nie opłaca sie

[rhaenyra]

po analizie watkow co macierzynstwo dalo, a co zabralo
wychodzi ze sie kompletnie nie oplaca robic mlodych

[jak-nie-ja-to-kto]

Ale nowość

[gazeta_mi_placi]

To prawda niestety, ale baby są głupie więc rodzą

[totorotot]

Sam proces wstępny jest ok

[triss_merigold6]

Wraz z dziećmi dostajesz do ręki magiczny argument sorry, mam dzieci więc... - to się akurat bardzo opłaca.

[rhaenyra]

do tego uzywam psa

[cauliflowerpl]

Ja używam argumentów "bo nie" oraz "bo tak"

[totorotot]

Sorry, ale ja już, ekcuse mla, rzygam, tym dokumentem

[obrus_w_paski]

Ciii... Ja tylko pobieżnie tamten wątek przeczytałam skupiłam sie na tajemniczym "ale za co mi dzieci dały..." dobrze ze ktos kontra wątek założył, szkoda tylko ze taki mizerny

[ichi51e]

Bo tam jest pytanie tylko o macierzynstwo np nie uwzgledniono tych wszystkich zabawek ktore mozna sobie kupowacnpod plaszczykiem dziecka...

[rhaenyra]

zaden plaszczyk mi niepotrzebny
kupuje se zabawki jakie tylko chce ( czyli lalki )

[ichi51e]

No i to poczucie "bycia w ciazy" czlowiek jak zloty cielec aie czuje albo "matka malego dziecka" i ten haj hormonalny...

[rhaenyra]

mogliby ten haj w tabletkach sprzedawac

[totorotot]

A ile kreskówek obejrzeć, łohoho

[rhaenyra]

do tego tez mi dzieci nie trzeba
i ksiazke z jakas bajka sobie dzisiaj kupilam bo mnie wolala

[rhaenyra]

nawet obrazki sa

[ichi51e]

Ubranka dzieciece???

[rhaenyra]

a po co mi ubranka dzieciece ?




no chyba ze jakies mi wpadnie w oko to kupuje odlezy swoje, a potem komus daje jak mi sie znudzi

[ichi51e]

Ech... Stracony przypadek ))

[cauliflowerpl]

No weź Kupowanie wszystkiego "dzieciowego" zrozumiem, nawet te ohydne gerberki (kupowałam dla kota jak zęby zmieniał) ale co dla bezdzietnego człowieka może być fajnego w dziecięcych ubrankach?

[black_halo]

Ja uwielbiam kupowac przyjaciolce. Do dwoch lat ubranka sa slodkie, potem juz mniej ;D

[totorotot]

A jaka to bajka?

[rhaenyra]

baśniobór

marusia jest swiadkiem ze mnie ksiazka wołała

[anika772]

No cóż, racjonalnych powodów do rozrodu brak.
Jednak te nieracjonalne też ważne

[joa66]

Miłość się średnio opłaca

[naomi19]

10/10

[peggy_su]

celnie

[gaskama]

Rozpatrujac zagadnienie analitycznie i rozumowo ... Nie oplaca sie. Ale i tak nie zaluje.

[sanciasancia]

Nie. Nie ma nic piękniejszego niż obserwowanie rozwoju fizycznego, psychicznego i intelektualnego własnego dziecka. Nawet jeżeli czasem to dziecko nieźle człowieka wkurzy.

[mary_lu]

Opłaca się. Moje na mnie lubi się wylegiwać, a jest cieplutkie, milutkie i cudnie pachnie.

Oprócz tego jak mnie rysuje, to zawsze mam bujne loki, długaśne zakręcone rzęsy, tonę biżuterii, suknię i szpilki. Ostatnio nawet wysadzany klejnotami telefon komórkowy w dłoni. Chyba nigdy nie byłam dla nikogo taka piękna.

[bumbunierka1]

Bo ja wiem. Kotek tez jest cieplutki, milutki, ladnie pachnie... Do tego jest wystarczy mu postawic wode, sucha karme i kuwete i nie trzeba z nim odrabiac lekcji.

