wrszawski rodak

[kaj.ka]

Dzisiaj pojęcia , nazwy: "warszawski rodak" czy "warszawski cwaniak" wyszły z
użycia lub stracily swój pierwotny sens. Czy ktoś jeszcze pamieta, co bylo
desygnatem nazwy "warszawski rodak", a co znaczyło "warszawski cwaniak" i jak
sie tych nazw używało?
Otóż warszawski rodak to rdzenny, z dziada - pradziada, Warszawiak. Mogłeś
mieszkać w Toronto czy Pekinie, a być warszawskim rodakiem. Była to nazwa
dumna i wyrózniająca. Mozna było poznać go po mowie: mówił np. w bierniku
l.p. rękie, nogie i wymawiał twardo "l": lypa, bylyśmy, na Woly. Warszawski
rodak mógł byś ze Starowki, Pragi, Targówka, z Woly lub Ochoty, a także w
Rembertowie czy w Falenicy trafiali się warszawscy rodacy. Warszawski rodak
to nie tylko ten drugi czyli ziomek, współziomek, krajan, lecz także ja sam:
- Jestem warszawski rodak, mogę powiedzieć.

[kaj.ka]

Przepraszam bo nieuważnym kliknięciem przerwałem poprzedni post i nawet nie
zdążyłem go sprawdzić. Dokonczę kiedyindziej.
K. K.

[kixx]

no tak
szef wparowal do pokoju

[poshukiwacz]

to ciekawe

i budujace - duma z miejsca zamieszkania - byle tylko nie obracalo sie to w
niechec do przyjezdnych

kaj.ka napisał:

> Dzisiaj pojęcia , nazwy: "warszawski rodak" czy "warszawski cwaniak" wyszły z
> użycia lub stracily swój pierwotny sens. Czy ktoś jeszcze pamieta, co bylo
> desygnatem nazwy "warszawski rodak", a co znaczyło "warszawski cwaniak" i jak
> sie tych nazw używało?
> Otóż warszawski rodak to rdzenny, z dziada - pradziada, Warszawiak. Mogłeś
> mieszkać w Toronto czy Pekinie, a być warszawskim rodakiem. Była to nazwa
> dumna i wyrózniająca. Mozna było poznać go po mowie: mówił np. w bierniku
> l.p. rękie, nogie i wymawiał twardo "l": lypa, bylyśmy, na Woly. Warszawski
> rodak mógł byś ze Starowki, Pragi, Targówka, z Woly lub Ochoty, a także w
> Rembertowie czy w Falenicy trafiali się warszawscy rodacy. Warszawski rodak
> to nie tylko ten drugi czyli ziomek, współziomek, krajan, lecz także ja sam:
> - Jestem warszawski rodak, mogę powiedzieć.

[kaj.ka]

Starzy warzawiacy, ci rdzenni, nie chorowali na ksenofobię i raczej obca im
była megalomania. Owszem, były niewinne zreszta żarty i kpinki z tych spod np.
Grójca (nazwa - symbol), ale zupełnie niegrozne, nie nasycone jadem. Zdarzały
się oczywiscie niechlubne wyjątki. Gorsze były cwaniaki, ktore starały się
wykolować przybyszów. Jak ten, co rolnikowi spod Tłuszcza próbował sprzedac
Kolumne Zygmunta.

[bu4]

Tak, tak. Stare zapomniane. A kto to był sałata, cieć, kizior?