Dziwne uczucie

[niecierpek_25]

Kilka razy zdarzyło mi się dziwne uczucie.
Spróbuję to opisać.
Zawsze dzieje się na zewnątrz, prawie zawsze zaraz po wyjściu z domu.
Mam silne wrażenie, że zaraz upadnę, nie mam klasycznych zawrotów głowy, ale poczucie jakby ziemia pod stopami drgała, a jakbym ja miała obniżone napięcie mięśniowe, drżą mi ręce, serce zaczyna mocniej bić i pocą mi się dłonie, wrażenie jakbym miała się udusić, chociaż nie jest mi duszno, tylko tak dziwnie, nie do końca umiem to opisać.
Szukam wtedy jakichś ludzi wyglądających na takich, którzy mogli by mi ewentualnie pomóc, albo wchodzę do miejsca typu apteka, sklep.
To uczucie trwa zwykle kilka minut do maksymalnie 10.
Pierwszy raz zdarzyło mi się dobre 2 lata temu, a później długo, długo nie było.
Teraz jakieś 2 miesiące temu i poważnie się przestraszyłam, bo szłam z dzieckiem,a wokół żywej duszy.
Dotarłam wtedy do mieszkania koleżanki i u niej już poczułam się lepiej, ale byłam tak przerażona, że nie mogłam szklanki z wodą w ręku utrzymać.
Później jeszcze ze 4 razy, ostatnio w zeszłym tygodniu.
Macie jakiś pomysł?
Poszłabym do lekarza, ale nie wiem jakiego, poza tym mi wstyd.
Dodam, że na początku roku miałam robiony komplet badań i jestem zdrowa jak ryba.

[kozica111]

Nerwica.

nerwica?

[mx3_sp]

[tedesca]

Moze to
pl.wikipedia.org/wiki/Agorafobia

[ichi51e]

Zawal

[niecierpek_25]

Ale skąd tak nagle u mnie nerwica?
Jestem bardzo spokojną osobą, poukładaną, pragmatyczną, zapobiegliwą.
Nie mam żadnych kłopotów, czy stresów.
Nic się w moim życiu nie zmieniło ostatnio.
Jestem szczęśliwa i wesoła, zdrowa.
Jedyne moje problemy zdrowotne to krótkowzroczność i alergia.

[kietka]

tego akurat nie przewidzisz i reguly nie ma.
pojedz sobie magnezu, dobrze wpływa na układ nerwowy, takiego w polaczeniu z witamina B6

[maggi9]

niecierpek_25 napisał(a):

> Ale skąd tak nagle u mnie nerwica?

Bo Myślisz, że na nerwicę chorują tylko osoby nerwowe albo zestresowane?
Nie.

Idź do lekarza. To może być nerwica ale nie musi. Choć objawy dość klasyczne masz.

[anek130]

ja też jestem spokojna, zrównoważona, przewidująca i też mam czasem takie dolegliwości na tle nerwicowym. Jestes pewna, że niczym się nie przejmujesz? nie masz konfliktu między tym jak jestes postrzegana ,a jaka naprawdę chciałabyś być ?nie masz toksycznej matki? nie boisz się chorób? itd.

Ania

[niecierpek_25]

No dziwne by było gdybym nie bała się chorób, ale nie myślę o tym na co dzień.
Raczej w sytuacji, gdy obejrzę jakiś film, czy reportaż o kimś chorym np.
Ale nie są to w żadnej mierze obsesyjne obawy.
Rodziców mam super, stabilną sytuację, jestem osobą spokojną, ale wesołą i pogodną i tak jestem postrzegana.

[maggi9]

Strasznie się zafiksowałaś na tym, że jesteś wesoła i masz ułożone życie i jak to tak? I mam wrażenie, że oczekujesz odpowiedzi, żebyś sobie pojadła witaminę c albo kupiła centrum i wszystko będzie ok. Bo w końcu osoby pogodne absolutnie nie chorują na nerwice. Jak tak - nie musisz przecież nic z tym robić, skoro objawy nie są uciążliwe to możesz sobie dalej z nimi żyć.