[mary_lu]

E tam, fajnego kota - przytulasa też miałam. Nie ma porównania.

Ja to wiem, ale...

[cauliflowerpl]

Jedna rzecz mnie zastanawia po lekturze wątku o "zabieraniu".
Poza nielicznymi wyjątkami dziewczyn, które twierdzą, że nic, każda twierdzi, że coś "straciła". Głównie niezależność, czas dla siebie i sen.

Dlaczego zatem, do diaska, każda jedna koleżanka marudząca, że powinnam mieć dzieci, na tekst że nie mam zamiaru tracić wyżej wymienionych od razu zmienia front i zaczyna się "oj wiesz, to wcale nie jest tak, przesadzasz, ktoś ci bzdur naopowiadał"?

[rhaenyra]

zeby tobie tez bylo gorzej

[mary_lu]

To jak z odwzajemnioną miłością - też tracisz część wolności i czas. To jak, nie zakochiwać się i nie wiązać z nikim? A dla mnie dziecko, zwłaszcza w ciąży i zaraz po narodzinach, to było jak piorun sycylijski x10.

[rhaenyra]

ale z facetem sie mozna rozstac
a dziecko jest na zawsze

[mary_lu]

A kto by trzymał za długo jakiegoś obcego chłopa. Wszystkie badania pokazują, że po kilku latach hormony przestają buzować, to można go rzucić. A siła uczuć do dziecka nie słabnie. Czysta biologia.

[kai_30]

rhaenyra napisała:

> ale z facetem sie mozna rozstac
> a dziecko jest na zawsze

Ależ nie, w pewnym sensie jest zupełnie odwrotnie. Jak się z kimś wiążesz, bierzesz ślub, to obiecujesz, że to już na zawsze. Że spędzicie razem całe życie, zestarzejecie się razem, będziecie ze sobą na dobre i na złe, dopóki śmierć Was nie rozłączy. Czasami nie wychodzi, jasne, ale takie są intencje.

Natomiast kiedy rodzisz dziecko, to od samego początku obserwujesz, jak się od Ciebie oddala. W pierwszym okresie owszem, jest przyssane do matki (dosłownie i w przenośni), ale bardzo szybko zaczyna odpychać matczyną troskliwą dłoń, wyrywa się do samodzielnego chodzenia, "Ja siam! Ja siam!", idzie do przedszkola, za chwilę do szkoły, nawiązuje pierwsze przyjaźnie, i nagle okazuje się, że opinia kumpla jest ważniejsza, niż opinia mamy, która przecież jeszcze wczoraj była najmądrzejsza na świecie! A potem już z górki - pierwsza miłość, pierwsze tajemnice, i nagle ma świadectwo dojrzałości w garści i wyfruwa z domu na studia, żeni się, zakłada swoją rodzinę... I trzeba mu pozwolić odejść, nie wolno wiązać "na zawsze". Bo dzieci rodzi się nie dla siebie, a dla świata, truizm taki...

Czy warto zatem? Po raz trzeci odkrywam, że warto, że to jest doświadczenie nieporównywalne z niczym innym w życiu.

[rhaenyra]

>Jak się z kimś wiążesz, bierzesz ślub, to obiecujesz, że to już na zawsze. Że spędzicie razem całe >życie, zestarzejecie się razem, będziecie ze sobą na dobre i na złe, dopóki śmierć Was nie rozłączy.

chyba ty

z chlopem sie mozna rozstac zawsze
czy ma sie slub czy nie

a dziecka nie zostawisz
nie olejesz prawda?

[kai_30]

rhaenyra napisała:

> >Jak się z kimś wiążesz, bierzesz ślub, to obiecujesz, że to już na zawsze.
> Że spędzicie razem całe >życie, zestarzejecie się razem, będziecie ze sobą
> na dobre i na złe, dopóki śmierć Was nie rozłączy.
>
> chyba ty
>
> z chlopem sie mozna rozstac zawsze
> czy ma sie slub czy nie
>
> a dziecka nie zostawisz
> nie olejesz prawda?

