Takie przemyślenia...

[mama_frania]

mam za sobą dwa porody. Pierwszy ok, chociaż ze wspomaganiem oksytocyną,
szybkim odpępnieniem dziecka i zabraniem go na noworodki (oddano mi synka
dopiero po dobie od porodu, wczesniej nie mogłam go nawet karmić...)- w sumie
do tej pory nie bardzo wiem dlaczego. Drugi poród w zeszłym roku- bez
przyspieszania, córcia połozona u mnie na brzuchu, pępowina przecięta dopiero
jak przestała pulsować, przez pierwsze 2 godziny moje maleństwo było przy
mnie, pierwsze karmienie na sali porodowej, potem krotkie rozstanie na badania
i w tych pierwszych dniach córka cały czas ze mną.
I tak sobie teraz patrzę na zachowanie moich dzieci. Synek jako niemowlę sporo
płakał, należał do tych niespokojnych dzieci, które ciągle domagają się
noszenia i przytulania, zresztą do tej pory jest raczej nerwowy. Córka jest
dzieckiem, które cały czas się uśmiecha i prawi wcale nie płacze. I tak sobie
myślę czy przebieg porodu mógł miec na to wpływ, a zwłaszcza ten pierwszy
kontakt po porodzie, którego mój syn został pozbawiony? może ktoś tez ma
jakieś podobne doświadczenia?

[myszboz]

Miałam 3 porody takie ja Twój drugi ( z ta różnicą, że pępowinę przecięto
szybko) i tylko pierwsza córka była/jest krzykaczem:) pozostała dwójka
zdecydowanie różni się od niej. Może taki przebieg porodu ma znaczenie, ale ja
nie w naszym przypadku. Ot taki charakterek i już:)

[silije.amj]

Może niekoniecznie, może to wrodzony charakter?
Ja rodziłam 3 razy: 1 córka długi poród, dolargan :-(, niezbyt ludzki szpital;
2 córka poród migiem, bez środków farmakologicznych ale szpital też nieciekawy -
z zabieraniem dziecka od razu mamie;
3 syn poród domowy idealny, a kontakt z mamą bez żadnej przerwy.

Najstarsza to choleryk, chodząca burza z piorunami, ale jedyna z moich dzieci
jest wybitnie zdolna;
Najspokojniejsza jest średnia córka, taki typ flegmatyczny, całkowicie
pozbawiona agresji :-)
Najmłodszy "dobrze urodzony" bardzo pogodny, wesoły, ale umie być napastnikiem
(może to kwestia płci).

Prawdopodobnie dobry lub zły poród determinuje samopoczucie w pierwszych
tygodniach dziecka (ale jeszcze większy wpływ na to ma poziom stresu u młodej
mamy!!!!) ale nie determinuje charakteru i całego życia. Geny to potęga ;-)

[katarzynaoles]

Myślę, że coś w tym jest... Często słyszę o tym, że dobrze urodzone
dzieci (niezależnie od tego, gdzie się urodziły) są spokojniejsze i
bardziej zrównoważone niż ich rodzeństwo. Nie ma to nic wspólnego z
temperamentem dziecka, chodzi raczej o rodzaj wewnętrznej zgody na
otaczający świat. Nie raz mówiły mi o tym moje podopieczne, no i
mogłam to tez sama zobaczyć.