Święta, ale gdzie?

[agnes69pl]

Jak ja doskonale rozumiem panią Grażynę. Mam ten sam problem. Co prawda
rodzina męża mieszka 30 km od nas ale i tak mnie ta wizyta nie cieszy. Mamy
małe dziecko, najczęściej droga jest zaśnieżona i jest ślisko ale nikogo to
nie obchodzi. Teściowa daje rozkaz i musimy się stawić. Jesteśmy prawie 3
lata po ślubie (po świętach minie równo 3 lata). Do tej pory wszystkie
możliwe święta spędzamy poza domem. Najbardziej mnie denerwuje , że zawsze
zostawiam moich rodziców (z którymi mieszkamy) i oni sami spędzają święta. A
co najgorsze, to nawet teściowa ich nie zaprasza bo dowiedzieli się , że moja
Mama jest innego wyznania. Nawet nie wzięli pod uwagę tego, że dawno
zrezygnowała z innej wiary dla nas aby nam nie robić problemu. Mama nie
dzieli się opłatkiem i nie uskutecznia katolickich rytuałów ale chętnie by
pojechała a mój Tato jest katolikiem. Niestety jestem postawiona pod ścianą.
Jak tylko powiem, że święta spędzamy u mojej rodziny , to jest kłótnia z
mężem. Jeżdzimy do Jego rodziców co tydzień. Muszę znosić jakoś te wizyty ale
postanowiłam, że w te święta zostaję z moimi rodzicami a swoich niech
najwyżej przywiezie do nas. I wiem już , że napewno nie skorzystają z
zaproszenia.

[mruczesobie]

niesamowite!Kobiety,przecież TO właśnie wy:ty mąż, dzieci jesteście rodziną i
kłótnie o to gdzie TA Rodzina spędzi święta dają niezbity dowód na wasza niska
pozycję w waszym stadle!!!Męża rodzina, mąż się kłoci ,uwaza że masz
wytchnienie, no niesamowite,ale gdzie ten mąż był jak się pobieraliście,
przecież jest równouprawnienie, takie słabe jesteście by rzeć basta!?Jeśli
tylko 30 km to robię święta u siebie i mam w nosie teściów ...albo zapraszam do
siebie i nich to mąż,skoro tak nalega,troszczy sie w 90% o wszystko!!!A swięta
300km?raz u mnie raz u nich wiosna tam w zimie w domu, facet chyba może sie
przychylić raz do roku mimo tęsknoty,a pojechać możecie na urlop,pozdro i nie
dajcie się

[samwieszkimjestem]

No łatwo mówić. My prawie wszystkie zostałyśmy wychowane, na grzeczne, uległe i
miłe. Dlatego przeprowadzanie swojej woli jest dla nas związane z poczuciem
winy (i to nieuzasadnionym!). Ja akurat mam szczęście, bo mnie mój mąż
tak "wytrenował" jeszcze przed słubem, że walę prosto z mostu co, po co, na co
i dlaczego - i jest tak, jak ja chcę. Oczywiście stosuję kompromisy, tylko jak
ktoś nie chce mnie zrozumieć, to i ja udaję, że go nie rozumiem. Życzę
wszystkim mądrych mężów

[wal.do]

Jak dla mnie to problem w tym, że zamiast partnerstwa w większości związków jedna ze stron dominuje i to ze znaczna przewagą.
U mnie od początku sprawa była jasno postawiona: w tym roku do moich rodziców w przyszłym do twoich. I tak na zmianę.
To oczywiście również sprawa podejścia rodziców. Ja nigdy nie dałem się zdominować mamusi i na teksty "no jak to? to was w tym roku nie będzie na Wigilii?" odpowiadałem: "w tym nie, ale już za rok możecie nas oczekiwać"
A taka pani Grażyna, to jak szybko się nie postawi, to potem będzie trudno to odwinąć, bo koronnym argumentem będzie "przecież zawsze jeździliśmy i było ci dobrze" Im później tym trudniej złamać pewne przyzwyczajenia, bo one się z roku na rok będą umacniać i odejście od nich będzie tym bardziej bolesne (dla obu stron) im później nastąpi.

[malgra]

a może zrób u siebie i zaproś i teściów i rodziców.

