Gołota a Warszawa

[ryszard51]

polecam bardzo ciekawy art. Zarzecznego i proszę o opinie ludzi którzy go
znali przed 1991 r, jaki naprawdę był?

[ryszard51]

Dziś wieczorem wraca na polski ring Gołota. Dlaczego? Bo jest goły.

Czytelnik gazet mógłby przypuszczać, że każdy bokser jeździ rolls-royce'm, do
tego z barkiem i złotymi klamkami. No bo skoro za jedną walkę bierze po milion
dolarów, no to tych milionów każdy powinien mieć po trzydzieści. Niestety tak
nie jest. Znam wszystkich zawodowych bokserów z Polski - są oni, przy mnie
nawet, biedakami.

Gołotę znam niemal od dziecka. Dorastał w Legii, gdzie - los tak chciał -
dowodziłem kompanią sportową, a on był największym pięściarskim talentem. Jako
jedyny nie pękał przed Kubańczykami. Lepiej od niego bił się Petrich (i on też
reprezentował Legię w lidze), ale ten startował tylko do słabszych od siebie.
Dziś jest szatniarzem w porządnych lokalach. Gołota miał natomiast coś takiego,
co mieć musieli chyba "kamikadze" - startował nawet do misji straceńczych.


Musiał mieć w sobie jakiś warszawski charakter ten chłopak z Koszykowej,
wychowany przecież nie tylko w ciasnej salce bokserskiej Legii. Wedle
powtarzanych w klubie legend rządził Dworcem Centralnym, a i błyskawicznie
zjednał sobie cały "Pruszków" - bossowie już poginęli (z "Pershingiem" na
czele - niedawno rozmawiałem z jego kierowcą, strzelali do nich co parę
tygodni, takie były czasy), a on nie tylko nie bał się zginąć, ale szukał
nowych wyzwań. W modnym w stolicy w latach 80. klubie "Park" stoczył walkę z
kilkunastoma bandytami. Skatowali go, ale pięciu posłał do szpitala. Był
cholernie mocny.

Rozrabiał jak mógł i gdzie tylko się dało. Jak go skasowali w Polsce, dał nogę
do Ameryki i był tam kierowcą ciężarówki. Jak chciał wrócić - od Kwaśniewskiego
dostał "list żelazny", kosztowało go to 100 tysięcy dolarów, które wpłacił
(albo ktoś za niego) na jedną z rozlicznych i mocno podejrzanych fundacji.

No i zrobił prawdziwy numer, gdy wystartował do bójki z najlepszymi ludźmi wagi
ciężkiej w świecie, zwłaszcza z Tysonem i Lewisem. Gdy stoczył najładniejszy
pojedynek jaki w życiu widziałem - drugi z Riddickiem Bowe. Gdy lał Murzynów
seriami, ale - że z dalekiego pochodził kraju - przekręcali go sędziowie w
walkach, na pewno z Ruizem i wcześniej z Byrdem. Te walki z czempionami, z
najlepiej bijącymi się ludźmi świata muszą zaimponować każdemu. Każdemu, kto
lęka się zwykłej sprzeczki w autobusie, na dyskotece, w szkole. Lęka się, bo
może trafić na silniejszego. Otóż Gołota właśnie silniejszych szukał! I
wychodził do ringu ze świadomością klęski - ale nie pękał. I dlatego jest
jednym z najbardziej znanych w świecie Polaków.

Dziś Gołota walczy już tylko o chleb, ma niemal cztery dychy na karku i rodzinę
na utrzymaniu. Wygra czy przegra - już obojętne. Będzie i tak żył z
olimpijskiej renty, wystarczy. A my po latach zwrócimy dopiero uwagę, że był
wyjątkowy.

I przestaniemy się z niego śmiać.

Paweł Zarzeczny

Źródło informacji: FELIETONY INTERIA.PL

[krwe]

ładnie napisane ale jeśli chodzi o mistrzów walki to nie ma mistrza nad Marka
Piotrowskiego...

[prof.penduszko]

Gołota to tchórz i zasraniec. Te bajeczki o odwadze Andrzejka to wsadzcie sobie
w buty. On zawsze rzucał się na słabszych. Raz b. się sparzył gdy na obozie
tzw. młodzieżowej reprezntacji wystartował do Darka Michalczwskiego. Trzy
godziny cucono "bohaterskiego" zasrańca ... .

- prof.penduszko

[Gość: adas]

nie bajeruj Darek, sam oberwałeś bohaterze hehe

[Gość: k]

hehe