Nie zmogłam...

[morgen_stern]

Z jakimi książkami nie dałyście sobie rady? Nie chodzi mi o znudzenie się jakąś tam książką i odpuszczenie jej sobie, by nie tracić czasu, ale o odpadnięcie wysiłkowe i/lub intelektualne przy szeroko rozumianej klasyce

U mnie oczywiście "Ulisses", wprawdzie miałam tylko 15-16 lat, ale wtedy miałam świeży, chłonny umysł i łykałam książki naprawdę wymagające intelektualnie. Wystarczyło jednak kilka kartek, bym odłożyła książkę na półkę z poczuciem absolutnej klęski

"W poszukiwaniu straconego czasu" również odłożyłam, choć walczyłam dłużej...
"Wahadło Foucaulta" szybko sprzedałam na allegro...

Tyle na razie pamiętam.

[mozambique]

dawniej - Wichrowe Wzgórze w oryginale ale ambitna byłam

a jzu po polsku = Władca Pierscieni - nie dałam rady

LSnienie S.Kinga - ale to ze strachu , zeby książka tak straszyła to nie miałam pojęcia

[margotka28]

Ulisses, wszystkie Prusa, Sienkiewicza, Konopnickiej, Verne, Boccaccio, Geritsen. Ostatnio nie zmogłam Wnuczki Musierowicz
Ale ogólnie było tego więcej, ale nie pamiętam.

[agaja5b]

Targowiska próżności Thackereya -po prostu straciłam zapał w połowie, może kiedyś wrócę
Czarodziejska góra Manna, od początku średnio interesująca była i nie dobrnęłam nawet do połowy, bo zainteresowało mnie co innego i rzuciłam
Do żadnej z tych wymienionych przez ciebie nawet nie podeszłam. Ja musze mieć na dana książkę po prostu fazę, jak nie iskrzy to nie lubie się męczyć.

[agaja5b]

Jeszcze Pani Bovary, bo wkurzajaca była.

[ofelia1982]

Pani Bovary byla swietna!

[asia_i_p]

Ależ ludzi jednak różne atmosfery wciągają. Ja "Czarodziejską górę" po prostu połknęłam i powtarzam sobie co jakiś czas. "Targowisko" rozkręca się z czasem, ale podejrzewam, że to raczej dobra baza do scenariusza na film, bo rzeczywiście, jako pisanie jest takie jakieś mozolne.

[eo_n]

Manna uwielbiam. Przy Pani Bovary też się nie męczyłam.

[daisy]

Ja nie mogę się zdecydować, czy ludzi, którzy czytają Czarodziejską górę dla przyjemności, należy podziwiać, czy się ich obawiać.

[asia_i_p]

No co ja poradzę, że kiedy słyszę Davos, to już mi się ciepło robi przy sercu. Mania niegroźna, acz dziedziczna, pamiętam, jak po studniówce pojechałam z ojcem i siostrą do Kudowy na wczasy zimowe, zainstalowaliśmy się w pensjonacie, rozejrzeliśmy i niemal chórem wygłosiliśmy "Jak u Manna".

Tylko z daleka od lodówki to trzeba czytać, bo te opisy posiłków są strasznie kuszące.

[daisy]

No to raczej podziwiam, zresztą - nie podważam, mam fajne wspomnienia z czasów, kiedy czytało się "Górę", a nawet powiem więcej: Madame.chauchat to mój nick na allegro (i jedna z ulubionych bohaterek literackich).
Czytając, ma się świadomość, że człowiek obcuje z wielkością, ale dla mnie była to jednak "Góra" zbyt stroma. Chociaż kuzyn Hansa C. zawsze od razu przychodzi do głowy, gdy się człowiek zakrztusi...

[eo_n]

Mnie najbardziej podobały się Doktor Faustus i Śmierć w Wenecji, ale Czarodziejska góra też. I Mann kojarzy mi się z kolei z pewnym starszym panem, który jako dziecko go widywał. Bardzo miłe wspomnienia, pamiętam jak o nim opowiadał...

madame Chauchat

[nangaparbat3]

Jak miałam 20 lat nosiłam warkocze upiete wokól głowy i własnoręcznie zrobilam sobie sweter z kremowej wełny.

[daisy]

No tak, Kławdia Chauchat to jest ktoś.
Cały czas zdarza nam się w rodzinie sklasyfikować układy towarzyskie jako lepszy lub gorszy stół rosyjski, zwłaszcza w kontekstach wczasowo-urlopowych.