Nic nie zrozumiałaś Nie zostawisz dziecka - to dziecko Ciebie zostawi To jest nieuchronne i naturalne, i tak właśnie powinno być. A co do związków: no pewnie, że można się "wiązać" choćby i na jedną noc, z założeniem, że rano wypad, ale nie o takich związkach mowa. I mówię to ja, matka trójki dzieci (z dwóch ojców ), rozwódka w drugim małżeństwie.

Krótko mówiąc - czy się opłaca? Absolutnie nie Czy warto - zdecydowanie tak, chociaż racjonalnych podstaw brak

[rhaenyra]

raczej ty nic nie zrozumialas
ale spoko nie musisz

[cauliflowerpl]

No tak, tak, oczywiście, miłość, obserwowanie rozwoju i takie tam pierwsze uśmiechy.

I do tego zaprzeczanie oczywistemu faktowi, że przez kilka lat się nie wyśpisz.

[mary_lu]

Zawsze spanie przegrywa z wielkimi uczuciami.

Teoretycznie o wielkich uczuciach nie da się gadać. Albo od zawsze czaisz o co chodzi, albo nikt Cię nie przekona, wszystko zbijesz "logicznym" argumentem.

[triss_merigold6]

Jak ktoś ma niefart, to mu los daje słabo śpiące dziecko. Moje pierwsze spało perfekcyjnie, konkretne drzemki, szybko przesypiane całe noce. Młodsza gorzej, ale też dało się ogarnąć.
Wyrobiłam sobie umiejętność zasypiania na gwizdek, dziecko ma drzemkę = ja mam drzemkę (w weekendy) i nadrabiam.
Dużo dała mi rada Mruwy - poduszka na łeb i tak długo udawać, że się śpi, aż tatuś dziecka się obudzi i ogarnie temat.

[franczii]

Ja mam ten niefart przy 3cim. Starsza latwoobslugowa dwojka mi nie wystarczyla, trzeba bylo kusic los. Tak jak napisala Mary Lu nie spie i zyje wielkim uczuciem, na haju non stop. I ze swiadomoscia oparta na wczesniejszych doswiadczeniach, ze to i tak sie za chwile skonczy.

[sanciasancia]

> I do tego zaprzeczanie oczywistemu faktowi, że przez kilka lat się nie wyśpisz.
Wbrew pozorom zdarzają się dzieci, które dobrze sypiają. Zdarzają się też sytuacje niezależne od dzieci, kiedy człowiek się przez kilka lat nie wysypia, też z własnego wyboru.

[rhaenyra]

zdarzaja sie
zdarza sie tez w totka wygrac

[triss_merigold6]

Czas dla siebie straciły te nadgorliwe oraz te pozbawione jakiejkolwiek pomocy z zewnątrz (placówki opiekuńczo-edukacyjne, babcie, niańka).

[agaja5b]

Może wiedziały żeś podatna na sugestie? Ja tam zawsze szczerze mówiłam bezdzietnym znajomym że nie jest tylko słodko, że to decyzja która jedną ręką daje, drugą zabiera i daj Boże żeby w miarę sprawiedliwie, bo to tez nie jest oczywista oczywistość. Zauważyłam za to że sporo dziewczyn myśli o macierzyństwie tylko w kontekście porodu i tego sie boją, a przecież tak naprawdę to dopiero poczatek i to czasem najłatwiejsze zadanie ze wszystkich, które się potem z macierzyństwem wiążą. Z drugiej strony może i dobrze, bo jakby kobiety brały tę decyzję tylko na rozum, nie byłoby za dużo dzieci na świecie, moich na pewno by nie było.

