Gdy dziecko nie chce się uczyć

[laura4]

Byłam w piątek na wywiadówce u syna. II klasa LO. Jestem załamana. Ma 7 pał.
Jak mu przetłumaczyć, że musi się uczyć, że musi skończyć studia, bo to jego
jedyna szansa na dobrą pracę. Gimnazjum skończył b. dobrze, dostał świadectwo
z paskiem, a teraz... Pierwsza klasa LO też nie szła mu zbyt dobrze, bo się
nie uczył. Sporadycznie widziałam go przy biurku nad lekcjami. Zawsze
mówił: "mamuś spoko, wszystko jest pod kontrolą". I ja mu wierzyłam. Obiecał,
że w drugiej będzie uczył się sumiennie. Coś tam się uczy, ale bardzo mało.
Jak go przekonać, jak zmusić? Jestem załamana, nie wiem co robić.
W takich chwilach zastanawiam się nad słusznością swojej decyzji o
dzidziusiu. Serce mówi TAK, rozum mówi NIE.
Jest mi tak bardzo źle!

[wieczna-gosia]

> Jak mu przetłumaczyć, że musi się uczyć, że musi skończyć studia, bo to jego
> jedyna szansa na dobrą pracę.
Przeczytaj co napisalas. jeszcze raz przeczytaj. I jeszcze. Fajnie to brzmi?
Zachecajaco?
Argumenty dla 17 latka ze ma sie uczyc zeby miec dobra prace nie sa fajne )
Moze zamiast go zmuszac, zacznij sluchac. Moze on nie chce isc na studia? Moze
po prostu nauczyciele sa glupi i nikt go nie rozumie?
Na studia pojsc zawsze zdarzy. Tak samo jak i poprawic paly. Uczy sie wiecej
niz w pierwszej klasie? MOze warto zaczac mu pokazywac ze warto sie uczyc bo
fajnie wiedziec. Bo rozumienie czegos jest fajne. Moze warto zasygnalizowac, ze
jesli on zechce- to ty mu pomozesz- ale tylko jesli ON zechce.
Moze w koncu inaczej rozumieliscie slowo "pod kontrola".

Nie martw sie. Pewnie verdana ci cos bardziej konstruktywnie moze napisac, bo
ja na razie dopiero wchodze w wiek nieuczenia )

[asialub1]

Po pierwsze 17 lat to nie dziecko ale dorastajacy facet i jako takiego trzeba
go juz traktowac. Taki wiek, hormony buzuja i nie w głowie mu nauka tylko może
by woli lub wolałby iśc na impreze z kumplami, napic sie piwa, poszalec, poznac
dziewczyny. Przed matura sie obudzi i znakomicie ja zda bo skoro skonczyl super
gimnazjum tzn ze jest zdolny i sobie poradzi. Na studia tez sie dostanie moze
nawet na lepsze niz nie jeden kujon.
A argument ze nauczyciele sa głupi jest dla mnie poniżej pasa. Dlaczego zawsze
nauczyciel jest kozlem ofiarnym. Wcale nie ma cos ie dziwic ze dzieci traktuja
nas coraz gorzej skoro w domu słysza od rodzicow obelgi pod adresem
nauczycieli, glupie komentarze i itp. Moze czas najwyzszy uczyc dzieci szacunku
do ludzi a nie tylko wobec siebie. Ostatni akapit skierowany jest do
poprzedniczki zreszta matki kilkorga dzieci.

