problemy z zasypianiem :(

[lejla81]

Dziewczyny, moje dziecko nabrało okropnego zwyczaju zasypiania w towarzystwie
osoby dorosłej. Kiedyś super zasypiał sam, ale raz był chory, położyliśmy się
z nim i teraz nie ma przebacz. Ja mam już tego z lekka dość, bo każdy mój
wieczór polega na leżeniu z dzieckiem. Dziś postanowiłam być twarda, wsadziłam
go do łóżeczka, postawiłam butelkę z mlekiem i smoczek w zasięgu ręki, ale nic
z tego - płacz jest dramatyczny od 15 minut. Usiłuję się nie złamać i nie
wziąć go do swojego łóżka, zaglądam tam od czasu do czasu, ale serce mi się
kraje... A może źle robię, może się nad nim znęcam? poradźcie, jak inaczej
go przekonać do samodzielnego zasypiania.

[lejla81]

Uff, sukces! Zasnął, ale musiałam siedzieć przy nim i odśpiewać standardowy
zestaw kołysanek.

[anjaand]

Nie wiem w jakim wieku masz dziecko ale u nas sprawdzają się bajki do słuchania
Najpierw czytam synkowi jakąś książeczkę i jeśli nie uśnie przy tym to czasem
puszczam jeszcze bajkę lub kołysanki na CD.

[lejla81]

Jeszcze jest za malutki na bajki - ma 15 miesięcy. Ale to z pewnością dobry
sposób. Sama z dzieciństwa pamiętam, że lubiłam słuchać bajek przed snem. Teraz
też już kupiłam kilka dla synka, ale jeszcze mu nie puszczałam. Przy muzyce
wcześniej zasypiał chętnie, to ostatnio niestety z naszej winy się tak
rozbestwił, ale już raz go zmogłam, to nie popuszczę

[anjaand]

No to trzymam kciuki za wytrwałość Będzie dobrze!

[mamaigiiemilki]

wg mnie, dziecka nie powinno się zostawiać płaczącego w łóżeczku; bo czuje się
wtedy odrzucone; i nawet jak przestanie płakać po jakimś czasie, to tak naprawde
moze być to spowodowane tym, iż wie, że rodzice nie przyjdą;
a dzieci się zmieniają, twoje dziecko jest jeszcze małe; przytul, posiedź przy
nim, powiedz bajkę, itp. a nawet weź na kolana jak tego potrzebuje;
jedno dziecko potrzebuje więcej czułości, inne zasypia samo; moje bliźniaczki
tak miały, jedna zasypiała sama druga ze mną- wyrosła z tego, teraz zasypia
albo sama, albo wystarczy, że się na 5sek położe z nią, przytulamy się i
wychodzę; i zasypia(przy bajce do słuchania); a ja zawsze mówię że może mnie
zawołać
pozdrawiam

[lejla81]

Zgadzam się z Tobą, przecież napisałam, że skończyło się na śpiewaniu kołysanek
Chodzi o to, mamo Igi i Emilki, że ja już czasami fioła dostaję, cały dzień w
pracy, potem całe popołudnie z dzieciaczkiem i wieczorem chciałabym mieć
odrobinkę czasu dla siebie, domu, męża, a nie że kładę się z synkiem, który raz
zaśnie po 15 minutach, raz po 1,5 godziny (wtedy to ja już też najczęściej
zasypiam z nim) i jeszcze nogą sprawdza co chwilę, czy jestem. Moje zdrowie
psychiczne niestety jest też trochę ważne.

[martasz123]

A może chodzi o to, ze dziecko poznało jak to jest fajnie gdy
wieczorem przy zasypianiu jest ktoś blisko, może wtedy czuje się
bezpieczniej. Wcześniej tego nie wymagało, bo zabardzo tego nie
znało. A czy to jest az takie straszne polezec wieczorem z
dzieckiem, zeby ono spokojnie bez płaczu i stresu zasneło.

[lejla81]

Straszne, z powodów o których napisałam powyżej. Fajnie jest przez dzień dwa,
oczywiście lubię się z nim przytulać i w ogóle, ale jak po raz kolejny muszę z
synkiem leżeć i myślę o tych wszystkich garach niepozmywanych, praniach
nierozwieszonych, książkach nieprzeczytanych, nieumytych włosach, to ogarnia
mnie z lekka frustracja. Są różne osoby, różne matki, bardzo kocham swoje
dziecko, ale potrzebuję też chwili czasu dla siebie.

