Sanatorium w Zagórzu-niedaleko od Radości

[asfald]

Bardzo klimatyczne i ciekawe miejsce z zabytkami położone wsród lasów i wydm.
Można tam dotrzeć spacerkiem z Radości przez las w pół godziny.
www.zagorze.waw.pl/?modul=niusy&id=83

[andrzej_b2]

Zagórze i cała okolica przesiąknięta jest historią. Uzupełnię opis, przytoczony
w adresie, o pewne szczegóły.
1. Przez wiele lat leśniczówka M. Rodziewiczówny w Zagórzu, nad kolumnadą miała
napis >Wyraj<. Po remoncie, w latach 80-tych, napis został zlikwidowany i brak
jakiejkolwiek informacji o znanej właścicielce. Mało kto wie, że w Zagórzu
Rodziewiczówna przeżyła napad nieznanych osobników, a motywy nie zostały nigdy
wyjaśnione (czyżby polityczne?). Została tam okradziona i postrzelona przez
nieznanych napastników, w wyniku czego długo chorowała. Do Zagórza wracała
jeszcze kilka razy. W 1939 r. wypędzona ze swego majątku w Hruszowej na Polesiu
przybyła tu wraz z… tabunem bydła. W 1943 r. zamieszkała tu ponownie w
zabudowaniach folwarcznych pp. Chrzanowskich.
2. W sąsiadującym z Zagórzem majątku p. Królikowskiej Olszyny swe konspiracyjne
lokum miał gen. Karaszewicz-Tokarzewski. Na oficynie wisi tablica pamiątkowa.
3. W pobliskim lesie jest miejsce wiecznego spoczynku prof. Dąbrowskiego i
bliżej nieznanej mi osoby dr. Radło (?).
Pozdrawiam :-)

[andrzej_b2]

Może ktoś wie, kim był tajemniczy dr Henryk Radło?
Tabliczka na mogile głosi, że zmarł w 1945 r. w wieku 44 lat.
Pozdrawiam :-)

[asfald]

Też się zastanawiałem kim był dr. Radło-zmarł chyba w czasie wojny?
Bardzo ciekawe fakty! Gdyby temat podrążyć można by zrekonstruować całą
historię tych tajemniczych okolic.

Na Końcu alei z Zagórza do Aleksandrowa jest też krzyż powstańców z 1863 roku i
żołnierzy z I wojny światowej. Czy wiecie coś więcej na ten temat?
Czy można dotrzeć (może na miejscu w Zagórzu?) do jakichś starych zdjęć z tych
okolic, z okresu międzywojennego i póżniejszych? Fajnie by było je zeskanować i
pokazać na forum.

Wyczytałem też że w majątku Chrzanowskich bywał Bolesław Prus autor Lalki (był
spowinowacony z rodziną Chrzanowskich).
A w majątku Zamajdan-Olszyny ukrywał się w czasie wojny generał Grot-Rowecki:
znajduje się tu zabytkowa aleja jego imienia, wpisana do rejestru pomników
przyrody.

[andrzej_b2]

Szlenkierowie weszli w koligacje rodzinne z Chrzanowskimi. Młodzi nie musieli
się daleko szukać, tylko przez miedzę, bowiem willa Szlenkierów w Wiązownie
„Mieczysławów”, stała przy ówczesnym odgałęzieniu szosy lubelskiej, a dziś
prawie u wjazdu do wsi od strony Warszawy. Majątek Chrzanowskich Olszyny –
Zamajdan był po przeciwnej stronie szosy. Wanda (1876-1951), druga z córek
Karola i Marii Szlenkierów, poślubiła dr Ignacego Chrzanowskiego krytyka i
historyka literatury.
Ich córka Hanna (1902-1973 ) była autorką podręczników pielęgniarstwa,
redaktorem, literatem, współorganizatorką Katolickiego Związku Pielęgniarek i
Położnych RP. Pełna dobroci i poświęcenia dla innych od 1952 r. siostra zakonna
w Tyńcu. W jej sprawie toczy się proces beatyfikacyjny.
O tych i innych sprawach w artykule K. Oktabińskiego: Szlenkierowie, familia
wolskich patriotów i filantropów. Zeszyty Wolskie. Nr 5, W-wa 2003.
Pozdrawiam:-)

[asfald]

ciekawe! muszę znależć jakieś dodatkowe ciekawostki nt. cmentarza ewangelików w
Aleksandrowie (i ich historii)

Sanatorium w Zagórzu-dworek Rodziewiczówny

[asfald]

