NIGDY więcej....

[mufka51]

Może niektórym z Was nie spodoba się to,co napiszę...No trudno,zaryzykuję.
Nigdy ,przenigdy nie posłałabym swojego syna po raz drugi do przedszkola
integracyjnego.Mam na prawdę dość!!!!!Mój syn,śmiem zaryzykować
stwierdzenie,że dobrze wychowany jest notorycznie bity ,popychany,przezywany
przez dzieci tzw.nadpopudliwe.Dzisiaj złamali mu rękę,na dodatek na moich
oczach.Kuba po ptrostu stał na drodze nadpobubudliwego krążownika.Został
dosłownie wgnieciony w beton-rezultat...złamany nadgarstek.Mamusia krążownika
oczywiście odkręcona do dziecka dupskiem,plotkująca z koleżanką.
Od pań dowiedziałam się,że wcześniej też dochodziło do różnych nieprzyjemnych
incydentów.Opiekunki tłumaczyły mu,że nie może pozwalać sobie na takie
zachowania wobes siebie ,a on odpowiadał,że nic takiego się nie stało,że aż
tak bardzo nie boli.
Czy ja mam kuźwa wprost mu powiedzieć-synku,jak Cie ktoś bije ,bij i ty?

[kotbehemot6]

chyba jedyną winą za taką sytuacje ponoszą panie przedszkolanki, moze należałoby
potrząsnąć paniami za brak należytego dozoru nad dziećmi , a nie negować idee
przedszkola integracyjnego

[mufka51]

Nie neguję ideii,po prostu twierdzę,że to był mój duży błąd posyłając tam
syna.Tzw. integracja juz mi bokiem,uszami i innymi otworami wychodzi.

[kotbehemot6]

wiesz, chyba po prostu jest to xłe prowadzone przedszkole, jednak przedszkolanki
powinny otaczać większa opieką podopiecznych Poruszyłabym ten aspekt sprawy.
Nawiasem mówiąc wypadki zdarzają się wszędzie, i pod okiem rodziców też

[monika.janicka]

Oraju nie zazdroszcze Ci.. Moj syn takze poszedl do przedszkola i obawialam sie
ze nie bedzie umial sie odnalesc. On nawet na brata reki nie podniesie a wielki
jest jak dab,i wiesz jak tak czytam o tych nadpobudliwych dzieciach czasami to
msyel ze sa poprostu rozwydrzone.

[titta]

Czasem sa. Jak rodzice nadpobudliwosc urzywaja jako wytlumaczenie braku
wychowania. Jak dziecko specjalnie dokucza i nie przejmuje sie innymi to troche
inaczej niz jak najwyrazniej nie panuje nad swoja ruchliwoscia i emocjami.
Oczywiscie obie rzeczy moga byc na raz.

[lollypop]

Nie dziwie Ci sie. Ja zaprosilam do siebie na wakacje kolezanke z synkiem
ktory mial diagnoze nadpobudliwosc oraz Aspergers, miala to byc szansa by to
dziecko spedzilo wakacje w towarzystwie moich chlopcow w dobrym klimacie
(Australia). Dom przygotowalam wedlug wskazowek kolezanki aby jej syn czul sie
jak najlepiej - musialy byc specjalne mydla bezzapachowe, szampony, organiczna
zywnosc, zegary w kazdy pomieszczeniu, odpowiednia posciel i
konkretne 'rozwojowe' zabawki. Rezultat byl taki ze moje mlodsze dziecko,
wtedy poltoraroczne, balo sie chodzic po wlasnym domu i zaczelo krzyczec w
nocy, poniewaz bylo przez syna kolezanki (5 lat) tepione na kazdym kroku. Byl
bity po glowie drewniana ciezarowka, po twarzy plastikowym mieczem, popychany
na sciany tak ze sie odbijal. Nie sposob bylo tego upilnowac poniewaz
upomniany przeze mnie smial sie tylko glosno, kolezanka odmawiala jakiejkolwiek
ingerencji bo jej dziecka nie wolno stresowac i pouczala mnie ze powinnam sobie
poczytac jak sie postepuje z takimi dziecmi. Po dwoch tygodniach meczarni
wyprosilam ich z domu i nigdy wiecej nie bede sie bawic w integracje bo te
dzieci faktycznie zeruja na wlasnej diagnozie, bezradnosci opiekunow i potrafia
stanowic zagrozenie dla innych.

[nchyb]

> chyba jedyną winą za taką sytuacje ponoszą panie przedszkolanki
z tego co wyyczytałam, to jednak nie do końca. Do wypadku doszło w obecności
mam obojga dzieci, tu już panie przedszkolanki winy nie ponoszą. Nie dziwię się
autorce wątku, że ma dość przygód z integracją. Dla jej dziecka nie była to
dobra przygoda... i raczej wcale nie z winy nauczycielek...

[aga55jaga]

no to teraz dałabym do wiwatu mamusi odkręconej tyłkiem - niech odpowiada za
swojego syna!

Dziwne dopiero teraz uświadomiłaś mi, iż do takiego przedszkola chodzą i dzieci
nadpobudliwe. Zawsze taka integracyjna placówka zawsze kojarzyła mi się z
dziećmi niepełnospranymi ruchowo lub z pewnym stopniem upośledzenia
spowodowanym np chorobami genetycznymi

[monia145]

Bo rzeczywiście czesto ludzie na hasło " przedszkole integracyjne" projektują
obraz dziecka niepełnosprawnego- i to tylko ruchowo. Uposledzenie umysłowe to
już dziwne a nadpobudliwość?
W taki sposób myślała moja znajoma- "wiesz pomyślałam, ze dobrze na rozwój
empatii i tolerancji u mojego X, wpłynełoby, zapisanie go do przedszkola, gdzie
chodza dzieci niepełnosprawne RUCHOWO, no takiego integracyjnego". Kiedy jej
wytłumaczyłam z jakimi schorzeniami moga trafic się dzieci, to zrobiła dziwną
minę i stwierdziła, że zastanowi się. Z tego co wiem, to jej syn nie chodzi do
tego integracyjnego...........

o biedne nieświadome mamuśki!

[klaviatoorka]

TERAZ W PRAWIE KAŻDEJ KLASIE(ODDZIALE PRZEDSZKOLNYM)zdajduje się dziecko z
objawami nadpobudliwości lub z orzeczonym przez poradnie ADHD.i NIC tego nie
zmieni, nie da się uciec, ten problem NARASTA...przymiotnik "integracyjny"
rzeczywiście odnosi się głównie do dzieci z rozmaitego typu
niepełnosprawnościami, aż do lekkiego upośledzenia włącznie...i tylko wtedy,
gdy jest odpowiednia, ustalona przez nadętych urzędasów LICZBA TAKICH DZIECI W
ODDZIALE.. tylko wtedy szkoła ma kase na nauczyciela wspomagającego chociaż na
kilka godzin w tygodniu,usprawnienie komunikacji(podjazdy), dodatkowe pomoce..
problem tkwi w tym, że niczego nieświadomi rodzice zapisują swoje spokojne
dzieci do wydawałoby się "normalnej" klasy, a tam taki nadpobudliwiec(nierzadko
kilkoro) rozwali pańci każde zajęcia, zrobi krzywde sobie i połowie dzieciaków
i nie ma lekko- wszyscy mają kupę roboty, rodzice pozostałych dzieciaków tez,
bo w domu powinni uzupełnić braki, do których dopuściła pańcia biegająca z
rozwianym włosem za swoją trzódką, tocząca z nimi nie kończace się rozmowy,
czyniąca notatki do zeszytów obserwacji..

[ule1]

Rozumiem ciebie i popieram. Ja również nie oddałabym nigdy swojego dziecka do
takiego przedszkola i tak naprawdę nic mnie nie obchodzi co ktoś o mnie pomyśli.
Obowiązkiem rodzica jest zadbanie o bezpieczeństwo dziecka. Niestety, jak widać
jakoś takie wypadki zdarzają się częściej w placówkach tzw. integracyjnych. Czy
z moralnego punktu widzenia słuszne jest prowadzanie dziecka do przedszkola z
dziećmi inaczej lub gorzej się rozwijającymi? OK ktoś może powiedzieć, że nie
należy skazywać takich dzieci na jakieś getta i osobne placówki ale dlaczego to
ma się odbywać kosztem "normalnych" i zdrowych dzieci? Gorzej rozwijające się
lub chore dzieci "nadganiają" edukacyjnie - to fakt ale czy "normalnym" to
wychodzi na dobre i czy one mają też szansę rozwijać się nadganiając te zdolniejsze?

[mkolaczynska]

? OK ktoś może powiedzieć, że nie
> należy skazywać takich dzieci na jakieś getta i osobne placówki ale dlaczego
to
> ma się odbywać kosztem "normalnych" i zdrowych dzieci? ]
Ja tam chetnie będe uczyła moje dziecko w domu-sama a jest taka możliwośc w
polsce z tym że uważam ze powinnam mieć dofinansowanie ze strony państwa do
nauki mojego dziecka maksymalnie takich kosztów jakie generuje zdrowe dziecko w
szkołach publicznych bo jakoś uwazam że nie jestem w stanie nauczyć mojego
dziecka języków i obcych i polskiego czy np. plastyki i muzyki.
Koło mojej pracy ma pracownie taka palstyczke która prowadzi zajęcia dla dzieci
utalentowanych, ale mówiła mi ze moje dziecko chetnie przyjmie. Dzieciaki tam
rzeźbią maluja wydzierają wyklejają z plasteliny generalnie nigdy nie
wiedziałam ze można tyle rzeczy zrobić na plastyce. Kosztuje to 50 zł za
miesiąc+materiały do zabawy. No i uważam że całosciowo przy założniu ze ja
zajme się częścią przedmiotów maż częścią wyjdzie taniej i efektywniej niż
szkoła publiczna choć oczywiście w dużym stopniu kosztem mojej i męża pracy.
Więc niech inne dzieci chodzą sobie do publicznych gett, ja swoje chceiała bym
nauczyć lepiej tyle ze uważam ze należy mi się zwrot poniesionych kosztów.

[sceptyczna1]

Czy twój bark tolerancji dotyczy też gejów, lesbijek czy tylko pokrzywdzonych
przez los dzieci?

[ule1]

Ja naprawdę nie rozumiem czemu wyjeżdżasz z takimi tekstami. tu nie chodzi o
tolerancję. Dziecko które jest nadpobudliwe lub ma przypadłość typu ADHD moim
zdaniem zanim zacznie uczęszczać do "normalnych" szkół czy przedszkoli powinno
być gruntownie do tego przygotowane zarówno przez rodziców jak i pedagogów,
lekarzy itd. w przeciwnym razie wszyscy będą poszkodowani! Ciekawa jestem jak
zadaniem rodziców które posyłają takie dziecko do powszechnych placówek czują
się z myślą że w klasie wszyscy go nienawidzą (przez zachowanie), nie ma żadnych
przyjaciół i na dodatek cała grupa nie może się z jego powodu normalnie uczyć.

