Zbyt niskie limity produkcji izoglukozy

[Gość: ,]

Pytanie za 100pktow. czy zajeliscie sie tym tematem po wzmiance
na forum? Kto pierwszy zainspirowal wybiorcza do napisania tego
tekstu? TO jest interesujace.

Dziwne

[Gość: Furia Bogów]

80 % a co z pozostałymi 20 %?? Czy wielkość produkcji nie
powinien regulować rynek, a nie jakieś przepisy. Ot i cała unia.
Najśmieszniejszy jest jednak prounijne hasło "Trzeba rywalizować
ze Stanami" w imie jej rozszeżania. W stanach cała gospodarka
jest samosterowalna , nie potrzeba urzędasów. Nasze wejście do
uni ma swoje dobre i złe strony. Osobiście uważam ze unie trzeba
reformowac.
Pozdrawiam

[heimer]

Gość portalu: Furia Bogów napisał(a):

> Nasze wejście do uni ma swoje dobre i złe strony.

No to jest chyba dla wszystkich oczywiste.

> Osobiście uważam ze unie trzeba reformowac.

JASNE. Wiedza to takze aktualni czlonkowie UE.
Ale mozna na to wplywac jedynie bedac czlonkiem tej Uni.

Wpływy

[Gość: Pepe]

heimer napisał:


>
> > Osobiście uważam ze unie trzeba reformowac.
>
> JASNE. Wiedza to takze aktualni czlonkowie UE.
> Ale mozna na to wplywac jedynie bedac czlonkiem tej Uni.


Ależ nie. Wystarczy opłacać ludzi wpływowych w UE.

Zagadka

[Gość: ts]

W Polsce izoglukozę produkują Amerykanie, i UE chce to ograniczyć.

ZAGADKA:
Skąd są inwestorzy zagraniczni na Węgrzech, którym UE tak hojnie przyznaje
limit produkcyjny:
1) z USA
2) z UE
3) z innych krajów.

[Gość: PABLO]

Zagadka trudna ale raz kozie śmierć: z UE?

[Gość: Gregor]

Bingo!!
A dokladnie chyba z Francji i Angli

[Gość: Marek J.]

Gość portalu: Gregor napisał(a):

> Bingo!!
> A dokladnie chyba z Francji i Angli

A najdokładniej to niemiecki kartel Nord Zucker. Wszystko0 jasne! Na pewno
błędy negocjatorów cz ruchy pod stołem?

[Gość: fly]

czym dalej w las tym więcej drzew a diabeł tkwi w szczegółach i
nagle się okaże że jesteśmy z ręką w uninocniku a na to ma
receptę tylko Lepper i Giertych. Chyba że Miller zacznie
wcześniej mtśleć niż mówić, ale to jest chyba nie możliwe,

[r202]

To rzeczywiście ciekawy problem, skąd to nagłe zainteresowanie
Gazety losem Cargilla. W całęj Europie produkcja izoglukozy
jest limitowana, podobnie jak produkcja cukru. Limit produkcji
izoglukozy zwykle nie przekracza 1 % kwoty produkcji cukru
(wyjątkiem jest tu bodaj Hiszpania) - tylko u nas sięga i
przekracza 10%. Kiedy Cargill budował fabrykę ze zdolnością
produkcyjną 120.000 ton izoglukozy wcale się nie przejmował
tym, że jego produkcja będzie limitowana. I co ciekawe - dziś
po kilku latach okazuje się, że rzekome potrzeby polskiego
przemysłu co do kilograma odpowiadają zdolnościom produkcyjnym
fabryki Cargilla (prorok jakiś, czy co?). I jeszcz te banialuki
o rzekomym wsparciu polskich rolników uprawniających pszenicę
przetwarzaną na izoglukozę. Po zdjęciu barier celnych
absolutnie nic nie powstrzyma Cargilla przed importem pszenicy
lub kukurydzy z Węgier, znacznie lepiej nadającej się do
produkcji izoglukozy niż nasza.