Tekst Wojtka Sobocińskiego o dworku Rodziewiczówny
www.linia.com.pl/indeks.php?d=13&w=274&p=08

[kosaciec]

Taki link do trasy wycieczkowej:www.otwock.pl/default.asp?ID=87&m=3&k=4
Tamte okolice obfitują w ciekawe nieraz sprawy-jak ktoś ma mocne nogi,warto
jeszcze obejrzeć świdermajery,cmentarz ewangelicki w Aleksandrowie i żydowski w
Radości,można zachaczyć o ładny kompleks Akademi Obrony Narodowej(kiedyś ASG),i
dalej zabytkowy szpital psychiatryczny w Drewnicy-a rządy Wielkiego Kaczora
sprzyjają zamieszkaniu na jego terenie:).pozdro

[woodman]

O co chodzi z Kaczorem?

[s.fug]

No i nie zapominajcie, że w okolicy Zagórza jest spory zespół niemieckich
fortyfikacji tzw. Przedmościa Warszawskiego, z I i II wojny światowej. Niestety
polskie okopy z 1920r., które też tędy biegły, nie są już czytelne.

Olszyny i M. Karaszewicz Tokarzewski

[andrzej_b2]

Kalendarium zdarzeń
26.09.1939 – gen. dyw. Juliusz Rómmel mianuje gen. bryg. Michała Karaszewicza
Tokarzewskiego (MKT) dowódcą Służby Zwycięstwu Polski (SZP).
29.09. – dowództwo SPZ opuszcza schron gmachu PKO w Warszawie.
3.10. – S. Rowecki, po zakończeniu szlaku bojowego pod Tomaszowem Lub.
przedostaje się do majątku swej ciotecznej siostry Haliny Królikowskiej w
Olszynach k. Zagórza.
10.10 – Rowecki zgłasza się do dyspozycji MKT. Otrzymuje nominację na zastępcę
MTK i szefa sztabu SZP.
6.11 – przybycie rekonesansowe MKT do Olszyn sanitarką Szpitala Wolskiego, na
>lewych papierach<, jako pracownik szpitala.
8.11 - MKT jako >dr Karcz< przez okres 2 miesięcy zamieszkał w Olszynach
lokując się oficynie folwarku.
II poł. listopada – Obawa przed dekonspiracją. Leon Chrzanowski przewozi dr
Karcza do dworku pp. Antoniny i Jana Dunin-Borkowskich pod Radością.
Listop- grudzień spotkania i narady w W-wie w mieszkaniu p. Królikowskiej
(Kielecka 28).
21.12. MKT spędza 47 rocznicę swych urodzin w Olszynach, a potem i Święta.
5.01. 1940 – Po raz ostatni MTK przybywa do Olszyn i spędza święto Trzech Króli
Ok. 7.01 – przenosi się do mieszkania p. Królikowskiej (Kielecka 28), a potem do
rzeźni miejskiej na Sierakowskiego, strzeżonej przez Niemców.
24.02 – opuszcza Warszawę, dokonując wpisu do księgi pamiątkowej Olszyn (zapewne
przywiezionej do Warszawy). Oto treść wpisu:
>Ukochanym Olszynom – pięknu ich przyrody i serc właścicieli – kapliczce p.
Halutki – moje gorące uczucia – błogosławiącą myśl. Michał.
Ps. W 17 tydzień naszej przyjaźni – 24/II.40<
Reszta niech będzie milczeniem.
24.02 – L. Chrzanowskiemu poleca zabezpieczyć całą dokumentację SZP. Wręcza mu
pierścień rodowy z prośbą o przekazanie córce przebywającej z matką w Paryżu.
Pozdrawiam :-)

[asfald]

Super materiał. Czy są jakieś zdjęcia z tych lat, z okolic sanatorium w Zagórzu?
Czy masz podobne informacje na temat profesora Dąbrowskiego?

[asfald]

Gdzie mieści się wspomniany przez Ciebie dworek w Radości?

[andrzej_b2]

