GW gani księdza i usprawiedliwia zbrodniarzy

[pisz_pan_na_berdyczow]

wyborcza.pl/1,75968,6812727,Ks__Isakowicz_jak_Erika_Steinbach.html

[ktos_021]

Re: Przestaję od dziś czytać tego antypolskiego
Autor: marekmarek44 12.07.09, 17:38

sandino napisał:

> szmatławca. Po zatwierdzeniu postu likwiduję profil na gazecie.pl
> Ty próbujesz zrozumieć lewacki gnojku drugą stronę? Próbujesz zrozumieć te
> zbrodnie o niespotykanej skali okrucieństwa i masz czelność porównywać księdza
do Sztajnbachowej?
> Zetrzyj gluta z gęby bo naplułem ci w pysk. Chyba że lewackim zwyczajem
> uznasz, że to deszcz pada. Żegnam. Bez poważania.


Zgadzam się w 100% z komentarzem powyżej,to kolejny haniebny i antypolski,
a nawet antyludzki artykuł w GW antyludzki bo obraża nie tylko uczucia
Polaków,ale pamięć pomordowanych niezależnie od ich przynależności etnicznej.
Na Wołyniu mieliśmy do czynienia z czystkami etnicznymi w średniowiecznym
stylu.Ci ludzie ponieśli śmierć w sposób często bardziej okrutny niż Żydzi w
Oświęcimiu.
Aby o czymś pisać,panie Wojciechowski,trzeba najpierw wiedzieć o czym się
pisze.Aby próbować zrozumieć ukraiński punkt widzenia,dobrze najpierw zapoznać
się z Polskim.

forum.gazeta.pl/forum/w,904,97753392,97757458,Re_Przestaje_od_dzis_czytac_tego_antypolskiego.html

[pisz_pan_na_berdyczow]

ktos_021 napisał:



> Na Wołyniu mieliśmy do czynienia z czystkami etnicznymi w średniowiecznym
> stylu.

Odczep się od średniowiecza!


> Aby o czymś pisać,panie Wojciechowski,trzeba najpierw wiedzieć o czym się
> pisze.

Myślę, że red Wojciechowski nawet do polemiki się nie nadaje...po prostu ręce
opadają

[ordan]

Wielkie brawa dla ks. Isakowicza.Osobiście mam negatywny stosunek do
kleru, ale ogladajac kilkakrotnie Księdza, Jego wypowiedzi na temat
mordów na Wołyniu, gdyby wszyscy duchowni byli tak prawi. Tak.
Prawda zawsze zwycięży,podstawą porozumienia jest prawda.Jestem
grekokatolikiem z powodu ohydnych czynów i teraz kiedy rządzący
Ukrainą popierają morderców, nie pryznaję się do swojego pochodzenia
a swoich synów ostrzegam przed brataniem się z
wykolejeńcami,mordercami.Przeklinam ich,wieczne pohańbienie dla
nich, i dla tych co ich teraz bronią,i dla tych naszych księzy-popów
co powołują się na Pana Boga usprawiedliwiając wykolejonych
morderców. Wieczne im pohańbienie. Sderdecznie pozdrawiam księdza
Isakowicza.

[bastion44]

To że Ordan jest grekokatolikiem mnie osobiście nie przeszkadza.Możesz być nawet Żydem i wyznawcą religi judaistycznej.Według mnie najważniejsze jest to abyś przestrzegał zasad wiary według której żyjesz.A to co zrobiła część kleru unickiego w czasie II-giej wojny światowej zasługuje na wieczne potępienie.Przecież oni odeszli od zasad i wartości chrześcijańskich,można smiało powiedzieć,że stanęli po stronie pogańskiej iodeologi i opowiedzieli się po stronie diabła.Nic dziwnego,że polska partyzantka rozstrzeliwała duchownych greckokatolickich,traktując ich jako prowodyrów,ktrórzy inspirowali mordy na Polakach.

uczciwy grekokatolik, BRAWO!!!

[liberum_veto]

ordan napisał:

> Jestem grekokatolikiem z powodu ohydnych czynów i teraz kiedy
> rządzący Ukrainą popierają morderców, nie pryznaję się do swojego
> pochodzenia a swoich synów ostrzegam przed brataniem się z
> wykolejeńcami,mordercami.Przeklinam ich,wieczne pohańbienie dla
> nich, i dla tych co ich teraz bronią,i dla tych naszych księzy-
> popów co powołują się na Pana Boga usprawiedliwiając wykolejonych
> morderców. Wieczne im pohańbienie. Sderdecznie pozdrawiam księdza
> Isakowicza.

Jestem pod wrażeniem... BRAWO!!! Odzyskuję wiarę w człowieka.
Obserwując antypolskie wypowiedzi grekokatolików na forach Gazety,
relatywizujących, wybielających i usprawiedliwiających okrutne
zbrodnie ludobójstwa UPA, popełnione na ludności polskiej, odnosiłem
mylne, jak się (na szczęście) okazuje, wrażenie, że tak właśnie
rozumują wszyscy grekokatolicy w Polsce. Choć, z drugiej strony,
przypuszczałem, że tak naprawdę jest to tylko niewielki, aczkolwiek
krzykliwy i bardzo szkodliwy, margines społeczności
greckokatolickiej i ukraińskiej w Polsce. W każdym narodzie znajdzie
się grupa kanalii i degeneratów... Szkoda tylko, że głos rozsądnych
grekokatolików i Ukraińców jest tak słabo słyszalny na forach
Gazety, opanowanej przez szowinistów, pogrobowców Bandery.