A awantura pomiędzy Cargillem a cukrownikami ma bardzo proste
podłoże. Izoglukoza jest doskonałym zamiennikiem cukru niemal w
kazdym zastosowaniu (nie nadaje się tylko do wsypania do
cukierniczki i słodzenia herbaty). Popyt na słodziki jest dość
sztywny, każda tona izoglukozy zastępuje odpowiednią ilość
cukru. Wprowadzenie na rynek 1000 ton izoglukozy oznacza
wyłączenie z niego 180 hektarów upraw buraka (i to w sytuacji,
gdy z powodu zbyt wysokich limitów upraw cukru, w magazynach
cukrowni jest tyle cukru, że możnaby go przez rok nie
produkować tylko sprzedawać zapasy - przy czym to nie cena
powoduje, że cukier zalega w magazynach, bo gdyby nawet
kosztował 10 gr za kilogram - to i tak spożycie by nie
wzrosło).

[Gość: tomek]

a jak zamkna ten zaklad produkujacy izoglukoze to myslisz ze
nagle wszystkie zaklady spozywcze zaczna kupowac cukier?
bzdura!
beda sprowadzaly izoglukoze z zagranicy bo wszelkie bariery
celne beda musialy byc zniesione

[Gość: ,]

Izoglukoza jest dla mnie tematem tak bliskim jak Spitsbergen.
Widze, ze kolega zna sie na tym troche lepiej.
To moje pytanie nie powinno wydac sie dziwne, co jest lepsze z podatkowego pktu
widzenia (wplywy budzetowe)?:
likwidacja produkcji izoglukozy czy tez pozostawienie status quo.
czy cukier zastapi izoglukoze?
ile kosztuje izoglukoza?

[Gość: Olo]

Gość portalu: , napisał(a):

> czy cukier zastapi izoglukoze?
> ile kosztuje izoglukoza?


W Wyborczej półtora roku temu ukazał się na ten temat artykuł. Wówczas red.
Naszkowska bardziej obiektywnie przedstawiała stanowiska obu stron. Dziś, jak
widać, boli ją już tylko Cargill ;))


Gazeta Wyborcza z 18. kwietnia 2001r.
Nowa ustawa cukrowa oznacza kłopoty dla Cargill Polska
Cargill - producent izoglukozy, która z powodzeniem zastępuje droższy od niej
cukier - wpadł w tarapaty. Sejm, aby chronić cukrownie, wprowadził limity na
produkcję izoglukozy.


Izoglukoza to słodki syrop produkowany z pszenicy lub kukurydzy. Używa się go
zamiast cukru do produkcji napojów, lodów, w przemyśle cukierniczym. Przemysł
chętnie go kupuje, bo tona syropu kosztuje 1,5 tys. zł, czyli o jedną piątą
taniej niż tona cukru z polskiej cukrowni.

Dotychczas w Polsce produkcja izoglukozy nie była ograniczona, ale zmieni się
to, gdy wejdzie w życie nowa ustawa o rynku cukru, niedawno przegłosowana
przez Sejm. Aby utrzymać rentowność cukrowni i opłacalność upraw buraka
cukrowego, ustawa ta reguluje, ile dokładnie cukru na rynek krajowy (kwota A)
i na eksport (kwota B) mogą sprzedać poszczególne zakłady. Analogiczne limity
A i B zapisano również dla konkurencyjnej wobec cukru izoglukozy. Z ustawy
wynika, że na rynek co roku nie może trafić więcej niż 17 tys. ton tego
surowca. Stanowi to nieco ponad 1 proc. całego limitu cukru.

Kłopoty nie tylko dla Cargilla

Takie limity to dramat dla Cargill Polska, głównego producenta izoglukozy w
kraju (niemal 100 proc. rynku). W tym roku firma zamierza wyprodukować 40 tys.
ton izoglukozy, a docelowo chce jej sprzedawać trzy razy więcej. Cargill
zainwestował w podwrocławskich Bielanach 50 mln dol. i zamierzał wydać drugie
tyle. Ale decyzja Sejmu stawia inwestycję pod znakiem zapytania.

