O wyższości hodowców nad rozmnarzaczami

[sun_of_the_beach]

wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80708,7021265,Hodowla_znanej_dzialaczki_Zwiazku_Kynologicznego_.html

[etta2]

Fakt rejestracji hodowli nie jest - niestety - poświadczeniem, że to
hodowla a nie "hodowla". Nie wiem w jakim celu drwisz sobie z
hodowców, miałeś okazję poznać choć jednego? Bo ja miałam taką
okazję i nie wierzę, że miałam wyjątkowe szczęście.

[j_adore]

etta2, napisz o hodowcy, którego spotkałaś i który jest godny polecenia. Może
warto o tym pisać i chwalić ludzi jeśli jest za co:)
Niestety na tym forum nie spotkałam się z pochwałą hodowcy. Co rusz to
pseudohodowcy, rozmnażacze...

[etta2]

Proszę bardzo.
Pani mieszka w Rzeszowie, bliższych danych nie podam bez jej zgody.
Ma 3 suczki yorki, hodowlą para się od 20 lat, jest zakochana w
rasie. Kupiliśmy od niej suczkę ponad rok temu, odbieraliśmy
osobiście z domu, gdzie Pani mieszka. Natychmiast po podjęciu
decyzji zakupu, jeszcze przed odbiorem szczeniaka, miałam pełną
informację o miocie, zdjęcia maluchów przesyłane mailem, ksero z
opinii po przeglądzie w Zw. Kynol. Ponieważ ja mieszkam w Gdańsku
(podróż ze szczeniakiem ponad 700 km) dostałam na drogę tzw.
wyprawkę: szmatkę-ręcznik z "gniazda", trochę mleka do picia,
zabawkę i trochę karmy na początek. Zaraz po przyjeździe do domu
telefony: jak podróż, jak się ma piesek i.t.d. Przez pierwsze
miesiące bardzo liczne kontakty telefoniczne i mailowe, w
końcu...niby przypadkowa (służbowa) wizyta w moim domu. Do dziś
utrzymujemy kontakty.
Ta Pani pracuje zawodowo i hodowla absolutnie nie stanowi źródła
dochodu znaczącego dla domowego budżetu. Nie ogłasza się w
internecie, nawet nie ma strony. Poznaliśmy się przez zupełny
przypadek. Nie ma na bieżąco szczeniaków do sprzedania, bo dopuszcza
swoje suczki raz na jakiś czas. Jeździ po wystawach, zdobywa medale
i to jest dla niej istota hodowli. Ma piękne sunie, bardzo zadbane,
o świetnych charakterach. Moja suczka jest naprawdę wspaniałym
pieskiem, jesteśmy nią zachwyceni.
Wiem, wiem, pewnie trafiło mi się jak ślepej kurze...jednak mam
okazję powiedzieć, że tacy hodowcy też są. Pasjonaci, kochający
swoją pasję - pieski.
Będę szczera i przyznam uczciwie: miałam suczkę z tzw.
pseudohodowli, bardzo, bardzo kochaną, ale...bardzo, bardzo
chorowitą, z zaburzeniami neurologicznymi (5 lat na sterydach). Z
pełną świadomościa twierdzę DZIŚ, że tzw. "papiery" to naprawdę nie
pic na wodę, a dowód i świadectwo zdrowia fizycznego i psychicznego.
Dlatego - chcesz mieć fajnego psa - kupuj RASOWCA Z PAPIERAMI ze
sprawdzobej hodowli.

[j_adore]

To jasne, że miałaś szczęście.
Przecież mogłaś trafić na hodowlę_znanej_działaczki_...
Też pewnie przesłałaby Ci zdjęcia szczeniaków i do tego rekomendację Zw. Kyn.
Zaryzykowałaś, ale miałaś szczęście:)
Powinno się więcej pisać o prawdziwych hodowcach, ale forum ma to do siebie, że
piszą przeważnie ludzie z kłopotami, z pretensjami do nieuczciwych.
Może ktoś jeszcze napisze o dobrym, sprawdzonym hodowcy?

[pierozek_monika]

służę namiarami na dobrych sprawdzonych hodowców cocker spanieli angielskich -
ale to jest niemodna już rasa (dzięki bogu!), niewielu interesują moje uwagi o
hodowcach tej rasy więc nie będę niepotrzebnie się rozpisywać. Daję tylko
świadectwo, że bardzo dobre rzeczy można uczciwie powiedzieć o 80% znanych
hodowli tej rasy.