[cauliflowerpl]

Raczej chyba wierzą w swoją niesamowitą zdolność perswazji
Nie jestem podatna na sugestie. Gdybym była, to nie byłabym inżynierem wykonującym męski zawód, mieszkałabym w Polsce i miałabym dwójkę dzieci już jakieś 10 lat temu, bo tak sobie to widziało moje otoczenie

Raczej moje znajome z tych, co to nie rozumieją, że można nie chcieć mieć dzieci.
Dalsza rodzina zaś, mimo ponad 15 lat powtarzania, że nie chcę mieć dzieci, żyje dziś w przekonaniu, że chcę, ale nie mogę.

Obstawiam, że chodzi o to, co napisała rhaenyra. Jeśli one nie mogą po pracy leżeć na sofie z książką przez dwie godziny, to ja też nie powinnam.

[franczii]

>
> Obstawiam, że chodzi o to, co napisała rhaenyra. Jeśli one nie mogą po pracy le
> żeć na sofie z książką przez dwie godziny, to ja też nie powinnam.
>

Nie sadze, byc moze po prostu uwazaja, ze omija cie cenne doswiadczeni bo tak jak wczesniej napisalas, nie wyobrazaja sobie, ze mozna nie chciec miec dzieci. Ja tez sobie nie wyobrazam Pewnie dlatego , ze w realu wcale tak czesto sie nie spotyka bezdzietnosci z wyboru. Ja przynajmniej nie spotkalam. Mam sporo bezdzietnych znajomych ale to sa single z nadziejami na zalozenie rodziny badz pary bezskutecznie starajace sie o potomstwo.

[spalona_gora]

> Pewnie dlatego , ze w realu wcale tak czesto sie nie spotyka bezdzietnosci z wyboru.

Bo tak naprawdę nie ma żadnego wyboru, bo nikt nie wie jak zareaguje na własne dziecko i na macierzyństwo, dopóki się tego nie podejmie. Losuje się całkowicie w ciemno - nie wiesz dokąd zaprowadzi Cię droga bezdzietności, a dokąd macierzyństwa, nie ma żadnych przesłanek jak to będzie wyglądać w tym konkretnym przypadku (poczynając od tego czy dziecko urodzi się zdrowe). Za to zewsząd słychać głosy "jak nie urodzisz, będziesz żałować", za to nikt nie mówi "jak urodzisz, będziesz żałować", co może dawać złudzenie, że to drugie się nie zdarza. W tej sytuacji dzietność wydaje się bezpieczniejsza. A tak nie jest, bo decydując się na dzieci traci się kontrolę nad własnym życiem.

[ashraf]

W zyciu nikomu nie powiedzialam, ze jak nie urodzi, to bedzie zalowac. Pomijajac subiektywne koszty czy zyski, dziecko to przede wszystkim odpowiedzialnosc, z ktorej nie da sie wypisac, wiec podstawowy warunek to chciec i zdawac sobie z tego sprawe. Jak ktos ma za duzo watpliwosci, to chyba lepiej nie ryzykowac, bo dziecku bynajmniej nie jest wszystko jedno, czy ma rodzica, ktory zaluje, ze sprowadzil je na swiat, czy nie.

[rhaenyra]

uff
czyli nie jest tak zle

[maugorzata2008]

> Pewnie dlatego , ze w realu wcale tak czesto sie nie spotyka bezdzietnosci z wyboru.
O tym się też często nie mówi, bo mówienie o tym wprost często rodzi bardzo negatywne reakcje otoczenia z agresją włącznie

[franczii]

cauliflowerpl napisała:

>
> Dlaczego zatem, do diaska, każda jedna koleżanka marudząca, że powinnam mieć dz
> ieci, na tekst że nie mam zamiaru tracić wyżej wymienionych od razu zmienia fro
> nt i zaczyna się "oj wiesz, to wcale nie jest tak, przesadzasz, ktoś ci bzdur n
> aopowiadał"?
>

Bo to nie jest tak. Bo dostajesz w zamian cos innego ale trudno mierzalnego, bez czego wolnosc, mozliwosc wysypiania sie, wylegiwania z ksiazka na kanapie juz nie cieszy.

