Uśpienie .....

[alex1608]

Witam
Mam w domu starego kocura , schorowanego, meczy sie zwierze. Chce kota uśpić. Prosze mi napisać ile taki "czyn" kosztuje ?, zalezy mi na tym zeby zwierze nie cierpiało. Jak długo ciagnie sie ta "chwila" ?

[avasawaszkiewicz]

Tutaj odpowiedź wbrew pozorom nie jest taka prosta. Nie każdy lekarz będzie
chciał wykonać eutanazję w przypadku gdy jest szansa na wyzdrowienie zwierzaka
bądź choćby możliwość poprawy komfortu życia. Ponadto cena uzależniona jest od
tego na jaki rodzaj eutanazji decyduje się właściciel - czy w domu, czy w
lecznicy, czy z kremacją zwłok czy też bez. No i cena uzależniona jest od
miejsca (również w Polsce), lecznicy, godziny, wagi zwierzęcia.
Miej więcej kosztuje to jednak około 50 zł.
Pozdrawiam - Ava
ps a co dolega Twojemu zwierzakowi? w jakim jest wieku?

[alex1608]

Dziekuje za inf. Kot ma 12 lat, jest kotem podwórkowym(mam dom z ogródkiem). Kotu brakuje zębów, zaczeła mu wychodzic ostatnio sierść z wiekszoci ciała - wyglada okropnie. Do tego nie tak dawno zauważyłam guz,w dotyku miekki, który był juz tak rozwiniety ze pekł nastepnego dnia a z niego wyciekła ropa... Byłam u weta dostał jakiś antybiotyk ,ale znowu jest nawrót...Boje sie o dziecko małe, bo chce go dotykac...Kot zadaje sie z innymi kotami bezpanskimi (nie uwiąrze go przecież) i ciągle coś paskudnego przynosi....

[agni_me]

Paskudny wygląd i brak zębów nie jest powodem, żeby usypiać zwierzę. Wystarczy
je zacząć leczyć, zadbać o odrobaczenie i dobrze karmić.
Kastracja sprawia, że zwierzę trzyma się domu i nie nawiązuje kontaktów z innymi
kotami. Dwanaście lat u kota, to nie jest jeszcze sędziwa starość.

[avasawaszkiewicz]

12 letni kot ma prawo nie mieć kilku zębów to nie jest nic nieprawidłowego. Co
do wypadającej sierści być może to rzeczywiście kwestia problemów skórnych
(grzybicy itp co może zagrażać i Tobie i dziecku) ale z czasem na pewno jest to
do opanowania. Co do ropni, nawracających to najwidoczniej nie był to do końca
zażegnany problem skoro powraca ale tym też można się zająć.
Na w tej chwili na pewno powinnaś zatrzymać zwierzaka w domu.
Owszem nie wykluczam faktu, że zwierze nadaje się na eutanazję jeśli cierpi ale
z Twojego opisu wnioskuję, że to bardziej Tobie to doskwiera a nie jej. Co do
dalszego postępowania powinnaś wybrać się do lekarza, który zajmie się ropniem,
oczyści go powie jak się nim zajmować. Jeśli będziecie przestrzegać zasad
postawionych przez lekarza oraz podstawowych zasad higieny nic nie powinno
grozić ani Twojemu dziecku ani Tobie.
Pozdrawiam - Ava

Przeraża mnie....

[po.prostu.ona]

łatwość, z jaką ludzie opiekujący się zwierzęciem, decydują się na
pozbawienie go życia. Uśpienie, to nie jest położenie spać. To
uśmiercenie go.
Wiele razy byłam pytana przez niesłychanie "taktowne" osoby,
dlaczego nie uśpiłam mojego niepełnosprawnego psa, on nie mogąc
normalnie chodzić, zdaniem niektórych też się "męczy". Tak naprawdę
jeśli ktoś się męczy, to ja - prowadzając psa na szaliku, pomagając
mu w czynnościach fizjologicznych, trzy razy dziennie masując i
ćwicząc stawy (oczywiście w rzeczywistości to dla mnie żadna męka) -
bo zwierzę nie ma poczucia kalectwa. Czy własnej brzydoty
oczywiście w ludzkich oczach. Otoczone opieką, w porę leczone ma
szanse dożyć późnej starości, w przypadku kotów to 16-18 lat.
Nie chciałabym, aby autorka wątku odebrała mój post jako atak
personalny, rzecz w tym aby uszanować prawo zwierzęcia do bycia
mniej pięknym, schorowanym, sędziwym czy niepełnosprawnym.
A kot, jeśli zadaje się z dzikimi kotami nie ma szansy przywleczenia
czegokolwiek do domu o ile jest regularnie odrobaczany i szczepiony.

