Nie mam przyjemności w zabawie z synem:(

[zainfekowana_komorka]

Czytając wątek matrix-79, o tym jak dość mamy swoich dzieciaków-ja zrozumiałam
jedno...że prócz tego iż daję mu wszystko żeby był tylko cicho, to jeszcze
unikam z nim wspólnej zabawy, bo mnie to doprowadza do furii!
Mój syn ma 17 miesięcy i nie wiem czy to wina chemioterapii,ale stałam się
strasznie nerwowa i rozdrażniona!
Nie umiem żadnej zabawy wymyślić-a nawet jeśli wezmę kredki i kartkę-maluje po
ścianach, klockami we mnie rzuca,autka rozwala itp.
Nie mam cierpliwości ani ochoty z nim się bawić!
Jak nie śpi to ja robię obowiązki domowe, a on sobie..niech robi co tam chce
(pilnuję tylko żeby przy tym ducha nie wyzionął),a potem-zaś za nim sprzątam,
więc albo latam po lekarzach i szpitalach albo sprzątam co mój syn powywalał
na środek mieszkania..co doprowadza mnie do frustracji, że zaś to samo!
Rozumiem,że dziecko to nie zwierzątko które się trzyma w klatce żeby nic nie
nabroiło-ale musi być coś co i ja polubię z nim robić i on chociaż na chwilę
się zainteresuje....?
Bardzo Was proszę o pomysły, bo ja mam zbyt małą wyobraźnię
Wielkie Dzięki
Z.K.

[mkostki]

Po pierwsze masz dziecko w wieku, w którym największy fun to
rozwalanie rzeczy. Baaardzo wkurzające, ale z czasem przechodzi. Po
drugie większość zabaw z takimi maluchami jest nieopisanie nudna,
przynajmniej dla mnie.
Jest coś co ty sama lubisz robić? Moze da się zaadaptować na
potrzeby malucha w zmodyfikowanej wersji?
Ja np. lubię czytać. Więc czytam młodziakom. Młodszy (26 miesiecy)
nie za badzo ma cierpliwość do czytania dłuższych tekstów, więc
przerzuciliśmy się na bajki z naklejkami. Ja czytam, on szuka
naklejek i nakleja. Czas leci, mama leży i pożytecznie spędza czas z
dzieckiem
Wciągaj go do obowiązków domowych - moi pomagają wkładać pranie do
pralki, młodszy uwielbia smarować kromki masłem i zbierać naczynia
ze stołu. Największy fun to czyszczenie luster "mama, ja psiknę
pianą, proszę, ja!!!" - chociaż mam opory przed kontaktem dzieciaków
z takimi substancjami, to jekoś przełamuję. Ostatecznie ja sobie raz
na tydzień popsiukają to im nie zaszkodzi.
Tez nie znoszę ostatnimi czasy takich klasycznych zabaw, więc ich
unikam. I pewnie się na nas posypią gromy.

[mama-ola]

Zachęć dziecko do takich zabaw, żebyście obydwoje byli zadowoleni.
Sam z siebie to on tylko rzuca? Niefajnie, ale jak go czegoś innego
nie nauczysz, to mu się nie zmieni.
A na pocieszenie - idzie wiosna, pójdziesz z nim na plac zabaw
i dwie godziny dziennie z głowy.

[mamusiaadusia]

czesc,
nie przejmuj sie tym wszystkim naraz.
masz prawo do zdenerwowania tylko kłodziska nic nie czujanie masz
mozliwosci zeby ktos pomogł Ci w opiece nad maluchem?babcia?ciocia?
moze maly spacer ukoi nerwy?a wciaganie dzieci do pomocy w domowych
pracach u mnie tez dzialateraz ja teraz ja słysze przy odkurzaniu
daj mu sie pobrudzic pobałaganic.to znaczy wlasnie dzieckiem
byc...ciesz sie tym co masz,do czego doszłas i co jeszcze przed
Toba...a na nerwy polecam melise i muzyke-dziala-i naucz sie nie
przejmowac,ja juz umiem i jest u nas w domu super.a kiedy sprzatasz
to nie szkrab Ci pomaga,niech poczuje sie kims waznym a nie tylko
ciezarem.dzieci sa madrzejsze niz nam sie wydaje...
pozdrawiam

