pohańbione ordery

[Gość: 66]

POHANBIONE ORDERY
3 Maj 1998




Ponizej dany artykul Pawla Siergiejczyka jest opublikowany w tygodniku

NASZA POLSKA



POHANBIONE ORDERY

W kazdym kraju ordery stanowia najwyzsza forme uhonorowania osob zasluzonych.
Tak bylo zawsze rownierz w Polsce, gdzie i przed rozbiorami i przed II wojna
swiatowa na order trzeba bylo sobie naprawde zasluzyc. Szczegolnie dotyczylo to
dwoch najwyzszych odznaczen: Orderu Orla Bialego i Orderu Odrodzenia Polski
(Polonia Restituta).

Zmienilo sie to w okresie PRL-u, gdy kryterium rzeczywistych zaslug dla kraju
zostalo zastapione przez kryterium polityczne, a wiekszosc tradycyjnych orderow
zniesiono, ustanawiajac w ich miejsce zupelnie nowe.

Po roku 1989 powrocono do przedwojennego nazewnictwa odznaczen, jednak nadal
przy ich nadawaniu dominuja sympatie polityczne lub pokrewienstwo ideologiczne
odznaczajacych z odznaczanymi. Widac to doskonale na wielu przykladach osob
uhonorowanych przez dwoch kolejnych prezydentow. Walese i Kwasniewskiego. A
poniewaz nadawanie orderow stanowi osobista prerogatywe prezydenta, wszystkie
wymienione tu zaszczyty dla osob co najmniej kontrowersyjnych obciazaja
bezposrednio obu tych politykow.

Ordery nadane przez Lecha Walese:

16 czerwca 1993 r. Krzyz Komandorski z Gwiazda Orderu Odrodzenia Polski
otrzymal Szymon Szurmiej, rezyster, aktor i dyrektor Panstwowego Teatru
Zydowskiego w Warszawie. W latach 80tych byl "etatowym Zydem" (jak okreslil go
Jerzy Urban); od 1986 roku jest przewodniczacym Towarzystwa Spoleczno-
Kulturalnego Zydow w Polsce, w latach 1985-1989 byl poslem na Sejm z ramienia
PZPR. Jest wiceprezydentem Swiatowej Federacji Zydow Polskich i czlonkiem
Swiatowego Kongresu Zydow.

26 pazdziernika 1993 r. Krzyz Wielki Orderu Odrodzenia Polski otrzymal
Krzysztof Skubiszewski, prof. prawa miedzynarodowego, w latach 1989-1993
Minister Spraw Zagranicznych. Na tym stanowisku "wslawil sie" kompletnym
ignorowaniem polskiego interesu narodowego, prowadzac wasalna polityke wobec
Niemiec, Stanow Zjednoczonych, Rosji i Izraela. Na stanowiska w dyplomacji
mianowal ludzi z klucza polityczno-towarzyskiego udeckiej "warszawki", w
wiekszosci niekompetentnych i antypolskich. Obecnie jest przewodniczacym Rady
Polityki Zagranicznej.

26 pazdziernika 1993 r. Krzyz Komandorski Orderu Odrodzenia Polski otrzymal
Krzysztof Pomian, prof. filozofii, zwiazany ze srodowiskiem stalinowskich
naukowcow, ktorzy po roku 1956 przemienili sie w "rewizjionistow". W latach
1958-1960 byl czlonkiem zespolu redakcyjnego tygodnika "Nowa Kultura", ktorego
naczelnym byl Stefan Zolkiewski. Nastepnie byl adiunktem na wydziale Filozofii
Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie scisle wspolpracowal z Leszkiem Kolakowskim.
Po roku 1968 wyjechal do Francji i tam pisal do paryskiej "Kultury" i KOR-
owskiego "Aneksu".

10 grudnia 1993r. Krzyze Wielkie Orderu Odrodzenia Polski otrzymali:

Mikolaj Kozakiewicz, prof. socjologii, w latach 1989-1991 marszalek
Sejmu "kontraktowego". Od roku 1947 dzialal w prokomunistycznym Stronnictwie
Ludowym, a nastepnie w ZSL. W 1993r. wystapil z PSL i zaczal brutalnie atakowac
Waldemara Pawlaka. W ostatnich wyborach poparl SLD. Jest dzialaczem organizacji
antyklerykalnych i proaborcyjnych, m. in. Towarzystwa Planowania Rodziny,
Towarzystwa Krzewienia Kultury Swieckiej i Miedzynarodowej Federacji Planowania
Rodzicielstwa.

Wieslaw Chrzanowski, prof. prawa, w okresie okupacji dzialacz konspiracji
narodowo-katolickiej, pozniej bliski wspolpracownik Prymasa Wyszynskiego. W
latach 1989-1994 prezez ZChN, od 1995 r. przewodniczacy Rady naczelnej tej
partii. W roku 1991, czyli w okresie najwiekszych afer gospodarczych, byl
nieudolnym ministrem sprawiedliwosci. Nastepnie sprawowal funkcje Marszalka
Sejmu. W 1995 r. wszedl do Instytutu Spraw Publicznych, zalozonego przez
Fundacje Batorego. Rok pozniej zostal wiceprzewodniczacy udeckiej Rady Polityki
Zagranicznej. Byl czolowym oredownikiem kandydatury Hanny Gronkiewicz-Waltz na
prezydenta.