[liberum_veto]

Ataki personalne Gazety Wyborczej i głos rozsądku Jana Żaryna.
2009-07-14
Wyjątkowe podłe ataki personalne "Gazety Wyborczej", która po raz
kolejny moją skromną osobę obrała sobie za tarczę strzelecką,
powodują, że jestem zalewany listami i e-mailami z wyrazami poparcia
i solidarności. Za to poparcie wszystkim Czytelnikom i Internautom
bardzo dziękuję.
Gazeta posuwa się także do ordynarnych kłamstw. Np. napisała wbrew
prawdzie, że jakoby w Lublinie funkcjonariusze BOR zabrali mi
megafon, a w Krakowie jakoby pokojowa pikieta Kresowian i ich
potomków pod konsulatem Ukrainy była organizowana przez Młodzież
Wszechpolską. Jest to czynione w myśl starej zasady: "Kłamcie,
kłamcie, a zawsze coś z tego zostanie".
Podłe jest również to, że niektóre osoby ze środowiska "GW" próbują
relatywizować męczeństwo obywateli Drugiej RP, twierdząc, że
zamordowani w ramach Holokaustu Żydów są "dobrymi" ofiarami, których
męczeństwo jest godne upamiętnienia, a Polacy zamordowani przez
nacjonalistów ukraińskich są "złymi" ofiarami, których męczeństwo
nalezy zatuszować.
Inna sprawa, że teksty "GW", wbrew intencjom autorów, czynią skutek
odwrotny, bo ogromnie nagłaśniają dwa problemy, którymi są tak
przemilczanie przez elity III RP bestialskiego ludobójstwa
dokonanego na bezbronnej ludności polskiej, jak i milcząca aprobata
owych elit dla gloryfikacji zbrodniarzy z UPA na Ukrainie.
Sprawa przemilczanego ludobójstwa od dwóch tygodni nie schodzi z łam
gazet, co dla sprawy jest rzecza pozytywną. Jeżeli publiczne
poniżanie mojej osoby jest ceną za to, to trudno. W latach 80-tych
było jeszcze gorzej. Ja z pewnością się nie wycofam, bo nie pozwala
mi na to pamięć o moich polskich i ormiańskich krewnych, jak i
wierność ideałom "Solidarności".
Przy okazji, cieszę się bardzo, że odesłałem na ręce ks. Adama
Bonieckiego Medal św. Jerzego i od tej pory mogę swobodnie mówić, że
nic mnie nie łączy z Adamem Michnikiem i z jego wyznawcami.
Zastanawiam się tylko, czy ks. Boniecki i inni "poprawni
politycznie" duchowni (na szczęście pozostała ich już garstka) na
wspomniane ataki personalne w ogóle zareagują, czy też tradycyjnie
już będą udawać głuchych i ślepych? Co na to ks. kard. Stanisław
Dziwisz, który jest adresatem wielu listów i apeli?
A może do ataków przyłączą się inni Kawalerowie Medalu św. Jerzego z
Józefem Życińskim na czele? A może też gazetowy "cyngiel" ks.
Andrzej Luter znów zabłyśnie swoim intelektem?
Tak, czy siak kolejne ataki będa z pewnością.
(ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski, 14 lipca 2009 r.)
www.isakowicz.pl/index.php?page=news&kid=8&nid=1950&PHPSESSID=2fa31545864023df5d6ef0c01cfb62b0

Strach przed świadkami Wołynia

[batoh52]

Na czym miałaby polegać taka poprawność polityczna?

Pewne kręgi intelektualne próbują w sposób fatalny dla polskiej racji stanu
uzależniać dzisiejsze dobre relacje polsko-ukraińskie od przekłamania dziejów II
wojny światowej w aspekcie relacji polsko-ukraińskich. Tworzy się atmosferę, w
której mówienie prawdy o historii relacji polsko-ukraińskich utrudnia przyjaźń z
punktu widzenia wspólnych interesów politycznych. Trzeba ewidentnie dawać
stronie ukraińskiej do zrozumienia, że historia, jaka była, taka była i będziemy
o niej mówić niezależnie od dobrego samopoczucia naszych współczesnych
przyjaciół politycznych, ale w żadnym stopniu nie chcemy tego rozpamiętywania
traktować utylitarnie jako powodu do utrudniania sobie naszych relacji
współczesnych. Nie może strona ukraińska żądać, byśmy sami sobie niszczyli
tożsamość narodową tylko dlatego, że komuś z zewnątrz to przeszkadza. Trudno
sobie wyobrazić, by np. narodowi żydowskiemu ktoś odmówił prawa do pamiętania o
tragicznej przeszłości. Gorzej, że wśród Polaków pojawiają się tacy, którzy tego
prawa innym Polakom odmawiają.

W jakim celu ktoś miałby odmawiać innym prawa do pamięci?

Zastanawiam się nad kondycją intelektualną tej części polskiej inteligencji,
która – mówiąc potocznie – pozostaje pod wpływami „Gazety Wyborczej”. Jest to
wynik pewnej obawy przed rozbudzeniem nadmiernej wrażliwości propolskiej, której
efektem, zdaniem niektórych, może być stworzenie olbrzymiego zagrożenia dla
narodu polskiego, czyli nacjonalizmu, szowinizmu i wszystkiego, co stanowi
rzekomą spuściznę II RP. Jest to o tyle niedorzeczne, że nie mamy żadnego
widocznego zagrożenia tworzeniem się rzekomego nacjonalizmu w Polsce, a
spuścizny II RP nie musimy się wstydzić. Mamy za to bardzo widoczny upadek
postaw patriotycznych. W związku z tym niezauważanie tego, co jest rzeczywistym
zagrożeniem, i funkcjonowanie w jakichś wyobrażeniach jest wynikiem
nieznajomości społeczeństwa polskiego.