[zainfekowana_komorka]

no gdy zmywam, lubi mi się taplać w zlewie,ale martwię się czy taka zabawa z
chemią mu nie zaszkodzi?
"psik-psik" nie potrafi jeszcze naciskać...
Szmatkę do kurzu wyciąga z miski i nie wyżętą kładzie na wykładzinie
rurę z odkurzacza wsadza do dziobka i woła "łuuu"
gdy zmiatam podłogę-rozwala "kupki" rękami..wyłapując co smakowitsze kąski
Ojj kurcze-jestem beznadziejna!

[demonii]

Trochę kurzu czy odrobina płynu do naczyń mu nie zaszkodzi ) Szmatkę do kurzu
dawaj mu sucha niech sobie ściera, mój na przykład dostał pusty pojemnik po
pronto i dodatkowo udaje że meble czy inne graty tym pryska, mówię Ci i pół
godziny mu zajmuje to sprzątanie, a jaki dumny jest że go chwalę )

[abstudio]

> Szmatkę do kurzu wyciąga z miski i nie wyżętą kładzie na wykładzinie
> rurę z odkurzacza wsadza do dziobka i woła "łuuu"
> gdy zmiatam podłogę-rozwala "kupki" rękami..wyłapując co smakowitsze kąski
> Ojj kurcze-jestem beznadziejna!
>

to normalne zachowanie ciekawskiego małego dzieciaka. nie ma nic wspólnego z Twoją "beznadziejnością"
jak się będziesz zamartwiać i obniżać sobie samoocenę... to niczego fajnego nie nauczysz sunka poza chowaniem się przed samym sobą i brakiem wiary we własne możliwości.

zaproś mu starszą koleżankę :-)

[mama-ola]

Aha, jeszcze mi się przypomniało. Takie dzieci się super bawią
z dziećmi około 2 lata starszymi. Zaproś sobie do domu takie
dziecko, może być dziewczynka, nawet lepiej.
Jak do nas przychodziła dziewczynka 2 lata i 3 m-ce starsza od
Antosia, to się wspaniale razem bawili i nie żądali towarzystwa
dorosłych. Mój syn miał wtedy właśnie 1,5 roku - 2 lata.

[zainfekowana_komorka]

wstyd przyznać,ale mój syn inne dzieci bije
Nie wiem dlaczego,ale jest strasznie agresywny wobec innych.Czy to dzieci czy
dorośli...lecą liście ...jak przy jesieni
Więc unikam sobie wstydu i głupich tłumaczeń i raczej się z nikim nie spotykamy...

[bazylea1]

ja nie przepadam za zabawą z dziecmi ale lubię z nimi rozmawiac - na
to jeszcze musisz trochę poczekac choc juz niedługo z moimi w
wieku 2 lat dało sie juz ciekawie porozmawiac.

[akado]

U mojej córki w tym wieku zdawały egzamin książeczki które oglądałam razem z nią objaśniając wszystko.
Poza tym sprawdzały się bardzo klocki WADERA o takie:
www.wader-wozniak.pl/show.php?idseria=4&symb=bls&idzabawka=127&lang=pl
Klockami jednak nie chciała bawić się sama ale lubiła jak ja (lub mąż) budował z nich domek lub autko, potem do tego domku wkładała misie i czasem tak się godzinę bawiłyśmy

[zainfekowana_komorka]

z "Wadera" tej serii ma line kolejowe i garaż-parking, gdy układam mu
planszę-rozwala wszystko, i rzuca..

