U cioci na imieninach

[mnb0]

Wyprawiacie imprezy z okazji swoich imienin czy moze zwyczaj ten skonczyl sie na pokoleniu waszych rodzicow? A moze obchodzicie -na styl zachodni - urodziny?

[damakama]

A to obchodzenie urodzin jest zachodnim zwyczajem? Na Górnym Śląsku (czyli u mnie) to się imienin nie obchodzi (no chyba, że Barbary). Ja urządzam zawsze urodzinowe imprezy mężowi i synowi, sobie - jak mam nastrój to tak, jak wolę poświętować sama - to nie. W rodzinie raczej zwyczaj obchodzenia urodzin ma się dobrze.

[18lipcowa3]

mnb0 napisała:

> Wyprawiacie imprezy z okazji swoich imienin czy moze zwyczaj ten skonczyl sie n
> a pokoleniu waszych rodzicow? A moze obchodzicie -na styl zachodni - urodziny?


imienin nie wyprawiam, ani w domu, ani w pracy,
urodziny owszem- w najbliszym gronie ( mąz, córka, rodzice z obu stron ), ja mam latem wiec najczesciej jest to ognisko nad jeziorem z imprezą, mąz ma jesienią wiec juz w domu z resztą razem z córką obchodzą

obchodzimy też w taki sposob rocznice slubu - nic wiecej

szczytem wiochy jest dla mnie wyprawianie imienin dzieci....

[cygarietka]

> szczytem wiochy jest dla mnie wyprawianie imienin dzieci....

Dlaczego? Serio pytam.
Ja sama nie wyprawiam imienin, ani swoich, ani dzieci, nawet nie wiem kiedy mają, ale u mnie w rodzinie jest to praktykowane.
Dzieciom wyprawiam urodziny zawsze, sobie i mężowi - zależy od nastroju i chęci na gości.

[paartycja]

imienin wogóle nie obchodzimy,nie rozumiem tej idei..
urodziny tylko w wąskim gronie,kameralnie-kawa,ciasto.przychodzą moi rodzice,teściowie mnie nie uznają więc i urodzin nie świętują.
w pracy jest nas 4 osoby w pokoju,na urodziny jest kawa i ciasto ale też skromnie

[a.nancy]

urodziny to styl zachodni?
w pokoleniu/otoczeniu moich rodziców obchodziło się imieniny w pracy - jakieś tam ciastka, lampka koniaku itp.
"rodzinnie" obchodziło się urodziny.
ja imienin nie obchodziłam nigdy, bo a) dla mojego imienia są klika razy w roku i nie mogłam się zdecydować na datę, b) to jest oryginalnie dzień świętego patrona, a ja jakoś nie czuję się związana z "moją" świętą, a moi rodzice nadając mi imię kierowali się (niestety) modą, i nawet nie mieli pojęcia, kim owa święta była. więc nie czuję potrzeby świętowania.

[mnb0]

> urodziny to styl zachodni?
Oczywiscie, urodziny obchodzone przez doroslych to styl zachodni. W Polsce zawsze urodziny obchodzily dzieci, a dorosli - imieniny. W ten sposob nie trzeba sie "w pewnym wieku" tlumaczyc ile sie konczy lat, a i ludziom latwiej pamietac o naszym swiecie, bo jest w kalendarzu.

> to jest oryginalnie dzień świętego patrona, a ja jakoś nie czuję się związana z "moją" świętą
Oryginalnie moze i tak, ale czy jest swieta Dzesika albo sw. Alan? Za to w kalendarzu te imiona sa i imieniny obchodzic moga.

[wioskowy_glupek]

To może zależy gdzie u mnie się obchodziło zawsze urodziny, imienin nie.

[kropkacom]

Dokładnie. Zależy gdzie kto mieszkał/mieszka. Urodziny obchodzili i obchodzą też dorośli. Obecnie imienin nie obchodzimy. Jak byłam mała to były i imieniny i urodziny.

[mnb0]

> Urodziny obchodzili i obchodzą też dorośli.
No chyba ze jakies okragle. Czy wszystkie obchodza i ciocia Wiesia ma 57 swieczek na torcie? Troche to infantylne...

[kropkacom]

Sama jesteś infantylna. Tak, tyle świeczek i ile lat. Może ty co rok przeskakujesz dziesięć lat?

