pozwól sobie na słabość

[dynamitee]

taki tytuł nosi jeden z rozdziałów wspominanej przeze mnie
książki "Chcę być kochana...".

przeczytałam go i uświadomiłam sobie, że nie zawsze pozwalam sobie
na bycie "słabą". właściwie to często sobie nie pozwalam. u mnie to
nie_pozwalanie wygląda tak, że nie lubię prosić o pomoc. kiedy mam
problem, zostaję z nim sama, bo nie poproszę nikogo o pomoc. trzymam
w sobie. wiem, że to niedobrze, ale taki wredny nawyk mam :(

a jak u was?

[z_milo]

witam w klubie :) mam podobnie, syndrom zosi-samosi? "nie lubię prosić o pomoc"
i nie umiem... ale ja chyba wiem czemu tak mam... choć wcale nie jest przez to
łatwiej...

[dynamitee]

ale ja chyba wiem czemu tak mam... choć wcale nie jest przez to
> łatwiej...

też zdaję sobie sprawę skąd mi się to bierze, ale wcale nie jest mi
lepiej od tej wiedzy.

[ursa.bianka]

zdaję sobie mocno sprawę, że jestem słaba :-)
wiele osób z mojego otoczenia utwierdza mnie w tym przekonaniu;

ja też nie lubię i nie umiem prosić o pomoc...
i - jak Z milo, chyba wiem dlaczego (bywało, że prosiłam,
ale nie wynikało z tego nic dobrego, wolę więc nie prosić;
możliwe, że prosiłam nie te osoby, które powinnam...)

ulas.

[z_milo]

...hmm, prosić o pomoc, czy prosić o BYCIE w z nami w trudnym
momencie... może trzeba rozgraniczyć, choć trudno mi wywołać obie
sytuacje... może też temu, że jak ognia boję się tzw. dobrych rad,
które my ludzie mamy zawsze w zanadrzu... ktoś do nas z czymś
przychodzi, a my zamiast po prostu WYSŁUCHAĆ i USŁYSZEĆ, od razu
wymyślamy złoty środek...

[dynamitee]

> ...hmm, prosić o pomoc, czy prosić o BYCIE w z nami w trudnym
> momencie... może trzeba rozgraniczyć,

chyba trzeba rozgraniczyć. wydaje mi się, że chyba bardziej mam
problem z tym drugim, niż z tym pierwszym.
nie jestem omnipotentna, nie wiem wielu rzeczy, nie umiem wielu
rzeczy i potrafię poprosić o pomoc, kiedy czegoś nie wiem lub nie
umiem zrobić. gorzej jest z sytuacjami, kiedy rzeczywiście przydałby
się ktoś obok, tak żeby po prostu ktoś był i wysłuchał, a ja nie
potrafię poprosić o wsparcie. nie jestem (nigdy nie byłam) typem
wylewnym, co to potrafi wyżalać się przyjaciółce przez telefon czy
robić "zbiórki" przyjacielskie w celu wspólnego "przetrawienia"
problemu. raczej zamykam się w swojej jaskini, nie zwierzam się. a
przydałoby się.

[dynamitee]

> zdaję sobie mocno sprawę, że jestem słaba :-)

dziewczyny, a czym jest tak naprawdę "słabość"? na czym to polega?
bo mam wrażenie, że to nie jest coś, co istnieje obiektywnie, a
jedynie wynika z naszego krytycznego myślenia o sobie samej, czyli
jest czymś subiektywnym.

dla każdej z nas "słabość" może oznaczać coś innego. Kasia i Ewa w
swoich rozmowach podają różne przykłady: dla Kasi jest to np. "nie
wiem", "wstydzę się", "nie wiem, jak to się robi", przyznanie się do
braku doświadczenia, niewiedzy, bezradności. Ewa dorzuca
jeszcze "niech inni zrobią coś za mnie, dla mnie", czyli zrzucenie
na chwilę odpowiedzialności na kogoś innego.

są kobiety, które nie wyjdą z domu bez makijażu i doskonale
dobranego ubrania. dla nich ich "słabostką" jest ich wygląd. są
takie, dla których "słabość" to brak samodzielności, niezależności.
są takie, dla ktorych "słabość" to w ogóle demonstrowanie
tzw. "kobiecych" cech, więc wolą zachowywać się "po męsku" itd. itp.

może trzeba po prostu zaakceptować siebie taką, jaką się jest i nie
trzeba będzie wstydzić się swoich "słabości", bo one po prostu
znikną?