„Polska pamięć ma być tłumiona, a nie rozbudowywana, bo wybuchnie niezdrowy
szowinizm z elementami faszyzmu” – to dość patologiczne widzenie społeczeństwa
polskiego, zarówno niezgodne z prawdą, jak i świadczące o opinii tego środowiska
o Polakach.

Jan Żaryn jest historykiem, doradcą prezesa IPN, profesorem UKSW

www.rp.pl/artykul/2,333723_Zaryn__Strach_przed_swiadkami_Wolynia.html

[liberum_veto]

Czy „Gazeta”, porównując ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego do Eriki
Steinbach, twierdzi, że II RP była tożsama z Generalnym
Gubernatorstwem? – zastanawia się Jan Żaryn
www.rp.pl/artykul/2,333723_Zaryn__Strach_przed_swiadkami_Wolynia.html
RZ: Czy ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski, który walczy o pamięć o
pomordowanych na Wołyniu Polakach, nie odgrywa u nas roli podobnej
do Eriki Steinbach w Niemczech, walczącej tam o pamięć o wypędzonych
Niemcach?
Jan Żaryn: Ksiądz Isakowicz-Zaleski przypomina o zbrodni
ludobójstwa, która miała miejsce głównie na Wołyniu, a także na
terenach całych Kresów Południowo-Wschodnich II Rzeczypospolitej. A
więc na terenach, które Polacy własną krwią wywalczyli. Nie byliśmy
tam okupantami, jak wypędzeni później Niemcy w Polsce, lecz
gospodarzami odrodzonego i niepodległego państwa. Co nie znaczy
oczywiście, że to państwo nie pozostawało w konflikcie z sąsiadami,
a także mniejszością ukraińską, której część elity politycznej nie
miała ochoty pozostawać w granicach Polski. „Gazeta Wyborcza”,
porównując ks. Isakowicza-Zaleskiego do Eriki Steinbach, być może
nieświadomie – tego nie wiem, uznaje chyba, że II RP była tożsama z
Generalnym Gubernatorstwem czy też komisariatami Rzeszy na Wschodzie.

„Gazeta” zarzuciła ks. Isakowiczowi-Zaleskiemu, że tak jak pani
Steinbach widzi tylko prawdę niemiecką, tak on widzi tylko prawdę
polską. Że nie uwzględnia okoliczności historycznych.
- Ks. Isakowicz-Zaleski nie jest historykiem z wykształcenia, jest
za to osobiście zaangażowany w to, co się działo na Kresach
Południowo-Wschodnich, ponieważ dotyczyło to jego bliskiej rodziny.
Dlatego uważam, że ma pełne prawo do swojej subiektywnej wizji rzezi
wołyńskiej. To tak jakbyśmy zarzucali świadectwom żydowskim, że
opowiadają jednostronnie o Holokauście. Opowiadają o tym w ten
sposób, ponieważ zostali w sposób brutalny i bezpośredni tą zbrodnią
dotknięci.

Berdychowska boi się prawdy o ludobójstwie

[liberum_veto]

Bogumiła Berdychowska boi się prawdy o ludobójstwie
Słuchałem przed chwilą Bogumiły Berdychowskiej, która polemizowała z
moimi dzisiejszymi wypowiedziami w Radiu TOK FM. Tradycyjnie już
rozmywała ona cały problem w stylu, że "białe jest niebieskie, a
niebieskie czasami bywa żołte". Nic nowego.
Jedyne, co mnie uderzyło, to paniczna ucieczka od
słowa "ludobójstwo", które pani Berdychowska zastępowała
banderowskim określeniem "akcja antypolska" albo określeniem z
czasów PRL "rzeź na Wołyniu". Paniczny lęk przed prawdą.
Uciekła też od od pytania, czy porównanie mnie do Eriki Steinbach
jest sprawiedliwe czy nie. Zarzuciła jednak przy tym środowisku
Kresowian, że postępuje jak ... murzynek Kali. Kresowianie i ich
Przyjaciele, zapamiętajcie to określenie!
I jeszcze jedno, jak "listkiem figowym" zasłaniała się ona
monografią Ewy Siemaszko pt. "Ludobójstwo na Wołyniu", tak jakby
działalność obu pań miała cokolwiek ze sobą wspólnego.
Dobrze jednak, że problem wciąż jest wałkowany na łamach gazet oraz
na falach radiowych i telewizyjnych. Nie da się go bowiem już
ponownie schować pod dywan.
ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski, 2009-07-15
www.isakowicz.pl/index.php?page=news&kid=8&nid=1956

Zaleski do Tworek czy innych Abramowic

[pultorakh]

Męczy mnie już słuchanie tego nudziarza. ILE MOŻNA PIEPSZYĆ TO SAMO??
Turcy zamknęli dla niego granicę, teraz ten idiota chce, żeby to samo stało się
z Ukrainą? Niech ten pseudo-Polak zrozumie w końcu, że za 10-15 lat jak Ukraina
będzie się integrować ze strukturami europejskimi to banderyzm sam się rozpłynie
w niebycie, a ciche rozmowy i targi między Polską, a Ukrainą mogą dać dużo
więcej dobrego, także w sprawach o których ten baran nudzi, niż wieczne szczekanie.
Sytuacja turecka jest to najlepszym dowodem, dopiero Bruksela zmusiła Turcję do
załatwienia tej sprawy, Turcy sami zaczęli dostrzegać jaki błąd popełniali
negując zbrodnię na Ormianach, a jakiś ksiądz - Ormianin niczym się do tej
sprawy nie przysłużył, a więcej zrobił złego niż dobrego bo tylko torpedował
proces normalizacji.
Myślę, że jakieś 15 lat kaftanu by się temu człowiekowi przydało.