Troche późna rada ;))

[zona_mi]

malgra napisała:

> a może zrób u siebie i zaproś i teściów i rodziców.

[malgra]

[fajka7]

Gdzie sie wykopuje takie watki?
No ale do rzeczy.. Ja mysle, ze rada znakomita, w koncu Swieta tuz tuz

Święta, ale gdzie?

[edynia76]

Gdy nadchodzą święta ja wcale się z nich nie cieszę. Na każde musimy iśc do
mojej teściowej, ponieważ nie wypada, bo się obrazi albo będzie jej smutno. Nie
interesuje mojego męża fakt, że źle sie tam czuję, ciągle pod obstrzałem i
krytyką, nie mogę tam swobodnie jeść, spać a już najgorsze że mnie moja teściowa
toleruje, nie przepada za mną. Trudno to zrozumieć mojemu mężowi, ale ja w tym
roku nawet jeśli się obrażą na mnie - zostaję w domu. Odpocznę przynajmniej
psychicznie. Już jakoś wywalczyłam niedzielne obiady w domu, to i temu dam radę.
W końcu jesteśmy rodziną.

Święta, ale gdzie?

[brodajan]

A mozna i tak: 24-ego rano wsiasc w samolot (pociag,samochod)i
wyjechac.Daleko od tych gnusnych,nudnych,niezdrowych ,obzartych
dni.Siedzac na plazy (stoku gorskim,lawce w obcym miescie)mozna
poczuc sie wolnym (wolna) od tradycji i przymusu moralnego.A resztka
pizzy cisnac w rozlozony pod stopami fragment gazety ze zdjeciem
lysawego oszusta i masturbanta z Torunia.A potem - zatanczyc!

[malwisienia]

tak mniej więcej robię co roku, chociaż z pizzą tym razem nie wypali, bo kupiłam
opcję z wyżywieniem,wiec się na kolację wigilijną chcąc nie chcąc załapię

[odpowiadator]

agnes69pl, to co opowiadasz, to jest jakiś horror, z tego wynika, że to nie
tylko kwestia świąt, przecież twój mąż nie szanuje ani ciebie, ani twoich
rodziców, z którymi mieszka, jak można tak sobie wyjeżdzać i za każdym razem
zostawiać twoich rodziców jak trędowatych ?
jak w ogole można zapraszać tylko cześć rodziny wiedząc, że razem mieszkacie, z
kim ty się w ogole zadałaś ? jemu to w ogóle nie przeszkadza i uważa, że jest
ok, nie czuje się nieswoja i nie jest mu głupio za swoją rodzinę ?
no ale zawsze mamy to, na co sobie pozwalamy, życzę więcej szacunku dla samej
siebie, wtedy i inni będą cię bardziej szanować

[miruka]

rzuciłam się prawie na ten artykuł bo sytuację mam zbieżną i jakiez
moje zdziwienie, że pani psycholog nie napisała że młodzi mają prawo
do świąt w domu, u mnie jest tak że oboje chcemy tylko mamy różne
rodziny i różny poziom odwagi w zakomunikowaniu że chcielibyśmy
spedzić święta w domu,
co do zapraszania "do nas" to nie jest takie proste, często nasi
rodzice mieszkają ze swoimi rodzicami, często schorowanymi co
wyklucza podróże,
ale ja mimo to twierdzę że potrzebuję nazwać rzecz po imieniu: chcę
mieć prawo do zostania w domu lub egzotycznej podróży, choćby do
Zakopanego, pani psycholog powinna raczej poradzić jak to powiedzieć
rodzicom, żeby nie zmartwić, mnie bo mój maż wie jak, a ja nie

Też mnie to uderzyło

[iwoniaw]

> moje zdziwienie, że pani psycholog nie napisała że młodzi mają prawo
> do świąt w domu

Za to skoro rodzina żony nie jest opisana jako narzucająca swą wolę i stanowiąca
jakikolwiek problem, to p. MW wyciąga z tego wniosek, że ani chybi to jakaś
patologia (jeśli nie alkoholicy, to przynajmniej nie akceptują zięcia albo mają
w d.. córkę), Nie pierwszy to raz, gdy opinie tej pani są dość kuriozalne.

