Eurostrachy na Lachy

[Gość: jp]

..."że Polska mogłaby się znaleźć poza Unią. A to by dopiero był
dramat"

Tak, to bylby dramat. Prosze spojrzec na mapke europy po jej
ewentualnym rozszerzeniu i wyobrazic sobie Polske w srodku, tak,
jak Szwajcarie.(Szwjcaria jednak jest krajem dosyc bogatym i
samowystarczalnym). Wszyscy wokol nas byliby w Unii i cieszyli
sie wolnoscia podrozowania, zamieszkania, ksztalcenia w UE itd.
bez wiz i zbednych formalnosci z tym zwiazanych. My bylibysmy
nadal na uboczu w samym srodku Europy.
Jezeli chodzi o naszych rolnikow, Pana Leppera i ich ludzi. Zywa
propaganda i zastraszanie spoleczenstwa. Mysla, ze jak nie
wejdziemy do Unii to naszym rolnikom sie polepszy!? Nie wierze w
to. Co za absurd, ze wszystko moze sie zniweczyc tylko dlatego,
ze ktos nie dostanie wiecej, niz by chcial. My Polacy, a raczej
nasi farmerzy sluchaja debila Leppera i mysla, ze on jest ich
Bogiem. Drodzy farmerzy, on ma z czego brac i chce sie utrzymac
tam gdzie jest, niestety bedzie potrzebowal na to Waszego glosu,
a potem bez poparcia w rzadzie nic nie bedzie w stanie zdzialac.
To jest, jak Koizumi w Japonii, gdzie mieszkam. Wielki
reformator. Ludzie go wybrali, bo pokazal cos innego, niz inni.
Umial sie zareklamowac i obiecywal cuda i co...gospodarka
japonska ciagle upada i nie moze sie dzwignac. Dlaczego?
Poniewaz wiekszosc w jego administracji rzadowej jest przeciwko
jego reformom. Jego plany poszly na marne. Korupcja,
biurokracja, to jest normalne w Japonii, dlatego jesli "grupa
starcow w rzadzie japonskim" (jak za komuny w Polsce)przystalaby
an reformy Koizumiego to straciliby mnostwo "lewej" kasy, a moze
i stolki na ktorych grzeja swoje dupska.
Wezcie z tego lekcje i nie zwarzajcie na to co Wasz Pan Lepper
probuje Wam wmowic. Cieszcie sie,ze w ogole cos dostaniecie z
Unii, a z czasem nawet wiecej. Pomyslcie o przyszlosci w swoich
dzieci, ktore beda mialy szanse uczyc sie i pracowac w kraju
Unii bez zadnych formalnosci papierkowych, udowadniania, ze masz
pieniadze na pobyt i edukacje itp.

Pozdrowienia i Do Zobaczenia w Unii Europejskiej.

[Gość: realista]

W propagandzie prointegracyjnej stale podkreśla się rzekomy brak
alternatywy dla przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Jest
to koronny argument prounijnych polityków. Warto jednak zwrócić
uwagę na fakt, że poza Unią istnieje szereg innych organizacji
międzynarodowych zrzeszających państwa, także europejskie.


Rozmaici przodownicy integracji usiłują hipnotyzować opinię
publiczną wytartymi sloganami, których słuchamy od ponad
dziesięciu lat. Jeśli nie wejdziemy do Unii - to na pewno
nastąpi koniec świata, a przynajmniej tak można wywnioskować z
gróźb rzucanych przez euroentuzjastów. Znamy już czasy jak to
nie było alternatywy dla "wieczystego" sojuszu z pewnym bratnim
narodem. Na szczęście optymizm nie stał się jeszcze towarem
deficytowym, więc śmiało możemy rozglądać się za innymi, niż
wstąpienie do UE rozwiązaniami dla naszego kraju. Wśród takich
propozycji często pada możliwość przystąpienia do EFTA, czyli
Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu.


