Dzieci a adopcja psa

[grouse1]

Mam dwoje małych dzieci 3 i 4 lata. Chcemy mieć w domu psa i od jakiegoś czasu szukamy odpowiedniego szczeniaczka do kupienia. Pies nie musi być rasowy, rodowodowy, musi za to być odpowiedni dla dzieci, bo wiadomo dzieci psa przytulają, tarmoszą i kochają strasznie. Właściwie to miał być szczeniak, ale niedawno znajomi zapytali, czemu nie adoptujemy psa ze schroniska, dorosłego psa. Pomożemy jakiemuś biedakowi, damy mu dom, a on odpłaci nam miłością. No i tak myślimy, że może oni mają rację. Pies będzie już załóżmy 3 letni, odchowany, nauczony czystości itp itd. Zastanawiam się jednak ciągle nad tym, czy to dobry pomysł wziąć psa o niewiadomym pochodzeniu, po przejściach, gdy w domu są małe dzieci. Szczerze mówiąc to się boję, że pies nie był wychowany od małego z dziećmi, nie przywiązany jest do nich i może im zrobić krzywdę. Proszę o radę, bo naprawdę warto jest pomóc psiakowi ze schroniska, tylko czy takie psy, dorosłe psy, zaakceptują i pokochają małe dzieci???

[majenkir]

Kazdy pies, nawet najlepszy szczeniak od najlepszego hodowcy moze ugryzc dziecko. Tym bardziej ze w planach jest "tarmoszenie i kochanie straszne".

[wrexham]

osobiscie jestem strasznie przeciwna niekontrolowanym wybuchom milosci dzieci do psow; ciesze sie, ze mam psa, ktory potrafi pokazac takiemu dziecku, ze tego nie lubi; dwa pozostale osiolki daja sie tarmosic, a przynajmnie dawaly dopoki zapraszalam znajomych z dziecmi; teraz nie zapraszam i mam spokoj; dzieci trzeba kontrolowac, a do schroniska najlepiej pojsc z nimi, wziac psa na spacer i zobaczyc jego reakcje; jesli relacje beda rozsadnie kontrolowane, a potrzeby psa respektowane, to adopcja jest naprawde dobrym pomyslem; zycze powodzenia; w schroniskach sa wolontariusze, ktorzy na pewno pomoga w wyborze;

[mist3]

jak już przemyślicie wszystko kilka razy, to ja zamiast schroniska polecam dom tymczasowy (np. na forum dogomania są DT) - pies jest zsocjalizowany, ludzie, którzy się nim opiekują mogą dużo o nim powiedzieć (czy lubi dzieci, co lubi, czego nie). W wielu schroniskach opiekunowie nie mają aż takiej wiedzy, niestety. Poza tym biorąc psa z DT robicie miejsce dla następnego - ze schroniska trafia do takiego domu, jest przyzwyczajany do ludzi, normalnych rodzinnych warunków i znowu szuka się mu domu.
Z tym, że należy dokładnie przemyśleć, czy na pewno jest to decyzja o posiadaniu psa czy też wyobrażenie wzięte z reklam karm dla psów (szczęśliwa rodzinka z bezproblemowym zwierzakiem...)

[ajaksiowa]