[tenshii]

A ja uważam, że jeśli nie ma szansy na wyleczenie, a zwierzę czuje ból to należy mu ulżyć.
Gdybym wcześniej wiedziała co czeka mojego psa (pęknięcie wątroby) to zdecydowałabym sie go uśpić wczesniej.
Nie chciałabym utrzymywać przy życiu zwierzęcie które ewidentnie cierpi...

[tenshii]

Nie doczytałam, więc chciałam sprostować.
Moja poprzednia wypowiedź odnosi sie do ogółu, nie do tego przypadku.
Bo tu chyba faktycznie kot po prostu stał się probemem.

[po.prostu.ona]

A ja chciałam wyjaśnić, że oczywiście, jeśli zwierzę jest
śmiertelnie chore i cierpi, a lekarze wyczerpali możliwości pomocy -
to eutanazja jest najlepszym, co jeszcze można dla niego zrobić. Ale
TYLKO w takiej sytuacji.

[avasawaszkiewicz]

Poruszono tu bardzo trudne zagadnienie. Dla każdego właściciela zwierząt i
również lekarza. Cierpiące zwierze powinno być uśpione. Tylko owe cierpienie nie
jest wymierne (podobnie jak fakt czy ktoś jest mądry, ładny, wysoki - zależy od
punktu widzenia.) Dla jednego pies inwalida, który dalej cieszy się życiem i w
ogóle nie przejmuje się swoi kalectwem to już jest cierpienie dla innego nie.
Idąc łatwym tropem gdy coś się z psem dzieje cierpi - gdy ma biegunkę, złamaną
łapę, chore gardło wcale nie jest to powód do jego uśpienia a jednak cierpi
patrząc jw. czyli powinniśmy działać (na prawde wielu właścicieli tak uważa -
jest tyyyle sów na paluchu za darmo po co płacić za leczenie a już w
szczególności długie leczenie). Niestety tutaj właściciel wkracza ze swoją
decyzją (być może trochę nakierowany lekarzem ale to zawsze właściciela decyzja
co dalej). Ogólnie rzecz biorą choć nie nam sądzić o losach zwierzęcia my
decydujemy o jego jestestwie. W wielu ciężkich przypadkach bardzo słusznie (co
jesteśmy zwierzakom winni) w wiele nie ale i tutaj jest ratunek na straży stoją
rozsądni lekarze, którzy owe eutanazje wykonują. Zawsze można się na nią nie
zgodzić.
Pozdrawiam - Ava

[sm0k]

To wyglada tak, jakbys chciala sie pozbyc kota bo masz male dziecko i zabawka
sie znudzila, zwlaszca, ze juz atrakcyjnie nie wyglada....

[aistionnelle]

Niestety takich przypadków jest wiele i aby uśpić sumienie
właściciele zwierzęcia wmawiają sobie, że jego schorzenie zaszkodzi
dziecku/domownikom etc .Nie mogę zrozumieć z jakiego powodu młode
dziewczyny wiedząc, że wkrótce wyjdą za mąż i urodzą dzieci decydują
się na posiadanie kotów, czasem kilku sztuk:-(Czy to jest
bezmyślność czy niedojrzałość i brak planowania czy litość nad
smutnym losem bezpańskich zwierząt,niestety nieokraszona refleksją i
przewidywaniem konsekwencji takiego odruchu serca? Nie wiem.Sama
obserwuję podobną sytuację od dłuższego czasu w znajomym mi,
zakoconym domu i czuję się bezsilna.Tu właściciele co prawda nie
chcą zwierząt usypiać ale ich los/samopoczucie są im
obojętne.Przykre.A

[piecza]

witam.Moim zdaniem muszisz poważnie zastanowić się nad uśpieniem swojego kota,
gdyż raz podjetej decyzji nie bedziesz mogła cofnąć a z tego co napisałaś wynika
że z twoim kotem nie jest aż tak źle by musiał być uśpiony. Musisz być pewna
swojej decyzji. Wiem czym jest uśpienie swojego zwierzaka gdyż cztery lata temu
uspiłam swoją 14 letnią kotkę tyle że ona miała raka i nie było możliwości jej
uratowania.