Zależy jeszcze jakie, kto ma oczekiwania wobec hodowcy. Większość niestety
kupujących ma tylko jedno oczekiwanie - chce kupić psa jak najtaniej i jak
najbliżej oczekując, że papierek to gwarancja wszystkiego (trochę dlatego też,
bo mu niedostatecznie wytłumaczono sens rodowodu i nie poinformowano, że to
dopiero podstawowy warunek poszukiwania hodowli). Szukają bez zagłębiania się w
zdrowie rodziców (przez co najczęściej rozumie się posiadanie książeczki
zdrowia, szczepienia i odrobaczenia, a ekg, rtg stawów czy badanie oczu to już
kosmos. O, oczy są już zdrowe, jak nie łzawią!)

Na szczęście są hodowcy, którzy robią dobrą robotę - czyli hodują w rozumieniu
regulaminu hodowli - czyli starają się hodowlą polepszyć rasę, biorąc pod uwagę
wszystkie aspekty - charakter, zdrowie i eksterier. I ja naprawdę znam takich,
nie jednego, nie dwóch.

[albert.flasz1]

A ja służę namiarami na osoby, dla których zwierzęta nie są
obiektami genetycznych ani jakochkolwiek innych zabiegów, którzy o
zwierzęta dbają tak samo, jak dbają o własne dzieci, dla
których "papiery" nie mają żadnego znaczenia i którym od czasu do
czasu zdarza się "zafundować" ukchanej suni potomstwo. Tak się
bowiem składa, że o stosunku Człowieka do zwierzęcia wcale nie
świadczy przynależność do którejkolwiek grupy interesu - w tym
przypadku do związku kynologicznego, nie podnoszą więc larum za
każdym razem, gdy nadarzy się okazja dokopania konkurencji - bo i o
konkurencji nie może być mowy. Jest takie znane powiedzenie: "jak
nie wiadomo o co chodzi - to wiadomo o co chodzi".:P

[pierozek_monika]

to miło że znasz takich ludzi, wg mnie, lepiej by było gdyby nie fundowały
potomstwa, no ale to różnica poglądów między nami, jeden drugiego nie przekona,
więc nie ma co drążyć.

[etta2]

Ludzi nieuczciwych mozna spotkać wszędzie i przy każdej okazji,
wśród hodowców nie może być inaczej. Przecież nawet z
zarejestrowanej hodowli pochodzą "lewe" mioty, które są tzw.
nadprodukcją (dla zysku), bez żadnych papierów lub z papierami
wyrobionymi nieuczciwie. Pewnie ta działaczka sprzedawała swoje
szczeniaki z metrykami, bo co to za problem dla niej....
Jednak dobrze jest przed zakupem trochę pomysleć....
1. jeśli cena zbytnio odbiega od średniej, to sprawa podejrzana....
2. jeśli przekazanie szczeniaka ma się odbyć poza domem
sprzedającego, to też podejrzane; uważam, że należy bezwzględnie
odwiedzić dom hodowcy i sprawdzić w jakich warunkach żyją pieski.
3. jeśli w hodowli jest więcej niż jedna rasa...to też coś nie tak,
bo może dojść do krzyżówek, chyba że psiaki są odizolowane w
klatkach...a to też nie "nie tak"....
4. jeśli hodowca zupełnie się nie interesuje komu sprzedaje
szczenię, to znaczy, że ma to gdzieś i chodzi wyłącznie o skasowanie
pieniędzy.

Bardzo przykre jest, gdy kupujemy psiaka i zostajemy oszukani, bo to
zawsze żywe stworzenie, za które ponosimy odpowiedzialność do końca
jego dni.

[semi-dolce]

No sam fakt przynalezności do ZKwP nie oznacza, że psy są szczęśliwe. Dlatego
warto zawsze zobaczyć w jakich warunkach wychowują się szczeniaki, w jakiej
kondycji jest matka czy inne psy hodowcy.

Ale...

Artykuł dla mnie zupełnie niewiarygodny. raz, że wiem, bo miałam praktykę, jak
pisze się takie tekściki. Jak wyolbrzymia, uwypukla, przeinacza, pomija fakty.
celem nie jest bowiem pomóc jakiemukolwiek zwierzęciu, a przyciągnąc czytelnika,
zrobić aferę. Za to dziennikarzom płacą.

Nie mam podstaw by nie wierzyć weterynarzowi, który orzekł, ze psy są zdrowe.

Nie ma także żadnych zdjęć, nic, słowo przeciwko słowu jedynie, bo zdjęcie w
nagłówku pochodzi z innego miejsca, co małym, bladym druczkiem jest tam napisane.

Osobiście znam paru fajnych hodowców.

