Ile w nas pokory?

[alewe]

Jest mi naprawdę przykro,że w taki dzień dzień zadumy i pokory widzę na forum
zażarte kłótnie i wyzywanie siebie nawzajem .....

Trochę pokory....szacunku....

Zaduma nad wszystkim co się wydarzyła w ostatnich dniach jest oznaka mądrości
i dojrzałości, proszę zapalmy świeczkę Papieżowi i naprawde nie wdawajmy się
w głupie posty i tak nie ważne dyskusje...

Troszke pokory....


[*]

[cytrynka3]

Popieram.

[joa.joa]

No właśnie?
Nie zaglądałam tu od wczorajszego południa, bo... same wiecie co się wydarzyło.
Weszłam teraz (podobnie jak inna emama) dopisać się do kondolencji i co widzę?
[A przy okazji : sheenaz! chodź, zobacz co to jest pyskówka!] Wpisałam wczoraj
tylko to, co myślę o kimś pod nickiem "lipiec18" tzn.że zaspokaja tu jedynie
masochistyczne potrzeby bycia poniewieraną (wczoraj np.mocno narzekała na
monotematyczność i nudę w TV) i że musi być szalenie samotną osobą w realu.
Niestety, wątek został chyba usunięty, za to pojawił się ten.
Widzę, że tradycyjnie lipiec jest w swoim żywiole - dzieli się ze
światem "kontrowersyjnymi" poglądami i zbiera ulubione baty Nie pozostawia
żadnego (najbardziej bezsensownego) postu bez odpowiedzi - ciekawe komu tak
usilnie chce coś udowodnić? Kulturę, wrażliwość i inteligencję człowieka można
poznać także po tym, jak reaguje na żal i ból innych. Nie trzeba chwalić się
wykształceniem, ani ilością przeczytanych książek, aby być autorytetem i mieć
szacunek ludzi. Bierz przykład z Papieża, dziewczyno!
Powtarzam więc, że należy jej współczuć...
Tak po ludzku, nie tylko po chrześcijańsku...
Pozdrawiam i idę spać.

joa.joa

[sheenaz]

po przemyśleniu sprawy WIELKIE PRZEPRASZAM
chodziło mi o to, że Lipiec założyła wątek na temat czegoś innego, a nie
prosiła o wycieczki osobste.
może faktycznie za mocno zareagowałam.
jeszcze raz sorka.

[joa.joa]

Nie ma problema, pozdrawiam

[bea.bea]

Lubie zaglądać do "De mella" kiedy mi źle....i coznalazłam .....

"Zdarzało się , że wielu hałaśliwych przybyszów zakłócało poważne milczenie
klasztoru.

Przeszkadzało to uczniom, ale nie Mistrzowi,
który wydawał się jednakowo zadowolony za zgiełku, jak i z milczenia.

Pewnego dnia rzekł do protestujących uczniów:
- Milczenie nie jest nieobecnością dźwięków, lecz nieobecnością własnego "ja""