Po co macie dzieci

[mari614]

skoro świat jest okrutny (zawsze był)?

[gaskama]

Do kochania.

[saszanasza]

gaskama napisała:

> Do kochania.


tak samo😊

[astomi25]

Tez sie zastanawiam...🤔

[nammkha]

A kto powiedział, że człowiek to istota racjonalna?

Naprawdę myślisz, że posiadanie lub nieposiadanie dzieci to w 100% decyzja racjonalnego umysłu?

A gdzie w tym miejsce na instynkt, emocje i zwierzęce odruchy?

[szmytka1]

Żeby je wąchać, ładnie pachną. Jakoś trzeba sobie uprzyjemniać pobyt na tym okrutnym świecie.

[geoardzica_z_mlodymi]

👍

[maleficent6]

Powiedz to matce nastolatka 😂

[heca7]

maleficent6 napisała:

> Powiedz to matce nastolatka 😂

Powiedz to nastolatkom

[beataj1]

Wtedy to już za późno i się do okna życia nie mieszczą.

Albo znają drogę do domu.

[szmytka1]

Jestem matka nastolatka 😆 męskiego 1.80 hormonów. Zapewniam, że jak się myją, to nadal ładnie pachną.

[heca7]

Ja jestem matką dwóch nastolatków- młodszy 1.84 hormonów a starszy 1.92 hormonów. Jak się umyją to przez chwilę ładnie pachną... o ile dadzą się powąchać Bo starszy zwykle wyciąga długaśną łapę i trzyma mnie na dystans

[szmytka1]

U mnie w domu nawet stary cap ładnie pachnie. A co najlepsze wszyscy moi domownicy pachną dla mnie podobnie do siebie i wszyscy podobnie do mojej matki. W ogóle z mężem lubimy nasze dzieci wachac i mamy takie hasło w domu: pachnie naszym stadem.

[heca7]

Moi się nie dają, córka to w ogóle jez 😉 A próba zrobienia im zdjęcia zwykle tak się kończy 😛

[majenkirr]

😂😂😂

Boże, jakie długie palce 😍

[stephanie.plum]

:~)

- ładnie pachniesz.
- czym?
- sobą.

...

- ładnie pachniesz.
- czym?
- sss..starą sową!!! (u nas to tak ewoluowało)

[beataj1]

Nie po co a dlaczego.

A dlaczego? Bo lubię seks i tak wyszło a drugie bo ginekolog się zarzekal ze przy moich problemach zdrowotnych w zyciu w ciążę bez leczenia nie zajdę.

I się drań pomylił.

Trzecie dlaczego ma na imię spirala.

Ps. Dzieciaki mam fajne i kocham je jak swoje.

[szmytka1]

Spirala... sąsiadka mi właśnie opowiada, jak to na 30 urodziny dprawila dobie jakąś nowoczesna spirale za 1000, czy 1.5 tys (nie wiedzislam, ze sa za tyle). Poszła na kontrolę po roku od założenia, a konował co to zakładał, mówi że całe szczęście, że w ciążę nie zaszła, bo coś z tą spirala nie tak, przemieściła sie, nie spelnia funkcji i jeszcze stan zapalny wywołała, trzeba usunąć. A taka miała być nowoczesna i super. A 2 lata temu taka sama przygoda że zwykła miedzianka u mojej przyjaciółki.

[beataj1]

Mam prawie rok i jest ok. Ponieważ nie leczyłam się na moje problemy i mam 44 lat to raczej płodna jak czarnoziem nie jestem.

Jakby co zrobie aborcję.

[lilia.z.doliny]

Beata, ty masz dwójkę dzieci, z tego co kojarzę, tak? Bo mi się przypomniało, jak Twój synek się rodził i jak opisywałaś swoje perypetie

[beataj1]

Tak, 2 sztuki.

[daniela34]

#szklankawodynastarość

Aaaa, czekaj...przypomniałam sobie, że nie mam. Czyli wszystko w porządku, świat może być okrutny dalej. Carry on, Jeeves!

[pani_tau]

daniela34 napisała:

> #szklankawodynastarość
>
> Carry on, Jeeves!

😄

PS. Też jestem bezdzietną lambadziara .
Nigdy nawet nie rozważałam zmiany stanowiska.

