Do Pani Kasi

[wiewioreczka-to-ja]

Witam Panią serdecznie. Jestem już w trzecim trymestrze ciąży,będzie
synek, córcie już mam:)
Rodziłam cztery lata temu naturalnie. Nie obyło się bez nacięcia
krocza, ale na szczęście nie czułam go, szwy się ładnie zgoiły,
prawie śladu nie ma. W ogóle poród dobrze wspominam, był przy mnie
cały czas mąż i bardzo mnie wspierał.
Chciałam Panią zapytać bo przeczytałam taką czyjąś wypowiedź o Pani,
że Pani uważa, że lepiej jest pęknąć podczas porodu niż być
naciętym. Czy to prawda? Pytam bo do tej pory myślałam, że o wiele
gorsze jest samoistne pęknięcie.
Proszę o odpowiedź
Pozdrawiam

[katarzynaoles]

Witam. Tak właśnie myślę. Chciałabym jednak, żeby było jasne, ze nie
uważam, że należy unikać nacinania za wszelką cenę - są bowiem
stytuacje, kiedy zastosowanie go jest konieczne. Cały problem z
zaakceptowaniem pęknięć podczas porodu ma, według mnie, dwie
podstawowe przyczyny. Jedną z nich jest podejście "historyczne" - to
znaczy opieranie się na niepotwierdzonych badaniami poglądach, że
nacięcie krocza chroni przed niedotlenieniem dziecka, oszczędza
mięśnie dna miednicy, zapobiega obniżaniu narządu rodnego itd. Takie
poglądy wyznaje w Polsce jeszce większość położników i znacząca
część położnych. Drugim ważnym powodem, dla którego powszechnie
stosuje się rutynowe nacięcie jest bariera psychologiczna -
pęknięcie wydaje się czymś zupełnie poza kontrolą, a większość
personelu medycznego ma znacznie większą wprawę w nacinaniu i szyciu
nacięcia. Badania nie potwierdzają takiego punktu widzenia - poważne
pęknięcia krocza (III i IV stopnia) są najczęściej powikłaniem
nacięć, a nie samoistnych pęknięć. Nacina się rutynowo, pęka się
tyle, ile potrzeba. Boczne nacięcia, które stosuje się w Polsce
odpowiadają pęknięciom II stopnia, czyli naruszają nie tylko pochwę
i krocze, ale także mięśnie dna miednicy - dlatego krwawienie jest
większe, a ich gojenie się jest trudniejsze i bardziej bolesne.
Peknięcie samoistne przebiega w innym miejscu - w dół krocza - mniej
krwawi a dolegliwości z nim związane są mniejsze. Rzadko zdarza się,
zeby powikłaniem była utrudniająca życie blizna. Oczywiście, aby
peknięcie było niewielkie potrzeba przygotowania krocza, współpracy
rodzącej i położnej i odpowiedniego sposobu prowadzenia II okresu
porodu, ale o tym już pisałam w innym miejscu (chyba w tym wątku o
sądzie). Dużo konkretnych informacji na ten temat znajdzie też Pani
na stronie FRpL - proszę tam zajrzeć. Pozdrawiam serdecznie:)

[mala-beti]

Dziękuję za szybką i wyczerpującą odpowiedź. Przyznam szczerze, że
mało wiedziałam na ten temat i cieszę się, że mi to Pani uświadomiła.
Bardzo dziękuję i pozdrawiam.

:) Ale to ja pytałam :)

[wiewioreczka-to-ja]

Dziękuję za odpowiedź Pani Kasiu, widać nie tylko mnie dręczył ten
temat.
Pozdrawiam cieplutko :)

Wiem, przepraszam:)

[mala-beti]

Ale naprawdę mnie to trochę "zszokowało".
Ale człowiek nie jest nieomylny. Uczy się cały czas.
Pozdrawiam:)

Nie ma za co! :)))))

[wiewioreczka-to-ja]

Nic się nie stało. Nie musisz mnie przepraszać.)
Ja też wcześniej uważałam inaczej. Ale Pani Kasia rozwiała te
wątpliwości. Dobrze, że Ją tu mamy.. :)