opieńki

[stephanie.plum]

wyobraźcie sobie, że wczoraj na porębie natrafiłam na dzikie stada młodziutkich opieńków.
a już myślałam, że w tym roku mnie ominą, że już za późno.

to dla mnie chyba najsmaczniejsze grzyby, uwielbiam je zbierać.

lubicie?
jak przyrządzacie?

[przepyszny_jagielnik]

stephanie.plum napisała:
> wyobraźcie sobie, że wczoraj na porębie natrafiłam na dzikie stada młodziutkich opieńków.

Trzeba uważać. Gdzieś w pobliżu są matki tych stad i mogą zaatakować w obronie młodych!

[stephanie.plum]

od razu znać, żeś człowiekiem lasu.

[1matka-polka]

Skakały na sążeń?

[stephanie.plum]

gdzie im do takich dążeń...

[kubek0802]

Opieńkę uważam za grzyb pastewny. Kojarzy mi się z wczesna szkołą podstawową, gdy po lekcjach szło się do lasu po opieńki. Potem wory z grzybami do punktu skupu. Nie zbieram i rodzinie nie pozwalam chyba, że na oddanie. Z kolei mąż pamięta jak jadali pizzę z opieńkami, ale mogę to wytłumaczyć faktem, że teściowie jedynie te grzyby znają.

[stephanie.plum]

rozumiem skojarzenia, ale one (opieńki, nie skojarzenia) przecież są wyborne w smaku!

swoją drogą, szkoda, że w dzieciństwie nie wpadłam na podobny pomysł.
pewnie dlatego, że szkoła była w centrum miasta, a na wieś jeździliśmy tylko w weekendy. cóż, nie odstanie się.

[jasnoklarowna]

ogólnie nie przepadałam. Ale 2 razy w życiu jadłam przepyszne opieńki.
Pierwszy raz to marynowane przez mamę przyjaciółki. Ona zna w zasadzie tylko opieńki, zawsze jeździmy jesienią na zbiory potem dostaję jeden słoiczek od tej mamy. Genialne, jadałam wiele marynowanych grzybów, wszelkich gatunków, ale ta starsza pani, już prawie 70 letnia przyrządza je bezkonkurencyjnie. Przepisu nie znam.
A drugi rodzaj to ostatnio kolega męża przyniósł potrawkę z opieniek robionych przez jego żonę. W zawekowanym słoiku, chyba z papryką, cebulką taką zeszkloną na słodko, koncentratem i nie wiem czym jeszcze. Niebo w gębie.
Tak że ten, czasem nawet ze zwykłych, nieszlachetnych składników można zrobić cudo, trzeba tylko wiedzieć jak

[cruella_demon]

Bardzo lubię, niestety nie umiem zbierać, więc wraz ze śmiercią babci przestałam je jeść.
Najbardziej lubię pierogi i w occie.

[asia_i_p]

Nie wiem, jakim cudem mój mózg wytworzył po przeczytaniu twojego postu historię, w której babcia zmarła otruta trującymi grzybami podobnymi do opieńków, zebranymi przez ciebie, i w ten sposób się do nich zraziłaś. Chyba muszę odstawić Netflix i HBO.

[stephanie.plum]

:~[]

[tt-tka]

Oooo, tez dzis nazbieralam ! byly na obiad, obgotowane, odcedzone i przesmazone z cebulka i w smietanie. Reszta pojdzie na kolacje do jajecznicy.

[stephanie.plum]

u mnie to samo było!
podsmażone z cebulką i ziemniakami, do tego bitki z polędwiczek wieprzowych i kapucha kiszona.

[b.bujak]

opieńki to jedne z moich najulubieńszych ugotowane i przesmażone z cebulką mniam.....
łezka mi się kręci w oku, bo od śmierci taty prawie nie jadam leśnych grzybów;
tylko z nim zbierałam grzyby i tylko z jego rąk jadłam bez obaw;
najbardziej tęsknię za smażonymi kaniami ....