[mid.week]

Umrzesz na suchoty! 😥

[daniela34]

W suchym doku w dodatku 😁

[trampki_w_kwiatki]

Ciul ze szklanką wody, ja chcę, żeby mnie czasem kielonek prosecco podała. Szklankę wody to mi pani z mopsu zapoda albo jakiś zambijski chłopiec pielęgniarz. Ale prosecco będą demencyjnej babci na lekach żałować. Liczę, że młoda mi nie pożałuje bombelków w tych ostatnich miesiącach życia i może nawet jakieś inne zakazane substancyje przyniesie. O take starość walczylim wszak.

[asia.sthm]

> O take starość walczylim wszak.

Wybornie powiedziane

[boogiecat]

Ja tam z milosci🤷🏻‍♀️

[danaide2.0]

Mnie na mózg padło, do dziś trwają ustalenia co konkretnie.

[boogiecat]

Ja uwazam, ze mi nie padlo😉 Dziecko z tym wlasnie tatusiem uwazam za jedna z niechcacy rozsadniejszych decyzji.
Ale zrobilam z wielkiej milosci, co wydaje mi sie nie jest popularnym motywem na forum- ciagle czytam, ze kobiety robia dzieci z wielu osobistych- duzych i malych- powodow, ale zeby dla mezczyzny to raczej ekhem patologia.

[igge]

Ja też. I jeszcze z miłości do ich ojca.

A świat jest okrutny. Cóż.
Zawsze można nie dostrzegać rzeczywistości

[boogiecat]

Ja mialam dokladnie na mysli milosc do ojca.

[lella_two]

Cóż, ja też😎 Robilam z tej miłości wszystko, co tylko przyszło mi do głowy, bo myślałam, że mnie rozerwie jak nie dam upustu. W koncu zostały do zrobienia tylko dzieci więc hop! Na boginie, to był doskonały pomysł😊

[asia.sthm]

> Ja też. I jeszcze z miłości do ich ojca.


Nigdy, przenigdy nie mialabym dzieci gdybym nie spotkala akurat wlasnie ich ojca.
Widze jak to glupio brzmi, ale jak sie czlowiek zakocha i poczuje w tej milosci bezkresowo bezpiecznie, poczuje ten spokoj i pewnosc, ze to jest wlasnie TO. I ten drugi czlowiek tez poczuje to samo, to o, wlasnie z tego stanu robia sie dzieci

[lady.madrugada]

To ja chyba inaczej. Nigdy przenigdy nie miałabym dzieci, gdybym nie spotkała ich ojca, ale to chyba nie kwestia zakochania, a przynajmniej nie tylko. To silne przekonanie, że on będzie wspaniałym ojcem i zajmie się dziećmi na równi ze mną, poza karmieniem, oczywiście. I tak się stało, jest lepszym rodzicem niż ja.

[asia.sthm]

> kwestia zakochania, a przynajmniej nie tylko.
> To silne przekonanie, że on będzie wspaniałym ojcem i zajmie się dziećmi na równi ze mną, ...

No dokladnie tez, mozemy sie uzupelniac w gloryfikowaniu facetow stworzonych do budowania z nimi rodziny.

[boogiecat]

A to jak tak, to dla mnie milosc do czlowieka zaklada, ze nie jest on palantem niezajmujacym sie potencjalnym dzieckiem, tylko dobrym, odpowiedzialnym czlowiekiem.

[asia.sthm]

> dla mnie milosc do czlowieka zaklada,...

Ale dobrze wiemy jak latwo zakochac sie w przeuroczym lekkoduchu lub nieodpowiedzialnym zyciowo intelektualiscie czy zaangazowanym bezgranicznie w sztuke artyscie i mozna sobie zakladac do woli wszystko, ale spokoju i bezpieczenstwa w tej milosci sie nie zazna zeby az dziateczki jeszcze do tej burzy dorzucic.

[igge]

No, na moich studenckich urodzinach z daleka zobaczyłam jak koleś tuli moją kotkę.
Taki kontrast z ówczesnym moim chłopakiem, który nie cierpiał kotów.
To była iskra. Jakaś nieuświadomiona wtedy podskórna decyzja, że ten i żaden inny. Wbrew wszystkiemu, do czego i do kogo moje życie wtedy zmierzało.
( Ta iskra to w sensie chyba , że ojciec moich ewentualnych i nie planowanych wtedy dzieci)
Intuicja, czy co, bo faktycznie był i jest lepszym ojcem niż ja matką.
Koty lubi of course też.
Dobry człek z niego.

