polski air force one

[Gość: maaat]

Czy na samolocie prezydenta jest napisane Republic of Poland?
Nie wiem czy dobrze widzialem, ale jesli tak to chyba nie jest to poprawne. Po naszemu to jestesmy Rzeczpospolita, a nie republika. Czy nie powinno byc Respublic (byloby wtedy podobnie w wiekszosci jezykow), albo Commonwealth of Poland( dokladne tlumaczenie, ale cos niezbyt brzmi).

[remulak]

Gość portalu: maaat napisał(a):

> Czy na samolocie prezydenta jest napisane Republic of
Poland?
> Nie wiem czy dobrze widzialem, ale jesli tak to chyba
nie jest to poprawne. Po
> naszemu to jestesmy Rzeczpospolita, a nie republika.


A na czym Twoim zdaniem polega różnica?




Czy nie powinno byc Respub
> lic (byloby wtedy podobnie w wiekszosci jezykow),



Czyli np. w jakich?


albo Commonwealth of Poland(
> dokladne tlumaczenie, ale cos niezbyt brzmi)


Dokładne tłumacznie? Ofcjalna nazwa RP to Twoim zdaniem
"Wspólnota Polska"?

[Gość: A]

Gość portalu: maaat napisał(a):

> Czy na samolocie prezydenta jest napisane Republic of Poland?
> Nie wiem czy dobrze widzialem, ale jesli tak to chyba nie jest to poprawne.
Po
> naszemu to jestesmy Rzeczpospolita, a nie republika. Czy nie powinno byc
Respub
> lic (byloby wtedy podobnie w wiekszosci jezykow), albo Commonwealth of Poland
(
> dokladne tlumaczenie, ale cos niezbyt brzmi).

W jakim jezyku chcesz to napisac? Moze najlepiej po polsku?

[higher_eu]

Rzeczposopolita to wymysl polakow... nie oznacza to nic innego jak republika...
dlatego Republic of Poland jest jak najbardziej OK... to oficjalne
tlumaczenie "Rzeczpospolitej Polskiej" na angielski...

Commonwealth to wspolnota- za cholere do Polski nie pasuje...

Respublic-> nie ma takiego slowa w jezyku anielskiem... jest "respublica"... po
rosyjsku...

[Gość: azm]

Jest napisane Republic of Poland. Moim zdaniem oficjalny samolot rządowy
powinien być "opisany" tylko po polsku. Czy np. na oficjalny samolot
przezydenta Niemiec jest opisany po angielsku albo francusku?

[pi_lotnik]

Tak, ale po angielsku nie ma "rzepa", więc wszędzie jest republic of Poland, a
comman... to coś zupełnie innego

[Gość: Mirko]

Bardzo dobry dylemat.
Faktycznie kolor pierza szkrzydeł huzarii jest lub był najważniejszy i są na
to dowody historyczne.
Coś jak polski Sejm o klonowaniu Polaków i amerykańskich wizach.

Mnie z kolei bardzo podoba się malowanie i znaki samolotów, które wożą i
jeszcze nie raz zawiozą Polską Armię Pożal Się Boże - Spoczni - Amen - do
Iraku.
Taki piękny stylizowany staropolski "Tryzub". Zapewne Neptuna.

polityka.onet.pl/galeria.asp?PGNUM=16&M=ML
polityka.onet.pl/galeria.asp?PGNUM=11&M=ML
polityka.onet.pl/galeria.asp?PGNUM=14&M=RA
polityka.onet.pl/galeria.asp?PGNUM=17&M=RA itd.

[Gość: Mirko]

"JAKUB MIELNIK, BAGDAD

Nasi zolnierze czekajacy w Iraku na generala Tyszkiewicza nie maja zludzen -
jestesmy kompletnie nieprzygotowani do naszej misji. Polacy wola nie
wyjezdzac z amerykanskiej bazy, bo zamiast karabinów maszynowych dostali od
MON zapas pasty do butów

Miejscowi na nasz widok przeciagaja palcem po gardlach, jakby chcieli je
poderznac - mówi dowódca polskiego patrolu w al Hilla, 60 kilometrów od
Bagdadu. Twarzy kapitana Jaroslawa Zywickiego nie widac zza mocno wcisnietego
na glowe helmu i wielkich okularów przeciwslonecznych. W upale siegajacym 50
stopni w cieniu sluzówka rozgrzewa sie tak, ze kazde zmruzenie oka parzy
powieki. Spod szczelnie zapietego munduru kapitana widac tylko usta. Brode
opina pasek od helmu. Nizej jest jeszcze 12-kilogramowa kamizelka
kuloodporna.

Zywicki dowodzi plutonem, który z bronia gotowa do strzalu strzeze tego, co w
przyszlosci ma sie stac polskim garnizonem w Iraku. Kiedys w al Hilla byly
koszary irackiej armii. Teraz stoja tylko gole mury. Wszystko, co mialo
jakakolwiek wartosc, juz dawno zostalo zlupione. Ze scian wyrwano instalacje,
z podlogi zniknely plytki, po oknach tez ani sladu. Wokól budynku
przywiezieni przez polskich zolnierzy Irakijczycy udaja, ze pracuja.
Amerykanie placa im po dwa dolary dziennie za porzadkowanie terenu pod
przyszle polskie koszary. Kilka dni temu na drodze, która codziennie
przejezdzaja polscy zolnierze, ktos zniszczyl amerykanskiego hummera.

Stojacy w cieniu zolnierze z niepokojem wypytuja o sytuacje w Bagdadzie.
Zastanawiam sie, co im powiedziec. Przy wjezdzie do irackiej stolicy powital
nas bijacy w niebo slup czarnego dymu. To szabrownicy podpalili kolejny
spladrowany budynek. Nad miastem raz po raz przelatuja amerykanskie
smiglowce.

