poblem z ośmiolatkiem

[ibggraf]

Sytuacja wygląda następująco. Mój syn chodzi do pierwszej klasy.
Jest dzieckim raczej spokojnym i zdyscyplinowanym. Z nauką nie ma
problemów. Jednak od pewnego czasu pojawiły się uwagi odnośnie jego
zachowania na informatyce. Rozmawia, śmieje się i nie reaguje na
upomnienia nauczyciela. W związku z tym kilka razy otrzymał
nieodpowiednie zachowanie (zachowanie oceniane jest codziennie).
Rozmawialiśmy z nim i obiecał poprawę. Wczoraj poprosiłam go o
dzienniczek (w ostatnim tygodniu nie przeglądałam go,pytałam jedynie
syna czy są jakieś informacje). Syn stwierdziłł, że nie może go
znaleźć. Zaczęłam szukać i w końcu znalazłam. Okazało się, że syn
dostał kolejną uwagę za zachowanie na informatyce i nieodpowiednie
zachowanie. Abyśmy się nie dowiedzieli o uwadze nakleił kartkę
informującą o rekolekcjach. Nauczycielka zorientowała się i opisała
nam sytuację. No i mam problem, co z tym zrobić. Problemem bowiem
jest to, że syn zaczyna kłamać i kombinować. Bardzo mnie to niepokoi
i nie wiem jak temu zaradzić. Oczywiście rozmawialiśmy z synem i
wyjaśniliśmy mu niewłaściwość jego postępowania. Wielokrotnie
podkreślaliśmy to, że nie tyle istotne jest to, że się niewłaściwie
zachował na informatyce, lecz to że nas próbował oszukać i za to
otrzyma karę, tzn. zakaz korzystania z komputera do końca tygodnia.
Jak oceniacie tę sytuację? Jak temu zaradzić w przyszłości? Dodam
jeszcze, że syn jedynie stwierdził, że bał się nam powiedzieć o
uwadze. Jak zatem postępować, aby dziecko nie bało się nam mówić o
złych ocenach w szkole i niewłaściwym zachowaniu?

[alabama8]

Przypomnij sobie jak to było, gdy sama byłaś dzieckiem. Opierdziel w
domu za dwóję, nadąsany ojciec, zła matka. A każdemu czasem może się
nie chcieć odrabiać lekcji, dziecku też.
Dziwne że problem pojawia się tylko na informatyce. Nauczyciel nie
potrafi zdyscyplinować uczniów?
W dniu kiedy jest informatyka powiedź dziecku że dziś masz nadzieję
że będzie grzeczne, że mu ufasz, że liczysz na nie - że masz pewność
że da radę nad sobą zapanować. Kłamie i oszukuje bo boi się reakcji,
utwierdź je w przekonaniu że jesteście w stanie razem poradzić sobie
z problemem.

[verdana]

Dzieci klamią. Zadaniem rodzicow jest opieprzyć dziecko i pogodzić
sie z losem. Dzieci klamia, miedzy innymi dlatego, ze najpierw są
karane w szkole, potem w domu - to sytuacja naprawde ciężka. Szkoła
nie sklania do prawdomównosci, idealnie prawdomowne dzieco w szkole
nie ma szans - taka jest smutna prawda i nic się z tym zrobić nie
da. Rodziców denerwuje, ze sa oszukiwani (mnie tez denerwuje i robię
piekło), ale trzeba zdać sobie sprawę, że dziecko nie ma własciwie
prawa do zachowania swoich spraw dla siebie - a moze czasem
powinno...

[mamusia1999]

