Wyjazd

[5aga5]

A ja sobie jadę d dzieciakami w piątek nad morze. Co prawda tylko na 5 dni
ale zawsze to coć. Mój partner z nami nie jedzie bo jakoś tak wyszło że nie
potrafimy się ostatnio dogadać. Ja nawet myślę już o rozstaniu, bo trwa to
już za długo. Pojadę, odsapnę i odstresuję się.Zawsze uważałam że na takie
wyjazdy powinno się jeździć razem a tu proszę, jadę sama. I nie dlatego że to
ja tak chcę, mój partner po prostu nie ma ochoty z nami jechać.TRUDNO.

[kargab]

Udanego pobytu,ładnej słonecznej pogody.A może ten wyjazd dobrze zrobi wam
obojgu,przemyślicie spokojnie wasze sprawy,a rozwiązenie przyjdzie
samo.Pozdrawiam.

[mamuska85]

Życze Ci dużo sloneczka i udanego wyjazdu Przemyśl wszystko, odpocznij.Na
spokojnie i z daleka spojrzysz na wiele spraw inaczej. Powodzenia

[milenaj9]

--życzę Ci udanego wyjazdu,żebyś odpoczęła,a potem rozwiązania wszystkich
problemów!
nowe zdjęcia Lenki
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=17207784&wv.x=2&a=18719257

[polka3]

No wiesz masz super.Ja marzę o morzu,a w tym roku na tym zakończę obcowanie z
falami Bałtyku....
Odpoczywaj za nas wszystkie...

Ps mam nadzieję,że z partnerem wszystko się rozjaśni,rozpogodzi-tego Ci
serdecznie zyczę....Larka

[moni1978]

Życzymy miłego wypoczynku. A po powrocie udanego rozwiązania spraw małżeńskich.
tak jak pisały dziewczyny - czasem taka rozłąka pomaga. Można z dystansem
spojrzeć na problemy, trochę za sobą zatęsknić, a po powrocie jakoś łatwiej
przychodzą rozmowy (przynajmniej u mnie tak jest)
Pozdrawiam cieplutko.

[czeska14]

ale super ja mam bardzo daleko do naszego morza, nigdy tam nie byłam bo ja
mieszkam w Chełmie a to prawie koniec Polski, ale na wschodzie. A jeśli chodzi
o te trudne chwile to napewno miną i nie będziecie o nich pamiętać.
pozdrowionka.

[5aga5]

Obyście kobiety miały rację. Choć tak naprawdę nie mam już specjalnej nadzieji
że cokolwiek się poprawi. Ale dzięki za wsparcie. Wpadnę do Was wieczorkiem to
sobie troszkę poczytam i popiszę. Pa pa.

[amelia791]

Nadzieję zawsze trzeba mieć, ja też przeżywałam trudne chwile, myślałam że to
koniec związku. Potem były długie rozmowy, wyjaśnienia dlaczego tak nam się nie
układa, wsłuchiwanie się w swoje pragnienia, bolączki, to trwało jakiś czas,
ale po tym kryzysie przez długi czas przeżywaliśmy jakby od nowa naszą miłość.
Trzeba o nią walczyć i warto. Życzę Ci z całego serca aby Wam się ułożyło,
chwile nad morzem tylko z dziećmi mogą pomóc zdystansować się i spojrzeć na
problem z innej perspektywy.

[kali_jj]

wiecie u mnie też średnio z małżem..
ten kto ppowiedział że dziecko zbliża.... uważam że kłamał.. niestety (

[polka3]

Igorek jest śliczny,gratuluje syneczka.
Ja gdy patrzę na moje malżeństwo,jego wzloty i upadki to myślę,że dzieci nas
bardzo zblizyły,właściwie uratowały,bo gdyby nie one łatwiej by było sie
pozegnać bez zobowiązań. Dzis po różnych kolejach losu cieszę się,ze udało nam
sie jakoś dobrnąć do tego momentu...bo jest coraz lepiej-choc uwierzcie
bywało...beznadziejnie,przynajmniej w moich odczuciach..a dziś, dziś nawet mi
trudno to pojąć....

