moja żona nie dostaje nic.

Tak sie sklada, ze to ja mam lepiej platna prace (znacznie) od meza, na dodatek
moj pracodawca placi ubezpieczenie zdrowotne, a jego nie (w Stanach nie ma
powszechnych ubezpieczen, zaleza one od widzimiesie pracodawcow). Podam Ci tylko
jedna liczbe: obciazenie srednich dochodow rodzinnych (nie jednej osoby tylko
rodzinnych), jesli chodzi o mieszkanie, tzn. czynsz lub splata dlugu bankowego
(nb. czynsze w USA sa wyzsze niz splaty pozyczek za ten sam metraz), energia,
woda, telefon waha sie w USA od 25 do 50%. Ile Ty w Polsce placisz czynszu za
mieszkanie, prad, gaz, wode, ogrzewanie, telefon ? A moze jeszcze mieszkasz z
rodzicami ?

[fufek]

Gość portalu: Mag napisał(a):
> Tak sie sklada, ze to ja mam lepiej platna prace (znacznie) od meza, na dodatek
>
> moj pracodawca placi ubezpieczenie zdrowotne, a jego nie (w Stanach nie ma
> powszechnych ubezpieczen, zaleza one od widzimiesie pracodawcow). Podam Ci tylk
> o
> jedna liczbe: obciazenie srednich dochodow rodzinnych (nie jednej osoby tylko
> rodzinnych), jesli chodzi o mieszkanie, tzn. czynsz lub splata dlugu bankowego
> (nb. czynsze w USA sa wyzsze niz splaty pozyczek za ten sam metraz), energia,
> woda, telefon waha sie w USA od 25 do 50%.

Mam wrażenie, że trochę chwalisz sie tą Ameryką i uciekasz od meritum problemu. A
wydaje mi się, że brzmi on następująco: czy oddać dziecko do żłobka, czy też nie.
Moje zdanie jest takie: żadna, nawet najlepsza placówka wychowawczo-edukacyjna
nie zastąpi dziecku rodziców, ich obecności i poczucia bezpieczeństwa, jakie z
sobą ta obecność niesie. Uważam, że dziecko powinno być z rodzicami tak długo,
jak tylko się da. Jestem gorącym przeciwnikiem żłobków, doceniam za to rolę
przedszkoli, bo one uczą życia w grupie.

Ile Ty w Polsce placisz czynszu za
> mieszkanie, prad, gaz, wode, ogrzewanie, telefon ? A moze jeszcze mieszkasz z
> rodzicami ?

Moja droga "Amerykanko": Realne obciążenia w Polsce są tak samo duże, jak w
innych krajach. Zapewniam Cię, że w stosunku do moich zarobków płacę naprawdę
sporo i fakt, że zdecydowaliśmy, iż moja żona pozostanie w domu z dziećmi,
kosztuje nas mnóstwo wyrzeczeń i poświęceń. Ale jesteśmy szczęśliwi, że nasze
dzieci mają z nami kontakt, ze jesteśmy stale przy nich. Zaspokoję też Twoją
ciekawość: nie mieszkamy z rodzicami, mamy własny dom.

[Gość: Mag]

fufek napisał(a):

> Moje zdanie jest takie: żadna, nawet najlepsza placówka wychowawczo-edukacyjna
> nie zastąpi dziecku rodziców, ich obecności i poczucia bezpieczeństwa, jakie z
> sobą ta obecność niesie. Uważam, że dziecko powinno być z rodzicami tak długo,
> jak tylko się da. Jestem gorącym przeciwnikiem żłobków, doceniam za to rolę
> przedszkoli, bo one uczą życia w grupie.

Jesli cos sie skrzywilo w charakterach moich dzieci, bo poszly do zlobka, to
jakos tego nie widac; maja dosc radosne usposobienie, sa otwarte do ludzi, daja
sobie rade w grupach, sa opiekunczne w stosunku do mlodszych dzieci, a w szkole
idzie im bardzo dobrze.

> Zaspokoję też Twoją ciekawość: nie mieszkamy z rodzicami, mamy własny dom.

Jesli masz wlasny dom, to powodzi Ci sie bardzo dobrze, lepiej niz wiekszosci
mlodych rodzin w Polsce, zatem Twoja zona moze spokojnie siedziec w domu. Nie
proponuj zatem swojego rozwazania ludziom, ktorych na to nie stac. To tak jak
krolowa francuska Maria Antonina, ktora powiedziala glodujacym paryzanom, ze jak
nie maja chleba, to niech jedza ciastka.

[fufek]

Gość portalu: Mag napisał(a):

>
> Jesli cos sie skrzywilo w charakterach moich dzieci, bo poszly do zlobka, to
> jakos tego nie widac; maja dosc radosne usposobienie, sa otwarte do ludzi,
daja sobie rade w grupach, sa opiekunczne w stosunku do mlodszych dzieci, a w
szkole idzie im bardzo dobrze.>

To świetnie, ale ja nigdy nie stwierdziłem, że dziecko, które było oddawane do
żłobka nie będzie miało w przyszłości radosnego usposobienia, nie będzie
otwarte na ludzi i nie będzie mu szło dobrze w szkole. Jedno z drugim niewiele
ma wspólnego. Stwierdzam jedynie fakt (a w zasadzie nie stwierdzam, a
przypominam żelazną teorię), że pierwsze trzy lata, to w rozwoju człowieka
okres najważniejszy. Nawet najlepszy żłobek nie zastąpi mu rodziców.>

> Jesli masz wlasny dom, to powodzi Ci sie bardzo dobrze, lepiej niz wiekszosci
> mlodych rodzin w Polsce, zatem Twoja zona moze spokojnie siedziec w domu. Nie
> proponuj zatem swojego rozwazania ludziom, ktorych na to nie stac.

I znów wkładasz w moje usta słowa, których nie wypowiedziałem. Nic nikomu nie
proponuję. Każdy sam odpowiada za swoje życie i za swoje dzieci. Stwierdziłem
jedynie, że mimo tego, iż kosztuje nas to mnóstwo wyrzeczeń i poświęceń, mimo
tego iż pracuję sam, utrzymując całą rodzinę, zdecydowaliśmy, że żona zostanie
w domu z naszymi dziećmi, przynajmniej do chwili, kiedy pójdą do szkoły. Nasze
dzieci to urocza trójka: Jacek, Iza i Jarek (w tej chwili w wieku
przedszkolnym). Jesteśmy szczęśliwi, że do ich wychowania nie wtrącają się
żadne babcie, ciocie czy nianie. Że ogladamy ich rozwój dzień po dniu, godzina
po godzinie. Aspekt finansowy jest oczywiście bardzo ważny i to prawda, że nie
wszyscy rodzice mogą sobie na to pozwolić. My też staliśmy przed tym dylematem
i być może wciąż stajemy - ale wtedy warto siebie zapytać: co jest dla mnie
najważniejsze: praca, pieniądze, kariera, nauka czy dzieci - LUDZIE.

[Gość: aneta]