[abstudio]

tak mi przyszło do głowy...
może Twojemu synkowi udziela się po prostu Twój zły nastrój? Twoje rozdrażnienie spowodowane siedzeniem w domu i wiecznym nieustającym sprzątaniem?
z tego co piszesz wynika, że Twój synek jest ciekawym świata normalnym eksperymantującym dzieciakiem.
jeśli nie masz pomysłu na zabawy możesz go kupić jest mnóstwo książek z zabawami, choćby "Gry i zabawy z maluchami"

jeśli pragnie aktywności chce być ciągle w ruchu:
-zabawa w dmuchanie piórka
-zabawa piłką
-zabawa błotkiem
-budowanie i burzenie
-grzebanie w ziemi i sianie nasionek roślin
-skoki i brykanie przy muzyce aż do upadłego
-łaskotki
-berek
-chowaniec
-bazgranie kredą po chodniku
-zabawy w kuchni-przesypywanie, przelewanie itp.
-jesli jesteś zmęczona, możecie bawić się w pisanie palcem po plecach, leciutkie dmuchanie, zgadywanie częsci ciała, liczenie włosów na głowie
świetne na poprawę ogólnego nastroju w domu sa zabawy wyciszające, zabawy paluszkowe.

jeśli nie masz pomysłu na zabawę zawsze możesz zaproponować, że pobawisz się w to, w co on zechce. jeśli kiepsko się czujesz może ktoś mógłby Ci pomóc w opiece nad Małym?

Twój synek może być niezadowolony, bo zwykłe zabawy po prostu go nudzą.
na pewno nie jest Ci teraz łatwo, ale może jeśli znajdziecie jakąs wspólną radość oboje poczujecie się lepiej?
jeśli będziesz go izolować od dzieci, nigdy nie nauczy się z nimi bawić.

często jest tak, że nastrój rodzica przechodzi na dziecko.jeśli źle się czujesz i nie masz ochoty na zabawę, mały to czuje. jeśli się złościsz czy jesteś zniechęcona odczyta to w Twoim głosie i zachowaniu.
może spróbuj zacząć kolejny dzień nie myśląc o tym co dzisiaj nabroi. przeciez to nie jest takie ważne.. zamartwianie się i negatywne nastawienie niczego w tej spraiwe nie zmienią. przeciwnie-od rana zepsują Ci nastrój. obserwuj jego reakcje i staraj się zrozumieć z czego one wynikają. nie nastawiaj się negatywnie. emocje dziecka w tym wieku zmieniają się z minuty na minutę. nie ma sensu martwić się, że jest niegrzeczny, ważne, żeby wzmacniać przede wszystkim jego pozytywne cechy.
nagradzaj za drobne sukcesy, nie wyolbrzymiaj sytuacji trudnych.
rozwalanie wszystkiego to normalny etap w rozwoju. jeśli jest ono dla niego sposobem rozładowywania złości, musisz po prostu pokazać mu altermatywny sposób: niech uderza w poduszkę albo po prostu przyjdzie do Ciebie.
dzieci uczą się przez naśladownictwo, dlatego sama musisz mu pokazać jak radzić sobie z emocjami.
Twoje dziecko nie jest "takie i takie". nie ma sensu przyklejać mu łatki agresywnego i niegrzecznego. lepiej skupiać się na pozytywnych sytuacjach i na ich podstawie budowac jego obraz

[mamusiaadusia]

oj kobieto
czemu Ty układasz sama?a gdzie Twój mały pomocnik jest w tym czasie?
ukladajcie razem,to jest dopiero zabawapołaczenie dwoch elementow
przez dziecko to taki sukces ze nawet trudno to do czegos porownać!!
kiedy moj synek byl w wieku Twojego i cos mu sie udalo mniej lub
bardziej ale udalo to ochom i achom nie bylo konca...i tylko na
malutkiej buziulce uczucie dumy to dopiero jest widok!!