[bistian]

b.bujak napisała:

> opieńki to jedne z moich najulubieńszych ugotowane i przesmażone z cebulką m
> niam.....
> łezka mi się kręci w oku, bo od śmierci taty prawie nie jadam leśnych grzybów;

Co Wy z tymi leśnymi grzybami? Opieńki, to grzyby podwórkowe, rosną pod płotem, na drodze, nie trzeba daleko wychodzić, żeby nazbierać

[jkl13]

U mnie w domu opienki nie cieszyły się powodzeniem,więc ich nie zbieram. Ale nie bardzo rozumiem,dlaczego sama na grzyby nie jeździsz. Skoro zbierałaś z tatą, to znasz grzyby jadalne,nie pomylisz się.
Ja od dziecka jeździłam z tatą na grzyby,teraz ciägam po lasach moje dzieci - młodszy zbiera lepiej niż ja i jest wielkim fanem grzybów. Jestem pewna,że tradycja zbierania grzybów przetrwa w naszej rodzinie i za jakiś czas syn będzie zabierał swoje dzieci na grzyby.

[stephanie.plum]

no właśnie, ja chodziłam z dziadkami, nauczyli mnie wszystkiego, co wiem. teraz chodzę z synkiem.
młody już rozpoznaje jadalne grzyby.

[b.bujak]

jkl13 napisała:

> U mnie w domu opienki nie cieszyły się powodzeniem,więc ich nie zbieram. Ale ni
> e bardzo rozumiem,dlaczego sama na grzyby nie jeździsz. Skoro zbierałaś z tatą,
> to znasz grzyby jadalne,nie pomylisz się.

nikt nie zastąpił taty w roli towarzysza leśnych wycieczek
no i byłam słabym uczniem w tej kwestii, grzyby nigdy nie były dla mnie celem samym w sobie

ech, pozwolę sobie na wspomnienie... szpital, w którym mój tata spędził ostatnie miesiące swojego życia jest położony w pięknym leśnym otoczeniu... tata dopóki mógł chodził do lasu, suszył grzyby na szpitalnych kaloryferach

[stephanie.plum]

fajny tata...

[jkl13]

Super miałaś tatę. A może warto ożywić wspomnienie,zrobić z tego rodzinną tradycję, pokazać dzieciom czego nauczył cię ich dziadek. To nie musi być codziennie latanie o świcie na grzyby,wystarczy wycieczka 1-2 razy w roku, taki spacer po lesie ze skutkiem ubocznym w postaci grzybów Jeśli nie jesteś pewna swoich grzybiarskich umiejętności, odpowiednia apka w telefonie powinna pomóc. A gps nie pozwoli zgubić się w lesie. Spróbuj, moim zdaniem warto.

[b.bujak]

dziękuję, jeszcze słowo i się poryczę...

no ale napiszę wam jeszcze coś - jak chcę "odwiedzić" tatę to nie jadę na cmentarz, jadę właśnie w okolice szpitala ... mam nadzieję, że jego dusza jest już po szczęśliwej stronie i mieszka w lasach
minęło już ponad 20 lat, a ja nie umiem w lesie opanować emocji i osiągnąć tego cudownego stanu spokoju, skupienia, wyostrzenia zmysłów jaki jest potrzebny w zbieraniu grzybów - to już chyba robota dla jakiegoś psychologa... ale czy ja chcę to zmieniać ??

[stephanie.plum]

pewnie, że jego dusza mieszka w lasach!

jestem świeżutko po śmierci babci, jej dusza spaceruje chyba po ogrodzie... i nie wiem, jakie będzie następne lato bez niej...

nie wszystko możemy "przeskoczyć".

[szmytka1]

z jajecznicą

[stephanie.plum]

o, to jest myśl!

[default]

Dzisiaj w lesie widziałam mnóstwo miejsc po opienkach (czli same trzonki z obcietymi łebkami), czyli ludzie zbierają. Ja nie. Nie było w mojej rodzinie tradycji zbierania tych grzybów, wiec nie bardzo umiem je odróżnić od podobnych niejadalnych czy trujących gatunków.
Opienki jadłam tylko marynowane - sąsiad robi. Dobre, ale nie wyjątkowo.