[trampki_w_kwiatki]

Eee, mój były mąż nie lubi zwierząt i koty przeganiał a dzieci uwielbiał i ojcem jest jednak na sześć z plusem, więc to tak różnie bywa.

[danaide2.0]

Po to, żeby otworzyły mi się oczy. Przed urodzeniem dziecka sama byłam jak dziecko we mgle i niby człowiek wiedział, ale jeszcze się łudził.

[po.zludzenia]

Po co?
Macierzyństwo jest tak reklamowane, że bałam się tak zwyczajnie, że jeśli mnie to ominie to coś stracę.
Coś pięknego i coś co mnie uszczęśliwi na resztę mojego życia.
Jednym słowem bałam się o własne dupsko.
Bo co, jeśli inne będą miały i będą rozpływać się w szczęściu a ja NIE ??? Bałam się, że coś stracę, coś mnie ominie a potem za późno i będę płakać...bo ja NIE mam.

A tu po porodzie: ogromne rozczarowanie, zero jakichkolwiek pozytywnych doznań...
Jedynym szczęściem to to, że w ogóle przeżyłam poród a poza tym NIC.
Jak obuchem w łeb.
Dziecko rosło a ja nadal NIC! I tak jest do dzisiaj
Jedyne co doświadczyłam to: rozczarowanie, zmęczenie, przygnębienie, zmartwienia, pogorszenie relacji z mężem i resztą rodziny.

Gdzie na boga to obiecane szczęście....
Po 13 patach nie przyszło...to jak to jest? Czyżby u mnie biologia nie zadziałała ???

[po.zludzenia]

13 latach*

[nammkha]

To smutne co piszesz. Konsultowałaś to z jakimś lekarzem?

[po.zludzenia]

Nie.
Po prostu wychowuję - skoro już jest
Czasami myślę, że dobrze mi tak i świat się na mnie zemścił za moją zachłanność. Bałam się, że inne będą miały a mnie coś wyjątkowego ominie - to jest jak jest.
Chciałam uszczęśliwić się, ot tak, na zaś - jak widać nie warto.

[danaide2.0]

Nie lubisz swojego dziecka?

[po.zludzenia]

danaide2.0 napisała:

> Nie lubisz swojego dziecka?

Pewnie je kocham. Bo to w sumie jest moim obowiązkiem.

[danaide2.0]

Nie o to pytam.

[danaide2.0]

Ale bardzo Ci współczuję.

[stephanie.plum]

jesteś zbyt krytyczna wobec siebie.

jak ja, gdy mnie ktoś pytał, czy kocham męża (a byłam w fazie wariackiego zakochania), mówiłam, że nie wiem, bo w sumie jeszcze nie musiałam podąć decyzji, czy oddam za niego życie itp., więc jakim prawem mam głośno twierdzić, że na pewno kocham.

[po.zludzenia]

Dziecko to spory dodatkowy obowiązek - i NIC w zamian. Oczywiście, że dbam, nie chcę skrzywdzić, życzę jak najlepiej...
Urodzenie dziecka uruchomiło lęki, czarne wizje - ale też nigdy nie byłam optymistką.
Gdzie to osławione szczęście?
Gdzie ta wszechogarniająca miłość? U mnie to raczej rozpacz była...i pożegnanie z wolnością, samostanowieniem, niezależnością.
I NIC w zamian tzn.nic pozytywnego.
Jednym słowem, po tych 13 latach: NIE WARTO!

[stephanie.plum]

mnie się ostatnio śniło, przy okazji grypy, bardzo realistycznie, że za godzinę umrę.

i myślałam gorączkowo, czego najbardziej będzie mi brak. wyszło, że tego, jak patrzę na moje dziecko, gdy to uczy się jakichś nowych rzeczy.

obudziłam się i pomyślałam, że we śnie miałam rację.

a Twoje dziecko, jakie jest?