[abstudio]

3-latki intensywnie pracują na zajęciach nie dłużej niż 10-15 minut. siedemnastomiesięczniak ma prawo zmieniac aktywność trzy raz w ciągu minuty

[matrix-79]

nie martw sie mam to samo...chce obejzec tv albo poczytac to kalde
sie na podlodze pozwalam corci mnie gryzc chodzic po mnie, kaze jej
sie schowac i bawimy w chowanego tylko tak ze ja lypie jednym
okiem na tv albo w gazete, pozwalam jej wywalac wszytsko z szuflad-
rajstopy skarpetki majtki (bo te kuchenne i lazienkowe) sa zaklejone
tasma lub zawiazane sznurowkami - wkurza mnie pozniej to cale
sprzatanie , ale czasem sie uda ze maz to pochowa a ja sie kapie .
kiedys mowilam ze nic nie moge przy dziecku zrobic ze we wszytskim
przeszkadz aitd, ale takj jak mowily powyzej mamuski zaczelam corke
angazowac do wkladania prania do pralki wyjmowania wieszania itd.
jak gotuje to daje jej pare ziemniakow czy pomidora do reki albo
sadzam na blacie w kuchni i grzebie w kubku z woda albo w
cukierniczce, jak chce sie wykapac to ja wsadzam do wanny ze soba
jak odkurzam to ona mi "pomaga" sama ostatnio wziela wileka miotle a
pozniej mopa i sprzatala ze mna. az bylam zdziwona ale jej to
sprawialo wielka radosc, byla zajeta, a ja moglam zajac sie soba. ma
tez duzo ksiazeczek, siada kolow mnie i 1000 razy pyta cio to ja
czasem nie patrze tylko odpowiadam z pamieci na chybil trafil -
zyrafa, kogut, piesek....co z tego ze to jest wlasnie - konik strus
i kotek. mam spokoj good luck

[pola782]

Jesteś tylko człowiekiem. Miałam to samo i czasem jeszcze tak mam.
Po prostu kąpletnie nie chce mi się bawić z moim synkiem. Na
dokładkę on jest bardzo gadatliwy a ja nie. Nie potrafię tez
specjalnie opowiedać o tym co robię. Wiem juz napewno, że jego
nastruj jest uzależniony od mojego. On tez wywalał tylko klocki, ale
juz buduje cos tam.
Trzeba się troszkę przełamać. Odpuść raz sprzątanie i spróbuj choć
przez chwilkę się z nim pobawić ale tak, żeby mu sioę wydawało, że
jest pępkiem świata, cudownym dzieckiem. To działa. Chwalenie jest
cudne. Wspólne sprzątanie tez u mnie zdało egzamin. Leżenie na
podłodze i niech robi ze mną co chce też jest fajne. Wiosna idzie to
będzie więcej zajęć w piaskownicy.
Co do bicia innych dzieci. Mój popychał. Wyglądało to tak, jakby
chciał sprawdzić siły. Przeszło mu ale nie odseparowywałam go od
innych dzieci. Bez kontaktu z ruwieśnikami nie nauczy się, że inne
dzieci tez są fajne, nie nauczy się normalnych zachowań.
Życzę powodzenia, cierpliwości i siły.

[agawa56]

Mam młodszego syna, bo 14-mies. Dla takiego dziecia najlepsze są
zabawy w to, co robi mama. W związku z tym rewelacyjnie sprawdza się
pralka. Mały namiętnie wkłada i wyjmuje pranie. Kiedy suszę włosy,
on dostaje zepsutą suszarkę i też "suszy". Kiedy sprzątam, dostaje
szmatę i pusty spryskiwacz - "poprawia" po mnie. Wszystko, co robię
w domu, dostosowuję do małego, a on jest zachwycony. Świetnie
sprawdzają się takie wielkie puzzle piankowe. Buduję tunele, a on
przechodzi, kładzie się itd. Jak mi się już nic nie chce, to wywalam
poduszki i kołdrę na środek pokoju. Robię "góry", "doliny". Mały po
tym baraszkuje i zajęcia na godzinę. Można się chować, przykrywać,
rzucać po tym. Pogodziałm się z faktem, ze nigdy nie jest super
posprzątane. Zagarniam "rynek" i jest ok. Może farby do malowania
łapkami? Mój mały uwielbia się nimi bawić. Aż piszczy z uciechy.
Fakt, sprzątania sporo, ale czas leci. Myślę, że powinnaś odpuścić,
wyluzować i poczuć się dzieckiem, razem z synem. Chce turlać się po
podłodze, to turlaj się razem z nim. Chce chlapać się wodą w misce,
to pochlapcie się razem. Będzie zachwycony. Powodzenia.