- Pracę straci 130 pracowników fabryki w Bielanach, 5 tys. rolników straci
zbyt dla pszenicy, którą od nich kupujemy, a dwa duże młyny na Dolnym Śląsku
stracą najważniejsze zlecenia - przewiduje Arek Wawryszewicz, dyrektor
handlowy w Cargill Polska.

Aby uzyskać izoglukozę, trzeba najpierw zemleć pszenicę na mąkę. - Z 250 tys.
ton mąki, które produkujemy, 120 tys. ton odbiera od nas Cargill - mówi
Władysław Selednik, dyrektor Polskich Zakładów Zbożowych w Brzegu na
Opolszczyźnie.

- Producenci izoglukozy obudzili się bardzo późno, a przecież tu jest konflikt
interesu między producentami izoglukozy a plantatorami buraka cukrowego - mówi
poseł Jan Wyrowński (UW), wiceprzewodniczący sejmowej komisji rolnictwa i
rozwoju wsi. Twierdzi on, że w czasie prac nad ustawą producenci
izoglukozy "byli niewidoczni". Wyjaśnia, że ustalony limit jest zgodny ze
stanowiskiem zaprezentowanym przez rząd Unii Europejskiej.
- W Unii produkcja izoglukozy jest ściśle limitowana: nie może przekraczać 1,8
proc. produkcji cukru. A w krajach takich jak Polska, gdzie kwota A cukru
pokrywa całkowicie potrzeby krajowe, tylko ok. 1 proc. produkcji cukru -
wyjaśnia Wyrowiński. Dla Polski oznacza to 15-20 tys. ton izoglukozy rocznie.
I o 20 tys. ton rocznej produkcji izoglukozy (15 tys. na rynek krajowy oraz 5
tys. na eksport) wystąpił rząd w stanowisku negocjacyjnym.

W obronie rolników

- Obrona przed izoglukozą jest po prostu obroną interesów rolników - tłumaczy
Stanisław Gierszewski, prezes Cukrowniczej Izby Gospodarczej. Jego zdaniem 17
tys. ton izoglukozy rocznie to wielkość "poprawna". Przekroczenie limitu
pogorszy sytuację rolników, bo każde tysiąc ton izoglukozy oznacza wyłączenie
z uprawy 250 ha buraków cukrowych.

Co prawda w miejsce buraków można zasiać pszenicę lub kukurydzę, ale jak
twierdzi prof. Zygmunt Smoleński z Instytutu Ekonomiki Rolnictwa, rolnikom
bardziej opłaca się uprawa buraków. Mają przy tym gwarancję, że związane z
nimi cukrownie nie sprowadzą buraków z zagranicy, bo jest to po prostu
nieopłacalne. Natomiast fabryki izoglukozy bez problemu mogą zastąpić krajową
pszenicę czy kukurydzę tą z importu. Wtedy rolnicy zostaną na lodzie.

Jak twierdzi Gierszewski Unia pilnuje limitów i ogranicza rozbudowę fabryk
izoglukozy. W USA, gdzie takich ograniczeń nie ma, izoglukoza wyparła
całkowicie cukier z napojów, zastąpiła go w 30 proc. w lodach i w 20 proc. w
wyrobach cukierniczych, a na północy kraju większość cukrowni została
zamknięta.

- Do produkcji izoglukozy potrzebna jest pszenica bardzo dobrej jakości, a tej
w kraju i tak mamy za mało - dodaje Gierszewski. - Jeśli zaczniemy z niej
robić izoglukozę, to będziemy musieli więcej importować na bułki i makarony.
Nie oszukujmy się więc, że rolnikowi jest wszystko jedno, czy będzie uprawiał
buraki czy pszenicę.

Czy zatem izoglukoza zniknie z rynku? Zdaniem prof. Zygmunta Smoleńskiego -
nie.
- Produkcja izoglukozy jest Polsce potrzebna, choćby po to, by trzymać w
ryzach cenę cukru. To naturalny konkurent. A producenci izoglukozy nie mają
powodu do narzekań na limity, bo wystarczy zmienić nieco proporcje składników
w syropie, by nie nazywał się już izoglukozą, ale nadal nadawał do produkcji
cukierków - mówi prof. Smoleński.