[sceptyczna1]

Powiem ci dlaczego Ula - jest wiele dzieci, delikatnie mówiąc, nieznośnych,
których wychowanie pozostawia wiele do życzenia i....całkowicie przy tym
zdrowych, ale rozumiem, że to są Wasze dzieci więc mają pełne prawo takie być?

[ule1]

Ja nie mówię o dzieciach niegrzecznych tylko o chorych. Gdybym sama była mamą
takiego dziecka to napewno zadbałabym żeby zanim pójdzie do normalnej placówki
było przygotowane na to. Jakby mój maluch czułby się gdyby w klasie nie miał
żadnych kolegów ani koleżanek tylko wszyscy (łącznie z nauczycielami)
niecierpieli go. Tu nie ma żadnych korzyści dla nikogo. Chore lub
niepełnosprawne umysłowo dziecko w rodzinie wymaga ogromnej pracy i nie wolno
rzucać go tak "na głęboką wodę" a niestety właśnie tak się teraz dzieje.

[sceptyczna1]

"Tu nie ma żadnych korzyści dla nikogo. Chore lub
> niepełnosprawne umysłowo dziecko w rodzinie wymaga ogromnej pracy i nie wolno
> rzucać go tak "na głęboką wodę" a niestety właśnie tak się teraz dzieje."

Jasne, najlepiej zamknąć w domu, odizolować od reszty tzw. zdrowego
społeczeństwa w imię...no właśnie w imię czego?

[ule1]

Ty chyba nieuważnie czytasz. Zastanów się kobieto. jeśli dziecko z powodu
choroby lu takiej czy innej przypadłości zdrowotnej nie jest w stanie
uczestniczyć w zajęciach to czy właściwe jest trzymanie go tam na siłę? czy nie
lepiej żeby najpierw zajęli się nim specjaliści i rodzice we właściwy sposób a
potem żeby już przygotowane trafiło no placówki z innnymi dziećmi? Z twoich
opisów wynika że poza wykrzykiwaniem tolerancja, toleraaancja to nic konkretnego
nie piszesz. uważasz że tolerancja polega na niezadawaniu pytań, pomocy w
powrocie do zdrowia itd. tylko uważaniem wszystkiego dookoła za normalne?

[sceptyczna1]

"Jakby mój maluch czułby się gdyby w klasie nie miał
żadnych kolegów ani koleżanek tylko wszyscy (łącznie z nauczycielami)
niecierpieli go. " - Jak dzieci mają normalnie traktować swoich pokrzywdzonych
przez los kolegów skoro nikt je tego nie nauczył? A kto miał je nauczyć - chyba
nie matki z tego forum.

[ule1]

Uważasz że np. 5 letnie dziecko pobite i ze złamaniem zrozumie że np. wojtuś
ktory mu to zrobił jest już taki i trzeba go akceptować? Chyba jesteś
nienormalna. Każde dziecko trzeba chronić. w przypadku dzieci chorych czasem
przed nimi samymi.

[sceptyczna1]

No tak każdy kto ma odmienne zdanie nie jest normalny - wpisz się w wątku
tolerancja

[sceptyczna1]

"Chyba jesteś
> nienormalna."I jeszcze jedno - nie życzę sobie osobistych wycieczek

[ule1]

Czy ty wogóle masz dziecko???

[sceptyczna1]

ule1 napisała:

> Czy ty wogóle masz dziecko???
Mam i nigdy by mi nie przyszło do głowy izolować go od chorych. No, ale gdy
moje dziecko przychodzi z piaskownicy i opowiada jak to Maciek ten down(kolega
jest zdrowy, to przezwisko) coś tamz robił to nie udaję, ze nie słysze
słowa "down" tylko z nim rozmawiam. Syn nie chodzi do klasy integracyjnej, ale
ma w szkole kontakt z chorymi dziecmi i , wyobraź sobie, nie umira na ich widok
ze strach, obrzydzenia itp. No, ale jego rodzice też tego nie robią, więc gdzie
miałoby sie tego nauczyć?

[monia145]

No proszę....mnie też nie przyszłoby do głowy izolowac dziecko od chorych i
tego nie robię...też nie chodzi do integracyjnego i nie pójdzie...też z nim
rozmawiam i zostałam tu obrzucona obelgami a Ty robisz za ostatnia
sprawiedliwą....możesz mi to wyjasnić.?

[sceptyczna1]

Mylisz się droga moniu za nic nie robię tylko cholera ciężka mnie bierze jak
obwinia się Bogu ducha winne dziecko - owszem uderzyło, przewróciło itp., ale
to dziecko ma określoną dysfunkcję, a od wychowywania go są rodzice i ew. panie
w przedszkolu i to z nimi należałoby rozmawiać i konsekwencje wyciągać wobec
nich. Poza tym w dalszym ciągu tej dyskusji ktoś mądrze napisał, że gdyby tak
zachowywało się dziecko zdrowe to zostało by wyrzucone z przedszkola - właśnie -
jedno dziecko - w przypadku kiedy takiego czynu dopuściło się dziecko
niepełnosprawne najlepiej ukarać wszystkie i zamkąć je w domach, żeby swoim
widokiem i zachowaniem nie urażało "wrażliwych" mamuś zdrowych dziateczek. To
Ty jesteś pedagogiem specjalnym?

[monia145]

No jestem, jestem i to chyba moje przekleństwo na tym forum, bo wszystkim sie
wydaje, że jako pedagog specjalny nie mam prawa krytykować integracji. A ja
wielokrotnie podkreslałam, że nie neguje integracji jako takiej, tylko moje
dotychczasowe doświadczenia z nią( praktyki, poszukiwanie pracy), nastawiły
mnie sceptycznie. No i tyle. Może zbyt mało widziałam.......

[sceptyczna1]

monia145 napisała:

> No jestem, jestem i to chyba moje przekleństwo na tym forum, bo wszystkim sie
> wydaje, że jako pedagog specjalny nie mam prawa krytykować integracji. A ja
> wielokrotnie podkreslałam, że nie neguje integracji jako takiej, tylko moje
> dotychczasowe doświadczenia z nią( praktyki, poszukiwanie pracy), nastawiły
> mnie sceptycznie. No i tyle. Może zbyt mało widziałam.......

Zapytałam , bo wcześniej czytałam jakis post, w którym ktoś pisał,że jest
pedagogiem specjalnym. Ależ masz prawo nie zachwycac się integracją. Mam
znajomą - matka niepełnosprawnego dziecka, której, kiedy zaproponowano, żeby
oddała dziecko do przedszkola integracyjnego to się zaparła i powiedziała nigdy
w życiu - ze względu na zdrowe dzieci i ich rodziców, na zbyt liczne grupy, za
małą ilość opiekunek - przedszkolanek. Każdy ma swoje strachy....

[ule1]

Jeśli masz to ciekawi mnie co byś mu powiedziała gdyby wracało z przedszkola
przez parę dni z rzędu pobite, połamane, posiniaczone bo jakiś chory kolega się
na nim wyładowuje.

[sceptyczna1]

No na pewno nie wyładowałabym się na chorym dziecku tylko porozmawiałabym z
paniami w przedszkolu

[ule1]

Niestety tu chodzi o to że najczęściej właśnie nauczyciele i przedszkolanki nie
są przygotowane na takie dzieci. A wszystkie maluchy cierpią.

[sceptyczna1]

ule1 napisała:

> Niestety tu chodzi o to że najczęściej właśnie nauczyciele i przedszkolanki
nie
> są przygotowane na takie dzieci. A wszystkie maluchy cierpią.
Ale to chyba nie jest winą chorych naluchów i ich mam. Proponuję złóżyć skarge
do kuratorium, ze placówka porywa się z motyką na słońce a jest kompletnie do
tego nie przygotowana. A poza tym zgadzam się z Twoim zdaniem

[mkolaczynska]

no nie akurat:
1)spowodowanie upadku kolegi
2)wyrwanie i zniszczenie cudzej zabawki
3) nieostrożne bawienie sę no nie wiem ...klockami
nie można nazwać wyładowywaniem sie na koledze!! Tak mozna by powiedzieć jakby
go tłukł tym klockiem po ręce nodze czy głowie.
Jest oczywiste ze trzeba dbać w to każdej grupie dzieci zeby sie czy celowo czy
przez nieuwage nie skrzywdziły, ale bez przesady ty chyba nie wiesz o czym
piszesz!!
Co do sinkaków mój dzieciak z kazdego spaceru przychodzi z nowymi dziecko
znajomych ma cały ryjek w szramach bo... zderzyło się z boazerią! osobiście
dwukrotnie złamałam sobie ręke.

[ule1]

A jeszcze wam powiem, że wkurzają mnie rodzice wysyłający dzieci np. z ADHD do
normalnych szkół, przedszkoli. Zazwyczaj wychodzi to tak, że dziecko terroryzuje
resztę grupy lub klasy i oczywiście wszystko jest ok bo na ma taką przypadłość.
A czemu nikt nie dba o resztę dzieci i ich zdrowy rozwój? Oczywiście nie mówię
tu o dzieciach np. upośledzonych ruchowo bo to przecież nikomu by nie
przeszkadzało współne uczenie się w jednej placówce (uważam wręcz że to by
przyniosło korzyści wszystkim).

[monika.janicka]

Wiesz Ula ..mnie dziwi jedno przez xxx lat nikt nie slyszal o ADHD a teraz
diagnozowane jest to u co 3dziecka ..

[triss_merigold6]

Były dzieci nieznośne, żywe srebra, diabły wcielone etc.
Z drugiej strony niegdyś schizofreników uważano albo za opetanych przez szatana
albo za dotkniętych palcem Bożym.D

Tak serio, nie posłałabym swojego syna do przedszkola integracyjnego. Jest
miłym, zrównoważonym dzieckiem, raczej nieagresywnym i wolę, żeby przebywał w
towarzystwie dzieci bez wyraźnych dysfunkcji psychicznych.

[monia145]

Ja jestem pedagogiem specjalnym- tez nie posłałabym swojego dziecka do
przedszkola integracyjnego. Przynajmniej do żadnego, które znam.

[triss_merigold6]

No i fajnie, że piszesz jako ekspert. Nie mam nic przeciwko kontaktom z
dziećmi upośledzonymi ruchowo czy z wadami wrodzonymi ale ADHD jest dla mnie
czymś nie do przejścia i nie życzę sobie ani dziecku kontaktów z takimi dziećmi.

[monia145]

A wiesz, znam lekarzy, którzy leczą swoje dzieci w innym szpitalu, chociaz
przecież mają kolegę po fachu pod nosem.......znając jego "fachowość", wolą nie
ryzykować.......podobnie jest ze mną

[edycia274]

a ja nie wiem czy moje posłać (

[aleksandrynka]

no i fajnie, a ja jako "ekspert" posłałam swojego synka do przedszkola
integracyjnego...
?

[basia310]

Przepraszam, zadaj sobie pytanie co bys zrobila gdyby Twoje dziecko mialo ADHD??

