5 latek nie mówi

[kruella83]

dokładnie w marcu kończy 5 lat . Nie mówi, tzn mówi po swojemu jak niemowlę , potrafi powiedzieć mama , na ojca mówi już tati , imienia siostry nie potrafi już wypowiedź. Ta koleżanka ma mentalność typowej patologii , wyszła z takiego domu, teraz to powiela z tą różnicą że nie ma tam alkoholu ale bieda i nieporadność życiowa. Jeśli ktoś ten temat zaczyna poruszać , zaraz zmienia mówiąc że była u lekarza który miał powiedzieć że to normalne. Nie chcę mi się wierzyć . Czy to normalne że nie mówi?

[asia_i_p]

5 latek najprawdopodobniej ma afazję.

To, że lekarz powiedział, że to jest normalne, niestety jest prawdopodobne, znajomych dziecko ma afazję i mówili im, że to normalne, rozgada się, zdanie zmienili dopiero kiedy dziecko miało ponad 4 lata, mnie jeszcze na spóźnionym bilansie dwulatka mówili, że normalne i rozgada się, ale ja mam w rodzinie afatyka i nie uwierzyłam.

[asia_i_p]

Jest jeszcze opcja, że ma jakieś inne zaburzenia rozwoju, oczywiście, ale w każdym razie temat jest do diagnozowania. Poradnia psychologiczno-pedagogiczna (tam matka może sama złożyć papiery), albo skierowanie od pediatry na oddział rehabilitacji by się przydało.

[krejzimama]

A spróbujcie mu podać obiad bez kompotu.

[claudel6]

[ichi51e]

Niestety ale to czesto dziala

[lauren6]

Zdecydowanie nienormalne. Do przedszkola chodzi?

[gaga-sie]

Słuch miał badany?

[agunia777]

Nie jest normalne. Takie dziecko powinno byc obejrzane przez logopede i psychologa - problem jest dosc powazny, bo przecietne 1.5 roczne dziecko mowi kilkanascie slow, a dwulatek uzywa ok 200-300 slow.

[kruella83]

Nie chodzi , siedzi w domu

[kruella83]

Kiedyś go pilnowam , poszliśmy na spacer były również moje dzieci ( młodsze) no i nie słuchał się wcale, cały czas biegł na moje prośby i krzyki żeby się zatrzymał nie reagował , mało zawału nie dostałam jak zbliżał się do ulicy , jakby nie docierało . Mówię mu żeby założył buty to zaczął patrzeć w sufit rozglądał się gdzieś zero reakcji , nie wiem co o tym sądzić

[agunia777]

Widzisz, chlopiec wymaga zdiagnozowania i terapii. Powodow niemowienia moze byc duzo. Samo zaniebanie rodzicielskie to nie jest, poniewaz normalnie rozwijajace sie dziecko majace kontakt z innymi ludzmi zacznie sie porozumiewac. Tu jest jakas blokada (moze ma nawet opoznienie rozwojowe, a moze to mutyzm, moze uszkodzony sluch a moze uszkodzenia mozgu).

[claudel6]

może on nie słyszy?

[bokka]

Powinien zostać zdiagnozowany. Masz jakiś wpływ na tę dziewczynę, przyjmie pomoc w załatwieniu lekarza itd.?

[kruella83]

Niestety nie mam na nią żadnego wpływu . Dziewczyna nie znosi krytyki , nie można jej nawet nic poradzić bo ona wie lepiej. Więc zostaje zgłoszenie do mopsu albo obowiązkowe przedszkole gdzie problem zostanie zauważony

[ichi51e]

nie jest to normalne ze nie mowi ale o ile nie jest gluchy albo zaburzony (jest?) jakos tam gadac bedzie.

[miniulowa]

Dziecko ma ewidentnie problemy, może rozwojowe, może neurologiczne. Koniecznie trzeba zdiagnozować. Gdyby przedszkole dla 5 latków było obowiązkowe, dostałby pomoc we wrześniu, a tak dostanie dopiero za niemal 2 lata ☹️
Jeśli masz jakąkolwiek możliwość wpłynięcia na rodziców żeby poszli z dzieckiem do poradni psychologiczno pedagogicznej, zrób to.

[kruella83]

A nie jest? Słyszałam że to weszło

[miniulowa]

Obowiązkowe jest dla 6-latków. Dla 5-latków było kiedy 6-latki poszły do szkoły.

[lauren6]

Skoro to patologia to czy mają asystenta rodziny? Jeśli nie to na Twoim miejscu dla świętego spokoju zawiadomiłabym pomoc społeczną, że dziecko cierpi na jakieś zaburzenia, a rodzice go nie leczą. Żaden lekarz nie uzna nie mówiącego 5 latka za normę. W dzisiejszych czasach nie mówiące 2 latki diagnozowanie są pod kątem autyzmu. Czyli matka kłamie.

[berdebul]

Nie. Zgłoś do opieki społecznej. To też jest zaniedbywanie potrzeb dziecka.

[z_pokladu_idy]

Mój syn zaczął mówić w wieku 4 lat. Zaczęliśmy go diagnozować, gdy miał 3 i to tylko dlatego, że kazali (neurolog, logopeda, psycholog) nam jeszcze poczekać aż pójdzie do przedszkola. Rozgadał się troszeczkę po pół roku, ale nadal mocno odstawał od reszty. Dopiero drugi laryngolog (pierwszy zapisywał tylko kolejne antybiotyki) po pięciu minutach wizyty stwierdził, że Młody nie ma prawa mówić, bo nie jest w stanie nawet normalnie oddychać i skierował nas na wycięcie trzeciego migdała. Po trzech miesiącach od zabiegu uciekam do łazienki, żeby łyknąć odrobinę ciszy.
Warto podsunąć koleżance różnych specjalistów, bo dziecko jest mocno w tyle i będzie miało coraz większe trudności w nadgonieniu nie tylko rozwoju mowy.