współczuję twojemu synkowi:(

[nikita2976]

a ja współczuję twojemu synkowi
z twojego postu wynika,że nie problemem jest brak pomysłów na
zabawę, ale brak chęci posiadania dziecka i stałe poddenerwowanie.
"...musi być coś co ja polubię...","...dziecko rozwala autka i rzuca
klockami" to pewnie reakcja na twoje rozdrażenienie

nie rozumiem po co ludzie mają dzieci jakich nie lubią

pozdrawiam

[matrix-79]

jak mozesz tak pisac Kobieto! ja wspolczuje Twoim dzieciom ze ich
mama jest tak krytyczna i tak szybko wyciaga o kims wnioski.
sugerujesz ze dziewczyna nie powinna miec dziecka?! jak smiesz?
czytalas o chemioterapi? moze ma gorszy okres moze nie ma z kim
pogadac wyzalic sie nie znasz jej sytacji a takie sady wydajesz?
czego Ty nauczysz swoje dziecko - nad tym sie zastanow a nie
oceniasz inncy. fakt ze forum to takie miejsce gdzie mozna
anonimowow komus nawrzucac, albo rzucac po prostu slowa na wiatr,
ale jesli Ty w rzeczywistosci bys tak komus obcemu powiedziala...to
zal mi Cie.

To ja Ci kochaniutka nikitko

[demonii]

życzę choć tygodnia efektów odczutych po chemioterapii. Wiecznej sraczki i
rzygania co 5 minut,swędzącej skóy i grzybicy na przykład w jamie ustnej.Chemia
bywa taka przyjemna przecież. Wiecznego wqrwa na niemoc, która Cię ogarnia i
czekania w stresie czy leczenie daje jakiś efekt i przemieszczania sie po
przychodniach, szpitalach i w kolejkach do specjalistów. Możesz też zaciągnąć
kredyt w banku na przykład na leczenie, w ogole nie jest to stresogenne i tak
sobie lajtowo zajmuj jeszcze dzieckiem. Naucz się czytać !

[nikunia001]

ta kobieta jest chora i ma prawo miec zle dni

[mamalolka-2]

Moim zdaniem gdyby nawet była okazem zdrowia, to ma prawo żle się
czuć, czy wkurzać się na dziecko, jak wiele znas, to nie znaczy, ze
go nie kocha, wiekszość kobiet-matek, to poprostu LUDZIE, NIE POMNIK
MATKI POLKI, każdy ma trudne okresy w życiu.

[bj32]

Wiesz co? Ja też współczuję swojej córce jak mam choćby banalną
grypę. Sama siebie mam ochotę kopnąć w plecy za niechęć do
współpracy. A Ty odpisujesz dziewczynie po "chemii". Jaaaasne,
zachodząc w ciążę wiedziała, co ją czeka. Dziecko urodziła, bo ją
czynniki zewnętrzne zmusiły. Nacisk rodziny. "Nie chcem, ale
muszem".
"nie rozumiem po co ludzie mają dzieci jakich nie lubią"
Może dlatego, ze się takie a nie inne urodziły, a wymienić trudno?
Możesz wyjaśnic to zdanie?