Spróbuję odpowiedzieć na Twoje pytania po kolei:
1. Miałem kiedyś kolegę szkolnego Adama Chrzanowskiego, wnuka Leona i Kazimiery
Chrzanowskich, właścicieli Olszyn, ale kontakty się urwały, czego dziś żałuję,
bo prawdopodobnie mielibyśmy jakieś zdjęcia (Jeśli mnie czytasz Adamie odezwij
się!). Kilka zdjęć z Olszyn wykorzystał D. Bargiełowski w książce >Po trzykroć
pierwszy. Gen. M. Tokarzewski Karaszewicz. W-wa 2002, skąd je wziął nie wiem?
Jeśli chcesz mogę je przeskanować.
2. Prof. dr med. Kazimierz Dąbrowski (1902-1980) psychiatra i psycholog,
organizator ruchu higieny psychicznej w Polsce. 1935-49 twórca i dyrektor
Instytutu Higieny Psychicznej. 1943 założyciel Wyższej Szkoły Higieny
Psychicznej; 1956-1958 prof. ATK; 1958 prof. PAN; 1965-69 prof. University of
Alberta w Edmonton. Twórca teorii dezintegracji pozytywnej.
Pewne szczegóły o Profesorze i Zagórzu znajdziesz pod adresami:
www.qdnet.pl/unas/Nr19/art22.htm
www.qdnet.pl/unas/Nr20/art10.htm
3. Lokalizacji dworku w Radości nie znam, ale nazwisko ponad wszelką wątpliwość
jest miejscowe (do dziś tam występuje), więc trop jakiś istnieje.
Pozdrawiam :-)

[asfald]

Tak, to cenne informacje.
Osobiście interesuję się historią różnych tajemniczych i zapomnianych miejsc
z linii otwockiej i okolicy.
Szczególnie interesuje mnie świdermajer i architektura dworkowa w okolicy linii.
Brakuje zdjęć archiwalnych: miejsc i ludzi.
Jeśli możesz to zamieść to co masz:))

[andrzej_b2]

>II poł. listopada – Obawa przed dekonspiracją. Leon Chrzanowski przewozi dr
>Karcza do dworku pp. Antoniny i Jana Dunin-Borkowskich pod Radością.

Pragnę uzupełnić ww. zdanie, bo był to moment, który mógł zaważyć na dalszych
losach całej konspiracji w Polsce.
Mieszkający w sąsiedztwie Olszyn osadnik wojskowy (nazwisko pominę), rozpoznał
kiedyś MTK i to on zadenuncjował Niemcom; stąd zmiana konspiracyjnego lokalu. W
jaki sposób Niemcy trafili na nowy adres Generała nie wiadomo. Pewnej nocy
zrobili kocioł wokół dworku pp. Dunin-Borkowskich, ale MTK w porę uprzedzony
uszedł zasadzki. Przedostał się pieszo do stacji kolejowej w Radości, skąd
odjechał do Warszawy. Niemcy w odwecie pobili dotkliwie pp. Borkowskich i
zdemolowali całe wnętrze budynku, ale żadnych informacji nie uzyskali.
Pozdrawiam :-)

[asfald]

Grota-Roweckiego też zadenuncjowało dwóch zdrajców z bodajże AK: jednego potem
zlikwidowano, a drugi chyba po kilku przesłuchaniach przez władze komunistyczne
PRL-u żył (żyje?) na wolności.

[asfald]

Bunkry i okopy koło Zagórza i Starej Miłosnej są na tej ciekawej stronie:
www.republika.pl/hun97/mapa.html

[asfald]

s.fug napisał:

> No i nie zapominajcie, że w okolicy Zagórza jest spory zespół niemieckich
> fortyfikacji tzw. Przedmościa Warszawskiego, z I i II wojny światowej.
Niestety
>
> polskie okopy z 1920r., które też tędy biegły, nie są już czytelne.


Trochę bardziej czytelne są linie okopów i rowów strzeleckich pozostawionych w
1944 roku przez Armię Czerwoną: szczególnie w lasach na wydmach między
Miedzeszynem a Aleksandrowem: pamiętam jak dziadek opowisadał że w pobliżu jego
domu w Miedzeszynie, było stanowisko tzw. Katiuszy-najtragiczniejsze że
Rosjanie na oślep ostrzeliwali lewobrzeżną Warszawę...

Cmentarz Żydowski w Radości

[kosaciec]

Mówiąc o warszawskich kirkutach, najczęściej wymienia się cmentarze przy ul.
Okopowej oraz na Targówku. Jest jednak jeszcze jeden cmentarz, położony przy
rogu ul. Izbickiej i ul. Kwitnącej Akacji. Według informacji zamieszczonej w
opracowaniu Przemysława Burcharda pod tytułem "Pamiątki i zabytki kultury
żydowskiej w Polsce", kirkut został założony na początku XX wieku. Wyraźny
nasyp - czyli warstwa ziemi usypywana na starych grobach w celu dokonania
kolejnych pochówków - może jednak sugerować, że nekropolia jest nieco starsza.
Do dziś zachowały się jedynie cztery nagrobki, najstarszy z 1927 r. Ocalały
również resztki cmentarnego muru z czerwonej cegły.