Idź do psychologa. To nie oznacza, że dostaniesz od razu psychotropy. Ja na przykład obchodzę się bez leków i jest ok, wystarczyła terapia. Być może nawet bez terapii się obejdzie. Czemu Ci wstyd? Bo co? Bo masz dobre życie czy nie wiesz co lekarzowi powiedzieć? Wierz mi, że nerwice i właśnie takie agorafobie są baaardzo popularne. Też kiedyś myślałam, że jestem jakaś nienormalno - wyjątkowa, że na pewno jestem jedyna z czymś takim. Otóż nie.

Oczywiście nie stawiam diagnozy, być może to jest coś innego no ale siedząc na forum czy się wstydząc nie dowiesz się co to jest.

[niecierpek_25]

Wiem, że to głupie, ale wstydzę się powiedzieć "Wie pan, doktorze mam takie dziwne wrażenie, że mi ziemia drży i zdarzyło mi się to już kilka razy, zawsze przy trzepaku między kioskiem, a piekarnią, a i jeszcze trzęsą mi się ręce"
To już samo w sobie brzmi głupio.
Podkreślam to, że jestem pogodną osobą, bo zupełnie nie pasuje do mnie obraz jaki widzę osoby znerwicowanej.
Znam takie 2 osoby i są to ludzie nie funkcjonujący bez kawy, papierosów, mający natrętne tiki i gesty, niemogące spać po nocach, wspomagające się farmaceutykami i innymi dopalaczami.

[maggi9]

Już Ci mówiłam to nie dotyka tylko osób nerwowych. Ja już nie palę, nie mam tików nerwowych, nie lata mi powieka i też jestem uważana za osobę dość pogodną. No i co z tego?
To, że jesteś wesoła nic nie znaczy, może nosisz w sobie wewnętrzny konflikt o którym nie wiesz.

Tak, wydaje się to głupie. Tak, też miałam trudność aby powiedzieć lekarzowi "wie pan czuje, że umieram jak wchodzę do autobusu" bo przecież od wchodzenia do autobusu nikt nie umiera. No ale trudno, taki lajf. Nie musisz mówić, że między trzepakiem a piekarnią. Wystarczy, że powiesz, że na zewnątrz, daleko od domu. To przecież nie ma znaczenia czy się dzieje obok piekarni czy przy monopolowym.

[atteilow]

Masz blednę wyobrazenie na temat osób z nerwicą, wydaje Ci się, że to osoby niepanujące nad sobą i gdyby tylko bardziej sie postarały udałoby im sie takimi nie być. Jak widzisz i masz dowód w postaci siebie, nie da sie tego okiełznać swoim chceniem. Tu dobra wola nie wystarczy, bo nerwica nie ma nic wspólnego z dobra wolą. To nieprawidłowe reakcje w mózgu, wystarczy jakis bodziec ktory może je uruchomić. Wytłumaczy Ci to dobry specjalista. I nie ma sie czego wstydzić, jesli idziesz do fachowca, który wlasnie takimi i podobnymi przypadkami sie zajmuje. Zwyczajnie powiedz mu to co napisalaś w pierwszym poście, najlepiej spisz sobie na kartce, żeby czegoś nie przeoczyć. A to, że sie wstydzisz tych objawów i mówiąc o nich czujesz sie glupio świadczy tylko o tym, że nie dajesz sobie przyzwolenia na odczuwanie słabości. Pojawiło się coś, co zakłóca Twoje poukładane, normalne życie i do niego nie pasuje, ani nawet z niego nie wynika, a mimo to jest.

[niecierpek_25]

A nie powinnam przypadkiem iść do neurologa?

[anek130]

ja też taka jestem, i zawsze taka byłam, co nie zmienia faktu, że w nerwowych sytuacjach np. w pracy nie umiałam zawalczyć o swoje czy choćby się odezwać bardziej zdecydowanie- a bardzo chciałam- i ie mówię o jakichś wielkich stresach, ot takie zwykłe rzeczy

[neffi79]

TYPOWe objawy agorafobii. idz do psychiatry

[madzioreck]

OJP ile diagnoz. Nerwica, zawał, agorafobia... pewnie jeszcze tarczyca.
Idź najlepiej najpierw do sensownego internisty i opowiedz o tym.