[carmita80]

No chyba ze jakies okragle. Czy wszystkie obchodza i ciocia Wiesia ma 57 swieczek na torcie? Troche to infantylne...

A czy musi byc 57 swieczek i tort? Znam mnostwo sposobow celebrowania urodzin, niekoniecznie tort, ciasta, bigos, salatka jarzynowa, wodka i nalewka dla cioc na stole i kilkugodzinna nasiadowka.

[soha2]

a co jest infantylnego w 57 urodzinach?
urodziny chyba z samego założenia są ważniejsze niż imieniny, to dzień narodzin, dzień, który mogą wspominać i rodzice i dzieci i znajomi, bliższa, dalsza rodzina
a imieniny? jakiś sztuczny twór wymyślony nie wiadomo dlaczego, kiedy i z jakiej przyczyny

[carmita80]

Oryginalnie moze i tak, ale czy jest swieta Dzesika albo sw. Alan? Za to w kalendarzu te imiona sa i imieniny obchodzic moga.

Jessica jest imieniem majacym swe zrodlo w biblii, jest imieniem biblijnym. Dzesika to jakis polski twor zupelnie bez prawa do finkcjonowania jako imie.

Nie obchodze imienin od lat. W PL w pracy bylam niejako zmuszana do tego, bo skladano mi zyczenia i przynoszono kwiaty pomimo, ze uprzedzalam ze nie obchodze imienin ale do niektorych nie docieralo;/ Zawsze w mojej rodzinie dorosli obchodzili urodziny tak jak i dzieci. Celebrujemy urodziny we wlasnej rodzinie, znajomych tak doroslych jak i dzieci.

[wrednadziewucha]

Patronką imienia Jessica jest św. Joanna. Świętych Alanów jest natomiast kilku. Just sayin'.

[wrednadziewucha]

A co to jest prawo do funkcjonowania jako imię? Ja na przykład mam imię hebrajskie, przerobione na 'polski twór', a patronka mojego imienia pochodzi z Sudanu! Jasne, ze to śmieszne i dziwaczne, ale mleko się wylało, są już Kewiny, Dżesiki i Dastiny, są już dorośli. Mają swoich patronów i mają imieniny. Wolałabym być Dżesiką niż np. Tuskawką, a ponoć jest w Polsce osoba o takim imieniu!

[carmita80]

A co to jest prawo do funkcjonowania jako imię? Ja na przykład mam imię hebrajskie, przerobione na 'polski twór',

Tyle, ze imie Jessica juz funkcjonowalo, a utworzono pokrake aby wymawiac ja po angielsku, podobnie jak Andżelika, zamiast zostawic to jako Angela albo Angelika a wymowe zostawic innym wedle uznania.

Jasne, ze to śmieszne i dziwaczne, ale mleko się wylało, są już Kewiny, Dżesiki i Dastiny, są już dorośli.

Ja nie mam nic przeciwko Kevinom/Kewinon, Dastinom czy Jessicom.

[olena.s]

No to jak z ciebie taka purystka, to chyba raczej Aniela, nie?

[carmita80]

olena.s napisała:

> No to jak z ciebie taka purystka, to chyba raczej Aniela, nie?

Wlasnie nie jestem nie rozumiem jednak tworzenia form z polskimi znakami chocby to "dż" dla imion pochodzenia niepolskiego jesli juz i tak te imiona istnieja i funkcjonuja w pl. To akurat wynik nadgorliwosci niedouczonych urzednikow.

[sanrio]

> Oczywiscie, urodziny obchodzone przez doroslych to styl zachodni. W Polsce zaws
> ze urodziny obchodzily dzieci, a dorosli - imieniny. W ten sposob nie trzeba si
> e "w pewnym wieku" tlumaczyc ile sie konczy lat, a i ludziom latwiej pamietac o
> naszym swiecie, bo jest w kalendarzu.

to ja widocznie z zachodu pochodzę. Zawsze obchodziło się urodziny dorosłych, to miłe i ważne święto, mam taką rodzinę i znajomych że kwestia wieku nigdy nie wywołuje konsternacji, też mi coś. W pracy to samo - na urodziny jak nas jest, wszystkie 10 osób, zawsze przynosimy ciasto. Wiemy ile mamy lat, to żadna tajemnica.
Imieniny to tylko obchodzi moja mama w stosunku do mnie i teściowa ze wzgl na popularne imię imieninowe.