Pytanie bylo do tris_merigold6

[basia310]

Pyta

Odpowiadam

[triss_merigold6]

Wtedy bym się martwiła, że ma ADHD. Na szczęscie nie ma więc IMO stawianie się
w sytuacji rodzica dziecka z ADHD jest absurdalne.

[sceptyczna1]

triss_merigold6 napisała:

> Wtedy bym się martwiła, że ma ADHD. Na szczęscie nie ma więc IMO stawianie
się
> w sytuacji rodzica dziecka z ADHD jest absurdalne.To co Ty uważasz za absurd
dla wielu jest empatią

[jowita771]

a czy Ty postawiłaś się w sytuacji rodzicow zdrowych dzieci? potrafisz sobie
wyobrazić, że ja chciałabym, żeby moje dziecko się czegoś w szkole nauczyło?
żeby nauczycielka mogła uczyć, a nie koncentrowała się tylko na pilnowaniu
nadpobudliwych dzieci? tolerancja i empatia to nie są najważniesze rzeczy,
jakich dziecko ma się nauczyć w szkole, a na pewno nie jedyne.

[sceptyczna1]

"tolerancja i empatia to nie są najważniesze rzeczy,
> jakich dziecko ma się nauczyć w szkole, a na pewno nie jedyne."
Jak większośc na tym forum mam wyższe wykształcenie i mogę Cię z własnego
doświadczenia zapewnić, że w codziennym życiu bardziej sie przydaje tolerancja
i empatia niż doktorat z fizyki.

"a czy Ty postawiłaś się w sytuacji rodzicow zdrowych dzieci? potrafisz sobie
> wyobrazić, że ja chciałabym, żeby moje dziecko się czegoś w szkole nauczyło?"
wyobraź sobie, że potrafię. A czy Ty potrafisz sobie wyobrazić, ze matki
chorych dzieci chciałyby, żeby ich dzieci miały normalne życie ? Zwłaszcza, ze
ADHD wcale takiego życia nie przekreśla - ale nie siedze w temacie ADHD wiec
nie wiem, może przekreśla.

[jowita771]

widzisz, tylko, że wykszałcenie może zapewnić Ci pracę, a co za tym idzie
możliwość zaspiokajania Twoich potrzeb. empatia i tolerancja nie poparte wiedzą
i umiejętnościami chleba Ci raczej nie dadzą.

[mkolaczynska]

jowita771 napisał:

> widzisz, tylko, że wykszałcenie może zapewnić Ci pracę, a co za tym idzie
> możliwość zaspiokajania Twoich potrzeb.

A ty bierzesz pod uwage że dzieci uczą się też w domu? Własciwie czasem przede
wszystkim?
Ach bierzesz pod uwage swoją role w procesie edukacji własnej pociechy?
Generalnie nie przeceniała bym znaczenia skoncentrowania na zajęciach w szkole
bo jak już napisałam mój kuzyn z ewidentnym ADHD studia ukończył zna w tej
chwili kilka jezyków i zaczyna uczyć się następnych podczas gdy wielu jego
kolegów i kolezanek z klasy-wzorowych ucznów pokończyło ogólniak i tyle.
Nie masz takich przykładów w najbliższym otoczeniu?
Doceniła bym natomiast znaczenie pasji, wytrwałości, ciekawości i jeszcze kilu
innych rzeczy których dziecka w szkole nie nauczą.

[mkolaczynska]

jowita choćby moje dziecko łaziło po ścianach z tego ADHD jak spiderman ma
prawo uczyć się z twoim w jednej klasie!! A ja nie musze ci nawet tłumaczyć
dlaczeho dziecko tak sie zachowuje, po prostu będzie miał naganne zachowanie :-
))))))))

[jowita771]

Twoje ma prawo łazić po ścianach, a ja mam prawo przenieść swoje do innej klasy
albo szkoły, gdzie dzieci nie łażą po ścianach.

[mkolaczynska]

tak, możesz nawet przechodzić na drugą strone ulicy jak mnie spotkasz na swojej
drodze. Ja sie tylko z tego uciesze

[kamgra]

A ja trzymalabym sie bardzo daleko od pedagoga specjalngo z takimi pogladami !
To co wy pedagodzy specjalni robicie w tych klasach integracyjnych ?!!,jezeli
dochodzi tam do przemocy i takich sytuacji ?!!!

[monia145]

Tez się zastanawiam, co niektórzy robią w tych klasach integracyjnych......
Ja tam nie pracuję, może dlatego, że nie jestem przekonana do ideii
integracji........ale to nikogo tutaj nie inetersuje, bo tu trzeba sie
wszystkim zachwycać, własnego zdania mieć nie mozna.....
Pedagog specjalny nie pracuje tylko i wyłącznie w klasie integracyjnej- zanim
zaczniesz bawić się w kaznodzieję, warto poczytać i wiedzę poszerzyć.....
Zreszta skąd wiesz, czy mnie nie znasz i czy Twoje dziecko mnie nie zna?

[monia145]

Tak sobie przeczytałam jeszcze raz to co napisałam i małą erratę robie, co by
zaraz ktoś mnie nie zaczął znowu szarpać: napisała, że nie jestem przekonana do
idei integracji...a powinno być, ze nie jestem przekonana do idei integracji
prezentowanej w niektórych placówkach- wystarczy, ze jedne dzieci z drugimi
wysłuchaja lekcji razem i juz wszystko załatwione a dalej niech się dzieje co
chce. Może jestem słabej wiary i sa miejsca gdzie tej idei się nie
wypacza?............

[joanna35]

monia145 napisała:

> Tez się zastanawiam, co niektórzy robią w tych klasach integracyjnych......
> Ja tam nie pracuję, może dlatego, że nie jestem przekonana do ideii
> integracji........ale to nikogo tutaj nie inetersuje, bo tu trzeba sie
> wszystkim zachwycać, własnego zdania mieć nie mozna.....
> Pedagog specjalny nie pracuje tylko i wyłącznie w klasie integracyjnej- zanim
> zaczniesz bawić się w kaznodzieję, warto poczytać i wiedzę poszerzyć.....

Zgadzam się z Tobą Moniu. Niestety, znam to z autopsji - pedagodzy specjalni,
którzy pracują w placówkach typu fundacja dla dzieci np. z porażeniem mózgowym
w moim mieście nigdy nie powinni się tam znaleźć. Oni nie mają zielonego
pojęcia o pracy z takimi dziećmi. Napisałaś, że warto poczytać i wiedzę
poszerzyć. No cóż, nie wiem czy masz rację - ja czytam i poszerzam i
każdorazowo mam ochotę zabrać dziecko i wyjść już na samym początku zajęć.

[monia145]

Joanno, ja znam takie mamy jak Ty z miejsca, gdzie pracuję
I piszę to w pozytywnym sensie, naprawdę
Przepraszam jesli Cie uraziłam
Czasami matki dzieci chorych, wiedzą WIĘCEJ na temat choroby pociechy od
lekarza. Paradoks? Niekoniecznie- one przebywaja z tym dzieckiem non stop, chca
wiedziec coraz wiecej, poswiecaja kazdą chwile na poszukiwanie nowinek na temat
specyfiki choroby. Nie oszukujmy sie- im zalezy najbardziej. I czasami
zaskakuja lekarza swoja wiedza bo on nie doczytał, nie zdażył. I jesli lekarz
nie traktuje siebie jako wyroczni i najmadrzejszego na świeci- to taka pomocna
mama jest nieocenioną wspólpracownicą. A wszystko dla dobra dziecka
Wiesz to przykre, że masz takie doswiadczenia, bo nie wszyscy sa źli, nieczuli,
niekompetentni. Podejrzewam, że nie masz mozliwości zmany placówki?

[joanna35]

"Podejrzewam, że nie masz mozliwości zmany placówki?" - ja wiem, ze w to trudno
uwierzyć, zwłaszcza, że mieszkam w mieście wojewódzkim, ale zaliczyłam już
wszystkie placówki tego typu i w każdym zaczynali od tych nieszczęsnych
klocków, w żadnym dziecko nie było poddane obserwacji o programie
terapeutycznym nie wspomnę. Wierzę, że gdzieś są pedagodzy z prawdziwego
znaczenia - niestety, mnie a raczej mojemu dziecku nie było dane ich spotkać.

Nie uraziłeś mnie w niczym. Ty też się nie przejmuj tą pyskówką - jestem
pielęgniarką i też kiedyś brałam udział w "sądnym wątku". Pozdrawiam serdecznie

[monia145]

Widzisz Joanno i tu jest pies pogrzebany, jesli o mnie chodzi- Ty nie spotkałaś
dobrych pedagogów, ja nie spotkałam dobrej placówki integracyjnej, która
mogłaby skusic mnie do posłania tam dziecka. Ale to ja w tym wątku zostałam
zmieszana z błotem, podczas gdy ja nie wystawiam laurki swoim kolegom i
koleżankom po fachu, bo wiem, że takie kwiatki, jak te z Twojej opowieści się
zdarzają. Nie wymyślam matkom dzieci chorych od frustratek i wiecznie
niezadowolonych kobiet. A przeciez i Ty i ja wiemy, że takie mamy tez sie
zdarzają......Zarzuca mi sie tu nietolerancję i obłudę, ale nie podaje żadnych
faktów na poparcie tych stwierdzeń. I to jest najgorsze........
Podrawiam i życzę spotkania w życiu kogoś, kto okaże się zaanagazowany w to, co
robi))))Niekoniecznie siebie, bo tutaj mam fatalna opinię....

[joanna35]

monia145 napisała:

> Ja jestem pedagogiem specjalnym- tez nie posłałabym swojego dziecka do
> przedszkola integracyjnego. Przynajmniej do żadnego, które znam.
Zgadzam się z Tobą całkowicie - ja jestem matką niepełnosprawnego dziecka i
pedagodzy specjalni to najbardziej niekompetentna grupa zawodowa jaką znam -
przynajmniej w moim mieście. Po co Wy te studia kończycie?

[monia145]

Przykro mi, że na takich niekompetentnych ludzi trafiłaś.......
Po co kończymy te studia? Z wielu powodów- bo to tanie studia, łatwo sie na nie
dostać i łatwo skończyć, bo trzeba na kims frustracje wyładować a przeciez
rodzice niepełnosprawnych dzieci nadaja sie do tego znakomicie...i pewnie z
wielu innych równie prawdopodobnych powodów.......
Czy Twoje watpliwości zostały rozwiane?