[martasz123]

Ok rozumiem Ciebie, to napewno nie byl atak z mojej strony
Poprostu nigdy tak na to nie patrzyłam, bo ja moje dziecko 17to
miesieczne usypiam w ten sposob od zawsze. I u nas trwa to ok 5-10
minut, chyba, ze idą zabki czy jest chora, to wtedy dłuzej.

[mamusizuzia]

u nas tez tak było, do czasu kiedy mieliśmy mała przeprowadzkę i
mała dostała swój pokoj (wtedy skończyła rok). Był to dobry moment,
zeby zaczęła sama zasypiac w łózeczku, a nie u mnie na rękach (przy
cycusiu). Oj ciężko było! Najpierw "walka", zeby napiła się i
położyła w łózeczku. Kiedy to zaczynało nam wychodzić, trzymałam ją
za rączkę, śpiewałam, głaskałam i czekałam az zaśnie. Potem
wychodziłam (zdazało się,że jak tylko zamknęłam drzwi - wszystko
zaczynało się od nowa). Następny etap polegał na tym, że byłam w
pokoju, ale siedziałm na krześle - widziła mnie, ale jej nie
dotykałam. Wtedy zaczęło się wstawanie w łózeczku i płacz -
odkładałam za każdym razem, az się zmęczyła i więcej nie wstała.
Potem moje krzesło było ustawiane coraz dalej od jej łózeczka. Jakoś
zaczęła ładnie zasypiać (szybciej) i miałam wrażenie, ze czasem moja
osoba w pokoju ją rozprasza i chyba zaczęłaby szybciej zasypiać
jakby mnie nie było. Jak byłam w pokoju, to zanim zasnęła musiała
zawsze kilka razy sprawdzić czy jestem. Pewnego dnia kupiliśmy jej
myszkę przytulankę i daliśmy do spania. O dziwo bardzo ją polubiła i
śpi z nią co noc (wcześniej nie pozwalała na zadnego "towarzysza" do
spania). I jakoś tak się stało, ze dostała buziaka na dobranoc,
zamknęłam drzwi i wyszłam. Pamietam, ze troszkę płakała, ale nie tak
żebym musiała interweniować. Kolejne dni były różne - czasem
płakała, czasem zasypiała od razu. Jak płakała dłużej to zawsze
wchodziłam i przytulałam, tłumaczyłam, ze teraz się śpi, ze myszka
jest z nią i udało się. Poczatki były trudne, bo zasypianie trwało
30-40min, ale potem juz coraz mniej. Pamiętam, ze zapisywałam sobie
ile to trwa i codziennie było krócej! W tej chwili ma 2 latka i nie
pamietam, kiedy ostatnio płakała przy zasypianiu. Kolacja, kąpiel,
bajka, buziaki i dobranoc - zamykam drzwi i wychodzę. Jest cisza i
spokoj - mała śpi do rana Warto "pomęczyć" się trochę (u nas chyba
około miesiąca),zeby potem było tak rewelacyjnie - dziecko musi
wiedzieć, ze żadna krzywda w łózeczku mu się nie stanie i że mama
jest w poblizu, gdyby coś się działo. Małymi kroczkami i dasz radę!
powodzenia

[kangoashja]

Mój syn ma prawie 15 miesięcy i od ok 3 miesięcy zasypianie wygląda
tak. Kolacja.....kąpiel......piżamka.......buzi dla tay i
mamy......i do łóżeczka.....a tam smoczek , ukochany miś........i
czytam mu bajeczkę......gdy kończę on już wie kiedy i kładzie się a
ja włączam mu " Spij kochanie " gaszę światło i
wychodzę....przewraca się dopóki nie zaśnie. Czasami smarkacz
specjalnie wyrzuca smoczki i zaczyna krzyczeć zeby przyjść do niego.
Wtedy ja lub mąż dajemy mu smoka i wychodzimy. I od tyle. Choć nie
zawsze tak było sielankowo. Był czas gdy przez bita godzinę
warowałam przy łóżku aż nie zaśnie. Pozdrawiam.

[lejla81]

U nas wyrzucanie smoczka też jest. A tak w ogóle to mój synek jest tylko dwa dni
starszy od Twojego i na drugie też ma Mikołajek Pozdrawiamy.