[angazetka]

To, że coś się praktykowało w twoim otoczeniu, nie uprawnia jeszcze do pisania, że jest tak "w Polsce od zawsze". W mojej Polsce od zawsze było inaczej.

[ola]

>urodziny to styl zachodni?

nie tyle zachodni, co protestancki.
Protestanci nie uznają kultu świętych, więc nie obchodzą święta patrona. Obchodzą więc urodziny. A że protestanci są (w bardzo dużym uproszczeniu, w zasadzie skojarzeniu) na zachodzie/utożsamiani z kulturą zachodu - stąd pewnie ten skrót myślowy.

[ally]

> Protestanci nie uznają kultu świętych, więc nie obchodzą święta patrona. Obchod
> zą więc urodziny. A że protestanci są (w bardzo dużym uproszczeniu, w zasadzie
> skojarzeniu) na zachodzie/utożsamiani z kulturą zachodu - stąd pewnie ten skrót
> myślowy.

Moja babcia z traumą po II wojnie światowej nazywała urodziny niemieckim zwyczajem i odmawiała ich obchodzenia (chociaż z koleżankami-Niemkami, dawnymi sąsiadkami z Łodzi, utrzymywała kontakt do śmierci).

[sarling]

"Obchodzic" to za dużo powiedziane, ale w swoje urodziny przyjmuję życzenia i takie tam, imienin nie obchodzę wcale.
Najlepsza jest moja babcia, która cały czas okrutnie wypominała mi to nieobchodzeniei mienien i że jakieś "geburstagi" uznaję. A od kilku lat sprytnie doprasza się życzonek i prezencików i w imieniny i w urodziny, a co, jak moje dzieci! Dziwne, że sobie prezentów nie porównują jeszcze.

[kkalipso]

Urodziny obchodziłam tak do 30 co roku.Imprezy huczne.Teraz już nie ewentualnie ktoś z rodziny przyjdzie,zresztą moje urodziny przyćmiewa inne święto,cholera.Teraz to już mało ważne.

Imieniny miałam wczoraj,przyszło kilka osób była sobota i tak się jakoś złożyło nie to,że wyprawiałam.A tak ogólnie to nigdy nie świętowałam tego dnia,w szkole częstowało się cukierkami...

[aqua48]

Ja od zawsze obchodzę imieniny oraz urodziny. Im więcej okazji do spotkań z przyjaciółmi tym lepiej Lubię świętować i wydawać przyjęcia.

[toxicity1]

Obchodzę urodziny.
Jak wszyscy Ślązacy.

[wimperga]

U mnie w rodzinie zawsze obchodziło się urodziny, imienin nie.

[gagunia]

Nie wyprawiam imienin, ale mam je 4 grudnia, więc bardzo często znajomi składają mi życzenia, a jakiś kwiatek też się trafia. Zatem zdarza mi się przynieść do pracy kawałek ciasta albo garść cukierków. Imprez imieninowych nie organizuję, czasem wychodzę gdzieś z mężem.
Natomiast urodziny miałam zawsze huczne i tak mi zostało do dziś.. Odkąd pamiętam rodzice organizowali mi imprezy podwórkowe (urodziny mam w czerwcu). Później były grube imprezy na studiach, bo zbiegały się z zaliczonymi egzaminami. A teraz też jest to dobra okazja to spotkania ze znajomymi.

[angazetka]

A urodziny to styl zachodni? Pierwsze słyszę. U mnie od zawsze obchodzi się i imieniny, i urodziny, ale urodziny są ważniejsze. Z tym że imprez hucznych nie urządzam

[ola]

jestem niewierząca, więc nie obchodzę/nie wyprawiam imienin.
Nie uznaję kultu świętych, imię jak imie, można mieć inne.
Uznaję tylko urodziny jako święto indywidualne, przypisane do człowieka, związane z nim personalnie.

[angazetka]

Hm, nie spotkałam się z taką postawą - ja tam obchodzę imieniny własne, a nie patronki.