[ursa.bianka]

zgadzam się na tę subiektywność:)
zgadzam się, że nie trzeba się wstydzić:)
same chyba nie znikną:)

ja się przyznaję, że "nie wiem", ale tego akurat nie uważam za
słabości... wolę pytać niż nie pytać:)

moją słabością jest niezdecydowanie, chociaż nie... to jest troszkę
coś innego... jeszcze nie wiem, jak to określić;
męczę się z wyborem własnej drogi... a raczej - nie umiem postawić
na swoim...
i znów - czy naprawdę nie umiem? czy po prostu jestem leniwa?
lenistwo to na pewno słabośc;)

[z_milo]

...ale jest też jakiś społeczny brak przyzwolenia na okazywanie słabości...
jakby po świecie chodziły cyborgi, z entej części terminatora - świat się wali
na głowę, a my mamy w ciągu 3 minut otrzepać się i stanąć do walki... my jednak,
POZWALAJMY SOBIE NA SŁABOŚĆ

[dynamitee]

> ...ale jest też jakiś społeczny brak przyzwolenia na okazywanie
słabości...
> jakby po świecie chodziły cyborgi, z entej części terminatora -
świat się wali
> na głowę, a my mamy w ciągu 3 minut otrzepać się i stanąć do
walki...

masz rację, rzeczywiście jest brak przyzwolenia na okazywanie
słabości. czasami mam wrażenie, że lwia część tego braku
przyzwolenia pochodzi od kobiet. kobiety lubią się nawzajem
krytykować. krytyka połączona z rywalizacją. i nawet jak sobie z
nimi fajnie pogadasz, pobędziecie razem, to i tak często jest jakaś
nutka rywalizacji, porównywanie siebie nawzajem, która ma lepiej,
ciekawszą pracę, więcej zarabia, ma fajniejszego faceta, jest lepiej
ubrana, lepiej sobie radzi, itd. ja przynajmniej często się z czymś
takim spotykam. nie widzę jakoś tej babskiej solidarności.
a może jakby babki podchodziły do siebie nawzajem bardziej z luzem i
wyrozumiałością, to może nie musiałyby się tak kryć ze
swoim "słabościami"?

[z_milo]

dynamitee napisała:
...lwia część tego braku przyzwolenia pochodzi od kobiet. kobiety lubią się
nawzajem krytykować. krytyka połączona z rywalizacją. i nawet jak sobie z nimi
fajnie pogadasz, pobędziecie razem, to i tak często jest jakaś nutka rywalizacji...

...racja, nikt tak ci nie "obrobi tyłu" jak druga kobieta ;) po udanej,
wydawałoby się kawce-pogadance... my kobitki nie możemy bez porównywania się,
mierzenia z kimś (jakąś NIĄ), skalowania, ciągłego umiejscawiania siebie, tuż
"za hanką, co ma lepsze piersi, ale przed kryśką, co ma męża-niedojdę"... jakby
życie było ciągłym konkursem piękności-fajności-przebojowości i dobrze jak
zahaczymy o podium ale nie daj Bóg, nie - istna katastrofa... to może zmęczyć ;)
pomimo to, kocham kobiety :) i siebie się staram, nawet jak znowu się przyłapię
na szukaniu najbliższego podium do zdobycia ;)

[dynamitee]

jakby
> życie było ciągłym konkursem piękności-fajności-przebojowości i
dobrze jak
> zahaczymy o podium ale nie daj Bóg, nie - istna katastrofa... to
może zmęczyć ;

mnie już zmęczyło, dlatego już od jakiegoś czasu staram się nie brać
udziału w "konkursie".