[batoh52]

Męczy mnie już słuchanie tego nudziarza pultorakha. ILE MOŻNA PIEPSZYĆ TO SAMO??
Myślę, że jakieś 15 lat kaftanu by się temu człowiekowi przydało.

"pultorakh" do Tworek?

[liberum_veto]

Przyznam, że też już mnie zaczynają irytować te plugawe wypowiedzi
na temat ks. Isakowicza-Zaleskiego. Pełne kłamstw, oszczerstw i
insynuacji. Długo tego tolerował nie będę, robienia z forum
rynsztoku. Można ks. Isakowicza nie lubić czy też nie zgadzać się z
jego poglądami politycznymi lub działaniami. Trudno mu jednak
odmówić odwagi w głoszeniu niepopularnych prawd, jak też
konsekwencji i skuteczności. O pewnych sprawach trzeba mówić głośno,
nie ma tu miejsca na "dogadywanie się po cichu", kupczenie pamięcią
ofiar ludobójstwa. Tak konsekwentnie od początku robi Armenia. Już w
swojej deklaracji niepodległości wpisała konieczność uznania przez
Turcję ludobójstwa Ormian jako warunku ustanowienia stosunków
dyplomatycznych z tym krajem. Nie dogadywała się więc z Turcją po
cichu, tylko podnosiła sprawę głośno (tak, aby usłyszał o tym cały
świat!) i przy otwartej kurtynie. I taka postawa przyniosła efekty.
W Polsce zaś do dziś Sejm nie przyjął nawet uchwały uznającej tzw.
rzeż wołyńską za ludobójstwo. Ten sam Sejm uznał zaś za ludobójstwo
rzeź Ormian czy Hołodomor. To jest wręcz nieprawdopodobne (!!!) I
HANIEBNE! Polska ma znacznie większe możliwości nacisku na Ukrainę
niż maleńka Armenia wobec Turcji. Pełno jest jednak
tzw. "pożytecznych idiotów" twierdzących, że pdonoszenie tej sprawy
zaszkodzi jakoby stosunkom polsko-ukraińskim, że sprawa rozwiąże się
sama itd. itp. Nic nie może być bardziej szkodliwe niż budowanie
stosunków z Ukrainą na kłamstwie, tolerancji dla kultu Bandery i
faszystowskiej ideologii, stawianiu pomników zbrodniarzom wojennym i
kolaborantom hitlerowskim. Bez prawdy nie będzie pojednania!
-
Panowie, ja Was przepraszam. Ja Was bardzo przepraszam.
(Piłsudski do Ukraińców internowanych w Szczypiornie, maj 1921)

Z obrażaniem kończę, ale zdania nie zmieniam.

[pultorakh]

Taka dyskusja po prostu nie ma sensu, ja swojego zdania na temat tego
antypolskiego Ormianina nie zmienię, podobnie jak nie zmienię nastawienia do 95
procent Ukrainy tylko dlatego, że jakaś hołota z zachodnich, zacofanych pod
każdym względem obwodów stawia pomniki jakimś mordercom. W Zaporożu postawiono
pomnik największemu mordercy XX wieku, czy za to mam nienawidzić i nie jechać
turystycznie do Zaporoża, gdzie zawsze chciałem pojechać??
TYLKO OLEWCZA WOBEC IDIOTÓW POLITYKA POZWOLI ICH ZNISZCZYĆ, ci którzy nawołują
do "bojkotu rezunów, Juszczenki, pomarańczowych, itd." niech sobie bojkotują i
krzyczą na własnym podwórku, nic tym dobrego nie zdziałają. Dla mnie ci
krzykacze to najzwyklejsi pieniacze, tyle samo warci co banderowska hołota,
którą olewam.

Krzyż Komandorski OOP dla ks. Isakowicza

[liberum_veto]

Ks. Isakowicza-Zaleskiego darzę szacunkiem, pomimo odmiennych
poglądów politycznych. Twoje wyjątkowo chamskie i obraźliwe ataki na
niego przyjmowałem więc z dużym niesmakiem. To człowiek zasłużony
dla Polski, laureat licznych nagród (m.in. Nagroda Rzecznika Praw
Obywatelskich, Nagroda IPN "Kustosz Pamięci Narodowej", Nagroda
Literacka im. Mackiewicza, Zasłużony dla NSZZ Solidarność,
odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski). Kim Ty w
ogóle jesteś, żeby tak ubliżać i pomiatać Człowiekiem tego formatu?
www.isakowicz.pl/index.php?page=news&kid=12&pkid=106

Ci co dawali te ordery są tyle warci ....

