pasja na całe życie?

[joxanna1]

Macie takie zainteresowania od dzieciństwa do dziś i pewnie Wam zostanie do końca długiego, szczęśliwego życia?

Bo ja mam wrażenie, że mnie się zmienia... czasem okoliczności na to wpływają (nie mam np tyle czasu itp na coś), po kilku latach coś nowego zaczyna mnie interesować...

W sumie to samo mnie frapuje jeśli chodzi o pracę. Tyle się pisze, że dobrze jeśli praca wiąże się z pasją, ale czy można tak bardzo eskcytować się tą samą pracą przez 40 lat? 11 lat temu z duzym wysiłkiem zmieniłam pracę. Bardzo mnie to kręciło. Ale teraz - no, mniej. To nadal jest bardzo dobra praca, doceniam ją naprawdę, ale to mnie to przestaje interesować, chciałabym sobie wymyślić coś nowego.

I sama już nie wiem, czy ja jakoś wyjątkowo szybko-nudząca się jestem, czy to normalne, że po kilku latach mi się nudzi.

[pade]

Ale to chyba naturalne jest
Nic nie stoi w miejscu.

[mid.week]

nie wyobrażam sobie robić tego samego przez kilka lat
Kiedyś zmieniałam pracodawców średnio co 2-3 lata. Obecnie (szczęśliwe) mam taką pracę, w ktorej idąc w gorę dostaję inne obowiązki, a dodatkowo urozmaicenie zadań do wykonywania jest spore.
Hobby zmieniają mi się jak w kalejdoskopie. Jezdziłam na nartach, konno, pisałam, wyklejałam... Jak już się nasyciłam, przeskakiwałam na coś innego. Do niektórych wracam po latach, do innych nie.

[guderianka]

od zawsze piszę- hobbystycznie, trochę zawodowo, może kiedyś całkiem zawodowo ? a

[dziennik-niecodziennik]

są rzeczy ktore nigdy mi sie nie znudzą. ale poza tym to owszem, jest pewna rotacja

[martha_marcy_may_marlene]

Moim zdaniem nie da się mieć jednej pasji cale życie. W końcu jakby coś się w człowieku wypala. Przez jakieś 15 lat swojego życia mialam dwie wielkie pasje - muzykę i łyżwiarstwo figurowe. A kiedyś przyszedł taki dzień, że nie byłam w stanie wziąć do rąk skrzypiec. Po prostu koniec. Może kiedyś powrócę do tego, jak zdążę, a może nie. Zycie ewoluuje i trzeba się z tym pogodzić. Chociaż cczasem się zastanawiałam jak to jest, że stajemy się obojetnymi na to co kochaliśmy.

[dantonka]

Moje zainteresowania również ulegają zmianie.
Czasami żałuję, gdyż nie pozwala mi to być hobbystyczną specjalistką w jakiejś jednej konkretnej dziedzinie, wiadomo bowiem, że nie można być ekspertem od wszystkiego.

[kawka74]

Owszem.
Obie pasje zostały do dziś, jedna jest źródłem dochodu, druga, jeśli Bóg da, a partia pomoże, też nim będzie.

[cosmetic.wipes]

Mam jedną pasję od prawie 40 lat.
W dodatku od lat kilkunastu daje mi ona pieniądze. Na sprzęt i waciki co prawda, ale satysfakcja jest

[guderianka]

o, to tak jak u mnie
tylko staż krótszy, jakieś 25lat

[cosmetic.wipes]

> tylko staż krótszy, jakieś 25lat

Zaczęłaś nieco później, bo musiałaś nabyć umiejętność pisania. Mnie wystarczyło tylko umieć chwycić kredkę w dłoń

Poza tym, jesteś sporo młodsza. Dziecinko

[eo_n]

U mnie też pojawiają się zainteresowania, które się rozmywają z czasem, ale są i takie do których wracam po latach i wchodzę w nie głębiej niż kiedyś.

Pracę mam taką, że na etapie studiów wykonywałabym ją za darmo i całowała po rękach tego, kto by mi ją dał, a teraz mnie czasami nudzi, męczy, nie chce mi się. Mimo wszystko ją doceniam Pracuję w tym samym miejscu niespełna 15 lat.

[guderianka]

[elle.hivernale]

Nie mam, jestem porażająco niekonsekwentna. Jak mnie zainteresuje temat, włażę w niego z głową i butami, ale za parę miesięcy, lat przerzucam się na coś z zupełnie innej beczki.

Mam. Nie nudzi się. Zostanie do końca. n/t

[inguszetia_2006]

[nangaparbat3]

U mnie to się posuwa spiralnie - czyms sie interesuje, potem zostawiam dla czegoś innego, jednego, drugiego, a potem wracam do tego co bylo wczesniej, ale ja już jestem wtedy inna, wiec troche inaczej na to patrzę.