> Poszłabym do lekarza, ale nie wiem jakiego, poza tym mi wstyd.

???

[atteilow]

Akurat agorafobia to odmiana nerwicy. I tez mi do opisu autorki pasuje.

[niecierpek_25]

Czytałam o agorafobii- to lęk przed wyjściem z domu, przestrzenią, ludźmi, napadem.
Ja nie mam niczego takiego, wyłącznie fizyczne objawy, o których pisałam i lęk, że z ich powodu coś mi się stanie, że zemdleję, upadnę.
Co dziwne to jakoś mogę nad tym zapanować, nie zdarzyło mi się np. wrócić do domu i z niego nie wychodzić ze strachu, a jak szłam z dzieckiem to potrafiłam się skupić, żeby go nie przestraszyć.
Nie pasuje mi to do objawów nerwicy.
Poza tym poczytałam o przyczynach i jedynie faktyczne niedobory jakichś pierwiastków mogą u mnie wchodzić w grę, ale myślę, że miałabym też inne objawy, jak np. drżenie rąk, skurcze, bezsenność, trudności z koncentracją itp.
Na pewno żaden stres, nerwy, trauma nie wchodzą w grę.

Pewnie w końcu wybiorę się do lekarza.

[maggi9]

Nie, agorafobia to nie tylko lęk przed przestrzenią ale tez przed podróżowaniem samemu.
I ja właśnie mam agorafobię i jest dokładnie jak piszesz - boje się, że coś mi się stanie, że nie otrzymam pomocy, że zemdleję, upadnę. Nasila się to poza domem, najczęściej w podróży, na zewnątrz.

Poza tym niedobory, ok. Ale czy wtedy nie miałabyś objawów w domu, u kolezanki, wśród ludzi? W końcu wtedy organizm by nie wiedział gdzie jesteś.

[sea.sea]

> Co dziwne to jakoś mogę nad tym zapanować, nie zdarzyło mi się np. wrócić do domu i z
> niego nie wychodzić ze strachu, a jak szłam z dzieckiem to potrafiłam się skupić, żeby go nie > przestraszyć.
> Nie pasuje mi to do objawów nerwicy.

A kiedy by Ci pasowało, gdybyś straciła przytomność, czy gdybyś zaczęła biec przed siebie w panicznym amoku?
Nerwica się objawia indywidualnie, w różnym natężeniu i różnymi objawami, dlatego ludzie często się bujają od specjalisty do specjalisty - bo myślą, że np mają problemy z sercem albo jakieś neurologiczne i dopiero jak się wszystko wykluczy, to pozostaje nerwica.

[sanrio]

a mi to wygląda na atak paniki.

[maggi9]

Tarczyca też może być aczkolwiek wtedy objawy nie byłyby na jedynie na zewnątrz tylko w losowo wybranych miejscach. W końcu tarczyca nie wie gdzie sie znajdujemy.

Poza tym nie wiem co Cię tak dziwi/szokuje/śmieszy. Wiadomo, że nikt nie stawia tutaj diagnozy na 100% i nie każe brać leków tylko to są podpowiedzi bo wiele osób miało takie same objawy i to jest właśnie agorafobia/nerwica. Ale do lekarza warto pójść.
Ja sama kiedyś coś takiego miałam i właśnie przez kilka miesięcy nie wiedziałam co mi jest. Straciłam te kilka miesięcy bo mogłam od razu pójść do lekarza a nie siedzieć w domu i myśleć, że na pewno mam raka i że umieram.

[kadfael]

Ja bym na Twoim miejscu jak najszybciej szła do psychiatry. To raczej nie ustąpi samo, a będzie się pogłębiać.

a to nie jakby tąpnięcie?

[mx3_sp]

takie znienacka, przytłaczające, jakby w klatce piersiowej i głowie?

[niecierpek_25]

Nie. Tak bym tego nie nazwała.
I oprócz jednej sytuacji, gdy szłam do koleżanki to zawsze dzieje się w tym samym miejscu.
Dokładnie na tym samym chodniku między blokami.
Może zacznę chodzić naokoło

[ichi51e]

No to moze ciek wodny?