Wrażenia są niestety przygnębiające - cmentarz jest w stanie ruiny, a jego
teren jest zaśmiecony.

[asfald]

kosaciec napisał:

> Mówiąc o warszawskich kirkutach, najczęściej wymienia się cmentarze przy ul.
> Okopowej oraz na Targówku. Jest jednak jeszcze jeden cmentarz, położony przy
> rogu ul. Izbickiej i ul. Kwitnącej Akacji. Według informacji zamieszczonej w
> opracowaniu Przemysława Burcharda pod tytułem "Pamiątki i zabytki kultury
> żydowskiej w Polsce", kirkut został założony na początku XX wieku. Wyraźny
> nasyp - czyli warstwa ziemi usypywana na starych grobach w celu dokonania
> kolejnych pochówków - może jednak sugerować, że nekropolia jest nieco
starsza.
> Do dziś zachowały się jedynie cztery nagrobki, najstarszy z 1927 r. Ocalały
> również resztki cmentarnego muru z czerwonej cegły.
>
> Wrażenia są niestety przygnębiające - cmentarz jest w stanie ruiny, a jego
> teren jest zaśmiecony.
>
Tak, często tam spacerujemy, jeżdzimy w pobliżu na rowerach: teren jest w
tragicznym stanie: jestem ciekaw czy starsza kobieta mieszkająca w obecnie
zniszczonej chatce miała jakieś dokumenty i zdjęcia z dawnych czasów świetności
tego miejsca? Podobni w Warszawie mieszka gdzieś syn tej Pani może on dysponuje
jakimiś historycznymi zdjęciami i dokumentami dot. kirkutu?

W nie lepszym stanie jest cmentarz niemiecki na górce w Aleksandrowie- ktoś tam
regularnie podkopuje skarpę na której jest cmentarz (?!) i wybiera piasek- na
moje oko zniknęła już 1/5 górki. Poza tym mają tam stół i ławki okoliczni
balangowicze(?!)- gmina Wawer wogóle się tym nie zainteresowała mimo
interwencji mieszkańców.
Ten cmentarz jest napewno dużo starszy od Kirkutu przy Kwitnącej Akacji.
Dokładnie nie wiem z którego roku pochodzi (może macie jakieś informacje?) ale
musiał tu istnieć jeszcze przed kampanią napoleońską z 1812 roku. Wioskę
Aleksandrów założyli wszakże swego czasu koloniści niemieccy meliorujący
okoliczne bagna. Nie wiem kiedy się na tych terenach pojawili (?)

[kosaciec]

gardenofdarkness.pl/cmentarium/Galeria/GalWarsz/Ewang/ew_aleks.html

[asfald]

Bardzo, bardzo dobra strona:)
Czy jest na niej dział poświęcony Kirkutowi w Radości?
Nie mogę znależć
Co do Kirkutu to znalazłem taką ogólnopolską stronę gdzie jest zdjęcie i opis
kirkutu z Radości:
wbst.edu.pl/galeria/imagepages/image10.html
Zdjęcia same się przesuwają, naprawdę mnostwo ciekawych Kirkutów, a zdjęcia
robił mieszkaniec Radości- co za pasja!:))
Nie miałem pojęcia że tyle jest takich miejsc w Polsce, a przecież w conajmniej
kilku z tych miejscowości byłem...

[asfald]

Pytanie do Andrzeja: kto teraz mieszka w dworku w Olszynach-Zamajdanie, czy
można tam dotrzeć do jakichś starych zdjęć z tamtych lat?

Olszyny

[andrzej_b2]

Zachwilę wysylam Ci kilka zdjęć.:-)

[asfald]

andrzej_b2 napisał:

> Zachwilę wysylam Ci kilka zdjęć.:-)
dzięki!- ta aleja prowadząca do dworku to teraz pomnik przyrody: często tam
jeżdziliśmy na wycieczki rowerowe, a tego miejsca nie znałem...
Ta aleja prowadzi do Trasy na Lublin?
Jeżeli jeszcze coś zdobędziesz, znajdziesz gdzieś to możesz mi przesyłać.
Nie wiesz może czegoś na temat krzyża powstańczego za Sanatorium (aleja w
stronę leśnego grobu prof. Dąbrowskiego) Czy w okolicach Zagórza działali jacyś
powstańcy styczniowi z 1863r?