Wolny handel


W teorii stosunków międzynarodowych strefę wolnego handlu uznaje
się za najprostszą formę integracji gospodarczej. Z definicji
jest to umowa między państwami o likwidacji ceł i innych barier
w wymianie handlowej na niektóre albo nawet na wszystkie towary.
W takiej strefie nie następuje likwidacja granic, ani wspólna
polityka celna czy handlowa. Każde z państw uczestniczących w
tego typu umowie samodzielnie ustala stawki celne względem
państw trzecich, nie wchodzących do strefy. Kontrola graniczna
między państwami członkowskimi zostaje zachowana. Przykładem
strefy wolnego handlu jest Środkowoeuropejskie Stowarzyszenie
Wolnego Handlu (CEFTA).


Wyższy szczebel integracji to unia celna. Posiada ona cechy
strefy wolnego handlu, ale jest poszerzona o wspólną politykę
celną oraz handlową względem państw trzecich. Ten typ integracji
wymaga instytucji, które by na przykład ustalały taryfy na
towary sprowadzane spoza granic Unii. Przykładem unii celnej
jest EFTA.


Biurokraci na bruku


EFTA powstała 4 maja 1960 roku. Jest to unia celna, która
została założona przez Wielką Brytanię, jako alternatywa dla
uwikłanej w spory polityczne poprzedniczki UE - Europejskiej
Wspólnoty Gospodarczej (EWG). Jednak groźba podziału Europy
wobec niebezpieczeństwa zimnej wojny doprowadziła do roszad na
arenie politycznej naszego kontynentu. W 1972 roku, w związku z
przystąpieniem do EWG, z grona państw członkowskich EFTA
wystąpiła Wielka Brytania i Dania. W ich ślady poszła w latach
80-tych Portugalia oraz w kolejnej dekadzie Finlandia, Szwecja i
Austria. Głównym celem organizacji nadal pozostało zniesienie
barier celnych w handlu między krajami członkowskimi. Od roku
1995 EFTA liczy ostatecznie 4 członków: Islandię, Liechtenstein,
Norwegię i Szwajcarię. W EFTA porozumienie o wolnym handlu
dotyczy tylko towarów przemysłowych i nie obejmuje rolnictwa ani
rybołówstwa.


Dodajmy też, że jest to rodzaj integracji, który pozostawia dużo
swobody państwom w niej uczestniczącym. W EFTA nie istnieje
przeniesienie uprawnień prawodawczych z parlamentów narodowych
do jakichkolwiek instytucji międzynarodowych. Umożliwia to
narodowym rządom elastyczne działanie, zależne od aktualnej
sytuacji na świecie. Pozostawia również kontrolę nad gospodarką
narodom zamieszkującym poszczególne państwa, a więc tym, które
mają do tego największe prawa. Ingerencja instytucji unijnych
jest tu niewielka. Rozbudowana biurokracja nie jest potrzebna, a
urzędnicy wymyślający właściwą krzywiznę bananów przy tego typu
projekcie pracy nie znajdą...


Unia polityczna


UE reprezentuje kolejny model integracji, który jest unią
gospodarczą, monetarną (jeszcze nie wszystkie kraje w niej
uczestniczą) i zmierza do unii politycznej. Między krajami Unii
nie tylko nie ma granic, ale prowadzą one też wspólną politykę
celną, rolną i obronną. Po powstaniu Unii Gospodarczo-Walutowej
wizja superpaństwa - unii politycznej z jednym rządem, stała się
już bardzo bliska. Przystępując do UE Polskę przestanie
obowiązywać umowa o wolnym handlu z krajami EFTA. Zostanie ona
zastąpiona przez umowy regulujące obecny handel UE z EFTA. Nie
zawsze będą one korzystne dla naszego kraju. Dobrym przykładem
mogą być norweskie ryby i owoce morza, które napotykają na
znaczące bariery celne przy imporcie do UE.