[pultorakh]

Szkoda słów, niestety marny to kraj, gdzie honoruje się szczekaczy a ludzi
pracowitym, mającym pomysły na biznes, płacących podatki, płodzących dzieci
rzuca się kłody pod nogi. Ja osobiście jestem przeciwko wszystkiego co związane
z chrześcijaństwem i Kościołem więc to czy to ksiądz czy nie, nie ma dla mnie
znaczenia. Fakt jest jednak , że Polska to kraj pieniactwa i szczekaczy, którzy
tak jak widać to było po 10 kwietnia 2010 są najbardziej zakłamanym narodem na
świecie, gotowym w każdym momencie wsadzić ci (obywatelowi tego samego
państwa)nóż pod żebro.
Wszystkie te IPNy, Solidaruchy też są dla mnie gówno warte.
PS. Nie jestem lewicowcem, byłym członkiem PZPR, nie głosowałem nigdy na lewicę,
tak więc inwektywy tego typu można sobie darować. Po prostu jestem racjonalista.

Zasłużony dla NSZZ "Solidarność"

[liberum_veto]

Zauważ, że wysokie odznaczenia państwowe nadawali mu zarówno
prezydent Kwaśniewski, jak też potem Lech Kaczyński. Obaj więc
uważali, że ks. Isakowicz-Zaleski to człowiek zasłużony dla Polski,
godzien takiego wyróżnienia. Co więcej, ks. Isakowicz odznaczenia
nadanego przez Kwaśniewskiego nie przyjął. Przeczy to Twoim plugawym
insynuacjom, jakoby działał on z niskich pobudek (zaszczyty,
ordery), za pieniądze z zagranicy, a jego działalność nosi
antypolski charakter. Jakoby nie był on w ogóle Polakiem czy
patriotą. To są zarzuty ciężkiego kalibru, zupełnie bezpodstawne.
Trzeba być samemu bardzo podłym "człowieczkiem", jakąś kanalią, aby
takie motywy działania przypisywać innym. W kwestii nagród,
przyznawanych TIZ przez IPN, Solidarność czy RPO, ma to dla mnie
oczywiście znacznie większą wartość niż brednie, kalumnie i
oszczerstwa wypisywane przez jakiegoś forumowego frustratę. To, co
tu zaprezentowałeś w stosunku do ks. Isakowicza to nie jest
żaden "racjonalizm", lecz oszołomstwo w czystej postaci.
www.isakowicz.pl/index.php?page=news&kid=8&nid=1451

[szturman-ru]

Referat Prezesa SUOZUN dla Konferencji w Kijowie "Świat bez nazizmu".

Fałszowanie prawdy o ludobójstwie OUN-UPA w niektórych dziennikach w Polsce:
szturman.salon24.pl/

Fałszowanie prawdy o ludobójstwie OUN-UPA

[liberum_veto]

Bardzo dobre wystąpienie Szczepana Siekierki, prezesa SUOZUN
szturman.salon24.pl/197936,referat-prezesa-suozun-na-konferencji-w-kijowie
Referat na konferencji w Kijowie "Świat bez nazizmu".
Fałszowanie prawdy o ludobójstwie OUN - UPA w niektórych dziennikach
w Polsce.
Nazywam się Szczepan Siekierka, jestem prezesem Zarządu Głównego
Stowarzyszenia Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów
w Polsce.
Po przemianach politycznych w latach 90-tych społeczeństwo polskie
oczekiwało na ujawnienie odpowiedzialności i potępienie zbrodniczych
organizacji OUN-UPA odpowiedzialnych za masowe mordy dokonane na
polskich obywatelach Kresów Południowo - Wschodnich II RP.
Wobec braku zainteresowania czynników rządowych oraz placówek
naukowych, problemem tym zajęli się świadkowie, członkowie rodzin
pomordowanych i kombatanci, którzy przeżyli tę straszną gehennę.
W dniu 22 stycznia 1992 roku Sąd wpisał do rejestru sądowego -
organizację społeczną Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni
Ukraińskich Nacjonalistów we Wrocławiu.
Zgodnie z założeniami statutu najważniejszym celem Stowarzyszenia
jest "upamiętnienie wszelkimi dostępnymi środkami ofiar nienawiści
ukraińskich nacjonalistów, w szczególności ofiar ludobójczych
zbrodni" i "ocalenie od zapomnienia prawdy o rozmiarach popełnionych
zbrodni i stosowanych metodach eksterminacji".
Między innymi w tym celu wydawane jest czasopismo "Na Rubieży",
które jest organem prasowym Stowarzyszenia.
Stowarzyszenie zgromadziło ponad 20.000 relacji bezpośrednich
świadków ludobójstwa, posiada ogromne archiwum, wiele fotografii i
dokumentów.
Ounowscy propagandyści po 1989 roku rozwinęli w Polsce, przy
całkowitej bierności władz, szeroką kampanię kłamstw i przeinaczeń.
Chwytają się wszelkich wykrętnych sposobów aby wybielić zbrodnię.
Usiłują przerzucić winy na Polaków, partyzantów radzieckich,
Niemców, na jakieś bliżej nie zidentyfikowane bandy.
Starają się utożsamić OUN - UPA z narodem ukraińskim i ciągle
podkreślają, że te formacje w czasie drugiej wojny światowej
walczyły z Niemcami i Sowietami o wolną Ukrainę.
Od początku powstania Stowarzyszenia zawsze podkreślamy, iż nie
żywimy żadnych pretensji do Narodu Ukraińskiego, uważamy, że obrona
OUN-UPA szkodzi temu narodowi, domagamy się jedynie potępienia
haniebnych czynów nazistów ukraińskich, których zbrodni nie można
porównać do żadnych innych popełnionych w XX wieku.