17 marca 1994 r. Krzyz Komandorski Orderu Odrodzenia Polski otrzymal Szymon
Wiesenthal, tworca i kierownik zydowskiego Osrodka Dokumentacji w Linzu
(Austria), glowny "lowca" hitlerowskich zbrodniarzy wojennych. Wiele faktow z
jego zyciorysu jest jednak niejasnych, m. in. podejrzewa sie go o wspolprace z
gestapo. Kanclerz Austrii, Bruno Kreisky, Zyd z pochodzenia, okreslil jego
dzialalnosc mianem "mafijnej". Jest glownym tropicielem "polskiego
antysemitizmu" na Zachodzie, oskarzajac Polakow o wspoludzial w Holocauscie.

3 maja 1994 r. Ordery Orla Bialego otrzymali:

Czeslaw Milosz, poeta, od roku 1951 przebywa na emigracji, laureat Nagrody
Nobla w 1980 r. Pomimo pisania w jezyku polskim, przedstawia sie jako Litwin.
Zreszta zawsze obce mu byly problemy narodu polskiego, czemu dawal wyraz w
licznych utworach, np. w filosemickim i antypolskim wierszu "Biedny
chrzescijanin patrzy na getto". Swego czasu okreslil Romana Dmowskiego jako
jednego z najwiekszych szkodnikow, jacy pojawili sie w Polsce. W ostatnich
wyborach byl czlonkiem Komitetu Honorowego Unii Wolnosci.

Jan Nowak-Jezioranski, w czasie wojny kurier i emisariusz rzadu RP na
emigracji, w latach 1952-1976 dyrektor sekcji polskiej Radia "Wolna Europa".
Obecnie bardziej reprezentuje interesy amerykanskie i zydowskie niz polskie. W
roku 1996 wystapil z wladz Kongresu Polonii Amerykanskiej, protestujac w ten
sposob przeciwko listowi prezesa Edwarda Moskala w sprawie anypolskiej kampanii
prowadzonej przez amerykanskich Zydow. Jest goracym zwolennikiem Unii Wolnosci,
wyslawiajacym w kraju i na swiecie takich "fachowcow", jak Balcerowicz i
Geremek.

Stanislaw Stomma, publicysta "Tygodnika Powszechnego" i "Znaku",
nestor "postepowego katolicyzmu". W latach 1957-1976 byl poslem na Sejm z
ramienia kola "Znak". W roku 1989 wszedl do Senatu z listy "Solidarnosci", a
nastepnie wstapil do Unii Demokratycznej. Jest czlonkiem Rady Krajowej UW. W
swojej publicystyce od dziesiecioleci demaskuje "polski antysemityzm i
nacjonalizm", ktore uwaza za glowne zagrozenie dla demokracji, a takze
prezentuje skrajna proniemieckosc.

Jerzy Turowicz, od roku 1945 redaktor naczelny "Tygodnika Powszechnego", drugi
z nestorow "postepowego katolycyzmu". W 1990 zorganizowal w Krakowie "spotkanie
intelektualistow", ktore stalo sie poczatkiem ksztaltowania formacji udeckiej.
Odtad jest on juz stalym czlonkiem wladz ROAD, UD i UW. Jego publicystyka od
kilkunastu lat opiera sie na tendencyjnym filosemityzmie. W roku 1987 byl
czlonkiem delegacji ze strony katolickiej, podpisujacej porozumienie w Genewie,
na mocy ktorego Kosciol zgodzil sie na przeniesienie klasztoku karmelitanek z
Oswiecimia.

25 lipca 1994 r. Krzyz Komandorski Orderu Odrodzenia Polski otrzymal Stanislaw
Wyganowski, prezydent Warszawy w latach 1990-1994. W tym okresie wladze miasta
rozpoczely wyprzedaz nieruchomosci obcokrajowcom, m. in. gmach "PAST-y", symbol
bohaterskich walk w Powstaniu Warszawskim, za smiesznie niska cene sprzedano
Zydowskiej Fundacji Nissenbaumow. W roku 1993 bez powodzenia kandydowal na
senatora z ramienia BBWR.

3 marca 1995 r. Krzyz Komandorski z Gwiazda Orderu Odrodzenia Polski otrzymal
Andrzej Lapicki, aktor, rezyster, wykladowca i byly rektor Panstwowej Wyzszej
Szkoly Teatralnej w Warszawie. W latach 50tych czytal komentarze do Polskiej
Kroniki Filmowej. W roku 1989 zostal poslem z listy "Solidarnosci", a nastepnie
przeszedl do Unii Demokratycznej. Przez wiele lat byl prrezesem Zwiazku
Artystow Scen Polsksich i doprowadzil do zdominowania tej organizacji przez
opcje udecka.

3 maja 1995 r. Order Orla Bialego otrzymal Jan Karski, prof. historii, w czasie
wojny kurier podziemia, czlonek Biura Informacji i Propagandy Komendy Glownej
AK. Od roku 1943 przebywal w USA, gdzie zabiegal o pomoc dla Polski i polskich
Zydow. Obecnie mowi o sobi