[miskitrzy]

Witam,
niecały miesiąc temu pożegnałam się z moim pieskiem. Walczyliśmy z chorobą serca a okazało się, że piesek ma 3 i 5cm guzy na wątrobie i prostacie. Niestety musieliśmy zdecydować się na eutanazję jego stan pogorszył się nie pomogły zwiększone dawki leków, po prostu nerki odmówiły pracy(moja p. dr opowiadała o pieskach chorych na serduszko, które odchodziły we śnie o takim odejściu ,,marzyłam" dla mojego malucha). To była najtrudniejsza decyzja w moim życiu. Decydowałam o jego dalszym życiu nie mogąc zapytać jak się czuje i w końcu czy tego chce.Po konsultacji z innym lekarzem podjęłam decyzję.Poprosiłam dra o przyjazd do domu i pozostawienie go. Byłam przy maluszku dopóki nie zasnął, leżał w swoim koszyczku w swoim kocyku i podusi, głaskałam go i mówiłam do niego. Ostatni zastrzyk dr podał wcześniej wypraszając mnie z domu. Pamiętam jak wychodziłam spał miarowo oddychając i tyle chce z tego pamiętać.
To trudna decyzja, ale upewnij się, że zrobiłaś dla swojego przyjaciela wszystko.
Trzymaj się.

[alex1608]

Przeczytałam wszystkie komentarze. Prosze nie oceniajcie mnie jako potwora. Nie jestem nim naprawde, poprostu sytuacja jest niezbyt przyjazda dla dziecka. Najnormalniej boje sie o nie...
Ale spokojnie kotek bedzie żył ,nie zrobie tego....zdaje sobie sprawe ze wyrzuty sumienia nie dawały by mi spokoju...
Pamietam kiedys u mojej babci , domowy kot przeżyl 3 pokolenia, odszedl naturalnie tej wiosny ze starości, miał 22 lat dodam ze ludzkich lat, wyszedl z domu na ta chwile i zasnol na zawsze w swoim ulubionym miejscu na zewnatrz domu, wierzcie ale to byla straszna wiadomosc , tak jakby ktos z rodziny zmarł...Nigdy wczesniej nie było ani poźniej juz nie bedzie takiej kici.... :(

[po.prostu.ona]

Absolutnie nie chciałam Cię oceniać, nie mam do tego prawa.
Wyraziłam tylko mój pogląd, natury ogólnej, częściowo zainspirowany
co prawda Twoim postem, ale w żaden sposób nie chodziło mi o
wsadzenie Ci szpilki, tylko raczej o nakłonienie do refleksji te
osoby, które forum czytają, mają zdrowe zwierzęta i nie zastanawiały
się nigdy co zrobią, gdy zwierzę nagle zachoruje, przestanie
być "ładne", zestarzeje się.
To dobrze, że nie uśpisz kota, życzę powodzenia w jego leczeniu!

[etta2]

To tak na potwierdzenie Twoich przemyśleń, bo w pełni się z nimi
zgadzam. Moi sąsiedzi, "przyjaciele" zwierząt, uśpili psiaka z
powodu...opornie gojącej się łapy po jakimś rozpapraniu na szkle
(czy czyms innym). Psiak (mieszaniec ON) był przyjacielem mojej
suczki - kundelka, sięgającej mu pod brzucho. To było grubo ponad 16
lat temu. Mojej suni już dawno nie ma, potem była inna, której też
już nie ma. Obie ratowane do końca, dokąd się dało i dokąd lekarze
nie orzekli, że....to koniec. Ale nie potrafię zapomnieć tammtego
wspaniałego psiaka, który musiał przedwcześnie rozstać się z tym
światem. I sąsiedzi też do dziś mają krechę.....

[avasawaszkiewicz]

Nie denerwuj się naszymi postami. Każdy z nas walczy tu o dobro
zwierząt stąd te liczne posty na temat Twojego kota. Ja liczę na to,
że skoro tu jesteś świadczy to o tym,że Ci zależy i chcesz się
dowiedzieć jak najwięcej o tym co można zrobić dla Twojego zwierzaka
i Twojej rodziny.
Sądząc z opisu da się poprawić Wasz komfort życia także POWODZENIA.
Ava

[piecza]

Witam, nie chciałam Cię oceniać moim celem było jedynie zwrócenie Twojej uwagi
na to co byłoby po wykonaniu eutanazji. Ja miałam duży problem z zaakceptowaniem
mojej decyzji, pomimo że wiedziałam że juz nie mogę w inny sposób pomóc mojej
kotce. Pozdrawiam

[czekoladakmk]

Groszowe sprawy ,ale bardzo nieprzyjemne.Ja musialam uspic
psa,ktorego mialam 14 lat i katastrofa....ale minelo juz 8 lat.Pies
byl duzy,wiec dostał podwojna dawke i "zasnął"w kilka
minut.Przezycie straszne ,jesli sie zwierzaka kocha i radze sie
zastanowic,czy to aby ostateczne wyjscie.Powodzenia...