[verdana]

Mimo optymizmu Gosi niewiele mogę poradzić, nie znając sprawy. Przede
wszystkim, jesli u młodego człowieka, który się dobrze uczył nastąpiło
załamanie, to przyczyn moze być kilka. Po pierwsze - wiek dojrzewania i
hormony. Po drugie - zbyt wysokie wymagania szkoły. Nie wiem, do jakiego LO
chodzi Twój syn, ale sa takie licea, gdzie ambicją nauczycieli jest pokazanie
młodzieży, gdzie jest jej miejsce. A jest bardzo, bardzo nisko. Pierwsze
zajęcia zaczynają się od stwierdzień "tu nikt nie musi chodzić, jak wam sie nie
chce, to do zawodówki, to liceum tylko dla zdolnych i pracowitych". A potem
pokazuje się młodzieży, że nie jest zdolna i pracowita, żeby sobie nie myslała.
Trójka to bardzo dobry stopień, a piątki w ogóle się nie pojawiają.
Są dwa rodzaje uczniów. Na część taki system działa mobiluzująco. Na większość -
deprymujaco. Dobry uczeń, który na wstępie, mimo że był nieźle przygotowany,
dostaje parę marnych stopni, przestaje się uczyć, bo wie, że i tak czegoś nie
będzie umiał, a nauczyciel obniży mu za jakiś drobiazg stopień. A to
rzeczywiscie prowadzi do zaległosci. Wtedy bez korepetycji ani rusz.
Żeby powiedzieć cos konkretnego, warto przede wszystkim zorientować się , czy
syn jest z czegoś dobry. Jesli tak, to moze być to również problem
specjalizacji. LO wymaga, aby doskonali fizycy zamiast rozwijać swe
zainteresowania zakuwali daty panowania książąt dzielnicowych, a historycy
umieli rozwiazać zadania z fizyki. W ten sposób młodzież wybitnie zdolna ma
kłopoty.
Po drugie - jak Twój syn wypada na tle klasy? Moze nie tak źle. W doskonałym
warszawskim LO moja znajoma, laureatka olimpiad gimnazjalnych, ledwo przechodzi
z klasy do klasy, ale nie wyróznia się specjalnie spośród tłumu - większość
uczniów tak ma.
I oczywiscie argument, że trzeba się uczyć by iść na studia i zdobyć dobrą
pracę oznacza w wolnym przekładzie "to, czego się uczysz jest niewazne. Nie
będzie ci do niczego potrzebne. A jak nie dostaniesz się na te elitarne studia
to będziesz nikim". Bardzo zła informacja dla 17-latka. Ja raczej mówiłabym o
tym, jakie wybrane studia są interesujące (w przeciwienstwie do szkoły) i warto
się pomęczyć, aby potem przez pięć lat robić to, co się lubi.
I ja, niestety, tez skłaniam się do przekonania ze spora część nauczycieli
jest albo głupia albo po prostu nieżyczliwa. Pracownik czasem może mieć gorszy
dzień - uczeń nigdy. Pracownika się czasem chwali i nagradza - większość
nauczycieli uważa, że ich głównym zadaniem jest złapanie ucznia na niewiedzy.
To obserwacje z kilku szkół, które "przechodziłam" i jako uczennica i jako
matka i jako nauczycielka. I szczerze mówiąc, jesli nauczyciel jest naprawdę
głupi, robi pod adresem dzieci nieodpowiednie uwagi, jest do lekcji
nieprzygotowany, to nie będę w domu łgała dziecku prosto w oczy i popierała np.
wybruki pani, która stawia pod tablicą 9-latka, który narozrabiał i pojedynczo
wzywa dzieci aby zadeklarowały "że z tym łobuzem i głupkiem wiecej się nie będą
bawiły". Dla dobra dzieci mogę tylko powiedzieć, że mają rację twierdząc, że
ich pani jest niewychowaną, chamską idiotką. Bo jest. I nie powinny mieć dla
niej szacunku.

[wieczna-gosia]

> A argument ze nauczyciele sa głupi jest dla mnie poniżej pasa. Dlaczego zawsze
>
> nauczyciel jest kozlem ofiarnym. Wcale nie ma cos ie dziwic ze dzieci
traktuja
> nas coraz gorzej skoro w domu słysza od rodzicow obelgi pod adresem
> nauczycieli, glupie komentarze i itp. Moze czas najwyzszy uczyc dzieci
szacunku
>
> do ludzi a nie tylko wobec siebie. Ostatni akapit skierowany jest do
> poprzedniczki zreszta matki kilkorga dzieci.

acha zabraklo w moim poscie usmieszku. Nie martyw sie nie wyzywam
nauczycieli- nie musze- inteligentne mam dzieci. Pisalam to bardziej z
przekasem- nastolatki przechodza taki okres ktory mozna podsumowac "wszyscy sa
glupi i nikt mnie nie rozumie". Tez przechodzilam.