[joanna35]

Monia nie unoś się, bo może o tym nie wiesz ale to Wy jesteście dla nas a nie
odwrotnie - za to dostajecie pieniądze. Dam Ci przykład - przychodzę z
dzieckiem na zajęcia do pedagoga specjalnego- pani zbiera wywiad i przystępuje
do pracy z moim synem - Pawełku to jest zielony klocek to niebieski - weź
zielony klocek. Zaznaczę, że dziecko ma owszem sześć lat, ale jeżeli chodzi o
rozwój to jest na etapie dziecka rocznego. Czy Twoje roczne dziecko różnicuje
(różnicowało) kolory? A gdzie chociażby jakiś program terapeutyczny, gdzie
obserwacja dziecka? No, ale przecież przyszło głupie dziecko z głupim rodzicem
to co się będą wysilać. Weź czasami droga moniu pod uwagę, że rodzice chorych
dzieci to bardzo często osoby wykształcone - nawet jeżeli nie zawodowo to
zadały sobie przynajmniej tyle trudu, żeby wiedzieć jak najwiecej o chorobie
swojego dziecka , jej leczeniu i terapii. Na pewno wiesz więcej o mózgowym
porażeniu niż ja - jesteś pewna?

[monia145]

Joanno ja się nie unoszę- wydawało mi sie, że WSZYSTKICH pedagogów
sklasyfikowałaś jako niekompetentnych i gdybym odpowiedziała na Twoje pytanie w
kategorii:" Jak to dlaczego kończymy te studia? Z zamiłowania oczywiście- to
chyba nie dokońca byś mi uwierzyła, sadząc z Twoich doświadczeń, prawda?"
Zreszta, czy ja na serio mogłabym wypowiedziec się w imieniu wszystkich
pedagogów specjalnych? A o moje pobudki nie zapytałaś.....
Oczywiście, że nie wiem wiecej od Ciebie o dzieciach z MPDz. Ja specjalizuję
się w innej działce......Zreszta uważam, że rodzice czesto duzo wiecej wiedzą
na tematy dotyczące specyfiki chorób ich dzieci, niż postonne osoby. Nie zawsze
ale zdarza się. Napisałam na ten temat powyżej

[joanna35]

Odpowiedziałam w poście wyżej

[sceptyczna1]

Tak serio, nie posłałabym swojego syna do przedszkola integracyjnego. Jest
> miłym, zrównoważonym dzieckiem, raczej nieagresywnym i wolę, żeby przebywał w
> towarzystwie dzieci bez wyraźnych dysfunkcji psychicznych.
A pisze to osoba, która swego czasu najwięcej krzyczała na temat braku
tolerancji dla gejów i lesbijek - rozumiem, że Twoja tolerancja kończy się w
momencie gdy chodzi o własną rodzinę?

re:

[triss_merigold6]

Na to, że gej lub lesbijka zaatakuje moje dziecko w przedszkolu i z racji
swojej orientacji zrobi mu krzywdę szanse są niewielkie.
Moja tolerancja kończy się w momencie kiedy coś/ktoś mi osobiście przeszkadza,
osobiście = bezposrednio.

[sceptyczna1]

"Moja tolerancja kończy się w momencie kiedy coś/ktoś mi osobiście przeszkadza,
> osobiście = bezposrednio".
Myślę, że nie jesteś w tym odosobniona. Chodzi tylko o to, zeby umieć się do
tego przyznać, zamiast deklarować tolerancje wobec wszystkich i wszystkiego -
taka ogólna dygresja. Pozdrawiam

[magi104]

monika.janicka napisała:

> Wiesz Ula ..mnie dziwi jedno przez xxx lat nikt nie slyszal o ADHD a teraz
> diagnozowane jest to u co 3dziecka ..

Nie jestem akspertem, ale z tego, co zapamiętałam z lektur związanych z tym
tematem, wynika, że to między innymi rodzenie dzieci w coraz to późniejszym
wieku prowadzi do pewnych mikrourazów mózgu, odpowiedzialnych za np zespół ADHD....
Zdaje się, że też nie od rzeczy jest przekonanie o szkodliwym wpływie telewizora
( a właściwie obrazów , do których odbioru nie jest przystosowany umysł małego
człowieczka....)

[triss_merigold6]

O to ciekawe, bo z podstawówki pamiętam dzieci, które miały ewidentne ADHD a tv
w owym czasie nikt nałogowo nie oglądał.

[mkolaczynska]

jedyne co tv moze robić moim zdaniem to rozwijać pamięć wzrokową, zamiast
słuchowej, a to chyba moze mieć odzwierciedlenie w preferowanych sposobach
nauki u dzieci i może system nauki w taki sposób w jaki uczono nas nie jest już
dla większości naszych dzieci odpowiedni.

[julinekk]

bardzo trafna uwaga... ADHD wystepuje u ok 3-5% dzieci. ale teraz sie zrobilo
modne wrzucac dzieciaki z prawdziwymi zaburzeniami (ktore wcale nie jest latwo
zdiagnozowac) z tymi nie dosc dobrze wychowanymi do zycia w grupie.

[marsjanka1999]

a mnie nie wkurzaja tacy rodzice, pod warunkiem ze pracuja z dzieckiem i sa pod opieka psychologa.
Moja corka jest diagnozowana od zeszlego roku pod katem ADHD. Ale ona NIE JEST AGRESYWNA. Coz,
po prostu nie miala nigdy takich wzorcow w otoczeniu. Niewatpliwie wykazuje nadpobudliwosc,
zwlaszcza ruchowa, czesto ma klopoty z koncentracja - ale - odpowiednio "prowadzona i w szkole, i w
domu radzi sobie dobrze. I czesciej to ona pada ofiara "zdrowiutkich rozwydrzonych anioleczkow",
ktorzy zwykle atakuja kiedy nikt z nauczycieli nie patrzy. I ja jej mowie: "Jak Cie ktos atakuje, i nie chce
przestac - masz mu ODDAC".

I co, mam wyslac corke do szkoly "specjalnej"?

Ja mysle, ze trzeba rozrozniac dzieci z ADHD (ew. ADD, nadpobudliwe) od dzieci zaniedbanych
wychowawczo.

[escribir]

współczuję ;-(
zdążyłaś wpłacić na ubezpieczenie w przedszkolu?- pytam całkiem serio

[mufka51]

Ubezpieczenie zapłaciłam tydzień wcześniej.
Na szczęście złamanie w "miejscu typowym".
Przetrwamy jakoś ten rok w zerówce.Zapisując do pierwszej klasy upewnię się,że
nie będzie to klasa integracyjna

a właśnie - szkoła!

[zonazona]

mój starszy syn własnie poszedł do szkoły podstawowej z oddziałami
integracyjnymi. Jest w klasie integracyjnej. Wczesniej chodził do zwykłej
przedszkolnej zerówki. Szczerze piszac, sama chciałam aby miał kontakt z
różnymi dziećmi. Dzis postałam chwile pod salą lekcyjną i stwierdziłam, że
ostatnie minuty ostatniej lekcji upłyneły na wielokrotnym ustawianiu,
upominaniu, usadzaniu (i tak w koło Macieju) co poniektórych delikwentów. Z
objawami agresji chyba się mój syn jeszcze nie zetknał...
Moze ktos podzieli sie swoimi spostrzezeniami i przeżyciami ze szkoły
integracyjnej.......
Monika

[titta]

Mialam kiedys zajecia w klasie integracyjnej i szczerze mowiac nigdy bym
swojego dziecka nie poslala. Co innego gdy jest to grupa z kalectwami
fizycznymi czy nawet kims z lekkim opoznieniem umyslowym, ale bez zaburzen
emocjonalnych. Jesli dziecko ma tak silne zaburzenia, ze nie nadaje sie do
zwyklej klasy, to dla swojego i innych dobra powinno miec nauczanie
indywidualne. Wiem, ze jest to ciezka decyzja dla kogos kto chce zeby jego
dziecko mialo kontakt z rowiesnikami ale mysle, ze taki wymuszony kontakt
wiecej zrobi zlego niz dobrego dziecku. Z drugiej strony mam pod opieka grupe
zdrowych dzieci, i jedno (w tej grupie) z ADHD. I szczerze mowiac wiekszy jest
problem z "normalnymi" dziecmi. Chlopiec z ADHD bywa agresywny, ma natrectwa
ale jest utemperowany przez rodzicow i potrafie sobie z nim poradzic. Najgorsze
sa takie rozpuszczone egzemplaze, ktore patrac ci w oczy z usmieszkiem (no i co
mi zrobisz) potrafia cos zniszczyc, kogos udezyc, czy po prostu polozyc tylko
po to zeby sprawdzic kto tu rzadzi...

[mathiola]

kiedy bylam na studiach (pedagogika) wielokrotnie slyszalam opinie od
wykladowcow ze placowki integracyjne to kiepski pomysl i czesto sie nie
sprawdza.
A w kwestii oddawania razow mam ten sam dylemat. Coraz czesciej jednak sklaniam
sie ku temu, by tak wlasnie uczyc dziecko: dostales - oddaj...

[triss_merigold6]

Cóż, osobiście uważam, że to dość zdrowa zasada. Jeśli ktoś uderzy Cię celowo
to należy oddać konkretnie a nie pseudoasertwynie opowiadać "nie wolno bić".
Dzieci w relacjach między sobą tak jak zwierzęta czują respekt/strach przed
siła i zdecydowaniem. Ostatecznie chodzi o efekt tj., żeby nasz dzieco nie było
bite, szarpane, zaczepiane agresywanie.

[mkolaczynska]

dla mnie twoje dziecko zostało skrzywdzone niejeko przez przypadek, a nie
celowo. Winne są albo prezdszkolanki albo "mamusia" nie wiem pod czyją już
wtedy opieką było dziecko. Niemniej doskonale rozumiem ze nie masz ochoty
posyłać swojego syna w miejesce gdzie nie potrafią mu zapewnić bezpieczeństwa.
Z tym że hmmm moje dziecko ma dysfunkcje albo moze ma/miało?????? bo już się
wydaje że nie ma a agresywny czy rozwydrzony to on raczej nie jest, natomiast
mamy znajomych których świetnie rozwijące się dziecko bez żadnych dysfunkcji
(podobno!) popycha, szturcha, podkłada noge, drapie po twarzy naszego syna więc
nie do końca jest tak że tylko dzieci z dysfunkcjami robią innym krzywde choć
moze nawet tak i statystycznie by wyszło.
Z tym że dziecko z dysfunkcją zwykle nie robi tego celowo, a dziecko bez
dysfunkcji raczej tak.
Niemniej przyznaje że staram się aż tak tych naszych dzieci nie integrować
bo mat niestety po pewnym czasie zaczyna takie zachowanie naśladować no i widze
w nim taką flustracje i narastającą złość, więc...

[mufka51]

mkolaczynska napisała:

> dla mnie twoje dziecko zostało skrzywdzone niejeko przez przypadek, a nie
> celowo.

To nie było tak,że Kuba został potącony niechcący.Tamten chłopiec po prostu
rozpędził się i porącił syna.Specjalnie musiał "zboczyć "parę kroków z trasy.
Wszystko działo się tak szybko,że nie zdążyłam zareagować.A wiecie co
powtarzałam sobie cały czas w myślach? "NIE WOLNO BIĆ CUDZYCH DZIECI,NIE WOLNO...."