[morgen_stern]

A ja nie rozumiem fascynacji Chauchat. Dla mnie ta panna była absolutnie niestrawna, a już końcówka, kiedy bujała się z tym odstręczającym starym kabotynem Peppercośtam... Ogólnie mało kto mnie w tej książce nie drażnił. Dzięki rozmowie z mądrymi znajomymi rozumiem metaforę i wymowę tej książki, co nie zmienia faktu, że to nuudaaaaa z wkurzającymi bohaterami.
Jedyna scena, która mi się bardzo, ale to bardzo podobała to przemowa Peppercośtam przy wodospadzie, kiedy wszyscy udawali, że go słyszą i słuchają majstersztyk.

[daisy]

Nie panna, tylko pani.
Ona chyba nie miała być specjalnie znośna, takie miałam wrażenie, miała być typem, takiej trochę aroganckiej, intrygującej kobiety koło trzydziestki. Bardzo mi się podobało, że trzaskała drzwiami i się garbiła.

[morgen_stern]

Nietrudno cię zachwycić

[nangaparbat3]

daisy napisała:

> miała być typ
> em, takiej trochę aroganckiej, intrygującej kobiety koło trzydziestki. Bardzo m
> i się podobało, że trzaskała drzwiami i się garbiła.

O to to. Nawet próbowałam trzaskać drzwiami w ten sposob co ona, ze średnim skutkiem.

[daisy]

Ja się zawzięłam i Prousta przeczytałam całego, ale ostatnie tomy wspominam już boleśnie. O ile pamiętam, tylko pierwszy został przez autora w pełni ukończony...
Od Ulissesa odpadłam bez żalu,
podobnie jak od tych bardziej ekscentrycznych fragmentów Gry w klasy (czy ktoś to jeszcze dzisiaj czyta?)
oraz od Czarodziejskiej góry, do której nie tęsknię wcale.
Z żalem za to nie zmogłam Braci Karamazow, muszę jeszcze do nich wrócić.

[mas.uka]

> podobnie jak od tych bardziej ekscentrycznych fragmentów Gry w klasy (cz
> y ktoś to jeszcze dzisiaj czyta?)
To moja ukochana książka

[daisy]

Ale jakim systemem czytasz? Ta "zwykła" jest fantastyczna, to fakt.

[yenna_m]

Podobnie: Czarodziejska góra i Gra w klasy

[joxanna1]

Potop, Pan Wołodyjowski i to trzecie. Szczerze próbowałam kilka razy.
W poszukiwaniu straconego czasu - też nie dałam rady, ale ta książka mnie prześladuje i w końcu ją przeczytam.
Długo zabierałam się do Czarodziejskiej Góry, wierząc, że z myślą o mnie została napisana, ale też mnie śmiertelnie znudziła.
Do wielu klasycznie "niezmożonych" w ogóle nie podchodziłam.
Ale też jestem może niemiarodajna, bo ja w ogóle przez wiele lat nie czytałam fabuł.

[morgen_stern]

Czarodziejską Górę przeczytałam całą, ale co się wynudziłam, to moje...

[gazeta_mi_placi]

Wstyd przyznać, ale mimo kilku podejść też nie zmogłam trylogii, nawet pierwszych 20 stronom nie dałam rady.

[joa66]

Ooooo tego też nie ..

[ofelia1982]

Ja tez nie!

[aandzia43]

Mnie też Trylogia szczerze znudziła. Odpadłam albo przeleciałam po łebkach. Poza tym Kraszewski, Ulisses i W poszukiwaniu... Część tzw. książek dla młodzieży (Siesicka) nudzila mnie jeszcze kiedy byłam młodzieżą. Wahadła też nie zmoglam.

[aankaa]

Potop, Pan Wołodyjowski i to trzecie

widać, że nie zmogłaś
Ogniem i mieczem

[nowi-jka]

a ja sie zaczytywałam w trylogii, uwielbiałam
za to teraz jak przeczytalam w pustyni i w puszczy dziecku to sie zastanawiam jak mozna czytac tego Sienkiewicza

[sanciasancia]

622 upadki Bunga.

