Pizzeria

[madohora]

Poza tym cukinia ma korzystne działanie na:
układ krążenia – obniżając ciśnienie krwi i wzmacniając naczynia krwionośne dzięki wysokiemu poziomowi elektrolitów;
serce – obniżając poziom cholesterolu we krwi i redukując stany zapalne naczyń;
wątrobę – ułatwiając jej detoksyfikację;
stan cukru we krwi – zapobiegając procesowi utarty wrażliwości na insulinę dzięki obecności polisacharydów;
oczy – dzięki zestawowi witamin i minerałów, które przeciwdziałają degeneracji siatkówki;
płodność – kwas foliowy oraz witaminy z grupy B regulują cykl miesiączkowy i wspomagają rozwój tkanek;
tarczycę – polifenole obecne w cukinii regulują wydzielanie hormonów tarczycy.

[madohora]

Zazieleniło się! Nie tylko na skwerach i łąkach – także na straganach. I to dosłownie – właśnie teraz na wyciągnięcie ręki są szparagi! Szparagi grillowane, gotowane, blanszowane, przesmażane, pieczone… pełne cennych właściwości. Ze szparagów można wyczarować w kuchni prawdziwe smakołyki. Spieszcie się, bo sezon trwa tylko kilka tygodni.

[madohora]

Współczesne badania potwierdziły, że szparagi mają działanie moczopędne, przyspieszające perystaltykę jelit oraz hipotensyjne (tj. obniżające nadciśnienie tętnicze – dzięki poprawie stosunku jonów potasu do sodu). Starożytni Grecy stosowali szparagi jako lek przeciwko schorzeniom wątroby, a Chińczycy stosowali i nadal stosują preparaty ze szparagów w leczeniu kaszlu.
Szparagi uważane są za naturalne afrodyzjaki. Tak o szparagach pisał żyjący w XVI wieku szejk Omar Ibn Muhammed Al Nefzawi: „smażone z żółtkami w tłustym mleku wielbłądzim i miodzie powodują, iż mężczyzna jest w pogotowiu dzień i noc”. Nie bez znaczenia ma jego falliczny kształt. Poza szparag to warzywo, które dzięki licznym witaminom i składnikom biologicznie czynnym wzmacnia nasze siły witalne, co nie jest bez znaczenia w życiu seksualnym.

[madohora]

Kupiliśmy szparagi? To świetnie! Niech od razu wskakują do garnka. W lodówce mogą leżeć nie dłużej niż 3 dni. Niektórzy nie obierają szparagów przed gotowaniem, tylko dokładnie myją. Po umyciu wkładamy je do osolonej wody. Najlepiej do bardzo wąskiego, ale wysokiego garnka. Można je też lekko związać i wstawić w pozycji pionowej do garnka z wodą. Dobrze jeśli łebki lekko wystają nad powierzchnią wody.

[madohora]

SAŁATKA Z MŁODYCH ZIEMNIAKÓW ZE SZPARAGAMI

ziemniaki średnie – 4 sztuki
przyprawa do kurczaka pikantna – 2 łyżki
szparagi zielone – 6 sztuk
szparagi białe – 6 sztuk
kalarepa – 1 sztuka
mix sałat – 100 gramów
sos winegret
pieprz zielony – 1 szczypta
olej – 5 łyżek
olej rzepakowy do smażenia
oliwa z oliwek – 5 łyżek
sól himalajska i cukier do smaku
Przygotowanie:
Ziemniaki ugotuj w mundurkach, przestudź obierz ze skórki, pokrój w plasterki. Następnie skrop je olejem i posyp przyprawą do kurczaka, całość wymieszaj. Przełóż na pergamin i upiecz w piekarniku lub obsmaż na patelni. Kalarepę obierz i pokrój w słupki. Szparagi obierz, pokrój na trzy części. Warzywa ugotuj w wodzie z odrobiną soli himalajskiej i cukru. Pamiętaj by je zahartować po ugotowaniu zimną wodą lub lodem. Sałaty wypłucz i osusz. Sos sałatkowy połącz z szczyptę młotkowanego pieprzu i mieszając sukcesywnie dolewaj olej i oliwę z oliwek. Na dużym talerzu przygotuj kompozycję z bukietu sałat, szparag, kalarepy i pieczonych ziemniaków. Całość polej przygotowanym sosem.

[madohora]

ZUPA KREM ZE SZPARAGÓW

makaron krajanka – 250g
wiązka białych szparagów
woda – 0,75l
sos sojowy – 1 łyżeczka
śmietanka słodka 18% -100ml
śmietana kwaśna 18% – 100ml
masło – 1 łyżka
mąka – 1 łyżeczka
sól morska, cukier trzcinowy, pieprz biały do smaku
Przygotowanie:
Makaron ugotować według przepisu na opakowaniu. Szparagi obrać, przekroić na pół i ugotować do miękkości w osolonej wodzie z dodatkiem cukru. Części z główką wyciągnąć, a dolne części zmiksować z wodą w której się gotowały. Przetrzeć przez sito, aby pozbyć się łyk, dodać sos sojowy, pieprz biały do smaku i masło. Obie śmietany połączyć z mąka, zahartować niewielką ilością zupy i wszystko połączyć. Na koniec dodać szparagi z główką i makaron.

