Tłomackie odbudowane i nieodbudowane

[andrzej_b2]

W wydaniu GS z 22 sierpnia br., w cyklu Warszawa Nieodbudowana, jest mowa o domu przy Tłomackiem 1 (nie mogę znaleźć wersji elektronicznej). Tak się składa, że data felietonu i miejsce akcji są bardziej związane nie tyle z samym domem, ale z wydarzeniami jakie miały miejsce w najbliższym jego otoczeniu w 1944 r. Dodatkowo, jak na ironię, dom Tłomackie 1 i kilka sąsiednich zostały odbudowane, zaś cała parzysta pierzeja ulicy nie.
Właśnie gmachowi Tłomackie 10, po parzystej stronie, i najbliższemu jego sąsiedztwu w rocznicę zaciętych walk sierpniowych chciałbym poświęcić kilka zdań.
www.warszawa1939.pl/index.php?r1=tlomackie_10&r3=0
Pozdrawiam

Tłomackie 10 – Stacja Telefonów

[andrzej_b2]

Od 17 do 22 sierpnia Stację Telefonów przy Tłomackiem 10, barykadę na rogu Leszno/Przejazd i dalej ulicę Leszno w kierunku kościoła ewangelicko-reformowanego obsadzał 1. batalion szturmowy Kadry Bezpieczeństwa (AK) kpt. Nałęcza (Stefan Kaniewski). Od 12 sierpnia trwały tu zacięte walki. Niemcy podkopali oficynę domu Przejazd 5 gdzie poległa cała 50-osobowa załoga „Nałęczaków”. Ale generalny atak niemiecki nastąpił 19 sierpnia. Lesznem nacierały czołgi i goliaty, a od strony getta piechota niemiecka. W ogniu karabinów maszynowych ze Stacji Telefonów wszystkie ataki wroga zostały odparte. Nazajutrz nieprzyjaciel zaatakował pozycje Nałęcza z powietrza ale oddziały wytrzymały i ten napór. 22 sierpnia zmęczony i wyczerpany batalion został zluzowany przez oddział AK kpt. Jacka, po czym wrócił, by odebrać utracone pozycje – ale to już inny wątek.
Oddział Nałęcza w czasie sześciodniowych walk przy Tłomackiem stracił około 25 % stanu osobowego, zapisując chlubną kartę walk KB w Powstaniu Warszawskim.
Pozdrawiam

Kadra Bezpieczeństwa

[andrzej_b2]

W wielu publikacjach Organizacja Wojskowa – Kadra Bezpieczeństwa (późn. Korpus
Bezpieczeństwa) jest utożsamiana z żandarmerią powstańczą, a nawet Korpusem
Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Urzędem Bezpieczeństwa czasów PRL. OW-KB powstała
na zlecenie gen . Sikorskiego tuż po klęsce wrześniowej, dla celów przygotowania
struktur przyszłego Państwa Polskiego.
Spotkał mnie ten zaszczyt, że przez wiele lat darzył mnie swą przyjaźnią, dziś
już nieżyjący, płk rez. Andrzej Janiszek, jeden z twórców organizacji, szef
sztabu i z-ca komendanta głównego, aż do 1943 r., tj do chwili aresztowania i
uwięzienia na Szucha, Pawiaku i Majdanku. Odszedł do wieczności w 1998 r., jako
ostatni członek ścisłego dowództwa, prezes środowiska kombatanckiego. To on a po
nim ppłk dr Marek Werner (zmarły dwa lata temu) umożliwili mi dostęp do archiwum
OW – KB, na podstawie którego opracowałem dziś to krótkie wspomnienie o walkach
batalionu kpt. Nałęcza w obronie Stacji Telefonów przy Tłomackiem, w okrągłą
rocznicę wydarzeń.
Pozdrawiam

Nasze dowództwo...

[andrzej_b2]

upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Warsaw_Uprising_by_Joachimczyk_-_Evacuation_of_Wounded_-_12352.jpg/795px-Warsaw_Uprising_by_Joachimczyk_-_Evacuation_of_Wounded_-_12352.jpg
Sanitariuszki 1. batalionu szturmowego OW – KB "Nałęcz" udzielają pomocy ppor. Henrykowi Mirowskiemu ps. "Dąb". Obok sanitariuszek dowódca 1. batalionu szturmowego "Nałęcz" mjr Stefan Kaniewski. Zdjęcie to wykorzystano na znaczku pocztowym upamiętniającym 40 rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego (1984) – ADM sygn. XXVIII-120.

foto3.m.onet.pl/_m/ea1c35a9e9b53f3802accdaf2268ff0b,21,19,0.jpg
Odsłonięcie tablicy na budynku przy Baudouina 4 (15.09.1957), siedzibie dowództwa OW-KB w czasie Powstania Warszawskiego

foto0.m.onet.pl/_m/341e7ba8fa5455bbbcc956b503e9e144,21,19,0.jpg
Spotkanie kombatantów w 40 rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego (1984 r.)
Od prawej płk. Andrzej Janiszek, Jerzy Dunin-Borkowski, ppłk. Edward Wilk-Biernacki czł. KG OW – KB, mjr Tadeusz Bednarczyk, samozwańczy historyk OW – KB.
Pozdrawiam

B 28

[andrzej_b2]

foto3.m.onet.pl/_m/40a5d2157400e49e67bfbd7fa906b97b,21,19,0.jpg
Powązki Wojskowe Kwatera OW – KB (B 28).

Jeszcze Boduena 4

[andrzej_b2]

Treść tablicy na gmachu przy ul. Boduena 4:
foto2.m.onet.pl/_m/826aeb4dba3cf10f8d893c465d1af7ba,21,19,0.jpg
Jak widać jest mowa wyłącznie o szpitalu, a o siedzibie dowództwa KB w czasie Powstania ani słowa. Zastanawia manipulacja tymi informacjami.

Pod tablicą pamiątkową stoi warta honorowa Straży Pożarnej i Jednostek Nadwiślańskich Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. O ile obecność strażaków jest w pełni uzasadniona, to żołnierzy KBW – zbrojnego ramienia NKWD w Polsce – jest, najdelikatniej mówiąc, zupełnie niestosowna.

Strażacy należący do tajnej organizacji Skała”-KB brali udział w Powstaniu. W tym czasie dowódcą wszystkich oddziałów KB w Warszawie był płk poż. Leon Doliwa-Korzewnikjanc, wcześniej szef sztabu Komendy Głównej „Skały” i z-ca komendanta Centralnego Ośrodka Wyszkolenia Pożarniczego na Żoliborzu.
Liczbę żołnierzy KB biorących udział w Powstaniu określa się na trzy tysiące.
To też warto wiedzieć!
Pozdrawiam