same trochę na siebie bata kręcimy. jak zaglądam do "babskich"
gazet, co widzę? kawałek o modzie, kawałek o urodzie, trochę o
makijażu, trochę o fryzurach, kawałek o diecie cud, czyli jak się
odchudzić- wszystko to dbałość o fizyczność, wygląd zewnętrzny,
bycie piękną wizualnie, czyli jak się prezentuję innym. właściwie
nie ma w tym nic złego o ile proporcje są zachowane, czyli powiedzmy
50% miejsca w czytadle przeznaczone na wygląd zewnętrzny, dla ciała,
reszta dla psyche, dla wnętrza. a jak jest?
dochodzi jeszcze często spory kawałek kulinarny, jak robić
przetwory, jak być wydajną gospodynią domową, jak planować zakupy,
itd.
kolejny "serw" to historie wspaniałych kobiet radzących sobie ze
wszystkim: doskonałych pań domu, świetnych mam, dobrze
zarabiających, robiących karierę, itd.
przeczyta to "zwykła" kobieta, porówna się z tymi z gazet i
stwierdzi, że połowy z tego, co one mają, ona nie ma, więc pewnie z
nią jest coś nie teges.
i pomyśleć, że w redakcjach tych babskich gazet siedzą kobiety i
wymyślają takie treści. dlatego z gazet czytam tylko Zwierciadło i
Wróżkę, bo mam wrażenie, że to jedyne w miarę "prawdziwe" czytadła,
pokazujące świat jaki jest. i nie denerwuję się w trakcie czytania :)

> pomimo to, kocham kobiety :)

ja na razie jeszcze nie kocham, ale lubię :)

[dynamitee]

my jednak
> ,
> POZWALAJMY SOBIE NA SŁABOŚĆ

oczywiście :) mnie się ostatnio przyśniła ta "miękka" część mnie,
domagając się w śnie mojej uwagi, więc muszę się nią ładnie zająć i
dopuścić do głosu.

przeczytałam fajny wywiad Renaty Dziurdzikowskiej z Mają Storch (z
książki "Tajemnice kobiet"). rozmowa zatytułowana "Cień tygrysicy".
tytułowa tygrysica to kobieta silna i niezależna. jej cień to ta jej
część, której ona w sobie nie akceptuje- ta, która pragnie być
słaba, miękka, potrzebuje opieki.
fajny wywiad, polecam do poczytania.

przytoczę słowa Mai:
"wszyscy czasami bywamy słabi, potrzebujemy pomocy, pragniemy, aby
ktoś nas przytulił. to ludzkie, ani kobiece, ani męskie. ludzkie.
jeśli te pragnienia są spychane w cień, nie pasują do oficjalnego
wizerunku niezależnej kobiety, wtedy część życia duchowego zostaje
zagubiona. brakuje czegoś istotnego. kobieta może popaść w
depresję, "ratować się" alkoholem i narkotykami"

POZWALAJMY SOBIE NA SŁABOŚĆ :)

[dynamitee]

jestem leniwa, ale nie odbieram tego jako słabości:) lubię się
pobyczyć, podogadzać sobie trochę nic_nie_robieniem, staram się więc
jak najczęściej serwować sobie mniejszą lub większą dawkę lenistwa :)

[ursa.bianka]

no i tak ma być:)
wiem, że bywam leniwa i większości osób z mojego najbliższego
otoczenia się to nie podoba, ale...
mam jeszcze bliżej Kogoś, kogo kocham i kto mnie kocha
i ten Ktoś - cieszy się, kiedy leniuchuję, kiedy robię coś tylko dla
siebie:-)
myślę, że to dobrze:-))

[dynamitee]

ursa.bianka napisała:

> wiem, że bywam leniwa i większości osób z mojego najbliższego
> otoczenia się to nie podoba, ale...

w moim otoczeniu też się większości nie podoba, że jestem leniwa, no
ale cóż ja mogę na to poradzić, że im się nie podoba? LOL

w tym tygodniu zniwelowałam skutki swojego patentowanego lenistwa i
umyłam wreszcie okna (których nie myłam przez rok czasu).
stwierdziłam, że muszę je w końcu umyć, bo już stały się lekko
nieprzejrzyste :) no i starłam kurze z górnych partii mebli. firma
Koty mi się zrobiła, więc musiałam pousuwać Koty :)
choć generalnie nie mam nic przeciwko kotom :)

> mam jeszcze bliżej Kogoś, kogo kocham i kto mnie kocha
> i ten Ktoś - cieszy się, kiedy leniuchuję, kiedy robię coś tylko
dla
> siebie:-)
> myślę, że to dobrze:-))

fajnie, że masz swojego Ktosia :) z tego, co tu o nim napisałaś
widać, że twój Ktoś ma zdrowe podejście do życia :)