Zagórze i Powstanie Styczniowe

[andrzej_b2]

Sprawa Powstania Styczniowego na naszym terenie jest jak dotąd nierozpoznana.
Mógłby to być ciekawy temat pracy magisterskiej lub doktorskiej. To, że jakieś
wydarzenia tu miały miejsce świadczy choćby ten krzyż. Stoi on na rozstaju
leśnych dróg, więc wszystko wskazuje, że miała tu miejsce jakaś zasadzka i
potyczka z Rosjanami. Inny enigmatyczny ślad o pewnej działalności powstańców na
terenie Wielkiego Boru (lasy wawerskie) jaki znalazłem, to informacja o
szykanach jakich doznał Karol August Osterloff, właściciel browaru, gorzelni i
wytwórni wina szampańskiego na Grochowie za współpracę z powstańcami. Nie trudno
się domyślać na czym mogła ta współpraca polegać. Zapewne był dostawcą trunków,
niezwykle przydatnych w warunkach surowej zimy. Wyjaśnienie wszystkich tych
spraw byloby bardzo interesujące.
Uwaga, uwaga! 22 stycznia mija 143 rocznica wybuchu Powstania Styczniowego, więc
jeśli warunki klimatyczne będą sprzyjające wypadałoby tam w przyszłą niedzielę
zapalić jakieś znicze.
Pozdrawiam :-)
Ps. Czy ktoś spotkał w okolicznych lasach inny jakiś ślad Powstania Styczniowego?

[asfald]

Najbardziej znane są dzieje powstania listopadowego- aleja symbolicznych
kamieni i pomnik bitwy o Olszynkę Grochowską.
Jeśli chodzi o czasy napoleońskie spotkałem się tylko z przekazami ustnymi
dotyczącymi głównie przemarszu wojsk napoleońskich na Moskwę w bodajże 1812
roku (tzw Trakt Napoleoński biegnący przez Radość, Miedzeszyn i koło
Aleksandrowa). W pałacyku Lubomirskich w Wiązownie stacjonował swego czasu Ks
Józef Poniatowski
Z powstania styczniowego w okolicy znam tylko ten krzyż koło Zagórza.
Wydaje mi się że widziałem też krzyż powstańczy w okolicy Zabieżek i Ponurzycy,
w każdym razie gdzieś w tych okolicach (muszę to kiedyś sprawdzić)

[asfald]

Mam trop powstańczy! Jeśli te grupy powstańców działały w pobliżu Wiązowny to
napewno z ich działaniami (może któryś z nich zginął koło Zagórza?) wiąże się
ten pamiątkowy krzyż koło Zagórza:
www.wiazowna.pl/index.php?cmd=zawartosc&opt=pokaz&id=22&lang=
Szlak Glinianka - Rudka (ok. 1 1 km)
Na tej trasie Świder mniej znany, bystro płynący wśród wysokich brzegów, o
wodzie burzącej się na kamiennych progach. Początek szlaku w centrum Glinianki,
obok drewnianego kościoła z poł. XVIII w. We wsi Izba Regionalna (tkactwo,
wyposażenie wnętrz) prowadzona przez Koło Gospodyń Wiejskich. Centrum wsi
stanowiło ongiś rynek miejski. Osada Gliniany (nazwa pochodzi od gliniastego
podłoża rzeki) otrzymała w 1557 r. prawa miejskie jako Wawrzyńczewo, utraciła
je jako Glinianka w 1820 r. Opodal kościoła stał w XVI.I w., kryty gontem,
drewniany ratusz.

Opuszczamy wieś i udajemy się nad Świder. Morenowe głazy tworzą w korycie rzeki
niewielkie progi, tzw. szypoty. Mijamy park podworski ze starym drzewostanem
(dęby klony modrzewie/. Za nim-cmentarz z grobami żołnierzy polskich z lat
1920, 1939, 1944. Koło, wsi w 1863 r., stoczyli walkę powstańcy z oddziału
Ziemomysła Kuczyka. Następny odcinek prowadzi szosa ku Woli Karczewskiej.
Mijamy most na Świdrze i jazz, obok stary bór sosnowy i pętla autobusowa z
dogodnymi połączeniami do Otwocka. Poniżej Woli Karczewskiej zaczyna się
najpiękniejsza część doliny Świdra, który tworzy tutaj niezwykle malowniczy
przełom. W korycie rzeki głazy,szypoty, miejscami podmyte brzegi, wysokie
urwiska, bystry prąd. Dochodzimy do Złotego Kanionu - wąskiego jaru, w którym
płynie struga Stok. Dalsza trasa nad Świdrem - cały czas lasem, miejscami
wysokim brzegiem. Po przeciwnej stronie- widok na wzgórza w okolicy wsi Kopki.
Obok działek letniskowych - miejsce wypoczynku (deszczochrony, stoły, ławy,
kominek, studnia, parking, WC/. Ponowny powrót nad Świder. Po drodze mijamy
stary młyn wodny, Adamówkę i chybotliwa kładka przechodzimy na druga stronę
rzeki. Kolejne miejscowości na trasie to Wólka Mlądzka, a potem Rudka z
ośrodkiem wypoczynkowo-turystycznym "Rudka" (noclegi, pole namiotowe, bar,
sanitariaty), W II poł. XIX w. był tu młyn wodny i karczma z zajazdem. Przed
1939 r. kopano tu glinę. Urobek przewożono kolejka robocza do cegielni w
Teklinie, której pozostałością jest staw, zwany dołami Goldmana (od nazwiska
właściciela).
W 1863 r. na szosie oddział powstańców mjr Józefa Jankowskiego zaatakowali
konwój carski prowadzący 140 Polaków wziętych "w sołdaty", z których 40 zdołało
zbiec (pamiątkowy krzyż przy szosie).