[po.zludzenia]

A odpowiadając na pytanie autorki wątku: z egoizmu.
Z egoizmu, który nie wyszedł mi na zdrowie

[gr.ruuu]

A dziecko nie okazuje Ci miłości? To nie jest to "w zamian"?

[po.zludzenia]

Obecnie ma sporo żalu o to, o tamto...może to taki wiek, a może sobie zasłużyłam.

[igge]

Miałam łatwiej od Ciebie po.złudzenia.
Czy warto czy nie warto - nie podejmuję się odpowiedzieć.
Bo różnie może być.

W ciążę zaszłam bo koleżanka też była w ciąży. Nie marzyłam o ślubie, dziecku itp od dzieciństwa. Jak podobno niektórzy.

Ale po urodzeniu pierworodnego - zakochałam się od pierwszego wejrzenia.
Raz w życiu miałam totalnie w dooopie partnera i jego nieobecność częstą.
Nie mogłam się napatrzeć na malucha.
Dla mnie, zabrzmi to egoistycznie, dzieci były, oprócz obowiązków i zmartwień, bardzo uszczęśliwiającym doświadczeniem. Od pierwszej ich chwili na świecie.

[po.zludzenia]

Twoje szczęście
U mnie nie zaskoczyło. Nie mam pojęcia co było/jest nie tak.
Nigdy w życiu nie doświadczyłam szczęścia w macierzyństwie. A trwa ono już 13 lat.
I szczerze zazdroszczę tego odpieluszkowego "zapalenia mózgu" bo się wtedy w tym wszystkim płynie, i jest o niebo łatwiej...
U mnie to jak zderzenie z betonem

[bulzemba]

nie jesteś jedyna. To tabu kulturowe zabrania większej ilości powiedzieć, że macierzyństwo jest do d.

[simply_z]

A kogoś kochasz w ogóle?

[bulzemba]

wydrukujcie sobie drogie panie wypowiedź tej ematki i przyklejcie na lodówkę żeby nie nękać swoich bliskich bezdzietnych słodkimi pier.dołami o rodzicielstwie, że życie bez dziecka oznacza utratę czegoś.

I powtarzajcie to każdej dyszącej żądzą wnuków babie. Dziadowi też. w(h)ujkowi, ciotce... głoście że nie ma gorszego nieszczęścia na świecie niż wtedy gdy rodzi się niepotrzebne dziecko.

[gr.ruuu]

A kto normalny nęka kogokolwiek?

[bulzemba]

Żeby was ręka boska broniła zacząć

[stephanie.plum]

sama sobie wydrukuj.
i leszcze drugie, by nie prawić kazań.

jak ktoś jest podatny na słodkopierdzące teksty o dzidziusiach, to i tak usłyszy.
jak ktoś chce mieć dziecko, to żeby mu odradzano, uprze się, i będzie miał. ludzkość nie trwa chyba tylko z powodu tekstów cioć na imieninach i fotek na insta.

[kicifura]

bulzemba napisała:

> Żeby was ręka boska broniła zacząć

Ty też byś mogła przestać.

[la_felicja]

gr.ruuu napisała:

> A kto normalny nęka kogokolwiek?

Mnóstwo pozornie normalnych kobiet nęka swoje dorosłe dzieci/synowe/zięciów o wnuki. Kiedy wnuki, Celinka ma wnuki, Grażynka ma wnuki, a ja nie mam wnuków, kiedy będę miała wnuki...

[brenya78]