A tak naprawdę, to zgadzam się z Tobą. Młodzi, w dodatku mający już własne
dzieci, mają przede wszystkim obowiązki wobec swojej NOWEJ rodziny. Jeśli lubią
spędzać święta w dużym gronie, to w porządku, wystarczy się dogadać co do czasu/
kolejności wizyt itd. Ale jeśli ktoś chce świętować we własnym domu (zapraszając
rodzinę lub nie) to niby dlaczego ma mieć do tego mniejsze prawo niż jego
rodzice/ teściowie?

Święta, ale gdzie?

[diplomatica]

w czerwcu tego roku wzielismy slub. Mimo ze para jestesmy juz prawie
4 lata, praktycznie zawsze swieta spedzalismy osobno - bo ja
jechalam do moich rodzicow (400 km). W tym roku "prawie" bezbolesnie
stanelo na tym, ze jedziemy do moich rodzicow. Maz bal sie o swoja
mame, ale ona jest madra i rozumie (mam fajna tesciowa), a poza tym
w swieta nie bedzie sama tylko z siostra, jej rodzina (czyli tak jak
zawsze ale bez mojego meza tym razem). poza tym moi rodzice maja
okazje lepiej poznac mojego meza

[czy-jest]

my mieszkamy 20 km od teściów, 300 km od moich rodziców. Moi teściowie są w
porządku, na początku jeździliśmy do nich co tydzień w odwiedziny, ale teraz już
mąż odwiedza ich częściej (często wpada na chwilę po pracy, bo pracuje w ich
mieście zamieszkania) ale to jego rodzice, on ma prawo ich odwiedzać kiedy chce,
ja czasem wolę spędzić niedzielę np. w łóżku.
na poczatku gdy były momenty, że nie odwiedzałam ich np. trzy tygodnie, lub gdy
na weekend pojechałam odwiedzićoich rodziców, słyszałam teksty (niby z
uśmiechem, ale...) że się na nich wypięłam (?). z uśmiechem odpowiadałam, że
wcale się nie wypięłam, tylko raz na kilka miesięcy odwiedzam MOICH rodziców.
i tak powiedzieli ze cztery razy może, potem przestali
czasem jeszcze teściowa wspomni, że rzadko ich odwiedzam, mówię wtedy, że mój
mąż do swoich teściów jeździ raz na pół roku albo rzadziej.
wiem, że wszystko powyższe brzmi jakbym się z teściami kłociła, ale tak nie
jest. udało nam się wypracować kompromis wizytowy
a na świeta jeździmy na zmianę - jeden rok wigilia u moich rodziców, w święta do
teściów, albo na odwrót. mimo odległości. nie wiem jak to będzie wyglądać gdy
pojawią sie dzieci, bo ogległość jednak jest znaczna...

[czy-jest]

acha, dodam, że jak już się zbudujemy w końcu to chciałabym zrobić święta u nas
(chwilowo w wynajmowanym mieszkaniu nie bardzo mamy warunki...)
być może będą to przyszłe święta.

[moniowiec]

mam podobny problem: rodzice 300 km, teściowei 150 od mojego miejsca zamieszkania. do tego - pomiędzy domem rodzinnym moim a męża jest ponad 200 km. nie mamy samochodu - wiec tylko komunikacja PKP/PKS zostaje by dojechac na święta. i moi rodzice - oburzeni jesli spędzam święta gdzie indziej. bo czują się starzy i niepotrzebni, twierdza że się izoluję i że świeta będa do niczego... że mąż, którego i tak nie lubia, przeciwstawia mnie im, że ich nie lubi.. jadę w tym roku do nich a potem do teściów. tak jak w zeszłym roku. a za rok postanowiliśmy z mężem nigdzie nie jechac lub odwrócic kolejność (akurat będziemy mieli małe dziecko więc jest wymówka). nie jest proto to wszystko ogarnąć jak każda ze stron chce cię widziec i rzadko wszystkich widujesz...

Święta, ale gdzie?