Z całego serca odradzam wzięcie psa.Dzieci są za małe.To co ty nazwałaś dowodami miłości:tarmoszenie,przytulanie wcale nie będzie tak odebrane przez czworonoga.Szczeniak po prostu ugryzie\a ma bardzo ostre szpilecxzki\a dorosły pies będzie miał trochę więcej cierpliwości ale też nie w nieskończoność.Zwyczajnie szkoda psa.Ty będziesz krzyczała na dzieci żeby psa nie męczyły,one będą płakały \bo przecież nie rozumieją żę psa boli\Poza tym zaobserwowałam że takie małe dzieci są zwyczajnie zazdrosne o czułość okazywaną przez rodzica psu.Wyobrażam sobie że masz co robić przy dzieciach a teraz dojdzie zasikany i zakupciany przez kilka miesięcy dom,a spacery-deszcz nie deszcz z psem trzeba wyjść-a co z dziećmi?Będziesz je ciągać po deszczu?-zostawisz same w domu,bo musisz wyjść z psem?Jeżeli naprawdę kochasz psy nie sprawiaj żadnemu takiego domu.Poczekaj 2 lata,jedno będzie miało 5 drugie 6 lat-będą mądrzejsze ,odpowiedzialniejsze-można pomyśleć o psie.A póki co może adopcja wirtualna?Zyczę podjęcia mądrej i odpowiedzialnej decyzji.

[kotmuka]

Ciężka sprawa - pies i małe dzieci... to tak jakby sobie sprawić trzecie dziecko. Sama aktywnie pomagam schroniskom, ale nie wiem czy dobrym pomysłem jest wzięcie dorosłego psa ze schroniska. Moja suczka (ze schroniska - była tam zaledwie 2 tygodnie) - niestety nie ma jej już między psami - a była to duża psina - dorosła - załatwiała się w domu - nawet po spacerze. Mimo, że wychodziła minimum 5 razy dziennie. Nic nie pomagało.... Więc z tą czystością to różnie może być. Ale mógł to być przypadek osobniczy rzecz jasna.
Na sam początek - radzę sprawdzić, czy dzieciaki nie mają alergii na psią sierść. A potem mysleć nada rasą. Pozdrawiam Ciebie i maluchy :)

[kotmuka]

A jeszcze jedno - może przemyśl kota? Kot zwieje przed niechcianym uściskiem, załatwia się w kuwecie (więc spacery odpadają z dwójką dzieci i szalejącym na smyczy psem - przecież nie spuścisz małego psa ze smyczy). Moja córka wychowuje się z dwoma kotami - jeden jest do rany przyłóż, nic nie podrapie, nie zadrapie. Drugi to mała cholera charakterna - dobrze wie, kiedy podac tyły przed dzieckiem. Córcia nie miała nigdy zadrapania od żadnej z nich. I wie jak z nimi postępować. Nadmienię, że 1-wszy kot pojawił się jak miała 2 lata, drugi jak miała 4,5.
pozdrawiam

[default]

kotmuka napisała:

> A jeszcze jedno - może przemyśl kota? Kot zwieje przed niechcianym uściskiem

Niekoniecznie. Mały kot jest za słaby i za delikatny na brutalne łapska dzieci - córki mojej sąsiadki złamały "kochanemu koteczkowi" nogę i żebra. Z miłości, rzecz jasna... :(

[grouse1]

Dziękuję za odpowiedzi, ale mój post został chyba źle zrozumiany. My mieliśmy już psa, od szczeniaka do 3 lat, który niestety został pół roku temu uśpiony z powodu poważnej niedoczynności nerek. Dzieci wiedzą jak psa traktować i "nie znęcałyby" się nad nim. Jednakże kochają swojego zwierzaczka i chcą go przytulać itp. co jest chyba normalnym zachowaniem, nie uważam tego za męczenie psa. Mam jednak obawy, czy wziąć dorosłego psa ze schroniska, bo nie miałam nigdy styczności z takimi psami i nie wiem jak zachowują się w stosunku do ludzi. Czy są wdzięczne za zabranie je z koszmaru, czy wręcz przeciwnie, są agresywne,bo boją się, że ktoś znów je skrzywdzi. Znajomi adoptowali kundelka ze schroniska, który początkowo warczał na dzieci i tatę, a mamę uwielbiał. Przyzwyczajali go po woli do ich obecności i po 2 miesiącach pies kocha ich wszystkich i nie przeszkadza mu nawet to ,że"dzieli miskę" z 2-latką.