Smutne to co piszesz, ale rozumiem Cie. Mnie pokochanie dziecka zajęło chwile. Mimo ze było wyczekane od lat. Nie było tej reklamowanej fali miłości. Bardziej strach, anxiety i chęć ucieczki gdzie pieprz rośnie. Bylam na terapii. Teoria mojej psychoterapeutki była taka ze ponieważ miałam traumatyczne przeżycia związane ze strata ciaz, strach ktory mnie nie opuszczal przez lata i także w tej udanej ciąży, w której tylko czekałam ze dziecko na pewno umrze, ze emocjonalnie się od tego odcięłam. Tak bardzo ze nie umiałam wyjść z tego stanu jak już córka pojawiła się na świecie. Nazwała to „detachment” - pewnie jest to jakieś pojęcie w psychologii.
Czy w Twojej drodze do macierzyństwa było coś podobnego? Jakaś trauma? Ciężki porod?
Gadałas na ten temat z kimś?
Moja terapia było przebywanie z córka, dawanie jej siebie, bycie najlepsza matka - dlatego między innymi wciąż ja karmie piersią, po to właśnie aby ta wież budować. Okazywanie jej czułości, całowanie, przytulanie, mówienie czułych słów, taka terapia behawioralna. Mówiły mi już o tym położne środowiskowe, którym się zwierzyłam - ze to są konkretne działania które maja za zadanie zbudowanie więzi. Córka mi ta czułość oddawała, coraz bardziej, w miarę jak rosła, i coraz bardziej rosła moja miłość do niej. 13 lat to długi czas. Ale może jakiś mądry psychoterapeuta mógłby pomoc ci coś jeszcze w tym macierzyństwie odnaleźć?
Nie wiem czy Ci to w czymkolwiek pomoże, ale wiedz ze rozumiem Cie.

[bulzemba]

Nie każdy jest psem Pawłowa. Wymuszony kontakt z czynnikiem stresogenny może obudzić agresję.

[marinella]

Bulzemba, zaaplikuj sobie może jakies elektrowstrząsy na własne traumy i odwal się od brenyi.

[stephanie.plum]

tu w ogóle raczej nie piszą psy, wiesz?

[kicifura]

bulzemba napisała:

> Nie każdy jest psem Pawłowa. Wymuszony kontakt z czynnikiem stresogenny może ob
> udzić agresję.

Innym każesz wieszać jakieś przykazania na lodówkach a sama łazisz za ludźmi z nieproszonymi mądrościami.

[aqua48]

Brenya, brawo za pracę której się podjęłaś, na tym m.innymi polega świadome macierzyństwo.

[triss_merigold6]

Tak, nie zadziałała. Najwyraźniej masz coś spieprzone na poziomie software.

[aqua48]

Z wszystkich Twoich wpisów wynika, że jesteś tak bardzo skupiona na sobie i swoim odczuwaniu szczęścia, że po prostu nie starczyło już miejsca w Twoim życiu na dziecko. Współczuję. Ale chyba jednak bardziej Twojemu dziecku, bo Ty mogłaś się na nie nie decydować, próbować pracować nad sobą i swoimi relacjami z ludźmi, ono nie ma wyjścia z tej sytuacji..

[amsterdama]

Aqua, jeszcze na ambonę wejdź…..Straszne.🙀

[gaskama]

O kurwa.

[paskudek1]

Szczerze? Bo małżonek bardzo chciał a ja uznałam że jakieś jedno wypada mieć. Taka prawda. Potem się okazało że do zajmowania się niemowlakiem tatuś jakoś niespecjalnie skóry, do starszego też nie taki wyrywny. Zaskoczył jak dziecko miało jakieś 10 lat. A już z nastolatkiem się zakolegował. A ja cóż, kocham nad życie mimo świadomości że bez nacisku mąż i wzorce kulturowe żadnego dziecka bym nie miała. Ot co.

[suki-z-godzin]

paskudek1 napisała:

> Potem się okazało że do zajmowania się niemowlakiem tatuś jakoś nie
> specjalnie skóry, do starszego też nie taki wyrywny.

Jak dla mnie, to byłby właśnie ten moment, kiedy zmieniłabym się w tą zionącą złością i frustracją żonę z dowcipów.

[nutella_fan]

Ja zawsze czułam silną potrzebę przekazania swoich genów.

[stephanie.plum]

o, ja też...
ale się nie udało!

[bergamotka77]

nutella_fan napisała:

> Ja zawsze czułam silną potrzebę przekazania swoich genów.

A ja zawsze chciałam mieć dzieci. I się cieszę, że je mam.

[bergamotka77]

I może one sprawią, że będzie mniej okrutny. Już sprawiły! ❤️

[trampki_w_kwiatki]

Iii tam, geny są przereklamowane. Po wielu latach pracy w edukacji zrozumiałam, że tym co naprawdę chcę przekazać są postawy.
Zresztą nie jestem jakąś genialną vicemiss o doskonałym zdrowiu, więc naprawdę nie ma czego dziedziczyć. Córka jest totalnie inna niż ja, co jest cudne, kocham jej odmienność. Ale łechce mnie to, że mnie naśladuje.