[nikita2976]

witam.prawdę mówiąc pisząc post nie pomyślałm o chemii. mam
nadzieję, że terapia będzie skuteczna i wszystko będzie ok. i zdanie
że "po co ludzie którzy nie lubią dzieci..." było w tej sytuacji
głupie. faktem niestety jest jednak,że to wpłynie na syna i to
bardzo. wiem z własnego doświadczenia, bo moja matka też była chora
i myslała w ten sam sposób co autorka.efekt- nerwica, niska
samoocena, depresja . ktoś napisał, że wyjściem jest zatrudnienie
kogoś do dziecka, może pomoc rodziny - to jest moim zdaniem bardzo
dobry pomysł.pozdrawiam

[ewulinda331]

Mam wrażenie, że Twoje dziecko Cię po prostu drażni! Jeżeli jesteś chora, to
poszukaj pomocy w opiece nad dzieckiem! Czy Ty lubisz swojego syna? Czy lubisz
spędzać z nim czas?

[mamciulka-nikulka]

Nic się nie martw, niechęć jest tak samo naturalna jak fakt, że
dziecko w tym wieku ma o wiele więcej energii od nas i ciężko nam
nad nim nadążyć. Ja mimo, że nie byłam w tak ciężkiej sytuacji
zdrowotnej jak ty, w pewnym momencie czułam się jak wrak człowieka
(wstawanie w nocy po 5, 6 razy, rano do pracy, po pracy 100% uwagi
dla malucha). Żeby trochę odpocząć oddawaliśmy na noc syna do
teściów, ale najlepsze co mogliśmy zrobić dla nas wszystkich to
wyjazd we dwoje - tylko ja i mąż. Pojechaliśmy na tydzień,
wróciliśmy stęsknieni po 5 dniach i nasze podejście do dziecka
zmieniło się o 180 stopni. Mieliśmy czas żeby odpocząć, zrozumieć
jak bardzo nam na nim zależy i jak bardzo nasze frustracje wpływają
na jego zachowanie.
Musisz się oderwać, odpocząć, nabrać sił i poukładać myśli, a
wszystko będzie dobrze.
Życzę szybkiego powrotu do zdrowia

[akado]

Głowa do góry! Mnie moje dziecko też skrajnie drrrrrrażniło, naprawdę!!! Dopiero teraz, jak ma 2 lata zaczyna być normalnie -tzn. ja zaczynam panować nad nerwami.
Poza tym po chemii, to na pewno czujesz się koszmarnie (moja mama miała chemioterapię kilka mies. temu, więc wiem jak jest...)
Ja mając tylko zwykłą grypę czy gorączkę mam ochotę moje dziecko wysłać w kosmos!
Co do zabaw i odpoczynku - to może zamontujcie w domu huśtawkę na futrynie na hakach, u mnie się sprawdziło - lewą ręką bujałam córę a prawą przerzucałam gazetę albo oglądałam tv - dzięki temu miałam chwolę oddechu!!!

[kanaviosta]

zmęczona-ale-dzielna-Komórko, życzę Ci dużo zdrówka
niedługo słonecznych dni bedzie więcej, poczujesz ciepły wiaterek na policzkach wiosną na pewno łatwiej jest walczyć z rozdrażnieniem i zniechęceniem.

[kar.ola123]

To niestety najtrudniejszy okres,jesli chodzi o wspolna zabawe. Ty
sie zle czujesz, a maly akurat teraz jest bardzo ruchliwy i ciagle
sie nudzi.
A moze nalej mu wody do wanny, wrzuc zabawki i niech sie tapla.
Tylko siedz obok niego i patrz jednym okiem, czy nic sobie nie robi.
Dolewaj co jakis czas cieplej wody. Dzieciaki z reguly uwielbiaja
wode. I niech chlapie na cala lazienke, za godzine wyschnie.
Albo cos takiego. Jak bylam w drugiej ciazy i sie fatalnie czulam to
zakladalam malej kalosze, kombinezon, dawalam lopatke i wiaderko i
szlysmy do kaluzy, najlepiej takiej z blotkiem. Ja siadalam na
lawce, na kocu, popijalam herbatke z termosu a ona przekladala z
kaluzy do wiaderka i z powrotem. I tak godzine. Potem wszystko
zdejmowalam zanim weszlam do domu. A w domu splukiwalam prysznicem i
zostawialam do wyschniecia.
Na gorze dziewczyny tez podaly sporo fajnych pomyslow.
pozdrawiam