[majenkir]

niecierpek_25 napisał(a):
I oprócz jednej sytuacji, gdy szłam do koleżanki to zawsze dzieje się w tym samym miejscu. Dokładnie na tym samym chodniku między blokami.
Może zacznę chodzić naokoło

Raz Ci sie tam przytrafilo, a potem nieswiadomie wyczekujesz "ataku" w tym samym miejscu.
Taka jest moja teoria przynajmniej .
Wyglada to na nerwice. MOja corka tez tak miewa .

[sea.sea]

Wygląda ewidentnie jak nerwica. Przerabiałam jakiś czas temu, a też jakichś specjalnych problemów w życiu wtedy nie miałam. Łapało mnie najczęściej w sklepach, w McDonaldsie, czasem w pracy (zupełnie niestresującej). Żarłam magnez, trochę pochodziłam na jogę i sobie poszło. Do lekarza nie poszłam, bo wybitnie nie miałam ochoty eksperymentować z lekami, a aż tak mi nie dojadło.

[kratka.1]

To jest nerwica. Atak lęku panicznego. Następuje w tym samym miejscu, ponieważ podświadomie go oczekujesz. Jeżeli zaczniesz omijać to miejsce atak nastąpi w innym i skończy się tak, że będziesz bała się wyjść z domu. Miałam to paskudztwo, wyleczyłam i teraz bez lęku fruwam po świecie. Leczyłam to u psychiatry.

[vivaluna]

Miewam takie napady. W moim przypadku to nerwica lękowa. Na tym tle mam też arytmię. Nie leczę się, pomaga mi przyjaciółka która jest psychologiem. Jak się pogłębia to staram się jeść dużo produktów z magnezem, potasem np. banany, sok pomidorowy w zmasowanych ilościach. Jeszcze 20 lat temu też się uważałam za pogodną, miłą, życzliwą, pomocną i fajną osobę. Teraz doszlam do wniosku, że jestem zła, wredna, złośliwa i napady nerwicy się nie pojawiają. Może to na tej zasadzie działa, że staramy się sprostać pewnym wymaganiam i oczekiwaniom środowiska i to wywołuje wewnętrzny konflikt. Nerwica lękowa to efekt ukrywania i maskowania złości, odgrywania pewnych ról. Jak się wrzuci na luz i pozwoli dojść do głosu również tej ciemnej stronie osobowości to natychmiast człowiek czuje się lepiej.

[anek130]

dokładnie jest tak, jak piszesz, ja chodzilam kilka miesięcy do psychologa, która mi to uświadomiła. Na szczęście stwierdziła, że sobie dobrze radzę i nie widzi potrzeby odsyłania mnie do psychiatry po jakieś leki, a było to może 7 lat temu. Od tamtego czasu mam spokój, rzadko zdarzają się takie ataki paniki, potrafię je spacyfikować i stłumić, i wiem , ze nie umrę od tego.

Ania

[marychna31]

Atak epilepsji może tez tak wyglądać.

[e-kasia27]

Pomysł 1
Jeśli to się dzieje w dwie, trzy godziny po jedzeniu, to znaczy wtedy, gdy jesteś głodna, to mogą to być zbyt duże spadki cukru we krwi. Przebadaj się pod kątem cukrzycy, zwłaszcza jeśli masz w rodzinie jakiegoś cukrzyka i poczytaj o hipoglikemii.

Pomysł 2
Jeśli to się dzieje do pół godziny po jedzeniu, to mogą to być objawy alergii pokarmowej.

Pomysł 3
Jeśli to się dzieje tylko na dworze, to może to być reakcja alergiczna na pyłki, o tej porze roku, to jakieś drzewa brzozowate, które tam rosną, albo jakieś jedno szczególne drzewo, koło którego przechodzisz, akurat w tym miejscu.

Pomysł 4
Niektórzy alergicy bywają bardzo wrażliwi na pole magnetyczne.
Rozejrzyj się, czy nie przechodzisz koło słupa wysokiego napięcia, albo transformatora.

[mary_lu]

Masz klasyczne objawy, nie jest to nic dziwnego, ani za mało nasilonego.

Żaden psycholog ani psychiatra nie zdziwi się Twoją wizytą.