[mkolaczynska]

mufka51 napisała:


> To nie było tak,że Kuba został potącony niechcący.Tamten chłopiec po prostu
> rozpędził się i porącił syna.Specjalnie musiał "zboczyć "parę kroków z trasy.
No niestety i tak zdecydowanie inaczej widzimy całą sprawe. Dla mnie tamto
dziecko nie zdjąc sobiesprawy z konsekwencji chciało hmm"zachęcić"? twoje do
zabawy no przyznasz że złamanie nadgarstka to raczej rzadkie powikłanie po
upadku.
Zdecydownie kopanie gryzienie drapanie po twarzy czy popychanie jest celowym
działaniem natomiast zderzenie się z kolegą i jego upadek zaliczyła bym zdo
niezłośliwych i niecelowych działań-przynajmiej nie mającym na celu zrobienia
krzywdy.
Ach moja suczka złamała kiedyś łape w trakcie ucieczki przed psem którego się
wystraszyła, jakoś nie przyszło mi do głowy zeby tego psa!! uderzyć bo zrobił
mojemu krzywde. Celowo? Podobno 6 letni pies jest umysłowo na poziomie 3 latka.
Pomijam kwestie zapewnienia dzieciom bezpieczeństwa bo jest to dla mnie
priorytet i nawet moja suczka jest w tej chwili chroniona przed jakimiś
atakami.

zrobiłabym badanie kości...

[nchyb]

> zabawy no przyznasz że złamanie nadgarstka to raczej rzadkie powikłanie po
> upadku.
bardzo częste w przypadku słabego uwapnienia kości. Na miejscu Mufki zrobiłabym
dziecku na wszelki wypadek badanie typu densytometria. Proszę się nie śmiać,
ale niestety osteoporoza to nie tylko choroba kobiet po menopauzie. Jeżeli
upadek zakończył się połamaniem nadgarstka, zrobiłabym badanie. Radzę to jako
ta, której upadki kończyły się w tym wieku połamanymi nadgarstkami...

[jowita771]

nie znam się na ADHD, ale kiedyś myślałam o tym w kontekście mojej szkoły
podstawowej. miałam w klasie kolegę, któremu wyjątkowo trudno było się skupić.
dzieci są ruchliwe, ale on był niespotykanie ruchliwy. nauczycielka połowę
lekcji uspokajała go. nie wiem, czy miał jakieś schorzenie, wtedy nie
diagnozowano takich rzeczy, dziecko uważano po prostu za niegrzeczne. jeśli
zachowanie dziecka z ADHD wygląda w ten sposób, to ja osobiście nie posłałabym
córki do szkoły integracyjnej. rozumiem, że rodzice chcą integrować swoje
dzieci z rówieśnikami, ale z punktu widzenia rodzica zdrowego dziecka - czas
przeznaczony na uspokajanie dziecka nadpobudliwego można było wykorzystac na
naukę. przepraszam, że tak brutalnie, ale napisałam, co myślę.

[mkolaczynska]

ach jeszcze dodam mój kuzyn miał/ma ewidentne ADHD i jakos nigdy agresywny to
on nie był nigdy w całej naszej zgrai dzieci nie zrobił nikomu ani celowo ani
przez przypadek krzywdy.
AA tak raz na moich oczach pobił się z kolegą, ale ten kolega perfidnie go
wyzywał z tym ze nie widział jego o 3 lata starszej kuzynki, jak mnie zobaczył
to bardzo się zdziwił, a wszyscy mieli go za takiego wspaniałego chłopca cud
miód ideał
Jak to myli pierwsze wrażenie. więc na razie bardzo twojemu dziecku współczuje
ale z czasem twoje dziecko może mieć nad rówieśnikami z ADHD wieką przewage
której nie zawacha się użyć Oby nie, bo co z nim wtedy zrobisz, zamkniesz w
domu zeby nie krzywdził innych?

[mufka51]

To nie jest wina pań,przynajmniej nie do końca.Byliśmy dzisiaj na
wycieczce,dzieci były z rodzicami.Problem ,przynajmniej w tym przypadku leży po
stronie matki.Jak można ,wiedząc jakie się ma dziecko pozwolic mu na zabranie ze
sobą szabli,miecza,szpady i różnych takich zabawek.Widziałam reakcję tej
mamuśki,gdy jedna z pań zarekwirowała mu ten arsenał.
W zeszłym roku miałam okazję często obserwować pracę przedszkolanek.Po prostu
robiłam sobie co jakiś czas "wizytacje"Przychodziłam do przedszkola z Kubą i
obserwowałam jak wygladają zajęcia.Na prawdę,panie są doskonale przygotowane do
pracy.Były oczywiście pewne rzeczy,które nie za bardzo mi sie podobały,ale nie
można dogodzić wszystkim.Kontakt z dziećmi mają doskonały.
Na szczęście Kuba jest jaki jest.Bardzo szybko zapomina doznane krzywdy.Nie chce
słyszeć o tym,że jutro zostanie w domu.

[mama-nesika]

mufka51 napisała:
Czy ja mam kuźwa wprost mu powiedzieć-synku,jak Cie ktoś bije ,bij i ty?

Tak) ja właśnie tak mówię córce. I od jakiegoś czasu problem zniknął, choć zdarza się, że ma opory. Pierwsza nie uderzy nigdy. I uważam że to zdrowe podejście)

[anna-pia]

mama-nesika napisała:

> mufka51 napisała:
> Czy ja mam kuźwa wprost mu powiedzieć-synku,jak Cie ktoś bije ,bij i ty?
>
> Tak) ja właśnie tak mówię córce. I od jakiegoś czasu problem zniknął, choć zd
> arza się, że ma opory. Pierwsza nie uderzy nigdy. I uważam że to zdrowe podejśc
> ie)

Moja też ma przykazane: nie wolno atakować, ale jak cię uderzy, to oddaj.

[nemiki1]

Jak czytam takie teksty to się ciesze, że zdecydowałam się narazie na
przedszkole specjalne... Mój syn jest niewidomy a to podobno nie jest
niepełnosprawność ruchowa (tak przynajmniej usłyszałam niedawno na basenie) wiec
jaka? pytam??

Mojemu dziecku też zdarzają się napady "autoagresji" zaznaczam jeszcze raz
AUTOagresji więc pozostałe dzieci na tym nie cierpią) - a to głównie za
przyczyną "normalnych dzieci" jak to określiła jedna z Pań - bo takie dzieci też
często krzyczą nawet wyrażając swoją radość! a niewidomy 3-letni chłopak ma
chyba prawo wystraszyć się kiedy usłyszy nad swoim uchem krzyk "normalnego"
wesołego dziecka, które tylko ogłasza swoją radość.

Ale pewnie źle trafiłam - Wasze dzieci pewnie nigdy nie wrzasneły ani nie
krzykneły...

[nemiki1]

Mama nienormalnego dziecka

[mufka51]

Wyobraź sobie,że nie krzyknął nigdy nikomu do ucha.Nie bije ,nie zaczepia,nie
dokucza...dużo tego NIE.Dziwadło? Nie,po prostu wychowanie.

[nemiki1]

To gratuluje - moim znajomi mają same niegrzeczne dzieci, na osiedlu też chyba
tylko takie widuje.
Dzieci, które spotykamy bardzo często krzyczą - wierze, że robią to bez żadnych
złośliwości po prostu bawiąc się ... ale to nie zmienia faktu, że jednak krzyczą.
Nie ma żalu do rodziców krzyczących dzieci bo często taka jest ich natura, ale
chciałam Wam tylko pokazać, że te "normalne", zdrowe dzieci też potrafią zrobić
komuś krzywdę.... i wcale nie muszą mieć ADHD. I nie zawsze jest to tylko
kwestia wychowania. Więc jak izolujemy to może wszystkich??? Zróbmy getta dla
niewidomych, niesłyszących, dla dzieci a ADHD... przecież to takie małe
potworki! Nie żałujmy sobie... na forum zawsze łatwo jest się powyżywać, oceniać.

A teraz tak na spokojnie - zastanawiała się którąś z Was jakie ciężkie jest
wychowanie dziecka niepełnosprawnego? To pytanie jest zadane bez żadnych
złośliwości.
Matka niepełnosprawnego dziecka zawsze będzie oceniana. Tylko nie każdą chorobę
widać a wyrok jest wydawany odgórnie. Co za kobieta dziecka nie potrafi wychować
- nikt nie zapyta dlaczego to dziecko może się tak a nie inaczej zachowywać.

diagnoza ADHD

[magdalenkaaa78]

Pragnę jeszcze dodać, że u dzieci w wieku wczesnoprzedszkolnym ADHD nie
diagnozuje się. Diagnozuje się ( na postawie dość długiej obserwacji ) dzieci w
wieku wczesnoszkolnym.

[mkolaczynska]

mufka51 napisała:

> Wyobraź sobie,że nie krzyknął nigdy nikomu do ucha.Nie bije ,nie zaczepia,nie
> dokucza...dużo tego NIE.Dziwadło? Nie,po prostu wychowanie.

nie biega? nie bawi się w gonionego? nie lubi/lubił się bawić zabawkami innych
dzieci? nie "straszy" was nagle wchodząc do pokoju mówiąc UUUU?Nie
protestuje/protestował płacząc i krzycząc jak odciągałaś go od zabawy która go
strasznie zafascynowała?
No to nie sądze żeby to było tylko wychowanie

[julinekk]

twoj synek jest niepelnosprawny sensorycznie a nie ruchowo!

[galela]

Mój syn jest niewidomy a to podobno nie jest
> niepełnosprawność ruchowa (tak przynajmniej usłyszałam niedawno na basenie)
wie
> c
> jaka? pytam??

To jest niepełnosprawnść sensoryczna, inaczej zmysłowa.

[turkusova]

> Czy ja mam kuźwa wprost mu powiedzieć-synku,jak Cie ktoś bije ,bij i ty?

TAK!zdecydowanie tak...

nie chodzi mi o wpajanie dziecku agresji
ale nie mozemy pozwolic by naszym dzieckiem hmmm pomiatano

Zabrałabym natychmiast z tego pie*****ego przed..!

[letica]

Po prostu zabierz go z tego przedszkola.Szkoda tak brutalnie kopać jego
wrażliwość i łamać wpojona mu przez Ciebie kidersztubę.Zapisz no zwykłego
przedszkola,najlepiej zbierz wcześniej kilka info na jego temat.Bez sensu
skupiać uwagę dziecka na tym,"jak nie dać sobie złamać ręki",zamiast na czymś
naprawdę rozwojowym.

BTW,ostatnio czytałam świetny artykuł na temat małych geniuszy.Na miejscu
pierwszym był wyłuszczony spory wywód na temat izolacji dzieci od innych
dzieci.Lepiej dla dziecka,kiedy ma ograniczony kontakt z dziećmi do
minimum,wtedy nie powiela negatywnych wzorców,nie dekoncenturje sie tak łatwo i
generalnie sam uczy się szukać nowych rozwiązań,a nie "małpuje" po innych.To
tylko oczywiście dygresja.

