Desiderata

[basilisque]

Znalazłem w U2bie coś w rodzaju pieśni, melodeklamacji w wyk. Lesa
Crane.
To taki drogowskaz dla wątpiących i wahającaych się, w stylu
amerykańskim, ale uważam, że do przemyślenia:
www.youtube.com/watch?v=LqqsJJ08-uQ
Aha, jest po angielsku...
Cheers. Baz

[ilnyckyj]

Tak, to naprawdę coś w rodzaju małego poematu-traktatu moralnego,
napisanego prawie 90 lat temu w 1920 roku przez Maxa Ehrmana. Niby
nic nowego, ale może trzeba wciąż przypominać sobie o sensie naszego
istnienia na tym padole łez, który "wciąż jest cudownym światem".
Najlepszym z możliwych, co zauważył już Wolter.

Keep your spirits up! Il

[ole-na]

A czy można po polskiemu?

[basilisque]

Nie znalazłem po polsku, ale przesyłam wersję z napisami ang.
www.youtube.com/watch?v=scZGPZchl3s
Postaram się przetłumaczyć.

Salud. Baz

[w.ell]

Ale, ale - to mi coś przypomina. Czy nie śpiewali tego w Piwnicy Pod
Baranami? Może ktoś wie?

[basilisque]

Jest tu
www.zosia.piasta.pl/desiderata.htm
Baz.

[ilnyckyj]

Ehm. To tłumaczenie nie jest najlepsze. Brzmi dziwacznie, bo też
niełatwo jest znaleźć właściwy ekwiwalent nie tylko znaczeniowy, ale
i emocjonalny.
Ale generalnie ton tej pieśni-poematu ma w sobie coś kojącego.

Dobranoc

[krol-czy-krolik]

To tłumaczenie jest do kitu. Co to znaczy "bądź na dobrej stopie ze
wszystkimi" albo "z wdziękiem wyrzekając się spraw młodości"?
A co do samego tekstu: hm brzmi banalnie, nie znajduję w nim ani
drogowskazu ani leku na codzienne problemy. Niestety.

DB KiK

[w.ell]

krol-czy-krolik napisał:

> A co do samego tekstu: hm brzmi banalnie, nie znajduję w nim ani
> drogowskazu ani leku na codzienne problemy. Niestety.
>
> DB KiK

A ja znajduję.
Czasami warto przypomnieć o tym o czym (niby) wszyscy wiedzą.
Wiedzą, ale zapominają w codziennym życiu.

DB Well

[basilisque]

Mnie też pomaga. Znaleźć dystans do siebie i do różnych spraw tego
świata. Raczej inspiruje do myslenia na różne tematy niż podaje
rozwiązania.

Cheers. baz

[jo_ember]

Przechodź spokojnie przez hałas i pośpiech i pamiętaj, jaki spokój
można znaleźć w ciszy. O ile to możliwe, bez wyrzekania się siebie,
bądź na dobrej stopie ze wszystkimi.

To zdanie mi się podoba, bo oznacza otwartość, brak zacietrzewienia,
a przy tym asertywność. Jak to wszystko pogodzić w życiu, to
zupełnie inna sprawa.

Heyya. Jo

[ilnyckyj]

basilisque napisał:

> Znalazłem w U2bie coś w rodzaju pieśni, melodeklamacji w wyk. Lesa
> Crane.
> To taki drogowskaz dla wątpiących i wahającaych się, w stylu
> amerykańskim, ale uważam, że do przemyślenia:
> www.youtube.com/watch?v=LqqsJJ08-uQ
> Aha, jest po angielsku...
> Cheers. Baz

Jeszcze raz pozwolę sobie przywołać ten wątek z Desideratą (-ami?).
Co prawda pochodzi gdzieś sprzed 90 lat (tzn. ten wiersz), ale utwór
stał się na powrót popularny na pocz. lat 70-tych, na fali pewnego
rozczarowania ideami "flower power".
Opowiadał się za pewną równowagą, tz. jednak nie rezygnowania z
ideałów, ale też pogodzenia się z rzeczywistością taka jaka jest,
nie buntu lecz otwartości i życzliwości dla tego co odmienne...

To tak a propos wątki "Hipisi"

IL

[basilisque]

Ostatnio obejrzałem film bardzo nastrojowo-ironiczno-humorystyczno-
tragiczny "Serenada miłości", gdzie ważną rolę
odegrała "Desiderata", która pojawiała się tam parokrotnie również w
wersji Lesa Crane.

Ale jej wymowa okazała się akurat odwrotna od zamierzonej.
Zastanawiam się, czy autor tej "Desideraty" jednakowoż nie za bardzo
idealizował gatunek ludzki.

Cheers. Baz