[joa66]

Wierzę, że skonczę chociaż czytam już piąty miesiąc (około 200 stron!): Stefan Themerson "Logic, labels, and flesh"



Ulisses po angielsku naprawdę lepiej się czyta po angielsku niż po polsku, mimo teoretycznie doskonałego tłumaczenia Słomczynskiego (?). Za to, tego samego autora, Finnegans Wake powala wszystkich- krótki fragment (I tak przez kilkaset stron):

"Ależ, wre to wre Blankdeblank, bóg każdej machiny, kamień natomny z Barnstaple, poprzez mortysekcję czy wiwiszycie, w rozbiciu czy po nowym złożeniu, jak izaak jacquemin mauromormo milezny, jak wytłumaczony być może, morbloże? .."

culture.pl/pl/artykul/finneganow-tren-fragment

Poza tym swego czasu odpadłam na ... Ani z Zielonego Wzgórza.

[kozica111]

Lorda Jima i Czarodziejskiej Góry ale co do tej ostatniej to ja spróbuje zaatakować 3 raz.

[arwena_11]

Trylogię poza ogniem i mieczem przeczytałam szybko, nie wiem może w 2 noce. Ognie i mieczem chyba nie skończyłam, bo Helena mnie wku..., wybierając mdłego Skrzetuskiego zamiast Bohuna. I potem już nie miałam serca do tej książki.
Nie strawiłam w Chłopów. NIe wyszłam poza pierwsze kilka kartek. I na Iliadzie odpadłam, za to Odyseję przeczytałam od deski do deski.

[eo_n]

O, tak Chłopów też nie zmogłam.

[asia_i_p]

Po wszystkich moich ulubionych książkach jeździcie

[zona_mi]

Chłopi, Lalka, Noce i dnie - moje ukochane.

[arwena_11]

Lalka jak najbardziej i Noce i dnie mogą być, ale chłopi?

[zona_mi]

A juści, Chłopi

[paszczakowna1]

Ale że co, że "Chłopi"? "Chłopi" mają fanów:

forum.gazeta.pl/forum/f,86481,Ale_wies_Chlopi_Reymonta.html

[morgen_stern]

I ja się do nich zaliczam, ta książka to absolutne mistrzostwo.

[moofka]

Chłopi, Lalka, Noce i dnie - moje ukochane.

och ja tez uwielbiam
taka narracje wlasnie
prosta i barwna
jakby ktos przy kominku snul tak po prostu

[daisy]

No weź, albo prosta, albo barwna.
Noce i dnie to raczej pierwsza, a Lalka - druga.
Lalka jest fantastyczna na życiowe doły...

[moofka]

dla mnie jedno drugiego nie wyklucza
narracja prowadzona jak opowiesc zwyczajnie, bez udziwnien
ale barwnym jezykiem z duza iloscia szczegolow

[zona_mi]

Też mi się to podoba - język prosty, w sensie zrozumiały nawet dla mniej wyrobionego czytelnika, ale obfitość, plastyczność, poboczne wątki. Bez szału w akcji, lecz duża dawka emocji.
Godne naśladowania

[mor_lena]

Też uwielbiam
Chłopi, Noce i dnie, Lalka - w tej kolejności.

[aandzia43]

Zona, z polskich powieści to też moje ulubione!

[agni71]

Uwielbiałam Lalkę, Noce i dnie sa świetne, ale przy Chłopach to się męczyłam okrutnie.

Nie zmogłam Ulyssesa w oryginale i Czarodziejskiej góry po polsku

[zona_mi]

Bo są po prostu dobre
Ale domyślam się, czym u mnie wygrały - czytałam je dopiero, gdy byłam dorosła, a więc rozumiałam.
Dla nastolatka to głównie folklor i nuda, jak sądzę.

[nowi-jka]

Chłopów czytałam 11 razy, musze sibei to wypozyczyc ciekawe czy nadal bedzie mi si etak podobac jak w młodosci

[mea8]

Zbrodnia i kara. Z pol roku temu postanowilam nadrobic zaleglosci Zaczelam pierwszy tom i mym oczom ukazal sie MUR. Nie bylam w stanie go przebic. Chyba przez ten francuski. Mocno sie zdziwilam bo cale zycie uwazam, ze ksiazka tym lepsza im grubsza Przeczytalam Trylogie, Lalke, Chlopow - uwielbiam takie powieeeesci.