Mam babcie na emeryturze i jeśli bedę oddawała dziecko do przedszkola,to na
pewno w możliwie jak najpóźniejszym wieku.Naturalnie rozumiem,że rodzice pracują
i wtedy przedszkole jest świetnym rozwiązaniem.

W każdym razie zabrałabym dziecko z przedszkola integracyjnego,w którym zamiast
tolerancji dla odmienności nauczy się agresji bądź sam będzie jej ofiarą...

[gamma76]

Nie zgodzę się z tym co piszesz. Nie zabrałabym dziecka, niby dlaczego? Na
ulicy też może podbiec dziecko i go przewrócić, a co będzie w szkole? Sama
pamiętam jak trzeba było sobie radzić, a nikt o ADHD nie słyszał. Nie będziesz
przecież trzymać dziecka pod kloszem, dziecko MUSI nauczyć sobie radzić w
świecie, a nie będzie lepiej tylko gorzej jeśli już. Ja swojemu napewno będę
wpajać, że jak go biją to ma oddać. Naganną uważam jest postawa uczyć dziecko,
że ma nie oddawać tylko iść powiedzieć Pani. Nie chcę dziecka skarżypyty, tylko
radzącego sobie w życiu człowieka!

[mamanatalki3]

przepraszam, czy moglabys podac autora/autorke tego artykulu. Osobiscie uwazam,
ze izolacja byc moze ma dobry wplyw na rozwoj inteligencji, ale na pewno nie
skutkuje prawidlowa socjalizacja dziecka - przykladem liczna rzesza zagubionych
w normalnym zyciu geniuszy z cala gama problemow z relacjami spolecznymi.

[madziaaaa]

Jestem pedagogiem specjalnym, niestety, nie pracuję w zawodzie. Moja córeczka
chodzi 2 rok do przedszkola integarcyjnego, od zawsze byłam zwolenniczką
integracji i chciałam, żeby moje dziecko chodziło właśnie do takiej placówki.
Wybrałam tę sprawdzoną, w której miałam praktyki, widziałam "od wewnątrz",
jakie jest stanowisko wychowaców wobec najróżniejszych zachowań, widziałam jak
odnoszą się do dzieci. Jednak też się boję o moje dziecko, bo z racji
wykształcenia wiem, na co może być natożone, zdaję sobie sprawę z tego, że
dzieci z upośledzeniem umysłowym mogą czasem zachowywać się agresywnie.
Ale z tym samym zachowaniem OLa mogłaby się spotkać także na placu zabaw, czy w
hipermarkecie. Nasze przedszkole oprócz tego, ze jest integracyjne, to
wprowadziło jeszcze sporo innych innowacji. Ale mniejsza z tym. W każdym razie
uważam, że przebywanie w placówce tego typu przyniosło sporo korzyści-widzę to
na codzień. Boję się, no pewnie, że się boję, tyle że w masowych przedszkolach
też jest sporo dzieci z adhd, są one też w masowych szkołach.
W opisanej prze autorkę sytuacji, uważam, że winę ponosi mama, która jak
rozumiem "przejęła" już dziecko pod opiekę od przedszkolanek i wiedząc, że jej
dziecko na skłonności do agresji powinna szczególnie zwracać na niego
uwagę.

[magdalenkaaa78]

Przeczytałam Niektóre posty rozłożyły mnie.
Sama mam synka z autyzmem. Jest to autyzm wysokofunkcjonalny, synek daje sobie
radę ( przynajmniej na razie ) w grupie zdrowych dzieci. O tyle mam "dobrze" że
nie jest agresywny i nie jest nadpobudliwy. Ale... Wiekszość dzieci z autyzmem,
jakie znam bywa nadpobudliwa, agresywna i wrażliwa na dźwięki ( np. reagują
piszczeniem, co doprowadzać może innych do furii ). Nie zgadzam się z poglądem,
że dzieci takie powinny być umieszczane w placówkach specjalnych. Od dawna
wiadomo, ze tylko rehabilitacja i integracja daje szansę, by takie dziecko
mogło funkcjonowac w spoleczeństwie. Dlaczedo specjalne nie? Bo udowodniono, że
dzieci pozostawione wsród dzieci z tą samą przypadłością wcale nie rozwijają
się lepiej - jesli dziecko autystyczne będzie z drugim dzieckiem autystycznym
to 75% czasu będą bawić się w swoim świecie. Jeśli bedzie z dzieckiem zdrowym
te proporcje ulegaja odwróceniu.
Mam też spore pojęcie o nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (
ADHD ) Piękne jest to, że rodzice zdrowych dzieci ( bosz, pedagog specjalny
też, jakich mu mamy pedagogów ) zauważa tylko nadpobudliwość, agresywność i
brak możliwości poprawy sytuacji. Tymczasem jest tak, ze im mlodsze dziecko tym
bardziej agresywne, z wiekiem zaczynają przewazać problemy z koncentracją.
Praca z takimi dziećmi jest trudna. Powiedzmy: bardzo trudna. Ale czy mamy
prawo skazywać te dzieci na życie w izolacji? Spychamy problem na margines,
byle dalej od siebie.
Moj Kuba chodził do żlobka. Co rusz wracał poszczypany ( i to nie
symbolicznie ) czy ugryziony do krwi przez zupełnie zdrowe dziecko. Nie mam
pretensji do nikogo. Ani do opiekunek ( jak wiadomo, uszczypnięcie trwa
chwilę ) ani do dziecka ( pani tłumaczyła, że rodzice rozwiedli sie, chłopczyk
bardzo to przeżywał ) ani do dziecka.

[gonia0012]

Mam małe doświadczenie,jeśli chodzi o integrację.
I jestem w pewna ,że wina w 90% leży po stronie nie przygotowanych pań.Prawie
żadna nauczycielka,przedszkolanka nie prowadzi takiej grupy z przekonania,tylko
bo jej tak kazali ,a innego wyjścia nie ma.
Mój syn chodził do klasy integracyjnej.Od 1- 3 było suuuper.Też były dwie
dziewczynki ,które dawały popalić.Panie bardzo się starały,miały świetny
kontakt z dzieciakami i już po ok.dwóch miesiącach od rozpoczęcia roku
szkolnego wszyscy byli zadowoleni.Dziewczynki sprawiające problemy były pod
okiem nie tylko pań,ale i dzieci,które czuły się za nie baaardzo odpowiedzialne.
Często chodziłam z nimi na wycieczki,spacery i naprawdę miło było patrzeć jak
te maluchy potrafią być dorosłe.Dzieci zdrowe w tym mój syn umiały się zachować
w naprawdę trudnych sytuacjach.Do dzisiaj zresztą jestem dumna z syna,że nie
przejdzie obojętnie obok potrzebującego,jeśli nawet on jest bardzo inny.Jestem
też przekonana ,że jest to właśnie szkoła pań od 1-3.
Wszystko zmieniło się jak zmieniły się w czwartej klasie panie.Same mówiły,że
jest to polecenie dyrekcji,a dla nich kara.Dzieci na lekcji słyszały co mówiły
o ich chorych kolegach.Na początku klasa sama realizowała ,to czego byli
nauczeni w latach poprzednich,ale pomału to też zanikło.Dzieci nadpobudliwe,też
zaczeły się cofać,czując niechęć,a nawet nietolerancję pań.Teraz mój syn jest w
gimnazjum,ale już nie integracyjnym,a edukację w tej szkole zakończył na
czwartej klasie.
A i jeszcze jedno Klasa od 1 - 3 była wszędzie naj.Wszystkie konkursy,alfiki
były obsadzone dziećmi z tej klasy.A już od 4 kl.-niestety nie.A to przecież
były te same dzieciaki.No ale jak pani wychowawczyni mówi jacy są be,to po co
się starać.Myślę,że wysyłając dziecko czy to do szkoły czy do
przedszkola,najpierw trzeba się zapoznać z paniami.Jaki one mają do tego
stosunek,czy chcą to robić.Praca w takiej grupie mimo że większej ilośći
personelu,jest cięższa.

[magdalenkaaa78]

I tu, że tak powiem kolokwialnie, lezy pies pogrzebany. Problem jest nie w
dziecku ale wynika z niedostosowania personelu.
Ja jakiś czas temu też wybierałam przedszkole dla synka i właśnie przez
koszmarny personel ( zamykanie dzieci samych za karę ) nie zdecydowałam się na
integracyjne.

[galela]

Masz dziecko wysokofunkcjonujące. Ja pracuję z dziećmi niepełnosprawnymi,
również z autyzmem. Otóż nie wyobrażam sobie dzieci głęboko zaburzonych z
autyzmem w placówkach integracyjnych. Nawet w szkole specjalnej gdzie w klasie
dla dzieci z autyzmem i sprzężeniami jest 2-4 dzieci nie zawsze można takie
dziecko opanować. Trzeba myśleć też o innych dzieciach, tych zdrowych nie tylko
niepełnosprawnych. Dlaczego mają na co dzień oglądać bijące się po głowie i
wiecznie onanizujące się dziecko? A takich jest wiele. Poza tym w placówce
specjalnej są osoby przygotowane do pracy z takimi dziećmi, znają odpowiednie
metody pracy; istnieje hipoterapia, dogoterapia i wiele, wiele innych rzeczy o
których długo by opowiadać. Integracja dzieci niepełnosprawnych ruchowo jest
celowa ale głęboko zaburzonych, z autyzmem czy głębiej upośledzonych umysłowo
nigdy. Tracą wszyscy i dzieci zdrowe i potrzebujące pomocy.

[kwirynia]

Moje dzieci chodzą do placówek integracyjnych i z tego co wiem dzieci
nadpobudliwe nie powinny być do takich placówek przyjmowane.
Więc tak jak pisali też inni, ni jest to wina integracji, ale po prostu braku
kontroli ze strony wychowawców i obojętności matki tego chłopca.
Ania

[magdalenkaaa78]

Matko kochana... ADHD z definicji jest nadpobudliwością. To chyba przedszkole
wiedzialo, co robi, przyjmując takie dziecko?
Poza tym, co to znaczy: obojętność matki? Może to TWOJA obojętność, bo masz w
poważaniu, co będzie z takim dzieckiem, co czuje jego matka ( wiadomo - musi
pracować, ma dziecko przypiąć do kaloryfera? ) byle tylko mieć spokoj.
Swoją drogą,że z dziećki wychowywanymi przez niektore mamy to ja nie chcę
integrować mojego wrażliwego dziecka.

[ma.dzia]

W przdszkolu mojej corki jest chlopczyk z Domu Dziecka i Pani okreslila na
zebraniu,ze jest nadpobudliwy i zdzrza mu sie probowac popychac dzieci albo
gryzc. Powiedziala,ze kiedy chlopiec zaczyna kombinowac dostaje zaraz kredki i
kartke i musi cos namalowac . Podobno na niego to dziala uspokajajaco. Mam
nadzieje,ze Panie sa w stanie zapanowac nad tym jednym egzemplarzem.

magdalenkaaa78 popieram!