co do twojego niepokoju - u nas psycholog na starcie szkoly wyrazil
to tak : kazda, nawet idealna szkola jest dla idywiduum stresem i
kazde dziecko szuka kruczkow, zeby sobie zycie ulatwic. na niektore
trzeba przymknac oko i zajac sie meritum sprawy.
a co do meritum: dlugo mnie "lapowkarstwo" nie przekonywalo,
bombardowali mnie znajomi radami z programu "triple p" a ja nic.
ale sie zlamalam i sobie to "pozytywne wzmocnienie" chwale choc
sa normy, ktorych przestrzegania wymagam bez zadnych nagrod. za
kazde "wypelnienie" omowionej normy jest smiley, za 10 smiley
(mysle ze 8latek wicej nie wytrzyma, moja Mloda zbiera 25) jest
obiecana nagroda (jak najmniej materialna, wiec nie zabawka tylko
moze wyjscie na lody - moja Mloda uwielbia SPA ze mna). wiec Twoj
niech pokazuje dzienniczek po kazdej informatyce i brak uwagi to
smiley.
u nas smileye sa za uczenie sie znienawidzonej matematyki i beda za
posprzatany pokoj. zbiera je szybko wiec wprowadzilam rowniez
wydawanie "po drodze" na komputer i TV. 1 smiley to 1/2 godziny
mediow. tym sposobem dwa razy sie zastanowi czy ogladnac kolejnego
beznadziejnego sponge bob'a powodzenia

[verdana]

A dorastajac zastanowi sie, czy w ogole warto zrobic cokolwiek
bezinteresownie...

[lenaa77]

Ta metoda jest całkiem dobra, zwłaszcza dla młodszych dzieci. Łatwo
ją skrytykować, tylko wcześniej proponuję zastanowić się ile rzeczy
(zwłaszcza tych mniej przyjemnych) robi się naprawdę
bezinteresownie. Dzieci długo nie rozumieją związku pomiędzy
wkłuwaniem matematyki w poniedziałek 23.03.2009 między 16 a 17, a
zdaniem matury i ich późniejszą karierą...

[verdana]

I nagradzane nie beda miały nigdy sznasy zrozumieć.

[lenaa77]

Będą miały szansę, jak dojrzeją, przejdą na inny etap w myśleniu.
Dokładniej mówi o tym psychologia rozwojowa. Poprostu na pewnym
etapie dzieci nie są gotowe do pojmowania takiego związku, a tym
bardziej jego implementacji w codziennym życiu.

[verdana]

A jak się ich tego nie bedzie uczyło - to nigdy nie dojda do
wyższego stadium. Tak samo jak w g.Piageta przebiega rozwój moralny
dziecka - ale jesli się nie uczy dziecka "przechodzenia" do
kolejnego stadium, to pozostaje, juz jako dorosły z moralnoscią 10-
latka.
Tylko uczyc trudno, dawac nagrody - latwo.

[lenaa77]

Jedno nie przeczy drugiemu, przecież karom i nagrodom musi
towarzyszyć komentarz i szersze tło, mamy przecież wychowywać a nie
tresować pociechy. Niestety tłumacząc i czekając cierpliwie na
zmianę zachowania można narobić sobie kłopotów (tu np. w szkole),
tudzież niechcący utrwalić zachowanie niepożądane. Każdy musi sam
odpowiedziec sobie na pytanie, który sposób jest według niego lepszy
i tak postępować wobec swojego dziecka

[verdana]

Nagrody i kary jako system to wlasnie tresura metoda kija i
marchewki, a nie wychowanie...
Dziecko trzeba nauczyc, ze pewne rzeczy robi się, chociaż sa
nieprzyjemne, a nie uczy, ze nieprzyjemne rzeczy robi sie w
oczekiwaniu nagrody - w pewnym momencie okaze się, ze rzeczy
nieprzyjemnych jest sporo, a nagród brak. I mlody czlowiek będzie
mial klopoty ze zrozumieniem, ze musi to zrobic i tak, niczego nie
oczekując.
narobienie sobie klopotow w szkole to doskonała kara naturalna,
tylko rodzicom nie zalezy na tym, aby dziecko nauczyło się
samodyscypliny, a jedynie na tym, by mialo dobre stopnie, a oni
czytse sumienie i swiety spokój.
A potem na studiach okazuje się,ze bez "wzmocnienia" i nadzoru
student nie potrafi sie uczyć. Mam sporo takich...

[lenaa77]

Ja pozostanę zwolenniczką złotego środka, zdrowego rozsądku i
łączenia skutecznych elementów różnych metod
Podobnie jak wiele innych osób wychowanie wprowadzające system kar i
nagród utożsamiasz z wychowywaniem w oparciu o nagrody, a zapominasz
o elemencie kary/sankcji/konsekwencji czyli o drugiej stronie. Nie
chodzi w żadnym wypadku o dzielenie świata na zachowania podlegające
karze czy nagrodzie, a ponadto zakładamy rozwój dziecka i
odchodzenie od prostego jak to nazwałaś "kija i marchewki" na rzecz
właśnie innych sposobów. U rocznego dziecka może to być 90% u
nastolatka 9%.