[lady-z-gaga]

jak byłam młoda - Ulisses
jak przestałam byc młoda - Tolkien

[wielkafuria]

Wahadło Foucaulta - przeczytałam całe, ale przyznam ze co kilka stron miałam mysli żeby porzucić. Przeczytałam z przekory

[totorotot]

ulises, wahadło-tez
tak na szybko nie pomne
spadam rabotac

[bei]

Grę szklanych paciorków odłożyłam na kilka lat, wróciłam i zmogłam na dwa razy

[asia_i_p]

"Żywe kamienie" Berenta. "Popioły" Żeromskiego. Wstyd się przyznać, ale "Miłość w czasach zarazy" też. Do "Ulissesa" nawet nie podchodziłam, znam jedną jedyną osobę, która to przeczytała i jest nią mój ojciec, ale on jest bardzo ambitny z natury.

[daisy]

Jak idzie o Berenta, to od razu przypomina się Słonimski i jego słodki wierszyk Miriam w Paryżu:
Niejeden z czytelników jeszcze dziś pamięta
Otwarcie Akademii i mowę Berenta
Jak nas dręczył, jak męczył, siąkał, chrząkał, chlipał,
Aż jak "żywe kamienie" "próchnem" nas przysypał.
(...)

[atena12345]

"Wyspa psów"
nie dałam rady przeczytać jak Cornwell lubię

No i "Carry" Kinga, przeczytałam pobieżnie

[atena12345]

atena12345 napisała:

> "Wyspa psów"
> nie dałam rady przeczytać jak Cornwell lubię
>
> No i "Carry" Kinga, przeczytałam pobieżnie

ale to chyb żadna klasyka

[agni71]

Carrie

[atena12345]

agni71 napisała:

> Carrie

oczywiście sorki

[edelstein]

--Tolkien,a na filme usnelam.

"...Bezkompromisowa,nie ma nic do stracenia.Nikogo nie kocha i zdania nie zmienia.Sto procent szaleństwa-tak,to jest jej opcja.Wie,jak zapominać,dobrze zna sie na chłopcach.Gryzie tak,jak suka,jest łagodna tak,jak owca,jest bliska jak siostra i wciąż tak bardzo obca..."

[morgen_stern]

Ja obejrzałam film, powiedziałam "fajny, fajny" po czym o nim natychmiast zapomniałam

[atena12345]

i jeszcze mi się przypomniało... "Kolekcjoner"
przeczytałam, ale w połowie zaczęłam omijać przemyślenia dziewczyny
zakończenie mnie uświadczyło w przekonaniu, że straciłam czas.

[daisy]

Może źle przełożone na polski, bo w ogóle to fajna książka, taka dość przerażająca...

[daisy]

(rozumiem, że chodzi o Fowlesa?)

[atena12345]

daisy napisała:

> (rozumiem, że chodzi o Fowlesa?)

tak
robi wrażenie, ale jest dołująca okropnie, a opisy marzeń dziewczyny o niespełnionej miłości zajeżdżają dłużyzną
zmęczyła mnie psychicznie strasznie

[morgen_stern]

Jeśli chodzi o Fowlesa, to ja odpadłam przy Kochanicy Francuza. Bez żalu

[daisy]

No coś ty! W oryginale jest świetna, może Fowles ma pecha do tłumaczy?

[morgen_stern]

Może Fowles ma pecha do mnie

[aurinko]

Lód Dukaja.

[kremka2014]

Trylogię, Lalkę kocham, kilka razy kochałam 😊. Nie zmogkam za to Chłopów, W poszukiwaniu straconego..., Ulissesa, Braci Karamazow, Popiolow. Zbrodnie i kare ofszem,ale dopiero w drugim podejsciu- na studiach. Wichrowe Wzgórza i pania Bovary kocham😊

[premeda]

Dukaj to tragedia nie zmogłam ani ja ani mój chłop. I Żeromskiego nie trawię, nuda i dłużyzna. Za Nałkowską też nie przepadam ale to się da przeczytać, odłożyć i zapomnieć. Za to uwielbiam Nad Niemnem, Noce i dnie, Chłopi i Trylogia i Lalka itd.

[eo_n]

Seria "Jutro". Tak beznadziejna, że się nie dało czytać. I jeszcze coś o wampirach, nie pamiętam autora. Oraz Korporacja (Max Barry).

Ulissesa przeczytałam też jako nastolatka (ach ta młodzieńcza ambicja ).
Natomiast W poszukiwaniu straconego czasu naprawdę mi się podobało.