Co stracimy


Po ewentualnym przystąpieniu Polski do UE drastycznie zmienią
się warunki handlu tymi produktami. Dotychczasowy import śledzi,
makreli, łososi i innych ryb odbywał się na podstawie umowy o
wolnym handlu rybami i owocami morza między Polską a Norwegią.
Po integracji taryfy celne będą wynosić 15-25 procent w
zależności od pory roku. Jest bardzo prawdopodobne, że ryby z
Norwegii - tanie i dobrej jakości - zostaną zastąpione przez
gorsze jakościowo ryby z wód przybrzeżnych UE. Ma to duże
znaczenie nie tylko dla polskich konsumentów (bo większość
importu wymienionych gatunków pochodzi z Norwegii), ale i dla
przetwórców. Według danych Ambasady Norwegii, Polska sama nie ma
dostępu do gatunków śledzi i makreli, które są dostarczane z
tego kraju, a alternatywnych dostawców jest niewielu bądź nie ma
ich wcale.


Integracja zastąpi obecne umowy handlowe, które pozwalają także
Polsce na bezcłowy eksport do Norwegii. Handel z tym
skandynawskim krajem, który nie jest w UE, będzie przebiegał
według zasad określonych przez brukselskich urzędników. Ich
propozycje to duża liczba kontyngentów i różne okresy obciążeń
celnych, które sprawiają, że reguły handlu żywnością pochodzenia
morskiego stają się bardzo niejasne.


EFTA lepsza od UE


Chociaż EFTA jest stowarzyszeniem małych państw, to jednak liczy
się w światowej gospodarce. Jej państwa członkowskie są
wymieniane wśród pierwszej dziesiątki najbogatszych państw
świata według kryterium: dochód na głowę mieszkańca. Dla obszaru
EFTA jest on niemal dwa razy wyższy, niż w UE. EFTA ma również
mniejszą inflację i niższy wskaźnik bezrobocia. Te cztery
(niewielkie w sumie) państwa należą do czołówki ekonomicznej
globu. Dwa państwa położone w Alpach - Szwajcaria i
Liechtenstein, to światowe centra finansowe. Z kolei dwaj
pozostali, skandynawscy członkowie EFTA - Islandia i Norwegia -
są czołowymi dostawcami ryb. Poza tym Norwegia to największy po
Arabii Saudyjskiej dostawca ropy naftowej.


EFTA to przykład państw, które ani nie są wielkie ani nie są
silne. A jednak dzięki zręcznej polityce kolejnych rządów
potrafiły zbudować mocne gospodarki, które są zdolne oprzeć się
zagranicznej konkurencji.


Polska w EFTA?


Przedstawiciele państw należących do EFTA pytani o nasze szanse
w tym stowarzyszeniu jako alternatywie dla UE mówią wprost: to
zależy od was. Skoro państwa EFTA były zdolne do tak dobrych
wyników ekonomicznych to ile mógłby osiągnąć tak wielki kraj jak
nasz? Udział w takim przedsięwzięciu mógłby stworzyć nam warunki
(na przykład transfer nowoczesnych technologii) do zbudowania
potęgi, jaką powinien reprezentować 40-milionowy kraj położony w
centrum Europy. Oczywiście, o ile byłyby to partnerskie warunki,
więc coś zupełnie innego, niż nas czeka w UE.


** ** **


Udział w EFTA jest konkretną alternatywą dla integracji z UE.
Umożliwia nam dostęp do rynku Unii, a jednocześnie nie nakłada
obowiązku przyjmowania politycznej opieki Brukseli. Oczywiście,
należy przeprowadzić dokładny rachunek ekonomiczny, ale EFTA to
gwarancja suwerenności. A wiemy, co to znaczy w kraju o takiej
historii, jaką posiada Polska.

