Niesmiałe dziecko

[beataj1]

Córka mojego brata, 5 latek. Mądra i fajna dziewczynka ale potwornie nieśmiała. Strasznie.
Przez pierwszy rok w przedszkolu praktycznie sie nie odzywała (panie mówiły że nie wiedzą jaki jest jej głos). Po wyjściu z przedszkola powtarzała wszystkie wierszyki i piosenki a w przedszkolu ani słowa.
Teraz po latach jest lepiej ale i tak widać że to dla małej trudne.

Zbliża się czas posłania do szkoły a mała jak była bardzo nieśmiała tak jest. Rodzice mają do podjęcia decyzję czy zostawić ją w przedszkolu i posłać do pierwszej klasy. Czy najpierw do zerówki przy szkole a dopiero potem do pierwszej klasy (miałaby czas by zapoznać się z nowymi dziećmi) - no ale to decyzja rodziców w to się nie mieszam.
Zastanawiam się czy można małej pomóc dwutorowo - czy są jakieś zajęcia, ćwiczenia, techniki które można by pokazać/przećwiczyć małej które ułatwiłyby jej integracje z grupa i przełamanie nieśmiałości. Jest jeszcze ponad rok czasu więc byłby czas na prace.
Może możecie coś podpowiedzieć (jesteśmy z Warszawy) może sa jakieś zajęcia albo warsztaty?

[ichi51e]

Z fajnych warsztatow to polecam muzeum etnograficzne.
Wyrosnie.

[gazeta_mi_placi]

A musi być wyszczekana? Dzieci są różne, należy ją zaakceptować taką jaka jest, ewentualnie często chwalić i podkreślać to co robi dobrze (zalety).

[beataj1]

Tu absolutnie nie chodzi o wyszczekanie. Chodzi o to że w nowym środowisku nie odzywa się w ogóle. Pierwsze słowo w przedszkolu powiedziała po paru miesiącach. Teraz po 3 latach chodzenia do przedszkola po świętach jechała tam z płaczem - jak już jest w przedszkolu jest w miarę ok ale wiąże się to ze stresem dla niej. W szkole nikt nie będzie miał czasu by ją próbować zintegrować z grupą (tak myślę) a szkoda by szkolna przygoda zaczęła się dla niej źle.
I rodzice czekali aż wyrośnie ale niestety nic się nie zmieniło.
Chcą jej jakoś ułatwić przejście do nowej grupy.
Nie chodzi mi o jakieś nie wiadomo jakie terapie a raczej o jakieś ćwiczenia/ warsztaty przez zabawę.

[kropkacom]

Widocznie taka jest. No chyba, ze psycholodzy maja inne zdanie.

[love_stasinek]

nie zaszkodzi wizyta u psychologa, a pomóc może i to bardzo (pisałam na naszym forum o Stasiu)

[zurekgirl]

A jak sie dziewczynka zachowuje w kontaktach 1 na 1? Jesli tez jest bardzo niesmiala, to szukalabym psychologa, a jesli radzi sobie dobrze, to postaralabym sie zapoznac ja z jednym dzieckiem z nowej klasy, jak przypadna sobie do gustu, to moze to dziecko wciagnie ja w towarzystwo. Paniom nauczycielkom powiedziec jaka jest sprawa i liczyc na ich pedagogiczna madrosc.

[beataj1]

W kontaktach 1na 1 z kimś kogo zna jest wesoła i nie zamykają jej się usta. Niestety sytuacja diametralnie się zmienia w momencie gdy pojawia się ktoś kogo nie zna. Wtedy natychmiast milknie.

[ichi51e]

Le to chodzi o obcych doroslych czy obce dzieci? I jak z obcym dzieckiem bez doroslych?

[giokonda.it]

Prawdopodobnie któreś z rodziców jest nieśmiałe i tyle. Nie sądzę aby należało z tym walczyć i nie sądzę aby jakiekolwiek warsztaty pomogły. Córka szwagierki też jest milczkiem a jest fajna i akceptowana w klasie (obecnie liceum), ma kilka koleżanek, więc nie martwcie się na wyrost.

[gazeta_mi_placi]

Dokładnie, nie wszyscy mogą (ani muszą) być liderami, świat potrzebuje różnych ludzi. Milczących również.

[mirkad]

niemal jak moja córka
baaaardzo przeżywa wszelkie zmiany i trzyma sie na uboczu, sama z siebie nie powie nic np. zaczynając angielski w zeszłym roku, na lekcjach nie odezwala się ani słowem, w domu gdy z nią powtarzałam - umiała wszystko; w tym roku przyszła nowa lektorka i zabawa od nowa;
córka ma obecnie 7 lat
ja nie posyłałabym 6-latki do szkoły; moja córka jest z rocznika 2006, z koncówki grudnia i była przewidziana do pójścia właśnie jako 6-latek do szkoły w 2012 - załatwiłam odroczenie, a ustawa też się zmieniła w międzyczasie
kiedy obserwuję ją teraz w szkole, to i tak widzę że adaptacja źle jej idzie, mimo że jest rok starsza; na dodatek była jedyna spoza rejonu, żadnej koleżanki i tym bardziej ją to onieśmielało
a w szkole nie ma już parasola ochronnego jak w przedszkolu - wszędzie córka musiała iść sama np. do stołówki, znaleźć szatnię, i to jeszzce potęgowało stres

[asis09]

moja obecnie 9-latka też ma ten problem.
Zdecydowanie kiedyś bylo gorzej.
W ramach ośmielania:
chodzilismy w miejsca publiczne tj basen, sale zabaw itp
zaprszalam kolezanki do domu tak po jednej lub dwie, zeby się zapoznawały bliżej
przed pójściem do I klasy córa umiała czytać , liczyć i pisać , była że tak się
wyrażę w czołówce. Robiliśmy to specjalnie po to, żeby poczuła się pewniej.
Faktycznie duuużo się zmieniła w pierwszej klasie.
Negatywny skutek, ze teraz uważa że wszystko umie i nie musi się uczyć
No ale coś za coś.
Wszystkie oceny półroczne i roczne te które są związane z mową ma oceniane poniżej
pisemnych. Ale jest dobrze, trochę czasu upłynie i się "wyszkoli"
A i jeszcze jedno chwalenie za drobiazgi i jeszcze raz chwalenie.

[lady-z-gaga]

Każde zajęcia dodatkowe zrobią dobrze takiemu dziecku. Może być kółko plastyczne w domu kultury, albo teatralne, wszystko, co daje kontakt z nowym środowiskiem.
Świetne zajęcia organizują tez Poradnie Psychologiczno-Pedagogiczne, jest to trening umiejętności społecznych połączony z typowymi zabawami integracyjnymi. Polecam kontakt z taką poradnią, przy okazji rodzice z psychologiem porozmawiają i na pewno dostaną jakieś wskazowki.