[cauliflowerpl]

No własnie nie.
Nie ma opowieści o czymś w zamian. tobym akurat rozumiała, chociaż wcale by mnie do macierzyństwa nie przekonało.

Jest za to wmawianie, że to wcale nieprawda, że się ma mniej czasu dla siebie. Jakby po porodzie doba wydłużała się o jakieś 10 godzin.
Niedługo w desperacji zaczną mi wmawiać, że dzieci sikają na niebiesko, jak w reklamach pieluch

[rhaenyra]

zaraz ci napisze to to kwestia organizacji

[jola-kotka]

Zawsze to wiedziałam i zawsze to mówiłam

[louisse]

kompletnie sie nie oplaca. Jest niewygodnie. A przeciez o to w zyciu chodzi, prawda? Jak przekonac osobę, ktora nie ma dzieci o tym, ze rodzina to cos fajnego? męczącego, wymagajęcego enrrgii, ale swietniego? Nie da się. Dziękuję Bogu, losowi itd, ze pozwolil mi to przezyc, i ze nie dalam sie przekoac, ze czubek wlasnego nosa to to, co w zyciu daje szczescie.

[naturella]

Zawsze mowie, ze to biologiczna pułapka. Tak juz to natura urządziła, zeby ludzkość przetrwała - instynkt rozrodczy silniejszy nawet niz samozachowawczy

[maugorzata2008]

Ludzie to robili nawet w czasach kiedy 1/3 porodów kończyła się śmiercią rodzącej, a co dopiero teraz, kiedy największym realnym zagrożeniem jest, że cię z roboty wywalą.

[agaja5b]

Ja juz dawno doszłam do tego wniosku, niestety po czasie

[mondovi]

Nie mając dziecka nigdy nie docenisz tej wolności, kiedy wyjedzie na tydzień. Ona nie jest zwykła. Ona jest BEZCENNA.

[babcia.stefa]

A, znaczy dowcip z rabinem i kozą. Dziękuję, postoję.

[dzoaann]

Przeczytalam oba watki i wyciagnelam calkowicie odmienne wnioski.

[miruka]

W nawiazaniu do ktorejs z poprzedniczek: wlasnie - w malzenstwie dla trwalosci trzeba obiecac podpisac papierki a i tak pytanie jak dlugo przetrwa a macierzynstwo nie potrzebuje zadnych deklaracji, nawet wzajemnosci, nie wiem co jest trwalsze niz milosc do dzieci, a z minusow to ja nie sadzilam ze matka tak sie o dziecko martwi, widzialam po mojej mamie ze tak ale dopiero po sobie ze tak bardzo, sorry za brak polskich liter

[ashraf]

Finansowo pewnie nie Część kobiet ma też po ciąży pamiątki na ciele. Nie wszystkie. Pod każdym innym względem to kwestia partnera, organizacji i pożegnania perfekcjonizmu - wtedy bilans wcale nie musi być ujemny

[rhaenyra]

tja

[spalona_gora]

> Pod każdym innym względem to kwestia partnera, organizacji i pożegnania perfekcjonizmu

Gdyby to było takie proste...

[ashraf]

To nie jest proste, ale nie jest tez az tak niesamowicie trudne, jak sie niektorym wydaje. Przy czym pozegnanie perfekcjonizmu dotyczy wg mnie nie tylko akceptacji niewyprasowanej koszuli, ale takze faktu, ze nie bede matka-Polka bawiaca sie w teatrzyki kukielkowe, rysujaca na szkle i gotujaca eko-obiadki

[rhaenyra]

jestes bardziej lipcowa od lipcowej

[ashraf]

A co masz konkretnie na mysli?