[asfald]

www.linia.com.pl/indeks.php?d=22&w=196&p=02
No i jeszcze to:

Dzieje partii Kuczyka[3]

139 rocznica wybuchu powstania styczniowego



Karabinek kapiszonowy skonstruowany przez Ludwika Mierosławskiego
W sumie na polu walki pod Karczewem i Glinkami Rosjanie stracili 60 ludzi,
Polacy pozostawili 15 zabitych. Dzięki zaciętemu oporowi Rosjanie zmuszeni
zostali do odwrotu, jednak zdemaskowany oddział powstańczy musiał zmienić
miejsce stacjonowania, przeprawił się więc po lodzie na drugi brzeg Wisły.
Wkrótce potem został rozbity pod Górą Kalwarią. Ranny dowódca Ziemomysł Kuczyk
nie pojawił się już na polu walki. Po latach domniemywano, że był rosyjskim
szpiegiem. Czy była to prawda, czy też jedynie prowokacja?

Wiosną rozbity oddział odnowił się uzupełniając stan liczebny i stoczył kilka
potyczek między innymi pod Kałuszynem i Okuniewem wychodząc z nich obronną ręką
i bez większych strat. Jednak w miarę upływu czasu i krwi powstańczej walki
zaczęły zamierać. Zdziesiątkowane wyniszczone i zagłodzone partie, mogące
przeciwstawić spiżowi armat jedynie swój patriotyzm i bohaterstwo, musiały
ulec. Wyłącznie dzięki dynamicznym działaniom ostatniego dyktatora gen.
Romualda Traugutta powstanie przetrwało zimę 18631864.

GRZEGORZ KORSAK

[kosaciec]

Ogólności:strona Sowy,czy dobra,nie dobra,dobra średnio czy zła nie wiem-na
pewno wporzo klimat i 1000(!) cmentarnych fotografi+info historyczno-
opisowe+wypisana bibliografia+miła kobieta
gardenofdarkness.pl/cmentarium/index2.html

[asfald]

kosaciec napisał:

> Ogólności:strona Sowy,czy dobra,nie dobra,dobra średnio czy zła nie wiem-na
> pewno wporzo klimat i 1000(!) cmentarnych fotografi+info historyczno-
> opisowe+wypisana bibliografia+miła kobieta
> gardenofdarkness.pl/cmentarium/index2.html

Klimat wporzo i strona OK:))
pytanie czy są na stronie foto z kirkutu w Radości?
W razie czego mam kilka gdzieś na CD mogę podesłać

Linia Otwocka, Wiązowna-nowe materiały historyczne

[asfald]

Wyszukalem w necie kilka ciekawych
pozycji bibliograficznych dotyczacych okolic Zagórza, Wawra-Linii Otwockiej i
Wiązowny:

1. Kazimierz GRZYBOWSKI "Rodzinny zagon - źródła wspomnień"
t.1-2, Sulejówek, 1988.

2. Krzysztof Oktabiński "Wiązowna 1597-1997.
Kartki z dziejów parafii i gminy" -opracowanie

3. K. Oktabiński "Nad Mienią i Świdrem"
cz.I - Od pradziejów do powstania listopadowego, Warszawa 2002
K. Oktabiński "Nad Mienią i Świdrem"
cz.III - Historia kościoła i parafii św. Wojciecha (XVI-XXw.), Otwock 2004
K. Oktabiński "Nad Mienią i Świdrem" cz.II – Letniska XIX i XX w. (w druku)

Jest to dla mnie nowość (chociaż o K. Oktabińskim coś wcześniej słyszałem)
i nie zapoznałem się jeszcze z tymi materiałami

Fotka z Radości

[kosaciec]

W sieci jest tylko takie cos:
www.linia.com.pl/indeks.php?d=06&w=255&p=00
Obiekt czeka na swojego kosaćca..moze ktos kiedys to ogarnie.