[guderianka]

Potop
Hobbit

[klamkas]

Wprawdzie nie klasyka, ale jedyna książka, na której mimo szczerych chęci naprawdę odpadłam i każda strona była męczarnią to "Rozmowy w katedrze". Ten Nobel był chyba przyznany przez zespół literackich masochistów

[eo_n]

Ej, trudna książka, ale pięknie napisana. Wydaje mi się jednak, że sporo traci jeśli nie zna się realiów geopolitycznych w jakich jest osadzona (ja nie znam, żeby nie było, trochę doczytywałam, ale wydaje mi się, że to nie wystarcza).
Nobel literacki ma z resztą zawsze dużo wspólnego z aktualną sytuacją polityczną.

[elle.hivernale]

Finneganów tren Joyce'a - chociaż ciężko powiedzieć, że go czytałam.
Fragment dla przypomnienia:
(...)Ależ, wre to wre Blankdeblank, bóg każdej machiny, kamień natomny z Barnstaple, poprzez mortysekcję czy wiwiszycie, w rozbiciu czy po nowym złożeniu, jak izaak jacquemin mauromormo milezny, jak wytłumaczony być może, morbloże? Czy wyszedł za przykład zgodnie z deognozą tych co psieczuli go spoza muru morza gdzie Rurie, Thoath i Cleaver, trójca silnych swenoharców Orion Orgiastów, Meereschal MacMuhun tenże, Ipse dadden, ile razy ile czynionych ekstremów na poczet naszego co średniego, co każdemu mogłoby się przydarzyć(...)

[zona_mi]

Mistrz i Małgorzata - odpuściłam po czterech podejściach.
Chmurdalia - po trzech.

[moofka]

zona_mi napisała:

> Mistrz i Małgorzata - odpuściłam po czterech podejściach.

a nawet nie zlicze ile razy czytalam, wracam dla przyjemnosci
podobnie mam z przeminelo z wiatrem
dla wielu to niestrawny gniot
a ja mam dzika przyjemnosc - chociaz znam kazde slowo

[zona_mi]

Przeminęło z wiatrem to inna sprawa - czytać można w kółko

[moofka]

o wiem co jeszcze Moskwa - Pietuszki
ponoc kultowe
no nijak nie wchodzi

[asia_i_p]

Też uwielbiam "Mistrza i Małgorzatę". Mniej znane Bułhakowa, a też świetne, jest "Psie serce".

[mruwa9]

a "Fatalne jaja"? Uwielbialam...

[asia_i_p]

Nie czytałam, mam lekturę na weekend. Dzięki!

[arwena_11]

o właśnie zapomniałam nawet o tym. NIe strawiłam i zastanawiałam się dlaczego się tym zachwycają co poniektórzy.
O i dumę i uprzedzenie - nie wyszłam poza początek. Filmu też nie zmogłam.

Ale za to Władcę Pierścieni, Annę Kareninę, Zbrodnię i Karę, Wichrowe Wzgórza, pochłonęłam.

[agaja5b]

arwena_11 napisała:


> O i dumę i uprzedzenie - nie wyszłam poza początek. Filmu też nie zmogłam.
>
To jest zarąbista książka, najlepsza tej autorki, zdecydowanie, lekkość pióra, dowcip, inteligencja az iskrzą z każdego zdania. Wprawdzie literatura raczej z tych lekkich i przyjemnych, ale cóż to za przyjemność, mniam. Wciąż wracam i wciąż cieszy, tak samo jak ekranizacja, ta z 1995 r, wybitna, bo reszta to gnioty wg mnie.

[mdro]

Najlepsze (w sensie literackim) są IMO "Perswazje". A z "Dumą i uprzedzeniem" można na złe tłumaczenie trafić i wtedy faktycznie może być kicha.

[moofka]

w mlodosci mojej jak wharton byk modny to probowalam, zaczelam od spoznionych kochankow, potme jeszcze cos, ale nie
ostatnio z ciekawosci chcialam greya, zeby wiedziec o czym gadaja
1 czesc zmeczylam, druga ledwie zaczelam
szkoda bylo czasu

[aankaa]

akurat Spóźnieni kochankowie nie są najlepszym wyborem jeśli chodzi o zaczynanie Whartona
ja zaczęłam od Ptaśka (to chyba była pierwsza wydana w Pl) a później pooooszło, wszystko, co się ukazywało. Ukoronowaniem zbioru jest (chyba jedyne) wydanie albumu z jego (niektórymi) obrazami