[rhaenyra]

masz jeden gleboko wdrukowany model szczescia, macierzynstwa i tego jak powinno wygladac zycie
i za cholercie nie dociera do ciebie ze ktos moze miec inaczej

[ashraf]

Macierzynstwo nie jest obowiazkowe, ale jesli juz ktos sie na nie decyduje, nie musi z automatu robic z siebie meczennicy i wyliczanki strasznych rzeczy, ktore go po porodzie spotkaly i licznych poswiecen. Zycie sie zmienia, ale bez przesady - jak ktos ma dziecko z normalnym mezczyzna, a nie kaleka, ktory aktywnie zajmuje sie dzieckiem i domem, a nie tylko przynosi kase i "pomaga", to trauma naprawde nie musi nastapic Jest natomiast sprawa oczywista, ze macierzynstwo nie jest dla kazdego i nie widze sensu przekonywania osob, ktore nie chca miec dzieci i nie widza sensu ich posiadania, zeby sobie je sprawily... inaczej skonczy sie tak jak u najmy.

[araceli]

rhaenyra napisała:
> masz jeden gleboko wdrukowany model szczescia, macierzynstwa i tego jak
> powinno wygladac zycie
> i za cholercie nie dociera do ciebie ze ktos moze miec inaczej

Ona tak ze wszystkim ale w sumie wiele od młodej siksy wymagać nie należy

[spalona_gora]

> To nie jest proste, ale nie jest tez az tak niesamowicie trudne, jak sie niektorym wydaje.

Czy mnie się wydaje, czy Ty mówisz wyłącznie o stronie organizacyjnej? Pod względem organizacyjnym to rzeczywiście " nie jest tez az tak niesamowicie trudne" oraz zgadzam się, że "to kwestia partnera, organizacji i pożegnania perfekcjonizmu". Gorzej ze stroną emocjonalną - jeśli macierzyństwo nie nagradza kogoś emocjonalnie, to nie pomoże ani partner, ani super organizacja.

[ashraf]

Z tym sie zgadzam, dlatego pisalam wyzej, ze podstawa to chciec i "czuc" ze macierzynstwo to cos dla mnie. Zreszta podobnie jest ze zwiazkiem - dla osoby, ktora nie odczuwa gratyfikacji emocjonalnej z bycia z drugim czlowiekiem bedzie to tylko znoj, obowiazki i poczucie bycia kontrolowanym i zaleznym. Wspomnialam o stronie organizacyjnej bo wydaje mi sie, ze to jest obecnie najwiekszy straszak.

[spalona_gora]

A po czym to "czuć"? Bo związek to najpierw czujesz, a potem decydujesz czy Ci to odpowiada czy nie. A z dzieckiem - niestety - odwrotnie. To jest to o czym pisałam wyżej - nie dowiesz się, dopóki nie spróbujesz, a jak spróbujesz to już jest po ptokach.

[ashraf]

To sa uczucia, trudno nakreslic ogolne "wytyczne" Moge napisac o sobie - ja po prostu poczulam, ze to ten moment, ze jestem gotowa, zeby zostac matka, ze nie przeraza mnie odpowiedzialnosc, zwiazanie sie z kims nierozerwalnie do konca zycia. To nie az tak bardzo abstrakcyjne rzeczy, zeby nie dalo sie zupelnie przewidziec, czy sie tego chce, czy nie.

[spalona_gora]

OK, ale - z tego co czytam na forum, bo wątków na ten temat było tu już sporo - to nie w odpowiedzialności jest problem, ani w organizacji. Problem jest w emocjach, które wywołuje w nas dziecko, a to - moim zdaniem - nie jest do przewidzenia. Jak kogoś trafi ten piorun to najgorszą katorgę będzie odwalał ze śpiewem na ustach, bo może tulić Swoje Słonko i będzie to wystarczająco nagradzające, żeby przyćmić wszelkie trudy. Jeśli kogoś nie trafi, to zwykła lajtowa codzienność z dzieckiem będzie trudna do zniesienia.

[ashraf]

Cos w tym jest, aczkolwiek wydaje mi sie, ze jezeli naprawde chce sie dziecka (nie tylko rozumem, bo zegar biologiczny tyka itd.), to predzej czy pozniej zaczyna sie je kochac, a milosc pozwala radzic sobie ze zmianami czy trudnosciami bez wielkiego poczucia zalu. Malo jest matek, ktore chcialy dziecka, nie zaszly w ciaze pod przymusem/z braku pomyslu na zycie, nie wpadly itd., a nie pokochaly dziecka.