[woodman]

Na temat Kirkutu w Radości można dowiedzieć się na tych forach gazety
i można też tu wyszukać sporo fajnych linków do zdjęć:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=292&w=12899515&a=22499618
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=25695&w=33993437&a=33993437
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=292&w=32852377&a=32852377
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=437&w=22500462&a=22500462
pozdrawiam dociekliwych poszukiwaczy zaginionych klimatów:))

[andrzej_b2]

66.249.93.104/search?q=cache:eOc6qVkqhYkJ:www.grief.art.pl/cmentarium/Cmentarze/CmWZ_11.html+cmentarz+ewangelicki+wawer&hl=pl&lr=lang_pl
Pod ww. adresem znalazłem informację, że na Marysinie Wawerskim był wspólny
(chyba dla obydwu wyznań?) cmentarz ewangelicki. Został założony przez
kolonistów niemieckich w 1 poł. XIX w. a zlikwidowany w 2 poł XIX w. Miał być
zlokalizowany przy ul. Dębowej (ob. Kościuszkowców) naprzeciwko cmentarza
wojskowego.
L. Królikowski w książce >Twierdza Warszawa< (W-wa 2002) lokalizuje cmentarz
gminy ewangelicko-augsburskiej na terenie d. parku „Matki mojej”, tj. w
kwadracie ulic Łysakowska - Bychowska-Strusia –Akwarelowa. Został zlikwidowany
ok. 1892-93 r., w związku z budową tu Fortu Wawer (Suworowa), ss. 218, 219.
W związku z tym nasuwają mi się następujące wątpliwości:
1.Niezrozumiała jest rozbieżność między tymi dwoma informacjami, co do
lokalizacji cmentarza. O pewnej spójności danych można jedynie mówić, co o daty
likwidacji.
2. Niejasny dla mnie jest powód założenia cmentarza w Marysinie Wawerskim, skoro
w niedalekim Aleksandrowie cmentarz taki już istniał. Skąd na tym terenie tak
wielu ewangelików, skoro w prostej odległości ok. 6 km potrzebne były aż dwa
cmentarze? Gdyby ten w Aleksandrowie powstal po 1893 r., to by w pewnym sensie
sprawę wyjaśnialo.
Czy ktoś mógłby te wątpliwości wyjaśnić?
Pozdrawiam:-)

[asfald]

Na temat cmentarza ewangelickiego na terenie fortu Suworowa dowiedziałem się z
twojej informacji (wcześniej nic o tym nie wiedziałem)
Właśnie już wcześniej zacząłem się zastanawiać jak to było z Aleksandrowem, czy:
1. założyli go osadnicy niemieccy?
2. kiedy?
w/g jednego z postów w temacie kirkutu w Radości (linki do tematów wst. woodman)
Cmentarz ewangelicki w Aleksandrowie i osada mogły powstać już za Zygmunta
Augusta który sprowadzał niemców i holendrów-specjalistów od inżynierii wodno*-
lądowej: osuszanie i melioracja bagien, mokradeł itp. Ewangelicy zamieszkujący
na kępie zawadowskiej osiedlili się tam za sprawą Zygmunta A, czyli gdzieś
wpołowie XVI wieku.

Twoja teoria przeniesienia się "gminy" ewangelickiej na teren Aleksandrowa jest
ciekawa. Trzeba by było tylko ustalić:
1. Kiedy dokładnie powstała wieś Aleksandrów
2. Czy uchodżcy z terenu fortu Suworowa dołączyli
do już mieszkających w A pobratymców, czy przenieśli się tu, na nowe miejsce
zakładając w drugiej poł XIX i osadę i cmentarz.

Czy jest jakieś arhiwum gmin i zborów ewangelickich? Może tam trzeba odszukać
odpowiednie informacje. Może na Młynarskiej?
A apropo ewangelickich mieszkańców pierwszego Aleksandrowa: co się z nimi stało?
Część z nich podobno deportowała III Rzesza: tylko gdzie, nikt nie ocalał, nie
wrócił?
Z kirkutem w Radości w okresie międzywojennym sąsiadował kompleks wypoczynkowo-
rekreacyjny (potomka kolonistów z Aleksandrowa?!) z pensjonatem, czy domem
wypoczynkowym (budynek do tej pory stoi przy ul. Cygańskiej)-nazywał się Reis,
Raise- i był z całą pewnością z pochodzenia niemcem: rozmawiałem z ludzmi
którzy go znali, lub których rodzice go znali) od jego nazwiska pochodziła
nazwa podeschniętego obecnie stawu Rajsiak. Raise, Reise spotkał ten sam los co
potomków kolonistów z Aleksandrowa: "zaopiekowało" się nim Gestapo.