Do kali_ij i innych zawidzionych

[marta.28]

Jak przed dzieckiem nie było ok to potem jak dochodzą problemy z dzieckiem to
mogą dodatkowo rozdzielić rodziców w małżeństwie. Jest jeszcze tak, że partnerzy
nie dorośli do rodzicielstwa i "uciekają z domu" przed kłopotami. Czasami jak
młode dziecię porośnie i zaczynają się razem dogadywać (około roku) to wszystko
wraca na swoje miejsce i wtedy drugie dziecko jest zupełnie inaczej postrzegane
i to drugie już wtedy bardzo zbliża. Ale to też wszystko zależy od charakteru.
Ja mam kochanego męża, która świata poza nami nie widzi więc ja to znam po
koleżankach. Na razie rozwodów nie ma Trzeba rozmawiać bo to gónyc krok do
sukcesu.

Powodzenia i udanego wyjazdu. Słońca, upałów i zero wiatru!!!!!!!!!!!!!!!!

[wielkimroz]

Mój mąż na szczęście doróśł do jcostwa. Chwilami nawet wydaje mi się że bardziej
niż ja do macierzyństwa. Może to dlatego że est 6 lta starszy ode mnie i bardzo
pragnął tego dziecka?
Tak czy inaczej akurat u nas dziecko bardzo nas zbliżyło. Choć jednocześnie
przestawiło nasz beztroski świat do góry nogami.
Ale nie narzekam. Jestem szczęśliwa tak jak jest teraz.
I życzę wam wszystkim tego samego

[mamilka1]

Życzę Ci udanego wyjazdu - odpcznij sobie!!! Być może po powrocie jakoś się
ułoży - może za wami zatęskni, stwierdzi, że życie bez was nie ma sensu .
Głowa do góry i pozdrów od nas Morze .

[5aga5]

No tak,macie rację. Do partnerstwa i rodzicielstwa trzeba dorosnąć a nie
uciekać z domu. Mój partner od ok. m-ca wraca jeśli nie po północy, to krótko
przed. Jego mama zawsze twierdzi że jest zapracowany. Guzik prawda, bo jak
dzwoni do firmy to go po prostu nie ma. B/często go szuka ale mnie wmawia że
on pracuje. Czemu? Sama nie miała ze swiom mężem lekkiego życia.Postępował
podobnie jak mój partner. Czy nie powinna być bardziej wyrozumiała? Ale to
odzielny temat, więc może poruszę go innym razem. Jeśli chodzi o kontakt mojego
partnera z dzieckiem to - może lepiej nic nie będę mówić bo się zaraz wścieknę.
I to boli, bo jeśli nawet mnie ma dość to powinien przynajmniej przepadać za
swoją córką. To jego pierwsze dziecko a ma już 48 lat, więc za młody na
rodzicielstwo chyba nie jest prawda? Pozdrawiam.

[moni1978]

A może mąż przechodzi coś w rodzaju męskiej menopauzy? POdobno przekwitanie
dotyczy również mężczyzn i chyba dopada ich to ok. 50-tki (tak gdzieś czytałam).
A z doswiadczenia (ciążowego i poporodowego) wiem, że te burze hormonalne są
straszne.
Pozdr.
Monika

-
Mamy"domowe"

[5aga5]

Męska menopauza? też o tym myślałam a nawet rozmawiałam o tym ze swoim
partnerem. Tak tak - delikatnie,bez nerw ze zrozumieniem ( w końcu to dla nich
drażliwy temat )ale po prostu mnie wyśmiał. Jest to taka osoba że nic co
ludzkie, jego nie dotyczy.Starałam się być wyrozumiała i cierpliwa ale póki co,
nic mi to nie dało. On odebrał to chyba opacznie.

[kali_jj]

dziewcznyki jeszcze sie dobrze nie zadomowiłam a jutro wyjeżdżam
wracam w połowie lipca.
życze wam wszsytkiego naj naj i dzieciaczkom zdrówka
i do następnego zczytania i spisania