[ola]

nie spotkałaś się? ciekawe...
przecież właśnie tym imieniny są. niczym innym

pl.wikipedia.org/wiki/Imieniny

[angazetka]

Jak dla mnie są dniem zapisanym w kalendarzu, niczym innym Bez podkładki świętych - choć pewnie dla wierzących to ważne.
Wiki zbędne

[ola]

jak dla ciebie...
to jest słabej wagi argument.
Jak dla mnie keczup robi się z kiszonych ogórków, ale jakie to ma znaczenie dla ogółu populacji?

ani to, ani to

[suazi1]

[poppy_pi]

Imieniny zawsze obchodzą moi dziadkowie-jest obiad dla najbliższej rodziny (6 osób). Moi rodzice jeszcze kilka lat temu obchodzili imieniny w dość dużym gronie (20 osób), teraz już porzucili tą tradycję. Moi znajomi często sami nie wiedzą kiedy mają imieniny, a co dopiero kiedy mam ja. Moja mama i babcia składają mi życzenia przez telefon i to koniec świętowania W ogóle nie wyprawiamy nasiadów z rodzicami i ciotkami z żadnych okazji. Wśród znajomych świętujemy urodziny, ale rzadko jest u kogoś impreza rok w rok. Moi rodzice i dziadkowie obchodzą tylko 'okrągłe' urodziny.

[inguszetia_2006]

Witam,
Wyprawiam urodziny i imieniny. Urodziny na ogrodzie, grill i takie tam, imieniny w domu, bo już ciemno i zimno.
Pzdr.
Ing

[jola-kotka]

Na swoje urodziny i imieniny co roku organizuje imprezy dla znajomych,pracownikow i przyjaciol.
Dla rodziny obiady w restauracjach.
Parterowi podobnie,ale on nie obchodzi imienin w gronie rodziny.
Rodzine zaprasza tylko na urodziny,w jego domu nigdy nie bylo tradycji obchodzenia imienin.

[green-monkey]

urodziny wyprawiam dzieciakom i mężowi, tzn. piekę tort z tej okazji, ale są to imprezki my+dzieci, lub dzieciaki i ich równolatkowie, sobie nie wyprawiam. Nie czerpię przyjemności z wyprawiania sobie imienin czy urodzin, na których mam sterczeć przy garach potem obsługiwać gości, czyli teściów i rodziców, wolę sobie kupić coś fajnego, lub przygotować coś dobrego na kolację lub iść do kina. Moje kumpele, z którymi miałabym przyjemność się spotkać z tej okazji porozłaziły się po świecie, powiły dzieciątka, mają dziwnych małżonków, więc ciężko w jednym czasie zebrać towarzystwo. Więc nie nie wyprawiam, ponieważ to moje święto i sobie je obchodzę tak, żeby mi było miło.

[soha2]

nie wiedziałam, że urodziny to coś z zachodu a imieniny nasze są
widocznie od urodzenia jestem z "zachodu" bo od zawsze urodziny obochodziło się u mnie
dobre, uśmiałam się

[morgen_stern]

Jestem ze Śląska, więc u mnie obchodziło się geburstagi, a nie jakieś gorolskie imieniny
A poważnie, to obchodziło się w mojej rodzinie i to, i to, bo nie jestem rodowitą Ślązaczką. To się nazywa mieszanie kultur

[hellulah]

Urodziny obchodzę od zawsze, tak samo moja rodzina oraz mój mąż i jego rodzina. Oczywiście dziecko nasze też. Tort, prezenty, kwiaty, życzenia, jakieś spotkanie rodzinno-towarzyskie.

Imieniny wyprawiam (jak mi się przypomni) wyłącznie ja (jeśli chodzi o najbliższych), a to z tego powodu, że moje urodziny są latem, a imieniny wiosną i z czasów szkolno-studenckich przywykłam robić coś na imieniny, żeby była okazja zaprosić znajomych. Obecnie zawsze mamy jakąś małą imprezę z tej okazji w kręgu domowym (np. z mężem idziemy do kawiarni), ale dla znajomych robię coś, tak jak pisałam, jak mi się przypomni niekoniecznie co roku.

W rodzinie dalszej świętuje się zarówno imieniny, jak i urodziny.

Znajomi tylko i wyłącznie urodziny, w naszym pokoleniu nikt nie robi imienin poza mną

[a.va]

I w mojej rodzinie, i wśród moich znajomych obchodzi się od zawsze i urodziny, i imieniny. Znaczy - dzwoni się z życzeniami, a niektórzy robią imprezy. Prezenty dostaję tylko od najbliższych - mąż, rodzice.