[madohora]

Kulinarna historia szczawiu sięga tysięcy lat. Pochodzi on z Europy Zachodniej i Azji. Już mieszkańcy starożytnego Egiptu łagodzili za pomocą tego warzywa niestrawność, a Hipokrates pisał o jego leczniczych właściwościach. Od dawna stosowano je w kuchni polskiej ze względu na intensywny – kwaśny smak. Co ciekawe, szczaw w języku niemieckim określany jest mianem „suri”, a w starofrancuskim „surele”, co w obu przypadkach oznacza „kwaśny”. Do Polski roślina trafiła w średniowieczu i podawana była jako „szczawiówka” – kwaskowa zupa. W takiej właśnie formie jest najczęściej serwowana w naszym kraju po dziś dzień.

[madohora]

Jak wykazały badania, to nie szpinak, lecz szczaw jest najlepszym źródłem żelaza. Wysoki poziom tego pierwiastka w warzywie zwiększa wytwarzanie krwinek czerwonych i zapobiega niedokrwistości. Ponadto, zwiększa dotlenienie organizmu, poprawia wzrost włosów, a także przyspiesza proces gojenia się ran.

[madohora]

Liście szczawiu, m.in. dzięki zawartości witaminy A i C, mają szerokie zastosowanie w leczeniu chorób skórnych. Można je pić, po ususzeniu, jako zioło albo stosować je zewnętrznie, po uprzednim zmieleniu. Przyjmowane wewnętrznie zmniejszają objawy grzybicy i suchości skóry, zaś stosowane bezpośrednio na skórę łagodzą wysypkę i podrażnienia.

[madohora]

Szczaw to zdrowe, naturalne warzywo, które może wzbogacić dietę w witaminy i minerały. Działa korzystnie na układ trawienny, odpornościowy i sercowo-naczyniowy. W umiarkowanych ilościach i w połączeniu z produktami mlecznymi może być nie tylko smacznym, ale i leczniczym dodatkiem do codziennego jadłospisu.

[madohora]

[madohora]

Nazwa Rumianek pochodzi od greckich słów chamos i melos, co oznacza „ziemne jabłko”. Przetwory z kwiatów rumianku wykazujących długotrwałą historię stosowania. Roślina ta była znana już za czasów Pliniusza (75-23 p.n.e.), polecał ją też Hipokrates i Dioskuride. W starożytnym Egipcie rumianek wykorzystywano w leczeniu gorączki i w celach kosmetycznych. Rzymianie lubili go zarówno jako napój, jak i kadzidło. Najciekawsze jest to, że rumianek był wykorzystywany do produkcji piwa, aby dodać smaku, podobnie jak chmiel jest używany dzisiaj. Mnisi w średniowieczu uprawiali roślinę nie tylko do piwa, ale także do tradycyjnych preparatów ziołowych. Zauważyli nawet, że sadzenie rumianku w pobliżu chorych roślin pomagało przywrócić je do życia. Później odkryto, że jabłkowy zapach zioła odstrasza owady i inne szkodniki, chroniąc rumianek i sąsiadujące z nim rośliny. Jak na ironię, nazwa „rumianek rzymski”, o której czasami słyszymy, nie pochodzi od tego konkretnego okresu. Wynika to raczej z arbitralnego nazewnictwa zioła w XIX wieku przez botanika, który przypadkiem znalazł je rosnące w rzymskim Koloseum.

[madohora]

Rumianek stosuje się tradycyjnie w wielu schorzeniach przewodu pokarmowego, w tym zaburzeniach trawienia, skurczów, rozstroju żołądka, wzdęciach i podrażnieniach przewodu pokarmowego. Flawonoidy występujące w kwiatach działają rozkurczowo na mięśnie, ułatwiając rozprowadzaniu gazów w jelitach. Zdolność rumianku do rozluźnienia mięśni gładkich macicy może też pomóc złagodzić dyskomfort związany ze skurczami menstruacyjnymi.

[madohora]

Uważa się, że spożywanie herbaty rumiankowej wzmacnia układ odpornościowy i pomaga zwalczać infekcje związane z przeziębieniem. Korzyści zdrowotne rumianku oceniono w badaniu opublikowany w Journal of Agricultural and Food Chemistry, w którym wzięło udział czternastu ochotników, z których każdy wypijał pięć filiżanek herbaty ziołowej dziennie przez dwa kolejne tygodnie. I co się okazało? Picie rumianku było związane ze znacznym wzrostem poziomu hipuranu i glicyny w moczu, co wiązało się ze zwiększoną aktywnością przeciwbakteryjną. W innym badaniu rumianek łagodził objawy nadciśnienia i znacząco zmniejszał skurczowe ciśnienie krwi, zwiększając wydalanie moczu.

[madohora]

Rumianek, u niektórych osób może powodować reakcje alergiczne. Do typowych objawów alergii na rumianek należą: podrażnienie skóry, duszność, atak astmy, zapalenie oskrzeli i nieżyt nosa. Jednak uczulenie na produkty zawierające tą roślinę nie należą do zbyt częstych. Jeśli jesteś uczulony na inne rośliny z tej samej rodziny, takie jak stokrotka, ambrozja, aster, chryzantema lub nagietek, powinieneś zachować ostrożność przy stosowaniu rumianku

[madohora]