[stephanie.plum]

żeby w tym okrutnym świecie móc komuś choć na chwilę dać tyle szczęścia, ile wlezie!

[trampki_w_kwiatki]

O, to, to!

[engine8t]

Mniej wiecej po to samo co twoi rodzce ciebie mieli

[trampki_w_kwiatki]

No moi rodzice mieli mnie zupełnie z innych powodów niż ja córkę...

[piataziuta]

Nie mam i nie mam ochoty się zdecydować.
Ale przeczytam wszystkie odpowiedzi - zegar tyka jak pojebany.

[stephanie.plum]

mam taki ulubiony serial: the mentalist (stary już).
i tam gra taka przefajna aktorka, Robin Tunney.

ostatnio coś mnie podkusiło, i sprawdzam, jak się jej żyje. no i czytam, że urodziła chłopaka w wieku 46 lat i dziewczynę w wieku 48 lat.

więc zegar niech sobie tyka spokojnie.

[piataziuta]

Super!
Ciekawe czy in vitro robiła.

[stephanie.plum]

tego nie wiem, ale w ciąży była, w każdym razie...

i wygląda bosko, w ogóle się babiszcze nie postarzało.

[kamin]

I czy miała zamrożone swoje komórki jajowe czy skorzystała z komórek dawczyni.

[stephanie.plum]

sądząc po tych dzieciach, to chyba jej geny... choć do jej chłopa bardziej podobne...

[brenya78]

„więc zegar niech sobie tyka spokojnie.”

Tak, cudowna ta rada. Moze jeszcze do 60tki, bo pewna pani urodziła bliźniaki.

[stephanie.plum]

ale ja jej nic nie radzę.
Ziuta pisze przecież, że nie ma ochoty.
wolałabyś tu przeczytać "co z tego, że nie masz ochoty, rób se dziecko, bo zaraz będzie za późno?"

ja w ogóle nie udzielam takich "rad", bo wiem, jak to bywa z planami w tej dziedzinie. osobiście miałam 27 lat gdy zaczęłam starać się o dziecko, więc nie "za późno", i co z tego.

mam dwie przyjaciółki, które do czterdziestki uważały, że bachory to absolutnie nie ich bajka... obydwie mają dzieci, jedna córkę, druga córkę i syna, i nie są to dzieci ani z wpadki, ani dzięki medycynie, tylko tradycyjnie zmajstrowane...
w ogóle sobie nie wyobrażam czegoś doradzać lub odradzać nie pytana, w kwestii potomstwa.

[paskudek1]

Nie? Na pewno nie? Jakoś w kwestii aborcji uważasz że masz prawo nie tylko doradzać ale wręcz zakazywać aborcji.

[stephanie.plum]

nie ukrywam tego, co na ten temat uważam.

jednak jak dotąd, nikomu niczego nie zakazałam (bo i jak miałabym to zrobić?).

[piataziuta]

stephanie.plum napisała:

> ale ja jej nic nie radzę.
> Ziuta pisze przecież, że nie ma ochoty.
> wolałabyś tu przeczytać "co z tego, że nie masz ochoty, rób se dziecko, bo zara
> z będzie za późno?"

Też bym się nie obraziła, rodzina już mi tak ciśnie. ;D

> ja w ogóle nie udzielam takich "rad", bo wiem, jak to bywa z planami w tej dzie
> dzinie. osobiście miałam 27 lat gdy zaczęłam starać się

moja trzydziestoletnia koleżanka, od dwóch lat próbuje i nic z tego, póki co

> mam dwie przyjaciółki, które do czterdziestki uważały, że bachory to absolutnie
> nie ich bajka... obydwie mają dzieci, jedna córkę, druga córkę i syna, i nie s
> ą to dzieci ani z wpadki, ani dzięki medycynie, tylko tradycyjnie zmajstrowane.
> ..

ja dzieci lubię bardziej niż dorosłych tak właściwie - im mniejsze tym fajniejsze
po prostu to kwestia niezgody na poświęcenie się roli matki - perspektywy, że całe moje życie będzie się kręciło wokół dziecka
jakbym była ojcem, byłoby mi łatwiej powiedzieć "dobra, róbmy" ... a potem, w razie czego, spierdolić se na cały dzień do pracy

[gr.ruuu]

Ale wiesz, że możesz być ojcem? To znaczy kulturowo. Nie ma obowiązku wdrażania modelu matkopolsko-męczeńskiego. I absolutnie nie musi "całe życie kręcić się wokół dziecka". Dla mnie to w ogóle brzmi jak jakoś horror, nie tylko dla rodzica ale i dla dziecka. Daleka jestem od twierdzenia że po dziecku nic się nie zmienia, ale da się bez męczeństwa.