[blou1]

[wobbler]

Jasne,ze mam w trawie co bedzie z innym dzieckiem,jezeli zagraza ono mojemu
dziecku.Odpowiadam za swoje dziecko,a nie za wszystkie dzieci swiata.I jezeli
kazda matka bedzie w taki sposob odpowiedzialna,to sporo poruszonych tu
problemow zniknie.
Placowki integracyjne to dobry pomysl,ale wymaga rownie dobrej realizacji,a nie
jakiejs amatorszczyzny,czy-jak tu wspomniano-"kompanii karnej" dla pedagogow.

[magdalenkaaa78]

Wybacz, ale bzdury opowiadasz.
Odpowiedzialna to taka, co patrzy, by jej dziecku nie zrobiono krzywdy? Fakt,
masz rację. Ale odpowiedzialna mama to też taka, co dba o rozwój swojego
dziecka ( mama dziecka z ADHD i tak ma dużo więcej problemow niż Ty a jeszcze
narażona jest na brak tolerancji, wyszydzanie i okreslenie jej a priori mianem
nieodpowiedzialnej, bo chce, by jej dziecko też mialo szansę w przedszkolu) i
nie trzyma go w domu, edukuje.
Widzisz, skoro już ktoś postaral się o zorganizowanie przedszkola
integracyjnego to naturlane że:
1. będą tam uczęszczać dzieci niepełnosprawne o różnych schorzeniach
2. wsród tych dzieci będą osobki agresywne ( zadaniem terapeutów jest
minimalizować te zachowania )
3.rodzic zapisujacy dziecko do takiej placówki musi być swiadomy, że są tam
dzieci niepełnosprawne

Zadziwia mnie ileż mam myśli: integracja. Super. Ale tylko z dziećmi na
wózkach. Ale nie z ............. ( odpowiednie wstawić )

Co to w ogóle znaczy: kompania karna? Przecież to nie wina dzieci, że mają taką
a nie inną przypadłość. Należy im sie zrozumienie. należy im się pomoc. należy
im się też szacunek.
Natomiast nie mam szacunku ( ani jako do człowieka ani profesjonalisty ) do
pedagoga, ktory poszedł do takiej pracy z braku laku i odrabia panszczyznę. Na
dodatek pewnie powinno mu coś przysługiwać za pracę w szczególnie cięzkich
warunkach.

Patrząc na co poniektore posty mam wrażenie, że o integracji mowy być nie może.
Bo nie tylko nie ma w nas akceptacji dla istnienia ludzi chorych. Nie ma w nas
tolerancji i empatii.

[mynia_pynia]

A ja myślałam że przedszkole integracyjne czy też szkoła to taka instytucja
gdzie uczą się dzieci niepełnosprawne, np ruchowo bądź lekko opóźnione umysłowo
razem z dziećmi "normalnymi"

Dzieci z ADHD raczej powinny mieć swoją instytucje gdzie trzymany jest rygor
(nie mówię o biciu i szarpaniu czy krzykach), nigdy bym nie posłała mojego
dziecka do szkoły czy przedszkola gdzie normą są połamane ręce, siniaki, itp.
Jak można dobrowolnie zapisać swoje dziecko do miejsca gdzie rówieśnicy
traktują go jak worek treningowy???

Nie dziękuje ..., ale do szkoły przetrwania to można na wakacje wysłać na
tydzień w ramach nowych doświadczeń.

[magdalenkaaa78]

Dobrze myślałaś. ADHD to niepełnosprawność.
A Ty... no cóż, uważasz, że powinno się je zamykac w placowkach o zaostrzonym
rygorze
Widać, że nie masz pojęcia o ADHD - to nadpobudliwość a nie wrodzona sklonność
do tłuczenia wszystkiego i wszystkich, co stoją na drodze.

pamiętaj także, ze dzieci te wcześniej czy później skończą edukację szkolną a
poza tym i tak wychodzą na dwor - czy to oznacza, ze nalezy je w gettach
pozamykac?

[zonazona]

Ależ "normalne" dzieci też daja nieźle popalic rówiesnikom. I to jest dopiero
groźne! Bo dzieci, u których podejrzewa sie, ze mogły by zrobic komus krzywdę
są "na oku" zarówno pań przedszkolanek, jak i nauczycielek. A w tym czasie te
pseudo normalne dzieci popychaja, bija, gryza i latają na oslep! Moj syn co
kilka dni wraca troszkę uszkodzony (po przewróceniach na skutek popchniecia,
uszczypniety) przez normalnych kolegów

[mynia_pynia]

To moje zdanie na temat dzieci z ADHD, nie jest one poparte żadnym
doświadczeniem w wychowywaniu takowych dzieci (i dzięki Bogu).
Na szczęście każdy może myśleć co chce, nie ma przymusu oddawania dzieci do
zintegrowanych szkół, jak ktoś chce i lubi to proszę bardzo.

[ewcialinka]

też bym sie wkurzyła..i to bardzo..synek jeszcze za mały do pzedszkola ale wiem
jedno nie pozwolę mu dac sie obijac-dostanie to niech odda i mam gdzieś co
sobie o tym inni pomyslą

[magdalenkaaa78]

A szkoda, że nie poparte. Może coś nalezy o tym przeczytac zanim się wypowie.

[mynia_pynia]

Jeśli chodzi o wiedzę teoretyczną to nie jest ona uboga, czytałam dużo
materiałów na temat ADHD, ale wiem że dużo rodziców tą chorobom broni się przed
oskarżeniami o braku wychowania swoich pociech, bo przecież to takie proste
zwalić na ADHD.
Natomiast wiedzy praktyczniej nie mam, bo nie miałam kontaktu bezpośrednio z
takimi dziećmi i możesz mi wierzyć że jestem z tego faktu bardzo zadowolona.

[mkolaczynska]

a skąd to wiesz? zaobserwowałaś? naczytałaś się mądrości z książek i zaczynasz
diagnozować?

Głupi z ciebie człowiek
pewne rzeczy przy wnikliwej obserwacji i znajomości tematu da się zauważyć, a
innych laik nie ujrzy choćby go kopneły w przysłowiowy zadek

[magdalenkaaa78]

Mam wykszlatcenie kierunkowe - co prawda, tylko licencjat, ale mam... i
doświadczenie też mam - ubogie, ale wystarczajaco się naoglądałam.
Poza tym na zaczepki, gdzie pytanie jest tendencyjne a mamusia sama już sobie
odpowiedziala i mnie zaklasyfikowała nie odpowiadam, bo nie ma sensu, prawda?

[mkolaczynska]

beton

[phantomka]

Ja widze, ze wiekszosc z Was ma raczej nienormalne dzieci, skoro zadne z nich
nie krzyczy, nie biega, nie szaleje - a to jedyne znane dzieciom sposoby
rozladowania napiec i emocji, bez ktorych dzieci moga miec pozniej problemy.
Obserwujac "normalne" dzieci, widze w nich duzo zachowan agresywnych,
popychania, kopania, czasem podstawiania nogi - te dzieci nie maja
stwierdzonego ADHD, czyli wg Waszych opinii - one moga tak sie zachowywac, a
adhdowiec juz nie? Wypadki zdarzaly sie zawsze i beda sie zdarzaly. I jezeli
ktoras z matek pisze, ze to dziecko celowo zrobilo krzywde dziecku autorki, to
radze poczytac o poczatkach celowosci zachowan u czlowieka - bo nikt mi nie
wmowi, ze 4 czy 5 latek celowo i z premedytacja robi drugiemu czlowiekowi
krzywde.

[e_r_i_n]

Sa takie, ktore robia to celowo. Mialam okazje widziec takowe, ktore z
premedytacja waliło kijem moje wlasne.
Sama mam dziecko energiczne i czasami szalone. Jednak wie ono, ze inne dzieci
trzeba omijac, a nie celowo na nie wbiegac. A tu mowimy o takim przypadku.
Wina ewindetnie matki. Nie uwazam za sluszne izolowanie dzieci z ADHD (chociaz
to dziecko raczej diagnozy nie ma, bo te stawia sie gdzie kolo 7 roku zycia
najwczesniej), natomiast rodzice takiego dziecka musza go po prostu pilnowac w
sytuacjach, gdy wokół sa inni.

u nas to samo

[latouche]

zonazona napisała:

> Ależ "normalne" dzieci też daja nieźle popalic rówiesnikom.
dokladnie
grupa mojego syna sklada sie mniej wiecej z 20 dzieci. Jest paru chlopcow
bardziej sklonnych do lobuzowania, jest pare dziewczynek, ktorym w mlodszych
grupach zdarzalo sie ugryzc kolezanke.
teraz jest lepiej bo dzieci sa lepiej zsocjalizowane.
Ale i tak konlikty sie zdarzaja. Na szczescie nie bylo jeszcze zadnego wypadku,
ale licze sie z faktem, ze moze takowy sie zdarzyc.

[mamanatalki3]

niestety po raz kolejny mamy do czynienia z typowym przebiegiem dyskusji.
Wszyscy zapytani o integracje ochoczo wyrazaja swoj entuzjazm i okreslaja sie
mianem tolerancyjnych i otwartych na innosc. Problem zaczyna sie wtedy, gdy
dochodzi do bezposredniej konfrontacji z owa innoscia, wtedy tolerancja sie
ulatnia, a zaczyna sie ostra obrona wlasnych interesow ((

[gamma76]

Święta racja. I jeszcze jedno, u koleżanki w przedszkolu (nie integracyjnym)
dziecko-dziecku wbiło zęby w czoło, było szycie, blizna jest do dziś i będzie
na zawsze. I co? Zrobił to celowo i nie ma ADHD. W tej sytuacji pewnie żadna z
mam by się nie zająknęła o odosobnieniu tego dziecka. A dziecko z ADHD tylko z
tej przyczyny poowinno być izolowane, choćby nikomu krzywdy nie zrobiło.

[mufka51]

Mam normalne dziecko,które biega,bawi się z rówieśnikami.Ale zawsze zwraca uwagę
na to,żeby drugiemu dziecku nie zrobić krzywdy.
Nie mam nic przeciwko integracji,ale nie pozwolę,żeby odbywała się ona kosztem
mojego dziecka.Na to nie pozwolę.

[phantomka]

Ale czy Ty naprawde nie rozumiesz, ze kazde dziecko moglo to zrobic Twojemu
dziecku? Czy uwazasz, ze dzieci bez deficytow nie szaleja i sa rozwazne? To, ze
Twoje dziecko zwraca uwage na to, zeby nie zrobic krzywdy drugiemu (co jest
bardzo pozytywne), nie oznacza, ze tylko dzieci z deficytami maja w nosie
bezpieczenstwo ludzi dookola. Przeraza mnie egoizm, bo w Waszej dyskusji nie
chodzi wcale o to, ze ktos zrobil dziecku krzywde, tylko o to, zeby izolowac
kazda innosc, z gory zakladajac, ze bedzie ona wplywala na Wasze idealne dzieci
demoralizujaco...oczywiscie nic bardziej blednego, no ale skads sie w koncu
bierze to widoczne golym okiem egoistyczne i nadete spoleczenstwo.

