Konsument

[eo_n]

"Konsument 'dorosły' tzn. odpowiedzialny, kierujący się chęcią zaspokojenia rzeczywistych potrzeb, a nie pragnień i zachcianek, wybierający w miarę racjonalnie, nie jest w stanie skonsumować dóbr wyprodukowanych przez superproduktywne, wyposażone w najnowsze technologie przedsiębiorstwa. Wdzięcznym odbiorcą jest natomiast konsument, który - przy stworzeniu mu wszelkich złudzeń nieograniczonej wolności wyboru - przekonany jest, że jego zachcianki to prawdziwe potrzeby, a jego indywidualistyczne Ja zasługuje na nieustanną pozytywną stymulację ze strony producentów, dystrybutorów i usługodawców."
(M. Górnik-Durose "Kupowanie rzeczy, kupowanie doświadczeń - nowe zjawiska w zachowaniach konsumenckich")

Jakimi jesteście konsumentkami? Zastanawiacie się w ogóle nad tym? Ja czasem tak, a czy ma to wpływ na moje decyzje zakupowe? Czasem ma, ale są też momenty, że pozwalam sobie na luz i nieracjonalność.

[jak_matrioszka]

Ja jestem "konsument przezarty". Poprzez wszechstronne atakowanie mnie reklama producenci stracili mozliwosc sprzedania mi wielu rzeczy, bo ja mam wiekszosci dosc zanim jeszcze kupie.

[cauliflowerpl]

Wdzięczny odbiorca.
Ale za to jak wdzięczny!
Kupię sobie od czasu do czasu jakiś średnio potrzebny gadżet, a potem cieszę się z niego latami. Ostatni nabytek, tablet, kocham miłością olbrzymią wprost i przewiduję, że cieszyć się z niego będę jakieś 15 lat.
Szczytem jest breloczek do kluczy, zwykły, metalowy, za grosze - co na niego patrzę to się uśmiecham, tak mi się podoba. Mam go już 8 lat.

Nic, tylko mi prezenty kupować

[mid.week]

Nie wiem czy zyje jakiś modelowy przykład konsmenta doroslego. Prawdopodobnie każdy od czasu do czasu ulega swoim marzeniom. Ja się raczej skłaniam ku tej opcji, ale wiem że potrzebuję czasami dać sobie przyzwolenie na szaleństwa. Inaczej życie byłoby nieznośnie serio. Właśnie puściłam przelew za nowy obiektyw

[eo_n]

Zatem miłego użytkowania obiektywu



A tu ciekawa praca:
www.ip.us.edu.pl/?fo_id=56865&faction=binary
Czy emama jest materialistką, hmmm...?

[eo_n]

mid.week napisała:

> Nie wiem czy zyje jakiś modelowy przykład konsmenta doroslego.
Żyje. Mam go w domu. Jest jedyny?

[mid.week]

Mój tata jest ascetycznie minimalistyczny w swoich zakupach, ale nawet on z okazji mundialu "zaszalał" i kupił sobie piwo. To już raczej nie jest faktyczna potrzeba ino wykreowana, bo zewsząd bombardują nas reklamy pięknej, puszystej pianki i miodowego płynu popijanego przez rozradowanych kibiców. Czy twój domowy okaz przenigdy nie kupił sobie czegoś na ten kształ?

[eo_n]

Nie

[pade]

Mój jest drugi w takim razie.
Ja już też skończyłam z rozbuchaną konsumpcją (znudziła mi się, nie mam miejsca, wolę minimalizm) i teraz kupuję tylko książki oraz to, co jest niezbędnie potrzebne.
Piwo sobie kupiłam, do meczy albo na upał, ale o nim zapomniałam i leży w lodówce

[eo_n]

Też już minimalizuję, ale czasem lubię sobie sprawić zbędną bransoletkę, filiżankę, czy książkę. Lubię i już. Nie kręcą mnie za to kompletnie ciuchy i kosmetyki...

[mid.week]

No to twarda sztuka

W moim wyobrażeniu z tym dorosłym komsumentem jest tak jak z doskonałością Deminga. Można wyłącznie do niej dążyć, osiągnąć nigdy.

[ja.w.chaosie]

Chciałabym być konsumentem dorosłym, dojrzałym. Przemyślane i racjonalnie zakupy wg. potrzeb są od zawsze moim postanowieniem, które ciężko mi dotrzymać. Ilekroć staram się kupować tylko to, co jest naprawdę niezbędne, tracę przyjemność z zakupów. Znacznie bardziej lubię kupić sobie ciasteczko do kawki, gdy idę do pracy lub nową spódnicę w kwiaty przed wyjazdem na urlop, lubię spontanicznie obkupić się na wyprzedażach. Lubię, pomimo świadomości, że to potrzeba sztucznie wykreowana przez marketingowców.

[yeerba]

to ja
kompletnie nie doceniam trudu, jak wkłada cały sztab ludzi marketingu. Jestem obojętna na wszelkie przekazy, zachęty, kupony, promocje a nawet "gratisy" (które zazwyczaj gratisami nie są, a nawet jeśli są to są mi zbędne).

[karisma_warusco]

Jestem osobą na którą nie działają reklamy.
Żadne.

Zwykle kupuję to co "zwykle"

Kiedy natrafiam na nowość to czasami kupuję, aby wypróbować, zapoznając się z informacjami na opakowaniu.

Czasem ktoś mi coś poleci(tak wiem, że to też forma reklamy) i czasami skuszę się, żeby spróbować.

Próbuję dojść do tego, kiedy zaczęłam używać pewnych produktów i dlaczego, ale nie pamiętam.

Obstawiam metodę prób i błędów.

Aha, skłamałam co do wpływu reklamy na mnie.
Traktuję je jako źródło informacji, ale kompletnie na mnie nie robi wrażenia, że reklamuje ktoś sławny, że coś jest hiper, super, extra i gratis.

Chyba jestem świadomym i dorosłym konsumentem.

[rhaenyra]

ze jak ?

Ależ zaspokajanie zachcianek nie wyklucza bycia

[iwoniaw]

świadomym konsumentem! Ja np. gdy kupuję sobie kawę na mieście, trzecie sandały czy książkę (nie do pracy, tylko do czytania ku rozrywce) doskonale zdaję sobie z tego sprawę, że nie umarłabym bez tychże rzeczy i że nie są mi one niezbędne - tylko co z tego? Podoba mi się, stać mnie, będę tego używać - w czym problem?
Daleko mi do zakupoholików z tych programów tv, co to pokazują ludzi po strych zawalonych nierozpakowanymi torbami z wyprzedaży, ale równie daleko do tych radykałów spod znaku "mam tylko kij pielgrzymi i sandały, kto ma ponad 10 rzeczy, ten mieszczanin i materialista".

[eo_n]

iwoniaw napisała:

> Podoba mi się, stać mnie, będę tego używać - w czym proble
> m?
Ależ w niczym. Ciekawi mnie jak mają inni.
Ciekawi mnie, m.in. dlatego że w domu mam przedstawiciela opcji sandałowej
Sama się z Tobą zgadzam, dopóki te zachcianki nie przekraczają granic rozsądku to jest jak najbardziej ok. A granice rozsądku to rzecz subiektywna - jak wiadomo