de_oakville
03.10.20, 13:00
Przegladam artykuly "New York Timesa" z okresu II-giej Wojny Swiatowej zebrane w grubej ksiedze pt.
"New York Times, Complete World War II, The Coverage of the Entire Conflict".
3-ciego wrzesnia Wielka Brytania wypowiedziala wojne Niemcom. Zrobil to premier Chamberlain (Churchill nie wyszedl wtedy jeszcze na scene). Chamberlain wyglasza przemowienie mowiac, ze zrobil wczesniej wszystko, zeby ocalic pokoj.
"You can imagine what a bitter blow it is to me that all my long struggle to win peace has failed."
Powiedzial, ze Hitler i tak juz dawno zdecydowal sie, zeby zaatakowac Polske, niezaleznie od wszystkich zaistnialych okolicznosci.
"He had evidently made up his mind to attack Poland whatever happened, although he now says that he put forward reasonable proposals which were rejected by the Poles. This is not a true statement."
(...)
"His action shows convincingly that there is no chance of expecting that this man will ever give up his intention
of using force to gain his will. And he can only be stopped by force."
Po wypowiedzeniu wojny Niemcom przez Anglie, Kanada, Australia i Nowa Zelandia wypowiadaja automatycznie wojne Niemcom rowniez 3-ciego wrzesnia. W USA przewazaly jeszcze wtedy nastroje trzymania sie z dala od konfliktu w Europie i nie angazowania sie w zada wojne. Przemawial miedzy innymi Charles Lidbergh, niemieckiego pochodzenia - czlowiek, ktory pierwszy przelecial przez Atlantyk. Mowil, ze "Jesli bedziemy walczyc o demokrajce za granica, mozemy ja stracic u siebie."
"This country was colonized by men and women who preferred the wilderness and the Indians to the problems of Europe. The colonization of this country grew from European troubles and our freedom sprang from European war."
Jeden z amerykanskich korespondentow wojennych przebywa w Polsce i na biezaco komentuje przebieg walk w artykule pt. "Poles Unprepared for Blow so Hard"
("NYT", 12 September).
"To German and neutral experts the Poles seem to have clung to eighteenth century war methods, which, in view of modern firing volume and weight, are not only odd but also futile. This does not mean that the Poles have not put up a brave fight. They have, and the Germans themselves freely admit it.
(...)
As a purely military matter, the German army is the height of efficiency. It moves like clockwork, without hurry and apparently almost in a leisurely manner. Yet that army moves with inexorable exactitude."
(...)
Poland may not be lost yet and may be even able to offer further resistance by withdrawing into the eastern swamp."
Pomiedzy 3-cim a 16-tym wrzesnia Niemcy zdazyli storpedowac i zatopic 21 angielskich statkow handlowych o lacznym tonazu ok. 123 tys., miedzy innymi tankowiec "Inverliffey". Rozbitkowie z tego tankowca, ktorym udalo sie dotrzec do Anglii powiedzili, ze od smierci w plomieniach uratowal ich dowodca niemieckiego U-Boota, pewnie
tego samego, ktory storpedowal ich statek. Podplynal, pozwolil im wejsc na U-Boot i trzymac sie w okolicach wiezyczki, po czym odtransportowal ich w poblize szalup ratunkowych. Kiedy byli juz bezpieczni, pomachal im reka na pozegnanie, po czym jego okret zanurzyl sie i zniknal w glebinach.
W jednym z artykulow opisana jest ewakuacja zagranicznych dyplomatow z Polski przez Zaleszcyki do Rumunii. Rumunska miescowosc Cernauti po drugiej stronie granicy roila sie wtedy od waznych osobistosci. Niemiecka ofensywa grozila odcieciem drogi do Rumunii, a niemieckie samoloty lataly nad Zaleszczykami, ale nie zrzucaly bomb.
"The caravan of diplomats that arrived at this town just across the Polish border included the United States Ambassador to Poland, Anthony J.D. Biddle; Mrs. Biddle, their daughter, Peggy Thompson Schultz, and Mrs.Biddles's secretary, Mary McKenzie. It was their fourth move since leaving bomb-wrecked Warsaw.
Others in the party of sixty that reached here at 6 P.M. included Mme. Josef Beck, wife of the Polish Foreign Minister, and their three children, and diplomatic representatives of Brazil, Spain, Italy, Belgium, Sweden, Japan, the Netherlands and Switzerland. Cernauti, already over-crowded, offered few accomodations and most of the diplomatic refugees arranged to leave quickly for Bucharest. Mm. Beck is on her way to Paris."
Zwyczajni ludzie nie mieli szans legalnie przekroczyc granicy, ktora Rumuni zamkneli. Potrzebny byl paszport i wiza. Oficjalny komunikat glosil, ze "osoby prywatne z Polski, szczegolnie z Galicji, gdzie jest duzy procent Zydow, nie maja wstepu do Rumunii. Komunikat ten pogrzebal nadzieje 10 tysiecy Zydow, stloczonych na granicy
polsko-rumunskiej z nadzieja jej przekroczenia.
