może to być ChAD? Co robić?

[feldmarszalek.duda]

Dla koleżanki pytam. Otóż koleżanka ma w nowej pracy współpracownika, który po okresie bardzo entuzjastycznego nastawienia do życia, pracy, relacji społecznych nagle odciął się zupełnie, rzadko przychodzi do pracy, próby kontaktu w kwestiach służbowych zbywa jednym słowem albo wymówką, że jest zajęty.
Mogłaby machnąć ręką, ale kolega to bardzo wartościowy człowiek, sympatyczny, kompetentny i pomocny (na początku nowej pracy była to rzecz bezcenna). Koleżanka nie wychwyciła dokładnego momentu zmiany nastroju, bo była na 2-tygodniowym urlopie, ale dołek trwa już nieprzerwanie miesiąc-półtora. Różnica jest szokująca.
Koleżanka nie chce być wścibska, ale chce pomóc, jeśli się da. Da się? Jak? Raczej przeczekać? Czy jakoś próbować zagadywać (mimo zbywania)? Nie byli w absolutnie żadnej relacji romantycznej ani też w głębokiej przyjaźni, więc trudno to nazwać ghostingiem, ale poza tym to wygląda podobnie.
Doradź ematko, co robić.

[nick_z_desperacji2]

Jeśli to tylko współpracownik, to nic nie robić, zamienić te 2-3 zdania kurtuazyjnie i tyle. Problemy zdrowotne, to nie jest coś, o czym się opowiada nowym pracownikom, a zwłaszcza nie coś, o co wypada pytać będąc nowym. Jeśli to chad, to zapewne on o tym wie. Zresztą, mogła go spotkać jakaś życiowa tragedia, którą się ze wszystkimi dzielić nie chce.

[feldmarszalek.duda]

nic nie robić, zamienić te 2-3 zdania kurtuazyjnie i tyle.
Koleżanka się właśnie boi iść zamienić te 2-3 kurtuazyjne zdania.

[nick_z_desperacji2]

Po co chce gdzieś iść? Spotykają się w windzie/na korytarzu/wchodzi do jego biura mówi cześć i tyle.

[feldmarszalek.duda]

Nie widzą się nigdzie, ze dwa-trzy razy była u niego w biurze, ale go nie było. Czyli nic nie można na razie zrobić?

[nick_z_desperacji2]

Ale co ona chce zrobić, skoro człowieka praktycznie nie zna? Liczy na to, że on zacznie jej opowiadać historię życia, czy ma przygotowaną listę sprawdzonych psychiatrów, bo nie wiem, jak ona sobie wyobraża robienie "czegoś".

[feldmarszalek.duda]

No nie, historię życia to oni już sobie dawno opowiedzieli, w znacznym stopniu szczegółowości, ale - jak widać - chyba z pominięciem istotnych faktów.

[simply_z]

Moze kolega zlozyl wypowiedzenie i juz ma w odwloku kontakty i udawanie.

[feldmarszalek.duda]

Dokładnie tę hipotezę już jedna koleżanka koleżanki wysunęła (bo nagłe ochłodzenie kontaktów się rzuca w oczy). Ale gdyby to było udawanie to naprawdę zasługiwałoby na Oskara w kategorii aktor pierwszoplanowy.

[simply_z]

Eee po wielu latach w strukturach biurowych można mieć już wywalone.

[feldmarszalek.duda]

To jest możliwe. Okaże się za półtora-dwa miesiące.

[mieszkanienaturalnie]

Ludzie, przecież to troll od gołąbków i emotikonek.

[feldmarszalek.duda]

O, wypraszam to sobie. Jestem szanującą się ematką, która założyła nowy nick, żeby jej nie wywlekali, że jest nieogarem w relacjach międzyludzkich.
Ale w sumie podoba mi się ten nick i może przy nim zostanę, bo już stary długo mam.

[chocolate_dog123]

dokładnie. ten sam bzdurny styl pisania 🤣

[po-trafie]

Powiedz kolezance, ze minela sie z powolaniem. O ile nie jest lekarzem czy tam pracownikiem karetki, to pomaganie obcym ludziom powinna spbie zupelnie, totalnie, stuprocentowo odpuscic,

[feldmarszalek.duda]

Tak koleżanka zrobi, skoro taka jest dorada większości. Z ewentualnym zagadnięciem "co słychać" przy okazji. Z tym że to nie do końca obcy człowiek.

[taki-sobie-nick]

A mnie lekarz psychiatra mówiła co innego.

[feldmarszalek.duda]

Rozwiniesz temat?

[taki-sobie-nick]

Rozwinę temat, ale nie jest na temat. Spotkałam osobę znaną mi z widzenia, kiedy pochorowała się na klasyczną, podręcznikową schizofrenię i gadała głośno do siebie.

Przysiadłam się, zapytałam, co się dzieje, nawet ustaliłam, co jej się roi, niestety na lekarza nie namówiłam.

Clou stanowił fakt, że byłam w niezwykle PRZYJAZNEJ, wegetariańskiej knajpie, jak się okazało, przyjaznej jedynie zwierzątkom. Cały stolik obok, jakieś 6-8 osób, głośno śmiał się z tej kobiety, obsłudze nie wadziło to bynajmniej, a kiedy podeszłam później do obsługi, to gapili się na mnie jak na UFO (nie wiem, uważali, że mogłam się zarazić czy jak?).

Następnie udałam się do psychiatry, przy okazji zapytałam o tę kobietę i psychiatra wcale nie oznajmiła, że mam się odtegować, tylko zaczęła rozmawiać na temat, czy wiem, z kim ona mieszka. Otóż nic nie wiedziałam i temat niestety upadł.

[feldmarszalek.duda]

Akurat jest artykuł na ten temat, z którego też wynika, żeby reagować.
noizz.pl/spoleczenstwo/janina-bak-choroby-psychiczne-moga-sie-przytrafic-kazdemu/61ts3bn

"Jeśli chodzi o reakcje na chorobę, to zdarzały się przypadki, gdy ktoś powiedział coś idiotycznego, co mnie krzywdziło, ale chyba więcej było grzechów zaniechania, czyli sytuacji, gdy ktoś na przykład widział moje świeże blizny po okaleczeniach i nie zareagował. Dlatego, gdy myślę o tym, jak zachować się, gdy ktoś choruje, to uważam, że można popełnić dwa błędy: źle zareagować albo nie zareagować wcale. "

[berdebul]

Czemu? Wolontariat zawsze spoko jeżeli ma takie zapędy.

[feldmarszalek.duda]

Ogólnie to to jest moje założenie - że ludzka życzliwość jest spoko. Tylko czasem trudno wprowadzić to w życie.