[Gość: polimer]

>W większości krajów UE aborcja jest dopuszczalna. Ograniczenia
obowiązują w Portugalii, w Niemczech trzeba odbyć wizytę w
poradni, gdzie namawia się do urodzenia dziecka. Twardy zakaz
przerywania ciąży obowiązuje tylko w Irlandii, i to od 1861
roku. Irlandczycy go w Unii BRONIĄ. W 1991 r. europejski
Trybunał Sprawiedliwości w Luksemburgu w sprawie Gorgan (od
nazwiska osoby wnioskującej) zdefiniował aborcję jako usługę
medyczną, a traktaty unijne gwarantują swobodę ich świadczenia w
całej Unii i zabraniają jakichkolwiek zakazów w tym zakresie.
Rząd w Dublinie natychmiast jednak wynegocjował specjalny
protokół w sprawie aborcji, który dołączono do traktatu z
Maastricht z 1992 r. Stanowi on, że żaden z zapisów unijnych
traktatów nie podważy irlandzkiej konstytucji, która chroni
życie poczęte. Irlandki mogą jednak usuwać ciążę poza granicami -
głównie w Wielkiej Brytanii.<
----------------
Już samo to, że musiała bronić dzieci tyle lat daje do myślenia.
Teraz też nie obywa się bez nacisków, nawet na nas. Oto
jest "wolność" po europejsku. Jedynie słuszną prawdą jest to, że
jej nie ma.


>Jesienią 2001 roku rząd Leszka Millera doszedł do porozumienia
z Unią w sprawie ziemi i odtąd coraz słabiej o sprawie słychać.
A rok temu jeszcze ponad 80 proc. Polaków sprzeciwiała się
sprzedaży mieszkań osobom z krajów Unii, 70 proc. nie chciało
wyprzedaży ziemi pod inwestycje, a niemal 60 proc. nie zgadzało
się na zakup przez rolników z UE ziemi po latach obowiązkowej
dzierżawy.<
-------------
"Znamienna wypowiedź w sprawie polskich ziem odzyskanych padła z
ust samego Kanclerza Niemiec Gerharda Schrödera.(...) W dniu 3
września 2000 r. w Berlinie na Zgromadzeniu tzw. Wypędzonych z
Polski i Czechosłowacji po 1945 r. Schröder nadmienił, że ich
powrót (Niemców - przyp. red.) to tylko kwestia czasu, kiedy
Polska i Republika Czeska wejdą do Unii Europejskiej,
zapewniającej wszystkim dowolność i swobodę osiedlania się.
Dalej, w bardziej zrozumiałym języku, kanclerz powiedział
niecierpliwym Niemcom: nie drażnijcie ofiary, która sama pcha
się w nasze ręce, zawierzcie mojej metodzie, ja wam dostarczę
wschodnie landy w taki sposób, że ich dzisiejsi administratorzy,
Polacy, będą nam jeszcze wdzięczni za to, że zostali wreszcie
Europejczykami."
Oj podobają się Niemcom Mazury, podobają. A w Olsztynie gra już
niemieckie radio, telewizja nadaje kursy niemieckiego. W końcu
wolny najmita we własnym kraju będzie musiał rozumieć rozkazy
Panów, w nie swoich fabrykach. To oczywiste, że federaści teraz
trywializują, sprawa trochę ucichła, można się pośmiać.

>Strach piąty - wszystko zdrożeje <
--------
Patrz Grecja - podwyżki nawet o 40%, no i liczne protesty po
skoku cen w całej UE.


>Strach szósty - wykończy nas konkurencja <
------------
Trzeba być ślepcem, żeby nie widzieć jak UE wykańcza polski
przemysł i rolnictwo. Napisano o tym już tyle, ale co tam,
według gazety, wystarczy potem napisać raz zaprzeczając
wszystkiemu i będzie dobrze.

[obazine]

Drqmat?

[Gość: ziomal]

heh z mrówką za mózg się zamieniłeś koleś? "jak nie Unia to Białoruś" - debile!! Europajace.