Tak naprawdę to wszystkie te sprawy trzeba by konsekwentnie i dokładnie
zbadać...

[andrzej_b2]

asfald napisal:
>...Cmentarz ewangelicki w Aleksandrowie i osada mogły powstać już za Zygmunta
>Augusta...

Chyba przesada, czasy Zygmunta Augusta (1520-1572) to XVI w. Na planie okolic
Warszawy z tego okresu Aleksandrowa jeszcze nie ma! Nie ma go jeszcze na mapie z
1786 r., wykonanego przez K. de Perthees’a (nadwornego geografa Stanisława
Augusta). W najbliższej okolicy są jedynie wsie: Zerzyn (Zerzeń), Falenica,
Miedzeszyn (obie nie te, które dziś usadowiły się wzdłuż linii kolejowej, a
bliżej Wisły), Błota i Nowa Wieś. Map tych okolic z XIX w. nie mam, ale
Aleksandrów pojawia się na planie przedstawiającej topografię z 1900 r.
Aleksandrów jest już wtedy dużą osadą, z drogą bitą, przechodzącą jednostronnie
w drogę gruntową do Traktu Brzeskiego przez Folwark Zamajdan (Olszyny),
drugostronnie do Błot i Wawra. Osada jest równorzędną co do wielkości Wiązownie,
Podkaczemudołowi, Miłosnej i Wawrowi. Reszta to niewielkie wsie i osady a obecna
Falenica to tylko stacja kolejowa między Wawrem a Otwockiem. Ale już w 1914 r.
widać szybki rozwój Falenicy – wokół stacji – która zaczyna konkurować co do
wielkości, odbierając znaczenie Aleksandrowowi, do tego stopnia, że kamieniem
pochodzącym z Aleksandrowa wybrukowano główną ulicę w Falenicy.
Reasumując myślę, że początków i końca Aleksandrowa, jako osady o dużym
znaczeniu (jakim?), należy szukać w XIX w. Jak w te procesy wpisywali się
ewangelicy, pytanie nadal bez odpowiedzi.
Przesyłam kilka map, które pozwolą Ci dokładnie to wszystko prześledzić. Wiele
informacji można też zaczerpnąć z książki J. Dobrzyńskiej >Falenica moja miłość<
W-wa 1995.

[kosaciec]

Podpowiedz:nazwa poczodzi od imienia pana Aleksandra,z zawodu cara
Rosji.Szukajcie,szukajcie..A w XVI w.to tam Baby Jagi latały na obcęgach,a nie
koloniści..

[asfald]

Powstanie Aleksandrowa: Wszystko więc raczej wskazuje na ewentualnie drugą
połowę XIX w- może faktycznie przenieśli się tam ewangelicy z okolic fortu
Suworowa?

[woodman]

Zainteresowała mnie w waszych postach wypowiedż o cmentarzu ewangelickim w
Pęclinie na którym postawiono Dom Nauczyciela-czy coś więcej wiadomo na temat
tego miejsca? Pamiętam że w czasach liceum mieszkała tam moja znajoma- nikt nie
wiedział że DN stoi na starych grobach ewangelickich!

Aleksadrów- coraz bliżej-1797!

[asfald]

wg.przewodnika "Otwock i okolice" -" Aleksandrow powstał ok. 1797 r..."

[asfald]

asfald napisał:

> wg.przewodnika "Otwock i okolice" -" Aleksandrow powstał ok. 1797 r..."

czyli załapywał się na przemarsz oddziałów Napoleona na Moskwę i z powrotem
(?)...

Aleksadrów powstał w 1797! po raz pierwszy

[asfald]

Nikt nie protestuje - po raz pierwszy

Sanatorium w Zagórzu, a w Radości....

[asfald]

Poruszyliśmy już temat Kirkutu Żydowskiego w Radości, Kolonistów Niemieckich w
Aleksandrowie, więc czas na baptystów z Radości
www.wbst.edu.pl/modules.php?name=Content&pa=showpage&pid=3

[b-beagle]

Za chwile wszystko będzie tu inaczej wyglądało bo przez te tereny przejdzie
Poludniowa Obwodnica.Bardzo bisko sanatorium w Zagórzu i zaraz obok Jez Torfy