Grzybowe epigramaty

[cusiew44]

Grzyb mikoryzowy. Grzyb lekko trujący, niedogotowany lub spożyty w większych ilościach powoduje nudności i wymioty

[madohora]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Tricholoma, richolomataceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi

[madohora]

Kapelusz
Średnicy 3–8 cm, w młodym owocniku stożkowato wypukły, później płaski. Brzeg ostry, powierzchnia naga, czasami delikatnie łuskowata, podczas wilgotnej pogody śliska. Kolor siarkowożółty, oliwkowożółty, a miejscami czerwonobrązowy. W środku ciemniejszy i bardzo delikatnie pokryty purpurowymi płatkami

[madohora]

Miąższ
Żółty. Zapach niemiły, jak karbidu lub gazu świetlnego

[madohora]

Naziemny grzyb mykoryzowy. Rośnie w lasach liściastych i mieszanych, na ziemi, wśród traw i opadłych gałęzi, bez szczególnych wymagań co do odczynu gleby. Często występuje pod sosnami. Owocniki wytwarza od sierpnia do listopada

[madohora]

Gąska szerokoblaszkowa (Tricholoma luridum (Schaeff.) P. Kumm.) – gatunek grzybów należący do rzędu pieczarkowców (Agaricales)

[madohora]

Gymnopus luridus (Schaeff.) Gray 1821
Gyrophila lurida (Schaeff.) Quél. 1886

[madohora]

W liczbie 70–90, l = 1–3, o szerokości 4–7 mm, przyrośnięte z ząbkiem, początkowo białawe z cytrynowożółtym odcieniem, potem wyraźnie szare, w końcu z lekko liliowym odcieniem. Krawędzie nierównomiernie wygięte

[madohora]

Podstawki 40–50 × 8–10 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe. Bazydiospory 8,8–10,4 × (6,0)6,4–6,8 μm, Q = 1,29–1,63, Qav = 1,42, elipsoidalne z małym, ale wyraźnym wyrostkiem wnęki, cienkościenne, szkliste, zawierające głównie jedną dużą gutulę. Brak prawdziwych cystyd, ale występują wąsko maczugowate bazydiole 32–40 × 8–9,5 µm. Na krawędziach i powierzchni blaszek są wyraźnie mniejsze od podstawek i bazydioli, cylindryczne do wąsko maczugowatych, często wygięte hyfidy 22–38 × 3–6 µm. Trama blaszek regularna, o gęsto ułożonych równoległych, cylindrycznych strzępkach o szerokości 3–8 µm. Skórka kapelusza typu cutis, zbudowana z cylindrycznych strzępek o szerokości 3–6 µm z brązowym pigmentem i inkrustacjami w błonie komórkowej. Brak sprzążek

[madohora]

Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w lasach iglastych i liściastych, ale głównie w górskich lasach świerkowych. Owocniki pojawiają się od września do października.
Jest grzybem jadalnym

[madohora]

Gąska winnobrązowa (Tricholoma bufonium (Pers.) Gillet) – gatunek grzybów należący do rzędu pieczarkowców (Agaricales)

[madohora]

Tricholoma sulphureum var. bufonium (Pers.) Gillot & Lucand 1889
Tricholoma sulphureum var. nigrescens (Gillet) Deparis 2013

[madohora]

Wysokość 4–8 cm, szerokość 0,5–1,5 cm, cylindryczny, początkowo pełne, później pusty. Powierzchnia wzdłużnie włóknista, początkowo żółta, w starszym wieku włókna stają się brązowe

[madohora]

Znane jest występowanie gąski winnobrązowej głównie w Europie, poza nią podano tylko jeden rejon występowania na zachodnim wybrzeżu Ameryki Północnej. Władysław Wojewoda w zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski przytoczył tylko jedno stanowisko w późniejszych podano następne, a najbardziej aktualne podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.

[madohora]

Trosovnica
Lističi so rumeni, debeli, redki, široki, ob betu izrezani, različno dolgi.

[madohora]

Rastišče
Raste v iglastem gozdu pod smrekami in jelkami, pa tudi pod bukvami raste jeseni, na Bovškem manj pogosta.

[madohora]

Viri
Roberto Galli, I tricolomi, st. 84.
J. Breitenbach, Fungi of Switzerland, vol. 3, str. 414.