[piataziuta]

Niestety, w obecnym związku musiałabym być matką.
Z bardzo prostego powodu - facet dużo więcej zarabia.

Da się bez męczeństwa - pewnie jak ma się wprawę - jak Ty.
Ja się będę codziennie zesrywała o wszystko.

[gr.ruuu]

A myślisz, że przy pierwszym miałam wprawę? Dali mi takie fioletowe, śliskie i brzydkie coś i się zaczęło

[piataziuta]

nie kuś

[gr.ruuu]

Jak lubisz śliskie fioletowe potworki to czuj się skuszona

[asia.sthm]

To cos ty ulęgła, po kim to takie?

[gr.ruuu]

Jak nic po ojcu, bo zmiana czynnika matki nie wpłynęła na brak fioletu i oslizglosci! Podejrzewam, że czyste i rozowiutkie bobasy rodzą te kobiety, które plamią podpaskę na niebiesko

[asia.sthm]

> Jak nic po ojcu,...

I chcialas takiego?

[gr.ruuu]

Niedługo kończymy dziesięcioletnią kadencję i rozważam kolejna, więc nie jest taki zły

[stephanie.plum]

co do "roli matki"

to jest temat-rzeka.

mam siostrę młodszą o lat 11. od urodzenia (a nawet jeszcze przed, bo ciąża mojej mamy była dość trudna), siorka była typowym "high need baby".

a ja pamiętałam to zbyt dobrze, w moich wspomnieniach była małym potworem, który sprawił, że rodzice, umęczeni, tańczyli wokół niej, i w ten taniec wciągali nas.
posiadać małe dziecko, zawsze w mojej świadomości oznaczało zamianę życia w horror.

mimo to chciałam mieć dziecko, ale gdzieś z tyłu głowy wiedziałam: to będzie koniec życia.

jak wiadomo w ciąży nie udało się być, ale kiedy pojawił się niemowlak, ze zdumieniem stwierdziłam, że wcale nie znalazłam się w piekle. kilka momentów histerii było, nie to, że nie, ale w sumie - nigdy nie miałam bardziej wrażenia, że idę własną drogą, niż wtedy, gdy miałam ze sobą dziecko.

"co z ciebie za matka, że się nocami z paromiesięczniakiem po lasach włóczysz?" - zdarzało się usłyszeć.
ano, taka właśnie matka. roczny urlop macierzyński wspominam jak pasmo super przygód, a jak chłopak zaczął mówić, to w ogóle był czad.
myślę, że możesz mieć równie fajnie, jeśli nie lepiej!

więc jeśli lubisz małe dzieci... to napadaj!!! (jak urośnie, dalej będziesz je lubić, bo już się zżyjecie).
tylko nie daj sobie nikomu wmówić, jaką masz być matką. bądź sobą to na bank wyhodujesz i wychowasz dzielnego, pewnego siebie, swobodnego człowieka!

:~)

[gr.ruuu]

Lepiej żałować, że się nie ma dziecka niż żałować, że się je ma.

[trampki_w_kwiatki]

gr.ruuu napisała:

> Lepiej żałować, że się nie ma dziecka niż żałować, że się je ma.

Wychodzę z tego samego założenia.
Jak byłam niepłodną bezdzietną to wszystkich wątpiących namawiałam na cud rodzicielstwa.
Dziś wszystkim wątpiącym radzę, żeby to zrobili dopiero wtedy, gdy poczują, że bardzo tego chcą i są gotowi. Jednak życie wywraca się do góry dnem, a koszty są ogromne (nie tylko te finansowe). Żeby nie żałować, trzeba baaaardzo chcieć i być na te koszty gotowym.