- Na ulicy zaden z nas nie mialby szans - mówi kapitan Zywicki. Inzynier po
Politechnice Lódzkiej przyjechal z jednostki logistycznej z Opola pomagac w
instalowaniu polskiego kontyngentu. Teraz odbywa normalne patrole bojowe w
pelnym rynsztunku. Zywicki zdaje sobie sprawe, ze bron, kamizelka i helm, w
których zalewa sie potem, daja tylko zludzenie bezpieczenstwa.

Chemicy z Brodnicy na razie moga tylko marzyc o takim luksusie jak
klimatyzacja. W ciagu dnia pelnia sluzbe lub po prostu nudza sie w
obezwladniajacym upale. W nocy temperatura spada do 35 stopni i zolnierze
wsiakaja powoli w swoje polówki, nasluchujac odglosów strzelaniny gdzies na
skraju bazy.

- Tych, którzy przyjada po nas, beda z Iraku wywozic w workach - mówia
zolnierze z Brodnicy. Z 40 chemików, którzy zglosili sie na ochotnika na
wyjazd do Iraku, tylko dziewieciu chce przedluzyc pobyt o kolejne szesc
miesiecy. Zolnierze twierdza, ze w niektórych przypadkach ich wyjazd nie byl
calkiem dobrowolny. - Kilku z nas konczyly sie kontrakty.

Gdy po obaleniu Saddama Husajna gruchnela wiadomosc o tworzeniu polskiej
strefy w Iraku, w Warszawie zaczeto goraczkowo szukac oddzialu, który choc
symbolicznie móglby zaznaczyc obecnosc Polski w silach okupacyjnych.

Sklecona napredce z dwóch jednostek grupa wynajela w Jordanii ciezarówki i
ruszyla w strone granicy z Irakiem. Konwój 50 aut chroniony przez uzbrojonych
w reczna bron speców od usuwania skazen chemicznych i organizowania zaplecza
przez dwa dni brnal przez rozpalona pustynie.
Polacy nie wiedzieli nawet, gdzie jest najblizsza amerykanska jednostka. - W
koncu znalezlismy okopane na pustyni czolgi. Amerykanie powaznie sie zdziwili
na nasz widok. Nie bardzo wiedzieli, co z nami zrobic - opowiada jeden z
zolnierzy.

- Tu potrzeba zolnierzy do konkretnych zadan, a nie kolejnego skoku na kase -
mówia zolnierze z Brodnicy. Ich zdaniem do Iraku trafiaja w wiekszosci ludzie
z ukladami, którzy od lat jezdza na lukratywne misje zagraniczne. Mlodsi,
lepiej wyksztalceni i lepiej mówiacy po angielsku oficerowie maja male szanse
na taki wyjazd. Zolnierze skarza sie, ze ich misja bardziej przypomina
pospolite ruszenie niz operacje wojskowa w kraju ogarnietym pelzajaca wojna
domowa.

Golym okiem widac, ze pomysl sklecenia na poczekaniu grupy z kilku róznych
jednostek nie wypalil juz w fazie przygotowan. Drobne sprawy w obliczu
zagrozenia zycia urastaja do rozmiarów apokaliptycznych konfliktów, których
nikt nie potrafi na razie rozwiazac.

Dowódcy mówia o potrzebie stabilizowania kraju i uczenia Irakijczyków
demokracji. Brzmi to jak pusty frazes z propagandowych materialów US ARMY, bo
miesiac po zainstalowaniu Polaków na poludniu Iraku ciagle nie ma nikogo, kto
potrafilby nawiazac kontakt z miejscowymi przywódcami. 30 tlumaczy ma
przyjechac z generalem Tyszkiewiczem, jednak sa watpliwosci, czy sobie
poradza. - Ci ludzie w wiekszosci znaja jezyk literacki, a nie dialekt,
którego uzywa sie na poludnie od Bagdadu - mówil mi jeszcze w Warszawie
Grzegorz Zasada z Osrodka Studiów Wschodnich.

CHCEMY DO DOMU

- Czesto pytaja nas: "Ilu Irakijczyków zabiles?". To mówi wiele o tym, jak
nas widza - opowiada Zywicki. Mundur - bez wzgledu na to, jakie flagi sa
naszyte na rekawie - dziala na Irakijczyków jak plachta na byka. - W
przeciwienstwie do Amerykanów, którzy poruszaja sie solidnie uzbrojonymi
konwojami, my planujemy lekkie, nierzucajace sie w oczy patrole - mówi
dowódca oddzialu z Babilonu, pulkownik Janusz Adamczak. Jednak zolnierze,
którzy musza codziennie jezdzic do al Hilla, woleliby miec zamontowany na
dachu chociaz jeden karabin maszynowy. - Zamiast tego mamy caly kontener z
czarna pasta do butów, która roztapia sie w tym upale - mówi jeden z
zolnierzy, pokazujac buty z jasnego zamszu, jakie nosza tu wszyscy polscy
zolnierze.

Na razie setce Polaków udaje sie unikac klopotów. Nieuchronnie zbliza sie
jednak moment, kiedy do Iraku przyjedzie wiecej polskich zolnierzy, zaczna
sie regularne patrole i trzeba bedzie stanac oko w oko z tutejsza
rzeczywistoscia. Mlodym junakom, którzy mysleli o wielkiej przygodzie na
pustyni, zrzedly miny. - Mam juz dosyc wojny, wole wrócic do domu - slyszymy
na pozegnanie."

A możeby posłać Mig-i 21?