[tylkozloty]

trzeba określić śmiało swe miejsce w nowej rodzinie : jeśli chcesz sama
robić swoje święta ,to je zrób ! dla siebie ,męża ,dzieci , jeśli chcesz
kogoś zaprosić na te święta to zaproś: teściów , rodziców ,siostry itp ....
Argument : MY jako młoda rodzina chcemy MIEĆ SWOJE WŁASNE TRADYCJE
...kompromisowo : możecie posłać kwiatki pocztą kwiatową , możecie
wcześniej wysłać prezenty teściom ,możesz upiec pierniczki i posłać je
pocztą do nich , niech będzie coś co im przypominać będzie TWOJĄ
MAŁĄ RODZINĘ ...
W zamian możesz uzgodnić że spotykacie sie raz do roku u rodziny
męża z okazji :A /święta matki lub b/ urodzin jego matki /c lub imienin
jego matki d /imienin teścia lub innej ważnej dla jego rodziny daty .
Będziesz tam wtedy na równych prawach , a zdobędziesz POWAŻNĄ
POZYCJE w swej rodzinie ( dzieci twoje będą czekały na mamine
święta, mąż będzie uczestniczył w porządkach dokowych , zakupach itp
..... a może on tak ciągnie do domu bo jedzie na gotowe ? i jeszcze go
mamusia i siostry ugaszczają jak króla ??)
Powiedzieć możesz tak : W TYM ROKU CHCĘ SPRÓBOWAC ZROBIĆ ŚWIĘTA w naszym
domu ,dzieci też muszą wiedzieć że mama i tata są najważniejsi przy
stole a nie mama i tata ,babcia i dziadek , ciocia i wujek ...... wszyscy
razem .....

Mąz może nie być wcale taki szczęśliwy , on tam jedzie na wychuchane
miejsce , tu musiałby swą pozycję wywalczyć - staraniem się o
zadowolenie ciebie , wydaniem kasy na świąteczne zakupy, no i do tego
będzie w domu po prostu ojcem i mężem a tam jest synkiem-królem!!

Święta, ale gdzie?

[coffe-e]

Czytałam ten artykuł jakby o sobie. My też jesteśmy młodym małżeństwem i mamy
ten sam problem. W tym roku udało się połączyć obie rodziny - robimy święta u
moich teściów, ale będą z nami także moi rodzice i babcia. Oby się jakoś
wszystko udało. Problem jest raczej w tym, że mój mąż jeździ do swoich rodziców
kilka razy w tygodniu (mieszkamy wszyscy w tym samym mieście) i nie widzi w tym
nic złego. A jak mu zwracam uwagę, to mnie od razu atakuje, jakbym nie wiem jaka
krzywdę robiła jemu i jego rodzicom. Dużo pracuję, często wracam do domu później
niż on. I dla niego to już jest wystarczający pretekst, żeby jechać do mamusi na
obiad, nawet, jak mu dzień wcześniej coś przygotuję. Ja tego nie rozumiem i nie
mogę zaakceptować, dla mnie to postawa maminsynka. No niestety, on tego nie
rozumie. Może w święta wreszcie przemówimy w tej kwestii jednym głosem...

Święta, ale gdzie?

[towditowdi]

To co Wy za mężów macie? - tacy mało wyrozumiali jacyś. Myślę, że
tak do końca nie odcięli jeszcze pępowin to dlatego. Ja bardzo lubię
święta. Lubię swoją rodzinę, lubie rodzinę żony. Żona ostatnio mi
powiedziała, że ona to nawet woli święta w moim domu rodzinnym bo
atmosfera jest jakaś taka inna, cieplejsza. Wigilię z wyboru
spedzamy u obydwojga rodziców: opłatek i wieczerza u jednych, potem
tylko opłatek u drugich. Nastęnego roku w odwrotnej kolejności.
Święta różnie - 1 dzień u jednych (wybranych), 2 dzień sami z
dziećmi, w domku albo na spacerze w lesie (jest to świetna okazja do
budowania więzi z dziećmi i żoną), u drugich, albo zapraszamy kogoś.
I nikt nie robi problemu jak powiemy: "sorry, ale wolimy posiedzieć
w domu" albo "nie przyjedziemy bo mamy teściów na obiedzie". Co to
jest, żeby kochanej kobiecie nie ustąpić aby zrobić jej przyjemność.
Chce się poczuć Panią domu i przygotowac święta - bardzo proszę,
niech przygotowuje. Jeszcze bym pomógł - upiekł mięso, zrobił
śledzie czy co tam jeszcze byłoby do zrobienia. Przecież sylwestrowy
weekend też długi mamy, czy wtedy nie mozna odwiedzić jednych czy
drugich. ŚWIĘTA MAJĄ BYĆ WSPÓLNĄ RADOŚCIĄ A NIE UTRAPIENIEM
KOGOKOLWIEK. I jak ktoś tego nie rozumie i najbliższych naraza na
niewygody i dyskomfort po to tylko, żeby jemu było dobrze i fajnie,
to uważam, że jest wielkim egoistą, a jakby tego było mało to
jeszcze na dokładkę ma nieco ciasny i ograniczony rozumek.
Pozdrawiam wszystkich świątecznie.
Opisywanych mężów równieć.

