Wystrój wnętrza Sejmu

[pbd2]

No właśnie - na przedwojennych zdjęciach sala wygląda prawie tak samo, nie
było tylko wielkiej flagi narodowej na ścianie za Prezydium i krzyż był w
innym miejscu. Mogły się zmienić kolory wykładzin (za komuny np. były
brązowe, przed woijną może jeszcze inne). Ale ciekawią mnie płaskorzeźby przy
mównicy, jedna przedstawia chyba robotnika z młotem czy kogoś w tym stylu.
Czy to pomysł powojenny (sala była częściowo spalona, dach się zawalił,
trzeba było odtwarzać), czy pozostałość po okresie międzywojennym, który też
lubił takie symbole, tyle że nie odwoływał się do "zdrowych sił
proletariatu", tylko do "zdrowej siły żywiołu polskiego" i "żywotności
narodu"? Dyktatury w ogóle lubią coś takiego, a sala posiedzeń Sejmu została
oddana do użytku chyba już po przewrocie majowym.

[akcja1]

Sala posiedzeń różniła się swoim wystrojem od stanu, jaki znamy.
Zupełnie inaczej ukształtowano kopułę, która składała się z kasetonów
wzorowanych na Panteonie.
Za plecami marszałka, w miejscu Proporca znajdowały się drzwi z wielkim
portalem.
Ściany były w większym stopniu wyłożone marmurem, co miało zły wpływ na
akustykę sali posiedzeń.
Trybunę marszałka ozdabiały herby wszystkich województw, mównicę zaś zdobiła
zachowana do dziś płaskorzeźba Historii, które wykonał rzeźbiarz Aleksander
Żurakowski.
Ławy poselskie obite były skórą i wykonała je firma "Thonet Mundus".
Po wojnie, z sali posiedzeń zachowały się tylko ściany i kolumnada galerii.
Okładzina marmurowa, kopuła, fotele i balustrady uległy zniszczeniu.
W czasie odbudowy salę przykryto nowym i dużo lżejszym dachem, zaczerpniętym z
konstrukcji lotniczych.
Postanowiono poprawić akustykę, poprzez zmianę konstrukcji kopuły, i
zrezygnowano z licowania ścian marmurem na rzecz tkaniny.
Fotele wykonano według projektów z lat dwudziestych, lecz obito je tkaniną.
Aleksander Żurakowski wykonał nowe prostokątne płaskorzeźby dekorujące stół
prezydialny przedstawieniami zawodów - Rolnik, Rybak.
Źródło- Budynki Sejmu i Senatu, B. Wierzbicka, wydawnictwo Naukowe PWN,
Warszawa 1991

[pbd2]

Przypuszczałem, że to powojenne. Rolnik, Rybak - proszę bardzo, tylko dlaczego
nie np. Nauczyciel, Lekarz czy Architekt? Tzn. wiadomo dlaczego... A te herby
województw można by przywrócić...

[fima]

akcja1 napisał:
> Sala posiedzeń różniła się swoim wystrojem od stanu, jaki znamy.
> Za plecami marszałka, w miejscu Proporca znajdowały się drzwi z wielkim
> portalem

Wśród wielu ważnych danych przekazanych przez Akcję1 dobrze że znalazł się
powyższy fragment.
Ten najczęściej pokazywany element wystroju sali razi brakiem jakiegokolwiek
opracowania estetycznego. Gołe ściany wielkiej wnęki, dwoje małych drzwi jak do
jakichś komórek, wrażenie zupełnej przypadkowości czy prowizorki, prezydium
siedzi jak w holu.
Jeśli monumentalnego portalu ze względów konstrukcyjnych nie da się odbudować,
to niech na tej pustej ścianie zjawi się inny element wyróżniający centrum
wnetrza sali posiedzeń, może jakiś wielki orzeł w stylu art deco
Szczepkowskiego, czy co.

[akcja1]

Nie napisałem, że w miejscu orła i nad ławami rządowymi projekt przewidywał
olbrzymich rozmiarów "patriotyczne" malowidła.
Odbył się nawet konkurs, który wygrał Mehoffer, ale z niewiadomych przyczyn nie
zrealizował tych prac.
Natomiast po wojnie planowano zawiesić tam arrasy.
Szczegółowo opisze to później.

[fima]

O Mehofferze zapomnijmy, choć niektóre motywy fryburskie też byłyby cacy.

akcja1 napisał:
> Nie napisałem, że w miejscu orła i nad ławami rządowymi projekt przewidywał
> olbrzymich rozmiarów "patriotyczne" malowidła.
> Odbył się nawet konkurs, który wygrał Mehoffer, ale z niewiadomych przyczyn >
nie zrealizował tych prac.

[faun]

Hm... to ja proponuje, żeby salę ozdobił "Toporzeł" projektu Stanisława
Szukalskiego;-) Kiedy LPR wygra wybory... Ładnie się będzie komponował z
obliczem marszałka Giertycha!