Krystyna Naszkowska, Maciej Tyśnicki

Do poczytania też:
www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_011015/ekonomia/ekonomia_a_1.htmlhttp://www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_011012/ekonomia/ekonomia_a_6.html
historia cukru buraczanego www.kws.de/ca/de/bik/article/aaaaaaaaaaaaort/
www.rcd.wroc.pl/RR/2001/rr501/rr0502.htmhttp://rp.pl/gazeta/wydanie_011015/ekonomia/ekonomia_a_2.html

A na marginesie - jest jasne, że polskie cukrownie są nieefektywne, że jest
ich za dużo, że za dużo jest producentów buraków cukrowych a w konsekwencji za
dużo jest cukru, z którgo nie da się nic innego zrobić. I bez izoglukozy
Państwo ma od lat problem, co zrobić z pracownikami tych cukrowni, których
połowę należałoby natychmiast zamknąć oraz co zrobić z planatorami
dostarczającymi do tych cukrowni buraki (zwłaszcza, że ich dochody znacznie
podnoszą średnią w tym sektorze gospodarki). Ten sam problem - w różnej skali -
mają wszystkie niemal kraje europejskie, które niegdyś dały się wpuścić w
produkcję cukru buraczanego. Ekonomicznie najkorzystniejsze niewątpliwie
byłoby otwarcie granic na tani cukier trzcinowy (do słodzenia herbaty) i
jeszcze tańszą izoglukozę (do całej reszty). Ciekawe, dlaczego żaden kraj w
Europie tego nie uczynił tylko wszyscy limitują produkcję cukru i bronią się
przed izoglukozą :))

Bardzo dziekuje za wyczerpujaca odpowiedz

[Gość: ,]

Jeszcze raz bardzo dziekuje za wyczerpujaca odpowiedz.
Pozostaje pytanko o zdrowie. Czy te wszystkie cukry nam nie szkodza?
Ale to inna para kaloszy.
Zdaje sie wiec, ze produkcja tej izoglukozy z racji jej ceny nie wyglada za
dobrze z punktu widzenia dochodow podatkowych panstwa.
Mniej podmiotow, mniejsze zatrudnienie, mniejsza cena. Same wady z punktu
widzenia panstwa i US.
Czy dobrze mysle?
Efektywnosc produkcji i inwencja niezgodna z interesem podatkowym Panstwa?

???

Jednak jeszcze jedno pytanie!!!

[Gość: ,]

Nic bowiem nie rozumiem z tej przepychanki.
To nie jest jednak takie proste.
Zacytuje najciekawsze fragmenty.

"- Zwiększenie w Polsce produkcji izoglukozy nie zmniejszy zapotrzebowania na
cukier, gdyż wytwórcy napojów (np. Helena czy Coca-Cola) wykorzystują do swojej
produkcji nie cukier, a właśnie izoglukozę. Tyle że obecnie jest to izoglukoza
głównie z importu - twierdzą związkowcy z Samoobrony. - Natomiast zwiększenie
produkcji izoglukozy do 120 tys. ton umożliwi zagospodarowanie około 450 tys.
ton pszenicy oraz produkcję około 30 tys. ton glutenu, który można będzie
skierować na eksport - dodają."

"Izoglukoza najnowszą bronią Samoobrony"
Dlaczego Samoobrona, dotychczasowy "obrońca" polskich plantatorów buraka
cukrowego i Polskiego Cukru, staje się nagle ich zdecydowanym przeciwnikiem?
Przedstawiciele Samoobrony, tak mocno popierający obecnie produkcję izoglukozy
w wysokości 120 tys. ton rocznie, chyba muszą zdawać sobie sprawę z
konsekwencji swojego działania:
- produkcja izoglukozy w wysokości 120 tys. ton rocznie zmniejszy limit
produkcji cukru w kraju o około 200 tys. ton,
- ograniczy jednocześnie areał uprawy o ok. 30 000 ha, czyli obniży produkcję
buraka cukrowego o ponad 1,3 mln ton,
- automatycznie doprowadzi do zamknięcia około ośmiu cukrowni w Polsce. Te
osiem cukrowni to byt ponad 2000 pracowników.