Publicystyka nasza poświęcona jest głównie zwalczaniu zakłamywania i
fałszerstwa historii ludobójstwa zarówno w prasie ukraińskiej jak i
w polskojęzycznej szczególnie w "Gazecie Wyborczej". Na kłamstwa
pojawiające się w tej gazecie, wielokrotnie reagowaliśmy,
zamieszczając listy otwarte.
Liczba manipulacji dokonywanych przez redaktorów "Gazety Wyborczej"
jest zbyt wielka, aby je wymienić.[1]
Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu prowadzi
obecnie 47 śledztw w sprawach zbrodni popełnionych przez
nacjonalistów ukraińskich z OUN-UPA na osobach narodowości polskiej
na terytorium Państwa Polskiego w granicach sprzed 1939 roku. Na
podstawie tych dokumentów prokuratorzy polscy dokonali oceny prawnej
tamtych tragicznych wydarzeń i ocena ta nie budzi żadnych
wątpliwości, że było to ludobójstwo zgodne z artykułem 118 kodeksu
karnego.[2]
Zgodnie z artykułem 55 ustawy o polskim Instytucie Pamięci Narodowej,
[3] publiczne zaprzeczanie zbrodniom wojennym, popełnionym na
osobach narodowości polskiej lub obywatelach polskich innej
narodowości, jest karane grzywną lub pozbawieniem wolności do lat 3.
Także art. 13 Konstytucji Rzeczypospolitej wyraźnie zakazuje
propagowania ideologii faszystowskiej.
Odnosimy wrażenie, że we współczesnej Polsce zacytowane normy prawne
pozostają martwe. Niestety, istnieje jeden niechlubny wyjątek,
będący przedmiotem niniejszego referatu.
Wyjątkiem tym są zbrodnie ludobójstwa popełnione przez nacjonalistów
ukraińskich z Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN) i tak
zwanej Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA). Należy podkreślić, że
według szacunków Stowarzyszenia, w latach 1939-1947 ukraińscy
nacjonaliści zgładzili - z własnej inicjatywy - około 200 tysięcy
Polaków oraz brali aktywny udział w Holokauście, który na Wołyniu i
w Małopolsce Wschodniej pochłonął kilkaset tysięcy Żydów. Zbrodnie
te są przez część środków masowego przekazu przemilczane,
relatywizowane a wręcz negowane, w myśl fałszywie
rozumianego „pojednania polsko-ukraińskiego”. Czołową rolę wśród
tych masowych mediów odgrywa największy polski dziennik - "Gazeta
Wyborcza".

Otóż linia tego medium opiera się na koncepcji Jerzego Giedroycia
zakładającej budowanie bloku państw buforowych pomiędzy Polską a
Rosją, zawartej w sformułowaniu „Nie ma wolnej Polski bez wolnej
Ukrainy”. Podejście to implikuje bezwarunkowe wsparcie Gazety
Wyborczej dla antyrosyjskich sił na Ukrainie, włącznie z ruchami
skrajnymi oraz stosowanie cenzury na informacje stawiające ruchy te
w negatywnym świetle. Jako że ruchy te objęły kultem faszystów z OUN-
UPA, zniekształceniu poddaje się także spojrzenie na polsko-
ukraińską historię lat 1939-1945.
Głównym poziomem negacjonizmu Gazety Wyborczej jest warstwa
semantyczna. Wzywając do używania „języka dialogu”, „w którym nie
będzie obelg, uogólnień i jednostronnych oskarżeń”,[4] Gazeta
Wyborcza posługuje się różnego rodzaju eufemizmami i wyrażeniami
zmieniającymi obraz historii. Zwalcza nazywanie zbrodni ludobójstwem,
[5] w zamian proponując „konflikt polsko-ukraiński”, „wojnę
chłopską”, „wydarzenia wołyńskie”. Dzieje się to w sytuacji, gdy
Instytut Pamięci Narodowej prowadzi kilkadziesiąt śledztw w sprawie
zbrodni ukraińskich nacjonalistów, które formalnie kwalifikuje jako
ludobójstwo. Masowe zabijanie ludzi nazywa „antypolską akcją UPA”,
która miała tylko „usunąć” Polaków. Co ciekawe, styl ten stosowany
jest także przy omawianiu stosunku ukraińskich nacjonalistów do
Żydów. Jako przykład można przytoczyć pytanie red. Pawła
Smoleńskiego zadane Andrijowi Bolianowskiemu: „dlaczego ukraińskie
bataliony Roland i Nachtigall biły Żydów?”.[6] Czy redaktor Gazety
nie chciał użyć słowa „zabijali”?
W narracji obranej przez Gazetę Wyborczą ukraińskie faszystowskie
organizacje nacjonalistyczne określane są jako „niepodległościowe”.
Jeden z redaktorów Gazety napisał nawet, że „dla Ukraińców, Łotyszy
czy Estończyków walka w Waffen SS była jedyną szansą na
niepodległość”.[7] Podobnie mówi się o UPA.[8] Konsekwencją tego
jest zapraszanie na łamy Gazety członków radykalnych organizacji, na
przykład członka OUN Jewhena Stachiwa, hitlerowskiego stypendystę
Bohdana Osadczuka czy też Andrija Szkiła, byłego przywódcę
faszystowskiego ruchu UNA-UNSO.
Jedną z odmian negacjonizmu Gazety Wyborczej jest atakowanie
inicjatyw mających na celu uczczenie pamięci ofiar ukraińskich
nacjonalistów. Osoby dopuszczane do głosu na łamach gazety nazywają
projektowane pomniki ofiar OUN-UPA „pomnikami nienawiści”,[9] a tych
którzy je stawiają - „ukrainożercami”.[10] Sugeruje się, że czczenie
niewinnie pomordowanych „nie służy pojednaniu”.[11] Co ciekawe,
Gazeta Wyborcza nigdy nie skrytykowała pomników Bandery,
Szuchewycza, Klaczkiwskiego czy SS Galizien stawianych w zachodniej
Ukrainie. Atak medialny dokonany w 2008 roku przez Gazetę Wyborczą
na planowane państwowe obchody 65 rocznicy tak zwanej rzezi
wołyńskiej, omal nie przyczynił się do odwołania tych uroczystości.
Ostatecznie odbyły się one z opóźnieniem i miały niższą rangę, co z
satysfakcją odnotowała