[mist3]

żaden normalny człowiek nie twierdzi, że KAŻDA hodowla w Polsce jest
dobra - niestety w naszym kraju w praktycznie każdej dziedzinie
liczy się umiejętność obchodzenia przepisów (albo ich łamanie),
cwaniactwo, znajomości i łapówkarstwo - czemu inaczej miałoby być w
związkach kynologicznych czy felinologicznych?
Ja często linkuję stronę pani Magdy Urban, jak rozpoznać DOBRĄ
hodowlę - każdy rozsądny nabywca, zanim wyda pieniądze na zwierzę
(nieważne czy z legalnej czy nielegalnej hodowli) powinien się
chwilę zastanowić, poszperać w sieci, zadać sobie (a potem hodowcy)
parę pytań.
Rynek weryfikuje takich oszustów - zazwyczaj, bo niestety nie w
Polsce. Tu nadal działa prawo, że pieniądz gorszy wypiera pieniądz
lepszy.

[moonshana]

właśnie... nie można mówić że hodowcy zarejestrowani w ZK są cacy, a ci którzy
rozmnażają psy nierodowodowe są be. to generalizowanie, i jak każde
generalizowanie jest złe. kupując psa w zarejestrowanej hodowli mamy większe
prawdopodobieństwo ( nie - pewność) że kupimy zdrowe odrobaczone, zaszczepione,
rasowe zwierzę. pochodzące z domu gdzie psy się kocha, troszczy się o nie, leczy
się gdy są chore. ale - pewności nie mamy. odrobinę za często słyszy sie takie
kwiatki jak to z rodowodowego szczeniaka wyrosło .. coś. jak to hodowca sprzedał
6 miesięcznego wnętra jako psa pełnowartościowego. długo, długo nie odbierał
telefonów od nabywcy, a w końcu stwierdził że " nie wiedział" i ostatecznie,
może zwrócic pieniądze. nie jest tak, że hodowcy to wszyscy jak leci ludzie z
pasją , dokładający kaskę do hodowli, szukający dobrych domów dla szczeniąt.
owszem, prawdopodobieństwo udanego "zakupu" jest większe niż gdybyśmy kupili psa
od hodowcy nie zrzeszonego w związku. ale to ciągle tylko prawdopodobieństwo.
dla mnie Związek Kynologiczny nie jest instytucją której ufam bez zastrzeżeń.
będąc kiedyś (ok. 10-15 lat temu) w oddziale związku byłam świadkiem scenki:
weszła pani z sznaucerem. dzień dobry, dzień dobry - gadu gadu. problem. pani
kupiła dwa lata temu szczeniaka, była w związku , polecili hodowlę ale...
dlaczego jej pies ma taką nędzną sierść?! oto zdjęcia przodków, oto ich szata -
a czemu jej psina tak nie ma?. wmówili kobiecie że psa zapasła i to dlatego.
pies zapasiony nie był. nic wprost nie mówili ze względu na obecność osoby
postronnej - czyli mnie, ale łatwo się było domyśleć czemu jej pies szatę ma
jaką ma. po mamusi albo po tatusiu:). i nie chodziło tu o złą opiekę nad psem,
niewłaściwe traktowanie szaty, złą dietę czy chorobę. jak w dowcipie. mamusiu
dlaczego ja mam ciemną skórę a ty i tatuś białą?:)
nie zamierzam na razie kupować psa, jeden wystarczy. ale jak przyjdzie ta chwila
- bardzo dokładnie sprawdzę skąd psa biorę. i szczerze wątpię abym zdecydowała
się na szczenię z zarejestrowanej hodowli. no, może w ostateczności, jeśli nie
znajdę tego jedynego zwierza gdzie indziej.nie twierdzę że wszyscy
zarejestrowani to kanalie i oszuści. mierzi mnie tylko stawianie na piedestale ,
gadanie o "pewności", mieszanie z błotem ludzi którzy rozmnażają nierodowodowe
psy. jeśli wiemy że wśród kynologów zdarzają się czarne owce, jeśli wiemy że
dochodzi do kantów - przydałaby sie odrobina pokory.