Czy działacze Samoobrony nie widzą sprzeczności w podjętym obecnie działaniu na
rzecz firmy Cargill ze swoją wcześniejszą walką na rzecz utworzenia Polskiego
Cukru z jak największą liczbą cukrowni, czyli z jak największym limitem
produkcyjnym? Muszą oni zdawać sobie sprawę, że uchronienie przedmiotowej
produkcji izoglukozy ograniczy o prawie 50 proc. limit produkcyjny cukru
wyłącznie w cukrowniach jeszcze nie sprywatyzowanych, czyli właśnie w przyszłym
Polskim Cukrze."
pisze Wanda Rembowska, prezes Mexpol SA.
Ciekawe.
rp.pl/gazeta/wydanie_011015/ekonomia/ekonomia_a_2.html
Te linki to sie posklejaly i podaje osobno ponownie.

www.rcd.wroc.pl/RR/2001/rr501/rr0502.htm
To szlenie skomplikowane. Przyznaje, ze nie wiem kto ma racje.
Nie umiem ocenic czy faktycznie ten Cargil to zagrozenie dla naszego rynku.
Dodatkowo zas argumentacja o zlym wplywie zwiazkowcow na negocjacje unijne
jest smieszna. Czy moglby Pan przedstawic swoja opinie na ten temat?
Prosze sie nie spieszyc, to powazna sprawa.
Cukrownictwo jest w Polsce drogie.
Ale jest. Czy ta izoglukoza faktycznie moze byc tak zmodyfikowana, ze ominie
przepisy unijne o limitach produkcji??
Bo jak tak to o co caly szum?

"A producenci izoglukozy nie mają powodu do narzekań na limity, bo wystarczy
zmienić nieco proporcje składników w syropie, by nie nazywał się już
izoglukozą, ale nadal nadawał do produkcji cukierków - mówi prof. Smoleński."

Podatkowy punkt widzenia?

[Gość: Pepe]

A co on kogoś ma obchodzić?

[Gość: ,]

"A co on kogoś ma obchodzić?"

No co ty?!
Przeciez to najwazniejsze zagadnienie z punktu widzenia oplacalnosci
gospodarczej wejscia do unii. Ja wiem, ze trzeba byc w gronie oswieconych i ze
sa pozaekonomiczne argumenty za wejsciem ale jednak obstaje przy swoim.
Oplacalnosc. Dla gospodarki i osobno dla budzetu. Dla gospodarki najwiekszym
zyskiem jest nowoczesnosc i efektywnosc. Dla budzetu ilosc miejsc pracy i obrot
towarami o najwiekszej wartosci.
I jakos nikt tego nie podwaza.

Władca oświecony?

[Gość: Pepe]

Co nami rządzi i nas kocha, dba o nas i my dbamy aby jego budżet był jak
najpojemniejszy? On nam bezrobotnych zatrudni, posługując sie swoim budżetem?
Ja dbam o swój.
Nie używaj lepiej tego argumentu z cudzym budżetem.

[Gość: ,]

czekaj, czekaj,
nie do konca zrozumialem, dlaczego mowisz o cudzym budzecie?

Przeciez wyraznie wyrazilem opinie w trosce o wplywy do budzetu panstwa
polskiego. Jezeli chcesz mi odebrac prawo do wypowiedzi dlatego, ze akurat
przebywam na stale gdzie indziej to jest to dyskryminacja. Jestem takim samym
obywatelem jak ty. Natomiast jezeli martwisz sie o swoj budzet - to bardzo
dobrze bo to jest naczynie polaczone. Jezeli budzet PANSTWA traci pieniadze,
a ja wlasnie o tym pisze, to i fiskus tobie podatkow nie obnizy. I wiecej
zaplacisz. KAPUJESZ?
A moze dalej cos nie dociera?!