Wstydzić to się można tylko wstydu albo lęku przed lekarzem.

[zuwka]

Ja bym obstawiała nerwicę. Moja mama "umiera" odkąd pamiętam. Sinieją jej paznokcie, ma duszności. A badania dobre. Karetka była u niej w pracy kilka razy. Na tą chwilę bierze Xanax plus coś tam jeszcze.
Ja z kolei miewam duszności, i potrafi mi powywyjać palce u rąk (drętwieją). Podejrzewano tężyczkę, ale jednak idzie w kierunku nerwicy również. Miewam napady strachu, że zaraz zemdleję, że się uduszę, że nikt mi nie pomoże.
Nie ma co się wstydzić, trzeba konsultować z lekarzem

[babsee]

moje dwa typy:
atak paniki- wiem,ze nazwa jest glupia ale to tak sie nazywa.Moj maz to ma zdiagnozowane bo zrobieniu wszytskich badan-tarczyca, eeg, kardilog,rezonas, holter,proby tężyczkowe...jakas straszna ilosc badan az zdaignozowal go...internista.
Zaczelo sie od jazdy na wakacje-prowadzil auto, nagle pobladł,zaczely mu sie trząść ręce,nie mogl utzrymac kierownicy, zjechalismy na pobocze,ja panika ze to moze zawał serca nie mogl ustac na nogach, kręcilo mu si w glowie.Minelo po 15 minutach.Potem ze 2 miesiące pozniej-jak jechalismy noca na autostradzie.I zaczelo sie zdarzac wlasciwie za kazdym razem,jak jechal autem po ciemku lub wczesnym rankiem. Kojarzyl już ta sytuację ze stresem i koniec...wyłączony byl chyba ze 2 lata z prowadzenia auta.Do czasu diagnozy.walczy sam, wie,ze jest zdrowy jak rydz i nie umrze od tego.To sie rodzi w glowie i trzeba sie nauczyc to zwalczac.Ale pelna diagnostyka daje poczucie, ze jestes zdrowa fizycznie.Ludzie na forach tez opisują wlasnie, ze to sie zdarza w okreslonych sytuacjach i potem juz kojarzysz to miejsce z lękiem i on sie pojawia.Jest to straszna rzecz-serio masz wrażenie ,ze zaraz umrzesz.
tu masz opis:
pl.wikipedia.org/wiki/Panika

Drugi pomysł- niedomykalnosc zastawek-ja to mam i czasem mdleje radosnie.Ale u mnie wygląda to tak-mega slabosc w konczynach, serce jakby przestawalo byc i nagle przyspiesza na maksa,robi mi sie az niedobrze,i lecę na pysk.

[k1k2]

Niecierpku, to typowe objawy nerwicy, a dokladniej zaburzen typu panika, a dokladniej: agorafobii.

Nie powiem ci na 100% ze to nie sa jakies wahania poziomy cukru we krwi czy epilepsja, ale generalnie, w OGROMNEJ wiekszosci przypadkow takich jak twoje, chodzenie od Annasza do Kajfasza w poszukiwaniu przyczyn bardziej, ze sie tak wyraze, medycznych, konczy sie i tak wizyta u psychologa lub psychiatry.

Psychiatra moze Ci dac leki, ale jesli chcesz sie z ty naprawde uporac to znajdz psychologa ktory uzywa metod kompatybilnych z leczeniem agorafobii - czyli nie psychoanaliza, ale np. ter. poznawczo-behawioralna, plus systmatyczna desensytyzacja, BARDZO skutecze i sprawdzone metody. Hipnoza tez okej poniewaz jest w niej duzo elementow relaksacyjnych. Powinno byc lepiej po ok. dwoch miesiacach.

[malwa51]

Nerwica moze, ale ja bym postawila na neurologa. O ile ci sie to nie robi(lo) z glodu.
Skierowanie na RTG czaszki, moze odcinka szyjnego?

[niecierpek_25]

Dziękuję wszystkim za opinie.
Jeśli wystąpi jeszcze raz to idę do lekarza.
Tymczasem kupiłam wczoraj magnez z wit B6 i jakieś ziołowe tabletki na uspokojenie, które spokojnie można brać do 2x dziennie profilaktycznie.