water_mcg
18.08.13, 12:08
Pani Kasiu! Z końcem maja w tempie super ekspresowym, niemalże w szpitalnej windzie:) przyszedł na świat mój drugi syn(od pierwszego skurczu do krzyku małego minęło 1h20minut). Niestety po godzinie od porodu lekarz stwierdził, że na lewej wardze sromowej zrobił się mały krwiak. Na sali porodowej uśpiono mnie, zrobiono lekkie nacięcie i wyczyszczono. Po pewnym czasie od zabiegu ból stał się nie do wytrzymania, nie potrafiłam położyć pośladków na łóżko. Po przyjściu lekarza, panice personelu przewieziono mnie na sale operacyjną bo narastający krwiak nr 2 był wielkości główki mojego dziecka. Operacja, transfuzja krwi, osocze i wracam prawie do żywych. Po 2 dniach kolejna transfuzja bo morfologia kiepska. Tygodniowy pobyt w szpitalu, antybiotyki. Odwiedziło mnie w tym czasie mnóstwo lekarzy, którzy ciągle powtarzali jakiego to ja nie miałam "pecha". Ściągnięto mi 22 szwy na zewnątrz nie chcę wiedzieć ile tych szwów było w środku. Trudno było minęło, ból był różny, są dni lepsze, dni gorsze. Ze 2 miesiące dochodziłam do siebie, właściwie od niedawna mogę powiedzieć, że nie jest źle. Pytałam mojego lekarza, dlaczego stało się tak a nie inaczej? usłyszałam, znów o moim niefortunnym "pechu" i braku nacięcia krocza (krocze pękło - pęknięcie I stopnia). Czy Pani zdaniem nacięcie krocza mogło by mnie uchronić od tego mojego "pecha"? Co jeszcze mogło mieć na to wszystko wpływ? Czy możliwe jest, że przerwa między porodami była za krótka? (pierwszy 10.2011). Jakie prawdopodobieństwo jest powtórzenia się tej sytuacji przy ewentualnie ciąży nr 3 za kilka lat? Czy wtedy poród siłami natury wchodzi w grę? Powinnam jakoś inaczej przygotować się do kolejnego porodu/ ciąży? Czy należało by po tym wszystkim wykonać jakieś specjalistyczne badania? Pani zdaniem ile czasu powinno minąć do kolejnego porodu? Z góry dziękuje za odpowiedzi. Pozdrawiam,