[iza.wm]

TO moze mi cos poradzicie. Mieszkam z narzyczonym za granica i
sytuacja jest odwrotna on ma rodzine w Norwegii tam gdzie mieszkamy
a ja w Polsce..jestesmy ze soba 3lata i 3 laata spedzam wigilie w
polsce u swojej rodziny. W ubieglym roku byl tez moj narzyczony ale
tego roku juz niechcial bo mu sie u nas niepodobalo,poniewaz on i
moj brat sie bardzo nielubia....Ja znomu jestem w poslce i mam
wyzut sumienia,ze ani razmu niebylam u jego rodziny..wiem ze on
moze meniec o to pretensje... Tylko sytuacja jest ciezka bo ja
rodzine widze 3 razy do roku a z jego rodzina mieszkamy wiec, wiec
wiem ze moja rodzina sie obrazi a pozatym dla mnie najlepsze swieta
sa w polsce.... I co robic?

[tylkozloty]

sama wiesz co ci poradzimy :
skąd wiesz ,że święta u niego będą gorsze ? nie próbowałaś ani razu ....
Trzeba raz to zrobić - być z nim i jego rodziną ...może wyślesz swoim
rodzicom do Polski oplatek i jakieś drobiazgi ? Co ci się tak w
Polsce podoba ? To że jesteś znow w domu ?czy to że przyjmują cię jak
królewnę ? Co to dla ciebie znaczy ? czego ci brakowałoby na Wigilii z nim?
Poczucia twej ważności ? jesteś wtedy mniej ważna ?
Wybrałaś życie gdzie indziej i takie są tego konsekwencje ...że widujesz sie
z rodziną w Polsce 3 razy do roku to też twój wybór ...
Nie miej żalu do niego o to .... Ale czy ty czasem przez to że jesteś w
Polsce 3 razy a cały czas tam z nim i jego rodziną ,to nie idealizujesz tej
POLSKI ? ciągnie cię tu a jednocześnie chcesz TAM być , tu niedziela a
tam szary tydzień ???
JAk to będzie w przyszłości ? będziesz jeździć do domu do Polski
,płacząc że tak mało spędzasz czasu z mamą ?
Znajdź jakiś kompromis ...

[iza.wm]

nieznasz sytuacji dokonca wiec w taki sposob- obrazajac kogos
od "krolewny" niemasz prawa ocenac inych...Moze nigdy niemieszkalas
za granca i niewiesz jak to jest mieszkac daleko od rodziny...Pomysl
zanim cos powiesz nastepnym razem....

[cotti]

mam podobny problem - moi rodzice mieszkają 300 km od nas, natomiast niedoszli
teściowie - 30 km od nas. I tak słyszę często uwagi, że rzadko odwiedzamy ich...
bo raz na dwa tygodnie (nie mam czasu częściej, pracuję długo, czasami lubię
spędzić czas w swoim zacisznym mieszkanku, gdzie nie rozbrzmiewają awantury),
podczas, gdy moich rodziców widzę raz na kilka miesięcy.
moja mama ostatnio została "postawiona" do pionu przez niedoszłą teściową, która
zażadała spotkania - bo przecież tak nie wypada, żeby przyszła rodzina się nie
znała - naubliżała mojej mamie w mailu i w ogóle jej nie obchodziło, że Mama
dochodzi do siebie po operacji. Moja Mama machnęła ręką na całe te fochy, ale
przyjechała, a po "konfrontacji" powiedziała, że mi współczuje takiej agresywnej
teściowej...

