Urbaniak na Starówce

[Gość: manolo]

Milo, ze Jazz na Starowce sie zaczal. Jak podobal sie koncert? Urbaniak trzyma
forme? Szkoda, ze stracilismy Mike - lingwistycznie.

[Gość: bako]

Koncert Michała Urbaniaka, jak się można było spodziewać, był świetny. Zagrał w
towarzystwie młodych polskich muzyków, których nazwisk niestety nie
zapamiętałem. W programie byli wymienieni inni i nie znam powodów zaistniałych
zmian. Brak zgrania w pewnych momentach dawał o sobie znać. Wspomnę jeszcze o
małych problemach nagłośnieniowych na początku (kontrabas walił po nerach
strasznie) i na tym kończą się minusy. A raczej niewielkie minusiki. Urbaniak w
wielkiej formie zarówno na skrzypcach jak i na saksie. Spektrum tematyczne
wykonanych utworów bardzo szerokie: od kawałków inspirowanych folkiem (New York
Baca:) poprzez klasyków jazzowych a na interpretacji klasyki skończywszy
(Wieniawski). Koncert trwał ok godziny, później bis i pan Wojciechowski (jeden
z organizatorów) poinformował tłumnie zgromadzoną publiczność, że to koniec
koncertu. Urbaniak pokazał jednak klasę. Mimo widocznego zmęczenia zagrał
jeszcze trzy kawałki. Później, choć ledwo zszedł ze sceny, długo podpisywał
jeszcze okładki i pozował do zdjęć. Szacuneczek ode mnie za to wszystko. Nie
mniejsze zainteresowanie i emocje wzbudziła także córka Mistrza, Mika. Jak się
okazało wielce wszechstronna i utalentowana to wokalistka, która ma do
zaoferowania nie tylko „dobre” nazwisko. Pośród jazzowych standardów (ciekawa
wersja „Summertime”) znalazło się miejsce dla kilku współczesnych tematów. Nie
ukrywam, że mnie urzekła:)