Zdjęcia a domu pani hodowczyni były

[friendii]

ale je usunięto, bo zostały zrobione z ukrycia i pewnie pani
hodowczyni postraszyła redakcję prawnikiem, że nie godzi się na
publikację fot ze swoich prywatnych pokoi. Na zdjęciach - kilku -
widać było pokój z ustawionymi piętrowo króliczymi metalowymi
klateczkami. W klateczkach pieski - jeden duży, parę małych itp.
Jakoś mnie, kurczę, ci szlachetni hodowcy, co to z pasją robią
inbredy, żeby wygląd był wzorcowy i oczywiście dbają, kochają, bo to
ich pasja życia... jakoś mnie owi hodowcy nie mogą do siebie
przekonać.
Jakoś nie mogę zrozumieć, po co ktoś ma psychiczną potrzebę, by
jeździć z psem na wystawę, gdzie powiedzą, że jego pies jest
najładniejszy - ładniejszy od pięciu innych, a wszytskie podobne, bo
krewniaczo spokrewnione i tak oto powstała rasa. Ludzie mają w
głowach... nie napiszę co ;)

[tenshii]

friendii napisała:

> Jakoś nie mogę zrozumieć, po co ktoś ma psychiczną potrzebę, by
> jeździć z psem na wystawę, gdzie powiedzą, że jego pies jest
> najładniejszy - ładniejszy od pięciu innych, a wszytskie podobne, bo
> krewniaczo spokrewnione i tak oto powstała rasa. Ludzie mają w
> głowach... nie napiszę co ;)

Wystawy wystawami, mnie to również nie kręci, ale gdyby nie uprawnienia hodowlane dla psów faktycznie potwierdzonych jako rasowe - rasy przestałyby istnieć, bo jeden mądry z drugim mądrym wogóle nie zwracaliby uwagi na pochodzenie psa.
Kryli by jedną rasowopodobną sukę rasowopodobnym psem i wychodziłyby labradory z temperamentem mopsa, albo charakterem kaukaza.

Już jest zdjęcie

[j_adore]

miasta.gazeta.pl/lodz/1,35136,7021529,Producenci_rodowodow.html?as=2&ias=2&startsz=x

[moonshana]

ano. przypomniał mi się pewien program oglądany kilkanaście lat temu. hodowcy
chartów. brzmi piękni. ponad 10 ( grubo ponad, to pamiętam, ale ponieważ nie
pamiętam dokładnie ile - podaję - 10) chartów w mieszkaniu. państwo długo
opowiadali o swojej pasji, poświęceniu, o tym że na spacery chodzą na dwie tury
- za jednym zamachem nie sposób zabrać wszystkich psów. a ja jak zobaczyłam jak
psy obijają się o siebie w niewielkim mieszkaniu, jak nie mają kawałka własnego
miejsca, tylko dla siebie - poczułam niesmak. może oni kochali te psy, ale jakoś
bardzo głupio. bo głupio trzymać tyle chartów w mieszkaniu, głupio je rozmnażać,
głupio chwalić sie jak to trzeba wychodzić dwa razy na spacer, i jakie to
poświęcenie. głupio. w całej tej głupiej miłości zabrakło miejsca dla dobra psów.
a jeśli te zdjęcia są prawdziwe - szkoda słów. kolejna miłośniczka psów. kolejna
znawczyni. kolejna zasłużona.

[rianka]

"Katarzyna R. jest znaną działaczką Związku Kynologicznego. W
ofercie ma wiele różnych ras."

No smutno się to czyta, nie wnikając w obiektywizm i rzetelność
artykułu. Zawsze miałam ograniczone zaufanie do hodowli, które
zajmują się "wieloma" rasami... Ciężko mówić w takim przypadku o
pasji.

[tenshii]

Sunie kochany, aż Ci z tych emocji ortografię odebrało ;)

Wsio ryba

[suflerka.x]

Hodowca, jak i "rozmnarzacz" - czyniący to dla szmalu jest tym samym paskudnym
typem :(

Najlepszy numer,

[majenkir]

ze ja ja znam!

[listekklonu]

Znam niestety dwie takie hodowczynie kotów z Krakowa - na 30 m2 mają upchnięte
kilkanaście kotów rasy maincoon. Przykre, bo fajnie byłoby mieć świadomość, że
kupując rodowodowe zwierzę, nie przyczyniam się do męczenia zwierzaków.

[kirke18]

Dlatego kupując zwierzę z hodowli należy ja odwiedzić. Normalny, prawdziwy
hodowca pokaże Ci hodowlę, rodziców (choćby matkę), warunki, w których trzyma
zwierzęta.Będzie to zgodne ze stroną www,
oraz opinią, którą w dobie baaaardzo łatwo sprawdzić.
Tylko debile kupują w pseudohodowli, żal im paru złotych, a potem, jak się
znudzi, albo mamunia powie-fuj! śmierdzi, sprzątać trzeba za często! albo jadą
na wakacje... pies, kot, czy inne zwierzę ląduje w lesie... no może w schronisku.
Zwierzę powinno być tak drogie, żeby jeśli nie umieją cenić życia (zwierzęcia)
to żal byłoby im pieniążków.