[blue.berry]

rozważ adopcję psa z jakiejś fundacji lub od kogoś kto ma psa na tz. domu tymczasowym. takie psy są podleczone, mają często uzupełnione braki w wychowaniu a ich zachowanie jest o wiele lepiej poznane (szczególnie tych które mieszkają na DT). bardzo często wolontariusze "testują" zachowania psów w stosunku do innych psów, kotów czy też właśnie dzieci. wtedy szansa dobrania psa, który wpasuje się bezproblemowo w rodzinę z dziećmi jest o wiele większa. z tym że niezależnie skąd bierze się dorosłego psa, należy pamiętać że musi on mieć zapewniony spokój na okres zapoznawania się z rodziną. i dotyczy to szczególnie dzieci. zanim ruszą do "kochania i przytulania" musi minąć parę tygodni na wzajemnym poznawaniu się i oswajaniu. każda bowiem zmiana miejsca pobytu i ludzi wpływa na psa stresująco i nawet psi anioł może mieć w tym okresie gorsze dni, kiedy to warknie lub się nadącha.
jednakże uprzedzam że szukając takiego psa z fundacji / od wolontariuszy musisz uzbroić się w cierpliwość i grubą skórę. bo to nie jest tak że tym ludziom zależy na tym aby zwierze jak najszybciej znalazło jakikolwiek dom. im zależy na tym aby ten dom był jak najlepszy, adopcja była przemyślana a pies nie wrócił do fundacji po 3 tygodniach. jako rodzina z dwójką małych dzieci będziecie pod szczególną lupą nieufności. bardzo często bowiem dzieci są właśnie powodem oddawania / porzucania psów i ludzie są po prostu na to uczuleni.

tutaj można szukać psiaka do adopcji:
www.dogomania.pl/forums/28-Psy-do-adopcji-znalezione
www.cafeanimal.pl/ogloszenia/oddam-zwierzaka-do-adopcji
www.adopcje.org/index.html
www.adopcjepsow.org/index.php

[wrexham]

i jeszcze jedno - pies to pies - nie licz na to, ze bedzie wdzieczny za podarowanie mu domu; cos takiego nie istnieje, choc dobrze sie sprzedaje w tekstach zachwalajacych adopcje;
pies lagodny, wdzieczny, mily i posluszny bedzie wygladal na "wdziecznego", ale jego zachowanie z wdziecznoscia nie bedzie mialo nic w spolnego z tej prostej przyczyny ze psy nie analizuja swojego zycie w ten sposob;
faktycznie - rozwaz kwestie domu tymczasowego; psy z takich domow sa sprawdzone na przerozne okolicznosci;

[yo_witka]

ale przecież w schroniskach są nie tylko dorosłe psy

Są też pawilony ze szczeniakami jak również psy jeśli tak można nazwać "nastoletnie" :) My swoją sunię zabralismy ze schroniska w wieku 8 m-cy, sama też mam 2 małych dzieci - bardzo polecam adopcję psa. Nasza była idealna- na tyle dorosla że nie było kłopotu z nauką siusiania poza domem a na tyle mała że chętnie się bawi, biega, skacze itp. Na pewno dobrze jest sprawdzić reakcję psa na dzieci więc warto je zabrać ze sobą do schroniska chociaż to trochę traumatyczne dla dzieci przeżycie ale z drugiej strony może to i dobrze - przynajmniej wiedzą jak wyglądają takie miejsca i jak biedne są zwierzaki którym przyszło tam przebywać. pies powinien się zachowywać przyjaźnie ale spokojnie w towarzystwie dzieci. No i trzeba dzieciom tlumaczyć jak zachowywać się względem psa, czyli np. psa wolno głaskać ale już "tulenie" jest raczej zarezerwowane dla ludzi:) No i na wszelki wypadek być w pobliżu i mieć na oku dzieci i psa podczas ich wspólnych zabaw. Także reasumując - adoptować!!