[madohora]

Gąska żółtobrunatna (Tricholoma fulvum (DC.) Bigeard & H. Guill.) – gatunek grzybów należący do rodziny gąskowatych (Tricholomataceae)

[madohora]

Agaricus flavobrunneus Fr. 1818
Agaricus fulvus Bull. 1792
Agaricus fulvus DC. 1805
Agaricus nictitans Fr. 1821
Agaricus nictitans Fr. 1821 var. nictitans
Gyrophila fulva (Fr.) Quél. 1886
Gyrophila nictitans (Fr.) Quél. 1894
Tricholoma flavobrunneum (Fr.) P. Kumm. 1871
Tricholoma nictitans (Fr.) Gillet 1874

[madohora]

Szerokości od 6 do 10 mm, średnio gęste, jasnożółte do brązowawożółtych, na gładkim ostrzu z czerwonobrązowymi plamami

[madohora]

Biały. Zarodniki gładkie, eliptyczne, nieamyloidalne, o rozmiarach 5-7,5 × 6-4 µm

[madohora]

Grzyb mikoryzowy. Według niektórych autorów w stanie surowym jest grzybem niejadalnym, gdyż może powodować zaburzenia w trawieniu, ale nadaje się do spożycia, gdy zostanie poddany obróbce termicznej. Według innych autorów jest grzybem trującym

[madohora]

Tricholoma brunneoluteum

Ten gatunek Tricholoma znajduję pod dębami na Środkowym Zachodzie, latem i jesienią. Ma pomarańczowobrązowy lub czerwonobrązowy kapelusz, jasnożółte skrzela, które z czasem przebarwiają się na rdzawobrązowo, oraz silny, mączny zapach . Kapelusz zmienia kolor na brązowoczerwony po dodaniu kropli KOH .

Wcześniej zidentyfikowałem tego grzyba jako „ Tricholoma fulvum ”, zarówno tutaj, przed rokiem 2019, jak i w publikacji „Mushrooms of the Midwest” (Kuo i Methven, 2014) – ale gatunek ten jest ciroskopowy i związany prawie wyłącznie z brzozami (Christensen i Heilmann-Clausen, 2013). W latach 2019–2024 Tricholoma brunneoluteum występował tutaj jako „ Tricholoma species 01 ”.

Tricholoma transmutans Pecka , pierwotnie opisana w Nowym Jorku w 1878 roku, może być tym samym grzybem. Peck stwierdził, że gatunek ten występował „na ziemi w lasach”, nie precyzując jednak, jakie drzewa tam rosną. Jego krótki opis, w którym blaszki są „białawe lub bladożółte”, prawdopodobnie pasuje do grzyba opisanego w tym miejscu – chociaż niektórzy autorzy (Bessette i współpracownicy, 2013) używają nazwy transmutans w odniesieniu do gatunku związanego z drzewami iglastymi, którego blaszki są koloru płowego, a nie żółtego.

Opis:

Ekologia: mikoryzowy z dębami; rośnie pojedynczo, rozproszony lub w grupach; pierwotnie opisany z Oklahomy (Ovrebo, Kuo i Hughes 2021); prawdopodobnie szeroko rozpowszechniony w Ameryce Północnej na wschód od Gór Skalistych; latem i jesienią. Ilustrowane i opisane kolekcje pochodzą z Illinois i Kentucky.

Kapelusz : 3–7 cm; początkowo wypukły, stopniowo rozszerzający się do szeroko wypukłego; łysy, ale często staje się rzadki i drobny; pomarańczowobrązowy, przechodzący w pomarańczowo-brązowy; lepki, gdy świeży, ale szybko wysycha; brzeg podwinięty, gdy młody, nie staje się wyściełany.

Blaszki : Wąsko osadzone na trzonie, czasami za pomocą wcięcia; gęste; częste są krótkie blaszki ; od początku jasnożółte; z wiekiem plamki i odbarwienia na rdzawobrązowy kolor.

Łodyga : 3–7 cm długości; 1–2 cm grubości; mniej więcej równa; blada na szczycie, brązowawa od spodu; czasami z rozwijającymi się czerwonobrązowymi smugami; z wiekiem staje się pusta; łysa lub drobno oprószona; podstawna grzybnia biaława lub jasnopastelowożółta.

Miąższ: Biały, w przypadku trzonu czasami żółtawy; nie zmienia się pod wpływem ekspozycji.

Zapach i smak : Wyraźnie mączysty.

Reakcje chemiczne : KOH na powierzchni nakrętki brązowo-czerwony.

Wysyp zarodników : biały.

Cechy mikroskopowe : Zarodniki o wymiarach 5–7 x 3,5–5 µm; szerokoelipsoidalne, z małym apiculusem; gładkie; bezbarwne w KOH , często z jedną dużą kroplą oleju; w amyloidzie . Podstawki 4-sterygmatyzowane. Cystydy nie występują. Pileipellis to częściowo zżelatynizowany naskórek; elementy o szerokości 3–10 µm, gładkie lub drobno inkrustowane, bezbarwne do czerwonobrązowego lub pomarańczowobrązowego w KOH. Połączenia zaciskowe nie występują.

[madohora]

Rośnie od lipca do października.

[madohora]

Blaszki mają charakterystyczna barwę – od jasnoróżowofioletowego do brudnobrązowego. Przy trzonie są przyrośnięte lub wykrojone, są dosyć gęste.