Aleksijewicz dostała Nobla :)

[catroux]

A jeszcze rano w radiu ględzili, że nie ma szans, bo komisja woli 'prawdziwą' literaturę od reportażu. Ha!

[mozambique]

łooooooł !!!!!

[angazetka]

Świetna wiadomość!

[bi_scotti]

Good morning news
Teraz juz tylko pozostaje jedno pytanie, czy Peace Prize bedzie dla AM Cheers.

[mama_jerzyka]

Nie zdziwiłabym się.

[iwoniaw]

Świetna wiadomość

[morgen_stern]

Koleżanka wysłała mi smsa i mało nie spadłam z fotela z wielkiej radości, przecież to moja ukochana pisarka!!! Zasługuje na Nobla jak nikt inny.

[pani_leonia]

nie znam ale chetnie poznam, w bibliotece juz zrobila sie kojeka do jej ksiazek;/

[aqua48]

Bardzo się cieszę, żadna książka nie wywarła na mnie takiego wrażenia jak jej "Wojna nie ma w sobie nic z kobiety". Tę książkę powinni czytać obowiązkowo wszyscy wojskowi na całym świecie.

[mum2004]

Weszłam żeby właśnie to napisać. Wojna nie ma w sobie nic z kobiety - ta książka zostaje w pamięci.

[morgen_stern]

Przede wszystkim nigdy wcześniej nie czytałam książki, która opisuje wojnę z takiej perspektywy - właśnie kobiecej. Uświadomiłam sobie, że książki historyczne, wojenne są pisane na ogół przez mężczyzn i z czysto męskiego punktu widzenia. Ponieważ tak było zawsze to nie zwracało się na to uwagi. Charakterystyczne są opowieści Aleksijeiwcz jakie trudności miała przy tworzeniu tej książki, kiedy rozmawiała z małżeństwem weteranów - mężczyzna często nie dopuszczał żony do głosu, albo mitygował ją, że opowiada o jakichś głupotach zamiast o bitwach, bohaterskich czynach...

[jolie]

Kobiet - żołnierek nie było przecież w historii wiele. Wspomnienia kobiet, które walczyły w AK i Powstaniu Warszawskim też są wstrząsające.

[morgen_stern]

Ale ja miałam na myśli II wojnę światową.

[jolie]

Ja odnosiłam się do tego > Uświadomiłam sobie, że książki historyczne, wojenne są pisane na ogół przez mężczyzn i z czysto męskiego punktu widzenia.

Może nie napisałam tego jasno - uważam, że książek wojennych pisanych z perspektywy kobiet jest więcej - zarówno wspomnień tzw. zwykłych kobiet, jak i kobiet walczących z bronią (jak dziewczyny z AK). I ja również mam na myśli II wojnę światową. Oczywiście nie wszystkie te książki mają dużą wartość literacką, do tego trzeba talentu (jak u Aleksijewicz).

[morgen_stern]

Nie czytałam, więc nie mam porównania.

[anorektycznazdzira]

A ja słyszałam, że kontrkandydatem był Murakami, który z "reportarzem" ma tyle wspólnego co ja z Grenlandią. I przyznaję, że mu kibicowałam, bo jestem jego wielkim fanem.
Przyznaję jednak, że Aleksijewicz po prostu jeszcze nie czytałam- JAK ONA PISZE?
Powiedzcie w paru słowach!

[morgen_stern]

Aleksijewicz jest humanistką. Słucha człowieka, kocha człowieka i go rozumie. Porusza tematy trudne, niewygodne, osadzone w historii regionu, ale opisuje je z punktu widzenia pojedynczego człowieka i z różnych punktów widzenia, oddaje głos wszystkim. Niby opisuje "człowieka sowieckiego", ale ten człowiek może być w każdym z nas. Oddaje też głos ludziom dotąd tego głosu pozbawionym.
W skrócie - siedzisz, czytasz i płaczesz

[anorektycznazdzira]

O łał. Ale to ciężkie jest? Pytam, bo ja mam słabe nerwy (serio mówię) i od jakiegoś czasu sama sobie filtruje ciężkie i dołujące dzieła sztuki, bo widzę, że źle mi robią. A jak jest u niej?
Nie trawię na przykład rozdzierających historii, które z sadystyczną wręcz drobiazgowością wyliczją i opisują nieszczęścia dzieci, osób w różnych niezawinionych tarapatach, etc.
To nie taka literatura mam nadzieję? Speszył mnie skrótowy opis "wojna nie ma w sobie nic z kobiety"

[morgen_stern]

No jest ciężkie, nie ma co ściemniać.