Wojciechowski i inni spece od "pojednania"

[liberum_veto]

Marcin Wojciechowski przeciwko polskim Kresom 2010-08-28
Środowiska probanderowskie z radością przyjęły informację, że
kolejny dziennikarz "Gazety Wyborczej" otrzymał nagrodę. Tym razem
wyróżniony został Marcin Wojciechowski (nie mylić z reżyserem
Maciejem Wojciechowskim!), autor m.in. intelektualnego gniota
pt. "Odczarować mit Kresów" oraz kilku paszkwili atakujących
Kresowian, w tym zwłaszcza moją skromną osobę.
Nagroda jest niszowa, mocno upolityczniona, a przyznaje ją
środowisko, które prawdę o ludobójstwie dokonanym przez
nacjonalistów chciałoby zalać betonem. No cóż, jaka nagroda taki i
laureat. W tym kontekście zamieszczam artykuł, który w zeszłym roku
ukazał się w "Naszej Polsce".
[ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski]
www.isakowicz.pl/index.php?page=news&kid=8&nid=3333
Spece od "pojednania"

Jaka jest "Gazeta Wyborcza", każdy widzi. Naprawdę trudno o jakieś
pozytywne niespodzianki z jej strony, na ogół dobór szczegółowych
informacji i wszystkie komentarze łatwo przewidzieć. Tak było w
wielu sprawach zasadniczych, dotyczących naszej niedawnej
przeszłości. "Gazeta" wszczynała wielkie dyskusje i prowadziła je w
takim kierunku, aby osiągnąć z góry zamierzony efekt. Jak coś szło
nie tak, to dyskusja kończyła się nagle.

Jednym z takich dyżurnych tematów, który od pewnego czasu stale
gości na łamach "GW", są stosunki polsko-ukraińskie. I - jak na duży
organ przystało - redakcja ma wyspecjalizowanego dziennikarza, który
obsługuje tę dziedzinę. Jest nim Marcin Wojciechowski, o którym
jeszcze będzie mowa.

Od dawna jest on rzecznikiem "pojednania" strony polskiej z
ukraińską, a swe racje przedstawia bez obaw, że w "Gazecie" ktoś go
solidnie skrytykuje, obnażając płycizny jego rozumowania i nicość
stosowanej argumentacji.

Słowo "ludobójstwo" zakazane

Generalnie można to przedstawić tak: Ukraińcy podczas wojny i
okupacji wyrządzili Polakom wiele zła. Ale, broń Boże, nie może paść
słowo: ludobójstwo. Można pisać o
rzeczach "strasznych", "niepojętych", zbrodni", ale nie można rzeczy
nazwać po imieniu, bo to szkodzi mitycznemu "pojednaniu polsko-
ukraińskiemu". Na czym to pojednanie ma polegać? Przede wszystkim
nie wolno w żaden sposób posługiwać się terminem ludobójstwo i
należy unikać wynikających stąd konsekwencji. Usłużni rzecznicy
ułomnego pojednania robią wszystko, aby sprawę sprowadzić do
wzajemnych win i krzywd, choć łaskawie przyznają, że po stronie
polskiej było jednak więcej ofiar. Ale i tu następują ogromne
przekłamania: Marcin Wojciechowski pisze, że "polskich ofiar podczas
konfliktu na Wołyniu i w Galicji wschodniej było kilkakrotnie więcej
niż ukraińskich" ("GW" z 12 lipca br.). Ma to stworzyć wrażenie, że
Ukraińcy pacyfikowali Polaków, Polacy Ukraińców, jak to na wojnie. A
przecież dobrze wiadomo, że ofiary po stronie ukraińskiej należy
liczyć zupełnie inaczej - większość z nich padła także z rąk bojówek
i band OUN-UPA. Byli to ludzie, którzy mieli polskich krewnych w
rodzinach, którzy udzielali zakazanej pomocy znajomym i
zaprzyjaźnionym Polakom, którzy wreszcie nie popierali z entuzjazmem
ludobójczej polityki banderowskich "wojaków". Dlaczego zatem trwa
zakamuflowany proces "przerzucania" tych ofiar na stronę polską, że
to my byliśmy winni ich śmierci? Nie ulega wątpliwości - po to, aby
rozmywać i spłycać ludobójstwo na Polakach.

Kto winien? Oczywiście, my!