[kangoashja]

OOOOOOOOO super no to pozdrawiamy rówieśnika i imiennika

[kangoashja]

Mój Mikołaj Piotr dokładnie się zowie

[lejla81]

A mój Stanisław Mikołaj Mikołaj miał być na pierwsze, nawet po urodzeniu mi
na Mikołaja bardziej wyglądał, ale w końcu został Stasiem.

[kangoashja]

Ale wracając do tematu to ja miałam takie przejścia właśnie jakieś 3
miesiące temu. Dokładnie to samo. Sama nie wiem skąd wzięło się we
mnie tyle uporu i determinacji. Chyba miałam już dość poprostu i
byłam zmeczona lulaniem i nocnymi pobudkami. Teraz jest wszystko OK
( tfu tfu Pozdrawiamy serdecznie i powodzenia i wytrwałości
życzymy.

[lejla81]

Dziękujemy. Na razie śpi jak kłoda, ale pobudka pewnie w nocy będzie. Również
serdecznie pozdrawiamy

[daga_j]

Ja uważam, że w tym wieku dziecko może jeszcze potrzebować obecności bliskiej
osoby przy zasypianiu,ale niekoniecznie leżącej zn im czy trzymającej na rękach.
Byle była blisko. Myślę, że gdyby zasypianie co wieczór trwało do 10 minut to
żadnej matce by to nie przeszkadzało, w końcu to też byłaby chwila krótkiego
"oddechu" od zmywania garów i prasowania Problem rozumiem gdy zasypianie się
przedłuża, i myślę, że dobrą przyjęłaś taktykę, ważne by nie zostawiać
płaczącego dziecka aż się samo uspokoi, lepiej często zaglądać, pocieszyć nawet
kilkadziesiąt razy, a na pewno co wieczór będzie lepiej. Natomiast warto
przyjrzeć się jaki dziecko miało dzień, jeśli tak długo wieczorem zasypia, może
popołudniowa drzemka byłą zbyt późno i zbyt długa - poprosić nianię czy kogo tam
by nie dopuszczał do takich sytuacji. Mój synek ma uregulowany rytm dnia, śpi
między 12-14 w dzień a wieczorem już od 19 jest śpiący ale zanim dam mu kolację,
wykąpię to jest w łóżeczku gdzieś o 19:50 i zasypia w parę minutek, ja siedzę
przy jego łóżeczku po prostu. (syn ma 16 mies.) Jak go odstawiłam od piersi w
styczniu to najpierw miał fazy wygłupiania się w łóżeczku, wstawał, uśmiechał do
mnie, ale i tak wszystko trwało do pół godziny, na szczęście w ostatnich
tygodniach dni chyba bardziej go męczą bo wieczorem zasypia zaraz po położeniu
do łóżeczka.

[edziakrys]

Jakis czas temu tez poruszylam ten watek i dowiedzialam sie jaka to
jestem wyrodna matka, ze kaze dziecku samaemu zasypiac
A tak na serio to doskonale rozumiem autorke postu, tym bardziej ze
moje dziecie, obecnie juz 19 miesieczne wyspecjalizowalo sie w
demolce i wyrzuca z lozeczka doslownie wszystko, na koncu smoczka i
bezczelnie wola "dyduuuul". Walka potrafila ciagnac sie przez dwie
godziny nawet. Twarda bylam, kursowalam miedzy salonem, a jej
pokoikiem czasem i 20 razy, ale dalo to efekty, znow jest spokoj z
zasypianiem. Czasem zdarza sie gorszy dzien, a wtedy opowiadam
bajke, jak to mala dziewczynka Wiktosia pojechala do babci, gdzie
bawila sie z kotkiem, pieskiem itp i koncze tym ze wszystkie
zwierzatka poszly spac i Wiktosia tez powinna..
Powodzenia

[lejla81]

No więc, okazało się, że niepotrzebnie panikowałam, a całe zamieszanie było
wynikiem bezzasadnej mojej i męża słabości. Dziś synek już zasnął sam, obyło się
bez żadnych awantur, a zatem całe przestawianie zajęło nam JEDEN dzień. Ja chyba
jednak swojego dziecka nie doceniam!
A poza tym mąż kupił zmywarkę, więc luz, blues, piątek.
Pozdrawiam wszystkie mamy.