[asia.sthm]

> Dziś wszystkim wątpiącym radzę,..

Jesli ktos ma watpliwosci to odpowiedz powinna zawsze byc NIE. No i zawsze mozna zmienic zdanie jak tylko nastapi tak zwane glebokie przekonanie. Fajne uczucie

[engine8t]

I nie wszyscy miec je powinni aby nie zrobic wiecej szkody niz pozytku

[piataziuta]

engine8t napisał:

> I nie wszyscy miec je powinni aby nie zrobic wiecej szkody niz pozytku

Zgadzam się.
Ty nie powinieneś ich mieć.

[gr.ruuu]

A może on ma całkiem fajne dzieci Czasem się czarne owce w rodzinie rodzą

[simply_z]

Mogą być całkiem fajne, on to po prostu taki emigracyjny januszek gawedziarz.

[piataziuta]

gr.ruuu napisała:

> A może on ma całkiem fajne dzieci Czasem się czarne owce w rodzinie rodzą


No prawda!
Dzieci mogą być fajne - bo np. adaptowały się do trudnych warunków w związku z xujowymi rodzicami, i wykształciły kilka cech wyższego poziomu.

Niemniej, dyskutowałam z poziomu dorosłego, rozpatrującego adekwatność do pełnienia roli rodzica.

[engine8t]

Nie musisz kilka razy potwierdzac tego co napisalem. Raz wystarczy...

[la_felicja]

engine8t napisał:

> I nie wszyscy miec je powinni aby nie zrobic wiecej szkody niz pozytku

A nie kłóci ci się to z oficjalną prawacką ideologią, czyli kobiety do garów i rodzić, rodzić, rodzić?

Chyba, że masz na myśli, że nie wszyscy mężczyźni powinni mieć dzieci.

[po.zludzenia]

piataziuta napisała:

> Ale przeczytam wszystkie odpowiedzi - zegar tyka jak pojebany.

Niech sobie tyka. Nic na siłę.

[suki-z-godzin]

jak to po co, szklanka wody na starość sama się nie poda.

[igge]

))

[engine8t]

Robot ci ja pprzyniesie

[suki-z-godzin]

engine8t napisał:

> Robot ci ja pprzyniesie

touchě!

[bi_scotti]

Zeby miec wnuki - the only way, eh ... Trzeba zaczac od dziecka/dzieci Life.

[obrus_w_paski]

Wybawilam się, wariowałam, imprezowałam, doświadczyłam 98% czego chciałam doświadczyć. I po jakimś czasie spokojnego życia zachciało mi się „level up”. Potem nie zachodziłam w ciąże, wiec im bardziej nie zachodziłam tym bardziej chciałam zajść. Ale skupiałam się na samej ciąży a nie na dziecku czy macierzyństwie.

Gdybym myślała o dziecku i macierzyństwie to chyba nigdy bym się nie zdecydowała. Szlam małymi krokami. Czyli ciąża to był maks moich wyobrażeń.

[bi_scotti]

mari614 napisał(a):

> świat jest okrutny

Well, not really Poczekaj na jablonie Cheers.

[my_fair_lady]

🤔… Po caco 😁

Noi - ja zawsze chcę sprōbować różnych rzeczy przynajmniej raz 😉

[annaboleyn]

> Po co macie dzieci

Póki były małe, to po kolana, ale teraz to już omal po belkę sufitową.

[stephanie.plum]

NO I TO JEST WŁAŚCIWA ODPOWIEDŹ!

[cisco1800]

Instynkt zadziałał.

[woman_in_love]

żeby miał kto mi zrobić eutanazję na starość gdy zachoruję

[aqua48]

No jak to po co, dla wnuków oczywiście.

[ga-ti]

Posiadanie dzieci było dla mnie tak oczywiste, że właściwie nie mogło być inaczej (miałam plan adopcji, w razie gdyby nie wyszło). Dzieci otaczały mnie zawsze, kuzynostwo, rodzeństwo, dzieci sąsiadów, dzieci znajomych, dzieci, którymi się opiekowałam zarobkowo... no dzieci były i nie wyobrażałam sobie, że miałoby ich nie być.

No i dla wnuków też bo wnuki są cudne i można je oddać rodzicom, gdy zaczynają płakać