Inna sprawa ze doswiadczenia mam takie jak verdana- jak dobrze pogrzebie, to
paru nauczycieli wynajde ktorych podziwiam itd. W gimnazjum mojej corki nie
jest zle. W podstawowce bylo tragicznie pod tym wzgledm i nadal jest kiepsko. I
przepraszam moze mi sensownie doradzisz. Moja corka wraca ze szkoly. Ale glupia
jest ta pani mowi. Nie ma u niej problemow, moje dzieci ucza sie dobrze gdzies
w okolicy czerwonych paskow. Ide sobie ci ja do szkoly, rozmawiam z pania. No-
glupia jest. Moje to oczywiscie ujac innym przymiotnikiem- niedorzeczna,
nierozgarnieta, bystra inaczej. Glupia jest po prostu.
Dziwnym zbiegiem okolicznosci wszyscy madrzy nauczyciele ktorych znam- nie maja
klopotow z traktowaniem ucznniow. Ot incydenty od jakis lokalnych chamow. Mnie
pan pod sklepem tez czasami bluznie. Natomiast trwalego olewactwa nie obserwuja
i braku szacunku.
Niestety asiu- na nauczycieli jestem cieta. Niewiele od nich wymagam-
pracowalam w szkole, wiem o zbyt malej ilosci godzin, przeladowanych
programach, o pracy papierkowej, o sprawdzaniu klasowek do switu. Wymagam od
nich jedynie tego zeby byly madrymi ludzmi, majacymi jakiekolwiek predyspozycje
do pracy w zawodzie. Zeby umieli byc po ludzku i zwyczajnie madrzy. Niestety
nie za duzo ich spotkalam na drodze naukowej moich dzieci. U Ani w gimnazjum
przezywam szok- tylu zwyczajnie madrych ludzi na malej powierzchni byc moze
odzyskam rownowage umyslowa

Ucze swoje dzieci szacunku- ucze na przyklad ze nawet glupiej pani nie warto
wyrabac w twarz ze jest glupia, bo bedzie jej przykro, a nic to nie zmieni.

[martucha1]

Nie wiem czy to podziałałoby na Twojego syna ale u mnie sprawdziła się wysoce
niepedagogiczna metoda mojej mamy.
Mianowicie w liceum również nie chciało mi się uczyć i jakoś prześlizgiwałam
się z klasy do klasy (choć np z polskiego zawsze miałam dobre stopnie). W
drugiej klasie przed końcem semestru została wewzana moja mama do szkoły, jako
że groziły mi dwie jedynki na koniec semestru. I co zrobiła moja mama? Ku
zaskoczeniu nauczycieli powiedziała, że z ocen widzi, że te niedostateczne mi
się należą i mają mi je postawić na koniec semestru!
Byłam w szoku bo wcześniej "nudziła" mi, że mam się uczyć i tylko mnie to
denerwowało. A teraz powiedziała mi, że jestem już prawie dorosła i muszę
ponosić konsekwencję swoich czynów.
I dostałam te dwie jedynki na koniec zimowego semestru!
Zdawałam tę nieszczęsną matmę i angielski do marca żeby poprawić i od tego
czasu zabrałam się do roboty. W trzeciej klasie nie miałam imponujących wyników
bo ciągle musiałam nadrabiać zaległości ale maturę zdałam na 5,2 i dostałam się
na dzienne studia na uniwerek za pierwszym razem. W czasie studiów dostawałam
stypendium naukowe
pozdrawiam gorąco i życzę powodzenia
Marta