[czarna_zoska]

To raczej rodzice chlopaka powinni odwiedzic Twoich jako pierwsza wizyte.
Agresywne tesciowe sa straszne, upewnij sie, ze Twoj chlopak jest po Twojej
stronie zanim sie pobierzecie. Najgorzej jest miec meza maminsynka.

Święta, ale gdzie?

[czarna_zoska]

My jetesmy 9 lat po slubie i mamy 4-letnie dziecko. Pierwsze lata, to był
horror. Nasze rodziny sa obie bardzo dominujace i zadna nie chciala pojsc na
kompromis. Jak osly jezdzilimy na 2 Wigilie i po rowno jeden dzien swiateczny u
kazdej z rodzin. Wytrzymalismy tak kilka lat ale ani ja nie czulam sie dobrze w
rodzinie meza, ani on w mojej. Oczywiscie nie chodzilo o same Swieta. Problem by
glebszy a konflikty z akceptacja rodzin narastaly. Bylismy o krok od rozwodu.
Przelomem okazalo sie przyjcie na swiat dziecka. Poniewaz obojgu zalezalo nam na
malzenstwie, radykalnie zmienilismy nasze stosunki do rodzicow wlasnych i
tesciow. Wprost powiedzielismy, ze sa toksyczni i rujnuja nasze zycie, ze sa
zaborczy i traktuja nas jak gowniarzy. Oboje kochamy jednak rodzicow i
wypracowalismy kompromis. Teraz to my wyznaczamy kiedy przyjedziemy i jak
spedzimy Swieta. Jednego roku jestesmy u jednych, a drugiego u drugich na
Wigilii. Moja mama powiedziala, ze musiala oswoic sie z sytuacja, ze nie
wyobrazala sobie ze nie spedzimy razem Wigilii. Jednak i ja i maz mamy
rodzdnstwo, tak wiec zawsze ktos jest z rodzicami. Mysle, ze takie rozwiazanie
satysfakcjonuje nas wszystkich. Moge wam dac wazna rade, ktora u nas sie
sprawdzila. Mowcie wprost jesli cos Was gnebi. Nie chowajcie w sobie pretensji.
Pytajcie tesciow, rodzicow, co oni by zrobili na waszym miejscu, ze jestescie w
niezrecznej sytuaji. Bardzo wazne jest tez, zebysie jako malzenstwo grali w
jednej druzynie, tzn. byli za soba, anie nie przeciw sobie.

wypie..ć ze świętami

[noise213]

j.w.

To jest głęboka myśl!

[and_nowak]

A jakie przejrzyste i zwięzłe tej myśli sformułowanie!
Cieszymy się, że jesteś na forum! ))

[anorakinbreslau]

Co za koleś! Afront! Też sobie wymyślił. Może czasem należałoby się zastanowić?
Może właśnie upieczenie swojego sernika, zrobienie swojej sałatki, uszek,
barszczu, kutii - jest wytchnieniem? Co roku jeździć w to samo miejsce i co roku
mieć takie same spotkania o niczym? Zal mi tej dziewczyny. Jako facet uważam, że
gość powinien pójść na spacer i przemyśleć do czego chce ją zmuszać. W końcu
mają własny dom, własne ognisko i własna rodzinę - może warto po prostu teściów
zaprosić do siebie tym razem.

[moninia2000]

Czytam artykul i ciesze sie, iz w nasze rodzinie nie ma tego
problemu..
Moi rodzice mieszkaja 15 minut drogi od nas, a rodice meza ponad
500km stad. W sumie na poczatku jedne Swieta spedzalismy tu,
nastepne tam i tak w kolko, az z czasem nawet ja nalegalam, abysmy
jechali do tesciow, bo rzadziej tam bywamy, a od kiedy mamy coreczke
tesknia za Nia strasznie..
Mimo, iz nie sa to dla mnie najlepsze Swieta, jednak sama nauczylam
sie czepac radosc z malych chwil, wyluzowac i bawic sie jak moge.
Nie wyobrazam sobie takiego ukladu, ze "ZAWSZE Wigilia u tesciow"
np albo "zawsze u rodzicow",nie wyobrazam sobie braku dialogu meza z
zona i wydaje mi sie to dosc smutne....jesli jedna strona musi
cierpiec, bo druga nie chce sie nagiac czy wysluchac. Poza tym nie
znosze szantazu rodzicow, ktorzy potrafia udac ofiary i obrazic sie
w dodatku, gdy na nich nie wypadna Swieta akurat, bo mogliby starac
sie zrozumiec sytuacje dzieci i dac cos od siebie.
Wigilia w domu mlodych malzonkow wydaje mi sie jak najbardziej
uroczym pomyslem, cala rodzina bylaby razem.
Nie wyobrazam sobie sytuacji, ze jest mus corocznego Swietowania u
tesciow z wykulczeniem moich rodzicow.