[echtom]

> Speszył mnie skrótowy opis "wojna nie ma w sobie nic z kobiety"

No wbija w fotel i ryje psyche, nie da się ukryć.

[ojasia]

Jak inne jej książki. "Ostatni świadkowie" i "Czarnobylska modlitwa" musiałam sobie dawkowac po kawałku. "Cynkowi chłopcy" też świetna książka. Należał jej się ten Nobel.

[morgen_stern]

Po raz pierwszy noblistę z literatury mam już całego przeczytanego w chwili ogłoszenia Mnie najbardziej zryla Wojna nie ma w sobie nic z kobiety i Czasy secondhand. W tej drugiej środek książki mnie zmiażdżył. Ale oczywiście wszystkie są świetne.

[owczarkini]

Pierwszą moją myślą było, że widać Komitet czytuje e-matkę i liczy się ze zdaniem Morgen Dzięki Twojej rekomendacji przeczytałam póki co "Czarnobylską modlitwę", teraz zbieram siły psychiczne na kolejne jej książki. Dzięki.

[morgen_stern]

Cieszę się, że zaraziłam kolejną osobę

[triss_merigold6]

Morgen, przyznam, że trochę się boję sięgnąć po jej książki. Może zacznę od "Czasów secondhand", bo nie wiem czy chcę, żeby mnie ścigały zbyt wyraziste obrazy wojny.

[morgen_stern]

Czasy zaczynają się niewinnie, ale w dalszych częściach też bywa ostro. No nie wiem, spróbuj, jestem ciekawa twojej opinii.

[triss_merigold6]

Najchętniej bym wzięła "Cynkowych chłopców", bo parę rzeczy o Afganistanie czytałam, ale też się obawiam, że będzie upiorne.
Na razie zamówiłam sobie inne rzeczy m.in. "Jeden z nas. Opowieść o Norwegii" o Breviku i "Detroit. Sekcja zwłok Ameryki".

[morgen_stern]

O, też dobre.

[jolie]

>O łał. Ale to ciężkie jest?<

Tak, w moim odczuciu jest ciężkie zarówno jeśli chodzi o treść, jak i formę (sposób narracji). Czytałam dwie jej książki - "Wojna nie ma w sobie nic z kobiety" i "Czasy secondhand". Morze niezawinionego cierpienia+ miażdżenie jednostki przez historię - tak bym to podsumowała.

[lemasakr]

lal wspaniale to opisalas.

[18lipcowa3]

brawo ! Kocham Panią

[echtom]

To bardzo dobra wiadomość

[kardiolog]

Bardziej cieszy Nobel dla Youyou.
Kardiolog

[burina]

Tak przy okazji, na zasadzie luźnych skojarzeń: kto w tym roku widział na gazeta.pl jakąkolwiek relację z Nike? Ja już nie mówię, że w dawnych czasach, to na jedynce dał radę upchnąć ten temat już od ogłoszenia listy kandydatów, że pojawiały się artykuły o poszczególnych autorach/książkach. W tym roku nawet ogłoszenia zwycięzcy nie było...

[joanekjoanek]

Ja widziałam. Zajawka wisiała przez kilka godzin, bliżej dwóch

[joanekjoanek]

Za mną dopiero Czernobyl. Mówi zboczenie zawodowe: nie bardzo podobał mi się styl tłumaczenia. Polszczyzna jest taka jakby za bardzo rosyjska, za bardzo rosyjski jest szyk zdania, niekiedy dosłownie zaśpiew słychać. Nawet nie w wypowiedziach bohaterów, tylko w narracji. Mnie to przeszkadza, może dodaje uroku, ale ujmuje uniwersalizmu. Ona pisze po rosyjsku czy po białorusku? Bo jak po rosyjsku, to może następną spróbuję przegryźć w oryginale, to będzie ciężkie, ale pewnie warto. Czernobyl bardzo mi się spodobał, dobra książka.

[jolie]

Masz rację, nie wpadłam na to, że ten 'specyficzny sposób narracji' (jak to nazywałam) to po prostu tłumaczenie. Dodaje dramatyzmu, ale nie czyta się gładko (w moim odczuciu). Tłumaczenie było z rosyjskiego.

[morgen_stern]

Pisze po rosyjsku.