Mój budżet i budżet państwowy

[Gość: Pepe]

Otóż ja sprawę rozumiem tak:
im więcej zabierze mi poborca budżetu państwa, tym mniej
w moim prywatnym budżecie. Dlatego nie lubię uzywać
argumentu o korzyściach dla budżetu państwa, w razie
zrobienia czegoś.

Niedawno spotkałem się z ciekawą argumentacją odnoszącą
się do naszego tematu; prosperity z USA czasów Reagana,
które doprowadziło, m.in. do zwiększenia dochodów
administracji państwowej USA (poprzez pewne obniżki
podatków), zostało nazwane pomyłką.
Właśnie z powodu zwiększenia strat budżetów prywatnych na
korzyść budżetu państwa. W dalszej perspektywie obywatele
USA stracili, a tempo przyrostu bogactwa zmalało - taki
był sens owej argumentacji.
Czyli: obniżki podatków tak; takie, aby przyniosły realny
wzrost dochodów budżetów podatkodawców - i to przy
niepodnoszeniu realnych dochodów budżetu państwa - bo to
powoduje tylko wzrost biedy.

Tyle dla wyjaśnienia mojego stanowiska w poruszanym
temacie. Za narzucanie bliskiego mojemu przekonania,
istotnie, przepraszam. Miejsce Pańskiego zamieszkania nie
ma nic do rzeczy; posługujemy się argumentami, a nie
adresami meldunkowymi.

Aby nie być opacznie zrozumianym, dodam: podług mojego
zdania Unia Europejska musi być rozwiązana.
M.in. dlatego, że skłania nas do wypowiedzi na temat
ograniczania prywatnych interesów. A to nie jest, i nie
może być, naszą sprawą.

Z poważaniem

P.

[Gość: ,]

Wiec musze sie Panu przyznac, ze szalenie mnie Pan tym zainteresowal.
Jest to cos nowego. Taka koncepcja jednak nie budzi mojego zaufania bez
dalszego dowodu. Dlatego jezeli moglby Pan w zarysie przedstawic argumentacje
to bede bardzo zobowiazany.
Ta koncepcja bowiem naruszylaby moje przekonanie o slusznosci teorii
optymalnego opodatkowania.

To naprawde bylby pewien zysk w porownaniu do strat moralnych poniesionych na
czytanie tych bredni, ktore sie tu pojawiaja codziennie.

Panie PEPE prosze koniecznie o odpowiedz.

(*.waw-mec.dialup-ppp.ids.pl)

suplement

[Gość: Pepe]

Gość portalu: , napisał(a):

Jezeli budzet PANSTWA traci pieniadze,
> a ja wlasnie o tym pisze, to i fiskus tobie podatkow
nie obnizy. I wiecej
> zaplacisz.


W każdym kraju, w którym rządzą socjaliści, demokraci lub
elektorzy tak będzie. Ale nie musi tak być.
Poza tym: można wykorzystywać mechanizmy demokracji dla
ograniczenia wpływów administracji państwowej (począwszy
od jej budżetu). Teraz te mechanizmy nie działają (patrz
na nierówny dostęp do mediów "publicznych" zwolenników RP
i UE), jednak, byc może, nie musi tak być w przyszłości.

Wreszcie, od czego należy zacząć: wzrost budżetu państwa
nie oznacza lepszego rozwiązywania problemów biedoty,
lecz jej przyrost. To zrozumieć, to już połowa sukcesu.

P.

[Gość: NN]

To tak samo jak stwierdzic, ze poprzez zaprzestanie produkcji
samochodow w Polsce wzrosnie ilosc sprzedawanych wozow
drabiniastych.
Chyba lepiej miez zaklad przetworczy niz produkowac nikomu nie
potrzebne surowce do przetworzenia.

Kto decyduje, co lepiej?

[Gość: Pepe]

Ktoś ma decydować?

[Gość: mysz]

zamiast do unii wejdźmy do usa w charakterze 52 stanu. Może
wtedy mniej będzie biurokratycznych idiotyzmów.