Drugą, bardzo istotną sprawą, jest stałe i nachalne poszukiwanie
przyczyn konfliktu i ich skrajnie drastycznych form po stronie
polskiej. Sięga się przy tym aż do XVII wieku i wojen kozackich!
Wspomniany Marcin Wojciechowski nie idzie aż tak daleko. Napisał
bowiem tak: "nie sposób zrozumieć tych wydarzeń - spirali przemocy i
masowego poparcia ludności ukraińskiej dla działań UPA - bez
przyznania, że przedwojenna polityka II RP wobec Ukraińców i innych
mniejszości była fatalna". Czyli - idąc tropem odkrywczej myśli
autora tych słów - jeśli wreszcie przyjmiemy do wiadomości, że
zawiniła przedwojenna polityka państwa polskiego, to "te wydarzenia"
staną się dla nas całkiem zrozumiałe. Co dalej? Zapewne powinniśmy
przyjąć fakt popełnionych masowych mordów i eksterminacji miejscowej
ludności (głównie kobiet i dzieci) z całkowitym zrozumieniem, z
wyrozumiałością, czyli...

Aż nie śmiem przypuszczać, co dalej, ale wniosek nasuwa się sam - w
ostatecznym rozrachunku trzeba byłoby przyjąć, że po prostu sami
sobie jesteśmy winni. Bo inaczej się nie da, skoro aż tak głęboko
doszukujemy się polskiej winy. Niech nas nie zmylą też słowa
autora: "Nie piszę tego, by usprawiedliwiać nacjonalistów z UPA, ale
po prostu próbuję zrozumieć tamte czasy". Samo "rozumienie tamtych
czasów" absolutnie nic nam nie daje, tym bardziej że autor sprawia
wrażenie, że niewiele z tego zrozumiał. Jeśli bowiem naprawdę
wszystkiemu jest winna "przedwojenna polityka II RP wobec Ukraińców
i innych mniejszości", to dlaczego Białorusini i Litwini nie rżnęli
Polaków analogicznie, jak to robili Ukraińcy? Dlaczego tego nie
robili Polacy wobec Ukraińców, którzy otrzymali przecież od
niemieckich okupantów znaczne przywileje, które nader często
wykorzystywali do gnębienia ludności polskiej? Dlaczego Polacy nie
wystąpili na analogiczną skalę wobec Litwinów, którzy również byli
bardzo faworyzowani przez Niemców i ich zachowanie wobec polskiej
społeczności było co najmniej naganne?

Dla Wojciechowskiego ks. Isakowicz-Zaleski to Erika Steinbach

I rzecz w tym wszystkim najważniejsza. Liczy się nie tylko skala
polskich ofiar, które padły z rąk ukraińskich band i watah
uzbrojonych na ogół w siekiery i widły. Pamiętajmy, że były to
głównie bezbronne kobiety i dzieci, a znaczna ich część zamordowana
została w kościołach, gdzie szukali ostatniego schronienia. I
pamiętajmy, jak wielki był stopień bestialstwa i okrucieństwa,
wyrafinowanych tortur i zadawanych męczarni swym ofiarom
przez "wojaków" z UPA i wiejskich band. Tu nie ma żadnego
usprawiedliwienia i nie da się tego tłumaczyć, jak to robi
Wojciechowski, "radykalizacją nastrojów" wśród Ukraińców,
spowodowaną złą polityką II RP. Dużo większa część Ukrainy znalazła
się przecież, na skutek I wojny światowej i rewolucji bolszewickiej,
w czerwonym imperium Lenina i Stalina. Czy tam Ukraińcom było lepiej
niż w przedwojennej Polsce? Uzyskali tam tak szeroką swobodę
narodową i kulturalną? A jakoś nie słychać, aby tam właśnie doszło
do jeszcze większej radykalizacji i masowego ludobójstwa na
miejscowych Rosjanach.

Marcin Wojciechowski pozwolił sobie napiętnować publicznie rzecznika
prawdziwego pojednania z Ukraińcami, opartego na prawdzie, ks.
Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego, z - uwaga! - Eriką Steinbach! Ta
ostatnia prowadzi od lat określoną kampanię, posługuje się fałszywym
statusem "wypędzonej" Niemki przez Polaków z jej "ziemi ojczystej",
choć urodziła się na terenie niemieckiej okupacji w rodzinie
niemieckiego żołnierza zasiedlonego w polskiej Rumii. Uciekła
stamtąd z rodziną już na początku 1945 r., jeszcze przed ustąpieniem
okupacyjnych wojsk niemieckich. Co to więc za wypędzenie?

Jakie tak jawnie kłamliwe elementy znajduje Marcin Wojciechowski w
życiorysie ks. Isakowicza-Zaleskiego - to jego sprawa i jego
sumienia. Z wielkim przekąsem stwierdza, że wyrasta on "na
nieformalnego krajowego duszpasterza kresowian". Tak jest i ma do
tego szczególne prawo - sam jest Kresowianinem, polskim Ormianinem,
ocalonym z zagłady z rąk OUN-UPA. Czego można chcieć więcej?
Wojciechowski domaga się od księdza zupełnie innego spojrzenia,
albowiem "robi to w sposób jednostronny, wyrwany z kontekstu,
przedstawia ukraińskich nacjonalistów jako bestialskich oprawców, a
Polaków jako niewinne ofiary ludobójstwa". I znowu - płytkość myśli
dziennikarza "GW" widać jak n