[spalona_gora]

Ja bym była ostrożna z mówieniem o braku miłości. Myślę jednak, że najma, aleksandersyn i inne forumki, które tu pisały o tym we wcześniejszych wątkach bardzo kochają swoje dzieci, tylko macierzyństwo okazało się dla nich - będę się trzymać tego słowa - niedostatecznie nagradzające. Może to kwestia biochemii mózgu (był tu kiedyś wątek, gdzie poruszany był wpływ oksytocyny), może kwestia charakteru dziecka - nie wiadomo. Kochają nad życie, ale nie odczuwają radości z macierzyństwa. I wtedy bilans emocjonalny nie wychodzi na plus.

[ashraf]

Moze... bardziej jednak obstawiam brak pewnego rodzaju dojrzalosci, ktora jest niezbedna, zeby moc podjac decyzje o rodzicielstwie w sposob swiadomy. Najma pisze o tym, ze teskni za nieograniczona wolnoscia, mozliwoscia wyjechania na drugi kontynent ot tak itd. Rozumiem, ze sa ludzie, dla ktorych to jest w zyciu najwazniejsze, natomiast dziwie sie, ze takie osoby w ogole zdecydowaly sie na dzieci, skoro wiadomo, ze ich posiadanie nie zgrywa sie z natura Piotrusia Pana.

[spalona_gora]

Tyle o sobie wiemy, na ile nas sprawdzono. Często człowiek nie zdaje sobie sprawy jak bardzo coś jest dla niego ważne dopóki tego nie straci. A aleksandersyn? Ja tam nie widzę natury Piotrusia Pana. To mogą być naprawdę najróżniejsze przyczyny, wcale to nie musi być niedojrzałość. I myślę, że większości z nich nie da się zdiagnozować "na sucho".

[ashraf]

To prawda, ale bez przesady - wiadomo, ze z dzieckiem nie da sie ot tak po prostu rzucic wszystkiego w cholere i wyjechac do Kambodzy. To mozna przewidziec.

[rhaenyra]

no i wlasnie
jednak dziecko ogranicza
i to nie jest tylko kwestia organizacji ze z dzieckiem nie mozna zyc tak jak przed dzieckiem

[ashraf]

Patrzac w ten sposob, oczywiscie ogranicza. Nie podejmiesz sie juz lotu niepewnym samolotem, zastanowisz sie dwa razy, zanim nawrzucasz szefowi, nie pojedziesz z dnia na dzien na wolontariat do Afryki. Tylko ze w ten sposob ogranicza czlowieka w ogole dorosle zycie: staly zwiazek, praca (jesli traktujemy ja powaznie), kredyt na mieszkanie. Przy czym jednak wiekszosc ludzi i tak nie zrobiloby powyzszych rzeczy bez zastanowienia, z dziecmi czy bez dzieci. No i kolejna rzecz: odroznilabym parcie na nieograniczona wolnosc ze spelnianiem marzen. Jezeli ktos np. koniecznie chce przeprowadzic sie do USA czy pojechac na 3 mies. do Chin, to moze to zrobic takze z dzieckiem, choc oczywiscie zajmie to wiecej czasu i energii.

[rhaenyra]

ale sa tez inne marzenia inne potrzeby w ktorych dziecko jak najbardziej przeszkadza
jak chociazby potrzeba swietego spokoju

[rhaenyra]

no chyba ze sie dziecko odda d tygodniowego zlobka albo wysle do internatu na inny kontynent

[ashraf]

