Kolejny pogrzeb

[atowlasnieja]

Mąż się wybiera na pogrzeb znajomego. Ja w charakterze osoby towarzyszącej. Nie znałam człowieka. Ponuro mi. Ech. Mąż jak zwykle przy pogrzebach plecie bzdury o bezsensie życie i zazdrości, że tamten nie ma już problemów.

[jola-kotka]

Dajmy mu browara to sie chlopak wyluzuje.

[atowlasnieja]

Nie bardzo. W kiepskich chwilach potrafi ululać się na smutno (w prawdzie nie jednym browarem ale to może jeszcze bardziej obniżyć mu nastrój).

[jola-kotka]

Sory za ten tekst,ale nie lubie jak ktos mowi,ze zycie nie ma sensu.
Ma jest cudowne,ale w zycie wkalkulowana jest smierc i trzeba sie z tym pogodzic.
Nigdy nie mowie,ze moje zycie nie ma sensu,bo jesli nie ma to ci ktorzy mysla,ze sa tym sensem mojego zycia moga sie zwyczajnie czuc zranieni.

[atowlasnieja]

zgadzam się. I się wściekam na męża. Ale w okolicach pogrzebów mu odpuszczam bo mam wrażenie, że w ten sposób radzi sobie z nieuchronnością końca i żałobą.

Po sobie wiem, że w żałobie można pleść trzy po trzy, zachowywać się dziwacznie, wręcz głupio....