Jak święta, to tylko w markecie! I kolacja w McDon

[and_nowak]

Przecież to oczywiste gdzie się spędza święta - tylko w hipermarkecie! Bardziej
wrażliwi wybierają galerie handlowe - "inna jakość".

W żadnym wypadku nie należy odwiedzać jakichś tam obcych dziadów co to są
rodzicami mojego account-managera i ich prowincjonalnych braci/sióstr, tłustego
Mietka "z dzieciami", itd.
Przecież to ohyda!
Nie lepiej umówić się na partyjkę skłosza (squash) z szefem ?

A teraz na poważnie, rada dla bohaterów artykułu: ZAPROŚCIE RODZICÓW DO SIEBIE!
Od dziecka tak spędzałem święta. Jechaliśmy do dziadków, albo dziadkowie
przyjeżdżali do nas. I rozmawialiśmy! Często o niczym ale było nam miło BYĆ ZE
SOBĄ. Lepsze to, niż rozmowa z szefem przy skłoszu.


Aha, wszystko w/w można stosować niezależnie od tego czy Święta to faktycznie
Święta (mam na myśli religię), czy tylko TRADYCJA.

Jak to, gdzie

[naprawdetrzezwy]

Jak to, gdzie? U siebie.

[naprawdetrzezwy]

Chyba, że mieszkają z rodzicami - wtedy wypada z nimi.

[mamab26]

Ja to mam jednak szczęście...
Rodzice fajni ,teściowie też .
Na wigilię trochę u jednych ,trochę u drugich .Czasem my robimy dla
wszystkich .W święta podobnie .Dobrze ,że mieszkają w odległości 20
km ,to nie ma problemu z dojazdem
Nikt się nie dąsa ,nie obraża

Zresztą dla mnie święta mogłyby trwać z tydzień ,żebyśmy
wszystkich ,których chcemy odwiedzili ,bądź ugościli ...

Uwielbiam święta ,lubię odwiedzać rodzinkę i znajomych ,lubię jak
mnie odwiedzają ,bo ja poprostu lubię ludzi

wesołych świąt !

[sjena1]

a mnie się w glowie nie mieści wigilia u teściowej,u obcych (hehehehehe) to tak
jakby świąt nie było

Skad ta psycho(patyczka)

[an1005]

Gdziescie wyszukali te psychopatyczna psychoterapeutyczke. Sytuacja
opisana godna wspolczucia ale rada udzielona przez pseudo fachowca
jest powalajaca. Tak naprawde zgodna 'z terorrem rodzinnym' strony
meza. A poza tym facet mi wyglada na takiego prymitywa co to wzion
se babe za zone ale licza sie u niego tylko jego rodzice. Specjalnie
nie pisze 'jego rodzina' bo do niego nie dociera ze 'jego rodzina'
to jego zona, on jego dzieci.

Jaka rada?

[lila1974]

Jakoś nie zauważyłam w artykule żadnej rady.

Ekspertka własciwie podsumowała sytuację i podsunęła tezę,
że "Zapewne w tle świątecznych dylematów Grażyny i Jakuba tkwi
głębszy problem rodzinny, na co dzień pomijany, ale dotkliwie
kłujący, gdy przychodzi pora na konkretne decyzje. Uczucia wokół
kwestii świątecznej są tylko powierzchownym objawem."

Nie zauwazyłam, by zasugerowała, aby pani Grażyna podporządkowała
się mężowi, ani by mąż przystał na pomysł żony ... więc skąd ten
epitet "psychopatyczna psychoterapeutyczke"?