Sytuacja Romów na Ukrainie

[Gość: BSM]

Od kilku lat pracujemy wśród Romów na Ukrainie. Ich warunki życia są
tragiczne, dużo gorsze od warunków w jakich żyją Romowie na Słowacji.

Brak pracy, brak dostępu do opieki medycznej, analfabetyzm, bieda na poziomie
slumsów Kalkuty czy Bombaju, duża śmiertelność.

Ludzie żyją w lepiankach z gliny. W lepiankach o wymiarach 4x6 m mieszkają
rodziny nawet z kilkanaściorgiem dzieci. Władze Ukrainy albo nie wiedzą, albo
nie chcą wiedzieć o ich sytuacji, bo na przestrzeni ostatnich 4 lat nie
zauważyliśmy żadnych działań ze strony władz na rzecz poprawy życia Romów.

Zapraszam do zajrzenia na stronę:

www.bsm.org.pl/rom_war.htm
gdzie opisujemy ich życie i pokazujemy kilka zdjęć.

Aby pomóc ponad 40 tysięcznej grupie Romów mieszkających w warunkach, które
pokazujemy na kilku zdjęciach, potrzebna jest wielka pomoc międzynarodowa.

Zapraszamy do współpracy na rzecz organizacji pracy, edukacji, poprawy
warunków sanitarnych, pomocy medycznej, itp.

Czego Europa może uczyć się od Romów na Ukrainie

[Gość: BSM]

Kiedy Europa odchodzi od Biblii jako fundamentu, na którym byłyby budowane
prawo i relacje międzyludzkie, co w końcu przywiedzie Europę do totalnego
upadku, Romowie na Ukrainie zaczynają odkrywac wartośc Słowa Bożego i chcą na
nim budowac swoje życie.

Polecam opis niektórych przemian, które zachodzą w ich społeczeństwie na
Ukrainie
www.bsm.org.pl/ukr_wios.htm
Fragment:
Ludzie w Weliki Luczki bardzo dobrze rozumieli, co to znaczy budować bez
fundamentu. Przez pokolenia budowali domy bez fundamentu, z wałków z nie
wypalanej gliny. W listopadzie 1998 roku wioska została zalana przez powódź.
Kiedy zapytałem ich, ile domów się wtedy ostało, odpowiedzieli, że trzy. Były
to jedyne domy w wiosce zbudowane na betonowym fundamencie, wystającym ponad
metr nad ziemię. Po powodzi z otrzymanej zapomogi wszystkie domy w wiosce
zostały zbudowane podobnie. Od tamtej pory nikt w wiosce nie buduje domu bez
fundamentu. Mogliśmy użyć tego obrazu, aby zachęcić ich do budowania swego
życia na fundamencie Słowa Bożego. Powódź z 1998 roku i jej skutki były pewnego
rodzaju symbolami ich starego i nowego życia. Oni wiedzieli, jakie mogą być
skutki budowania bez fundamentu. Czy można ich za to winić? Zawsze tak
budowali, ich przodkowie tak budowali i nikt ich nie uczył budować na
fundamencie. Ponadto, budowanie bez fundamentu wydawało się tańsze, jednak w
końcu przyszła powódź, której skutki były tragiczne. To, co zbudowali przez
pokolenia, zawaliło się.

A czy my, Polacy, już od wieków nie czynimy podobnie? Większość z nas nie ma
pojęcia o treści Słowa Bożego, a nasza religijność niewiele ma wspólnego z
nauką Jezusa. A co stanie się ze Zjednoczoną Europą, która odrzuca fundament
Słowa Bożego i chce budować przyszłość na piasku ludzkich filozofii? Kiedy
zachęcaliśmy ich do codziennego czytania Biblii i budowania swego życia na nim,
zareagowali: "Ale my nie umiemy czytać." Wśród dorosłych, którzy przyszli na
spontanicznie zorganizowane nabożeństwo, była zaledwie jedna osoba, która
umiała czytać. Ludzie w wiosce cieszyli się, że pomożemy im wybudować dom
modlitwy, który będzie służył również jako szkoła, ale prosili, aby dorośli
także mogli się uczyć, aby czytać Biblię.