A tu sie nie do konca zgodze... ja mam duza potrzebe swietego spokoju, w zwiazku z czym zwiazalam sie z facetem, ktory to respektuje i nie widzi nic dziwnego w tym, ze wezmie dziecko nad spacer, podczas gdy ja bede lezec do gory d..a Oczywiscie to dziala w obie strony. Poza tym szybko przyzwyczailismy synka do spania w swoim pokoju (a od poczatku w swoim lozeczku), nie praktykowalam zasypiania przy piersi itd., dlatego wieczory mamy wolne i - na upartego - od 20:00 do 24:00 mozemy sie zajac swoimi sprawami i odpoczynkiem. Istnieje tez instytucja niani, zlobka (przerabialismy obie) i wcale nie musi to oznaczac, ze dziecko bedzie sie ogladac godzine dziennie. Pewne rzeczy mozna sobie odpuscic, pewne zlecic komus innemu, nie chodzi bynajmniej o to, zeby sie zarznac w imie rodziny i padac na twarz o dwunastej.

[rhaenyra]

chyba inaczej rozumiemy pojecie swietego spokoju
bo to co przedstawilas to absolutnie nie jest spokoj

[ashraf]

No, jesli mowa o spokoju polegajacym na tym, ze wracam do domu i nie musze absolutnie nic robic, z nikim rozmawiac, nie mam zadnych obowiazkow i niczym sie nie przejmuje, to faktycznie dzieci z tym nie wspolgraja

[eliszka25]

patrzac na to logicznie i tylko z punktu widzenia zyskow i strat, to absolutnie sie nie oplaca. w ogole w swoim zyciu ludzie robia cala mase roznych rzeczy, ktore na logike sie nie oplacaja. mimo to nie zaluje, choc drugi egzemplarz trafil mi sie dosc mocno problemowy.

[nisar]

A dla mnie odwrotnie: strat oczywiście jest mnóstwo - czas, kasa, uroda, zdrowie i mnóstwo innych. I to wszystko razem kompletnie się nie liczy w momencie, gdy moje dziecko mnie przytula i mówi że mnie kocha. Tak że świadomośc kosztów nie zmienia wartości produktu

[kariwitch00]

Oczywiscie ze kazdy robi ze swoim zyciem co chce.
Opłaca się miec dzieci napewno dla wspólnego dobra, ponieważ jest problem demograficzny i przyszlosc rysuje sie nieciekawie. Dlatego robcie co chcecie, zamiast dzieci kupujcie pieski ale miejcie na tyle przyzwoitosci i nie wypuszczajcie z japy prymitywnych tekstów w stylu " trzeba było nie rbić bahora", bo erszta mimo wszystko powinno te czesc ktora sie decyduje traktować z szacunkiem bo to ich dzieci bedą zapie.. dalac na was w przyszlosci, im wiecej tych dzieci dzis tym lepiej dla was więc sie przymknijcie chociaż.

[rhaenyra]

poki co to twoj post jest najwiekszym popisem prymitywizmu w tym watku

[hema14]

Ja z rozsądku nie czytałam tamtych wątków. Bo ja wiem, że się opłaca - i nic nie zmieni mojego zdania.

[rhaenyra]

a ktos probuje znieniac twoje zdanie ?

[mozambique]

patrzac czysto biologicznie - kobiecie nie opłaca sie ani w ząb
nakłąd sil, energii , kosztów fizycznych , mozliwego ryzyka zwiazanego z ciążą, porodem i połogiem i odchowaniem potomka do momentu gdy bedzie umial sam sie wyzywić jest wręcz kosmicznie wielki i mało opłacalny , w swiecie ssaków to chyba najbardziej nieekonomiczne i ryzykowne rozwiązanie problemu prokreacji jest wlasnie u homo sapiens
dla mężczyzny - wręcz odwrotnie , sama przyjemnosc i mozliwosc uparwiania jej niemal do śmierci bez zbytnich kosztów
stąd tendencje mezczyzn do poligamii i "rozsiewania" plemników
a kobiet do monogamii
stad ewolucjonisci wywodzą "pomysł" na stałe związki typu małżeństwo

[chipsi]

Mogłabym długo wymieniać co straciłam przez macierzyństwo, czego mi teraz brakuje. Ale gdybym mogła to wszystko odzyskać, z nawiązką nawet, wystarczy że młoda zniknie... Za żadne kurde skarby!