[gemmavera]

Mówiąc szczerze wcale mnie nie dziwi, że zakleił tę uwagę. )

Natomiast gdybym była na Twoim miejscu, zastanowiłoby mnie, dlaczego skoro syn
jest taki spokojny i zdyscyplinowany, rozrabia akurat na informatyce? Może
trzeba by z nim o tym pogadać, co w tej informatyce (albo w nauczycielu) jest
takiego, że tak się zachowuje?

[inguszetia_2006]

Witam,
Twój syn jest pomysłowy. Ja bym pewnie wydarła kartkę ze strachu
przed gniewną miną mamy i ją zjadła dla pewności;-D
Pzdr.
Inguszetia

[agatka_s]

Moje dziecko tak właśnie kiedyś zrobiło (jak miał 8 lat, teraz
akurat dziś kończy 14)-wyrwał kartke z uwagą, a pani powiedział że
mama widziała. Jego pech, że akurat chyba za dwa dni potem, ja przez
przypadek spotkałam w szkole panią i ona o tę uwagę zagadnęła.
uuuups obie byłyśmy ciut zaskoczone....

W sumie to ja błogosławie to zdarzenie, bo to że to się wydało i to
tak błyskawicznie , było chyba najlepszą lekcją dla syna
że "kłamstwo ma krótkie nogi"-był w autentycznym "szoku". Ukarałam
ale nie za bardzo (raczej symbloicznie), kazałam mu natomiast aby
poszedł do pani i wyjaśnił wszystko sam i przeprosił za kłamstwa (2
kłamstwa bo i mnie i pani). To chyba było dla niego dużo gorsze niż
jakakolwiek kara. Do tej pory nie skłamał mi (choć nie o wszystkim
mi mówi, ale to inna rzecz).

[wasil_ka]

agatka_s napisała:

Ukarałam
> ale nie za bardzo (raczej symbloicznie), kazałam mu natomiast aby
> poszedł do pani i wyjaśnił wszystko sam i przeprosił za kłamstwa

to nie była kara symboliczna ale prawdziwa.

[agatka_s]

wasil_ka napisała:

> agatka_s napisała:
>
> Ukarałam
> > ale nie za bardzo (raczej symbloicznie), kazałam mu natomiast
aby
> > poszedł do pani i wyjaśnił wszystko sam i przeprosił za kłamstwa
>
> to nie była kara symboliczna ale prawdziwa.


Przeproszenie za coś nie jest karą. Przeproszenie to uznanie swojej
winy i wyrażenie żalu, że do złego zachowania doszło. Dla mnie
przeproszenie to norma jeśli się coś złego zrobi-umyślnie i
nieumyślnie. A że czasami przeprosiny są bardzo trudne i komuś mogą
się kojarzyć z karą, to zupełnie inna rzecz.

[rycerzowa]

verdana napisała:

> Zadaniem rodzicow jest opieprzyć dziecko i pogodzić
sie z losem.

O to to.
Słuchajcie doświadczonych matek. Wiedzą,co mówią.

Jeszcze przed wami młodymi matkami duuuużo problemów z 8-,9-, 10-, 14- i
więcej-latkiem.
Uwagi w dzienniczku, jedynki, wagary, pirotechniczne eksperymenty...
Sama uroda rodzicielstwa.

Powiedzcie szczerze - chciałybyście mieć w domu takiego wymoczka ideała, co to
zawsze grzeczny, zawsze prawdomówny, zawsze piątkowy, ulizany i posłuszny?

[miacasa]

> Powiedzcie szczerze - chciałybyście mieć w domu takiego wymoczka ideała, co to
> zawsze grzeczny, zawsze prawdomówny, zawsze piątkowy, ulizany i posłuszny?

o tak, chociaż jedno mogłoby takie być

[titta]

Wszystko nie, poza prawdomownoscia. Chciala bys miec prawdomownego
meza? Pewnie tak. z tym, ze prawdomowny, to nie znaczy, ze zawsze
wali prawde miedzy oczy i ze opowiada o wszystkim.