[mkolaczynska]

przepisz syna do innego żłobka tyle
ja tylko wspomne o jednej sprawie żłobki integracyjne są o tyle atrakcyjną
ofertą dla rodziców dzieci bez dysfunkcji że
1) są tańsze
2) jest tam pielęgniarka, lekarz kilka godzin w tygodniu, zatrudniony psycholog
3) mają różnoroden systemy dofinansowań ze środków PFRON-u i są zwykle
najnowocześniej urządonymi ośrodkami opieki nad dziećmi.
Osobiście nie widze wielkiej potrzeby integrowania mojego syna z rówieśnikami
wogóle, w zasadzie w szkole kazda inności lub taka samość może stać się fajną
lub bardzo przykrą sprawą. Szczerze więc chciała bym aby moje dziecko miało
mądrych rówieśników i takich z ADHD i z autyzmem, niewidomych niesłyszących
normalnych i nijakich. Czytając posty kilku mam zaczynam sie bać że niestety
trafi mu się szkółka z krzyżem na dzwiach wartosciowaniem zachowania po
lekcjach ocenianiem nie charakteru ale i wyglądu, tików czy konieczności
używania wind.

Chocia jak by mi dofinansowali nauke języków i przedmioty artystyczne nie
posłała bym dziecka do żadnej szkoły .

Czy któras z Was?

[mami2]

Pomyślała o tym, że sama mogłaby być matką "takiego" dziecka? Oczywiscie wtedy
jak jeden mąż wszystkie zgodnym chórem zgodziłybyscie sie na izolacje Waszej
pociechy, prawda? Wcale nie chciałybscie zeby takie dziecko chodziło do klasy
integracyjnej z zupełnie zdrowymi dzecmi. Czasem mi sie wydaje ze tutaj piszą
kobiety w okresie menopauzy, a nie w wieku rozrodczym. Każda z nas mogłaby
miec "takie" własnie dziecko....

[agnieszkas72]

Te z nas,które nie maja takich dzieci nie muszą absolutnie rozwazać takich
problemów z punktu widzenia matek dzieci z AdHD.Posyłając dziecko do szkoły lub
przedszkola chcemy miec pewnosc,ze jest bezpieczne,a nie zastanawiac się,czy
wróci tylko ze złamaną ręką,podbitym okiem czy zmiażdżonymi okularami.Dzieci
agresywne powinny byc izolowane,dopóki stanowią zagrożenie dla rówiesników.
ADHD nie wyklucza u dziecka pracy nad sobą.
Pracowałam jako nauczyciel w szkole zycia dla dzieci głębiej
uposledzonych.Te,które były niebezpieczne dla innych miały nauczanie domowe,po
to,zeby pozostałe mogły spokojnie uczyc się i bawic.Innego rozwiazania nie
widzę.Nauczyciel domowy decydował razem z rodzicami o uczestnictwie dziecka w
imprezach i niektórych zajęciach na terenie szkoły,był w tym czasie przy
dziecku.Wiele dzieciaków wracało na stałe.Gdybym miała dziecko agresywne,sama
nie chciałabym miec na sumieniu krzywdy innego malucha.
Mufko,bardzo współczuję tobie i małemu.Kupcie mu piękny prezent na pocieszenie
i jesli możecie,zmiencie przedszkole.

[magdalenkaaa78]

Boże uchowaj przed takimi nauczycielami...
Najlepiej dzieci agresywne pozamykac razem, a nóż się powybijają i po
problemie...
Nie masz agrsywnego. Nie gdybaj więc. Bo gdybyś miała to chciala byś, och,
jakże bardzo byś chciała by mimo deficytów było z dziećmi.

[mami2]

no to już Romuś wymyślił dla starszych dzieciaków, ale jak pedagodzy mu podsuną
pomysł to moze i będą specjalne przedszkola pod nadzorem byłych żołnierzy z
Afganistanu!
i jeszcze raz powtórze: nie masz zadnej gwarancji ze posyłając dziecko do
normalnej klasy nie wróci ono z podbitym okiem, wybitym zębem czy złamaną ręką.

[mkolaczynska]

magdalenkaaa78 napisała:

> Boże uchowaj przed takimi nauczycielami...
> Najlepiej dzieci agresywne pozamykac razem, a nóż się powybijają i po
> problemie...
> Nie masz agrsywnego. Nie gdybaj więc. Bo gdybyś miała to chciala byś, och,
> jakże bardzo byś chciała by mimo deficytów było z dziećmi.
własnie pomyslałam to samo i sie zastanawiam agnieszkas jeszce pracujesz w
oświacie? Takie posty jak twój przekonuja mnie że chcąc nauczyć dziecko tego co
sama strasznie szanuje i cenie nie powinnam posyłać mojego dziecka do szkoły,
bo tacy pedagodzy jak ty zamiast się wysilić, zadepczą kazdą inność.
Agresja agresją ale w pości mufki naprawde nie widziałam celowej agresji
wspomnianego kilku latka. Ilez to razy moje dziecko upadło ileż to razy bawiąc
się z psem został podrapany potrącony czy polizany, bawił się ze mną i
popchnełam go własnym dupskiem tak że upadł i skaleczył się w noge, mógł ją
złamać pewnie mógł nie?

[latouche]

agnieszkas72 napisała:

> Te z nas,które nie maja takich dzieci nie muszą absolutnie rozwazać takich
> problemów z punktu widzenia matek dzieci z AdHD.
a te, ktore posiadaja dzieci zdrowe, ale bardziej temperamentne niz inne dzieci?
Moje dziecko nalezy wlasnie do takich, dodatkowo zima przechodzilo dosc kiepski
okres kiedy urodzil sie jego brat. Zdarzalo mu sie pobic czy poszturchac z
kolegami z grupy. Nawiasem mowiac paru z nich reperezentuje podobny typ
dziecka-urwisa. To co, izolowac wszystkich? Wychowanie polega na tym, ze sie nad
dzieckiem pracuje, po wielekroc tlumaczy, rozmawia - ale to jest proces a nie
natychmiastowe rozwiazanie problemu.
W przedszkolu czesto zdarzaja sie urazy: zadrapania, stluczenia, ugryzienia
nawet bedace skutkiem konfliktow miedzy dziecmi czy efektem nieszczesliwego
przypadku. Dodam, ze pisze z perspektywy zwyklego przedszkola, nie integracyjnego.
BTW, pani psycholog, z ktora spotkalismy sie w sprawie problemow synka
stwierdzila, ze teraz ADHD diagnozuje sie zbyt pochopnie.

[agnieszkas72]

Nie pisałam o zamykaniu dzieci agresywnych razem ani o tym,ze ich izolacja w
moim miejscu pracy to były moje osobiste decyzje(decydowali wspólnie:nauczyciel
szkoły,świetlicy,psycholog,rodzice,dyrektor),więc nie rozumiem waszych
osobistych wycieczek.Izolacja tych zagrazających innym czyli ich nauczanie
domowe(praca z nauczycielem w domu) była sposobem na to,żeby większosc
dzieci,które np w szale nie rzucają krzesłami czy nie wgniatają kolegów w beton
miażdżąc im kosci,była bezpieczna.Tego żądali ich rodzice wysyłający dzieciaki
na cały dzień do szkoły.Dzieci z nauczania domowego pojawiały się na wszystkich
imprezach,a było ich bardzo duzo.Wracały razem z nauczycielami na zajęcia na
basenie,rytmikę,terapię Sherborne,nawiasem mówiąc bardzo skuteczną...Na ogół
zachowania agresywne u dzieci potrzebujących towarzystwa szybko dawało się
wyeliminować,wracały.Zalezało im,żeby byc w szkole!A były to dzieci uposledzone
i w wiekszosci przypadków nadpobudliwe.
Latouche,mam temperamentne dzieci w liczbie czterech,dochodzi między nimi do
przepychanek,dwaj starsi chodzą juz do szkoły i na podstawie moich doswiadczen
stwierdzam,ze przy normalnych kontaktach dzieci w szkole,przedszkolu i na
podwórku nie krzywdzą się w sposób cięzki.Jesli dochodzi do powazniejszych
wypadków zawinił brak nadzoru lub specyficzne cechy dziecka,kompletnie nie
zwracającego uwagi na innych.
A typ waszej wrazliwosci jest charakterystyczny dla osób,których dzieci jeszcze
zadnego zagrożenia ze strony kolegów nie przezyły.Gwarantuję,ze wasze posty
byłyby inne,gdyby to wasze dziecko wylądowało u chirurga.

[latouche]

agnieszkas72 napisała:

> A typ waszej wrazliwosci jest charakterystyczny dla osób,których dzieci jeszcze
>
> zadnego zagrożenia ze strony kolegów nie przezyły.Gwarantuję,ze wasze posty
> byłyby inne,gdyby to wasze dziecko wylądowało u chirurga.
To milo ze mnie przy okazji zdiagnozowalas.
Moje dziecko wyladowalo u chirurga po jednym popoludniu z babcia (nieszczesliwy
wypadek), dziecko mojej siostry (10 lat) wyladowalo u chirurga tydzien temu z
powodu wypadku w szkole (kolega popchnal go niechcacy na stolowce, rozciety luk
brwiowy).
Ja sama mialam w dziecintwie szyty podbrodek bo moje "madre" starsze kolezanki z
podworka robily mi "krakowskie siodelko" (nosily na specjalnie ssplecionych
rekach). Z tego co wiem mama nie pozwala ich rodzicow do sadu, nie kazala ich
izolowac, etc).
Nie mam czworki dzieci, ale wiem ze w duzym skupisku dzieci wypadki sie
zdarzaja. Po prostu.

[mkolaczynska]

ja kiedyś upadłam i skaleczyłam łuk brwiowy z kwałkiem nosa tak że myśleli że
sobie oko wyłupiłam ))))))) powinnam siedzieć w pokoju z gumowymi ścianami?
Mąż mojej niani kiedyś ciagnał ją z dzieckiem na sankach po ulicy i w jednym
miejscu zabrakło sniegu tak wyrznała w asfalt ze zdarła sobie skóre z połowy
czoła i sporego kawałka nosa, pod oczami miała wielkie fioletowe siniaki bo tak
to wszystko spuchło. Skóra była też oczywiście zdarta z wewnetrznej cześci
dłoni. Ten jej maż to ale sadysta

[agnieszkas72]

Kołaczyńska,twój post jest tak pozbawiony sensu,ze mogę ci tylko doradzić,zebys
przeczytała ponownie post załozycielki wątku,w którym się wypowiadasz.
Mufka kilkakrotnie powtarza,ze krzywdzenie-niejednokrotne, jej syna,było jak
najbardziej celowe i powtarzało się wielokrotnie w wykonaniu tych samych
dzieci,mających podobno ADHD.Nikt nie ma prawa tak się zachowywac wobec
innych,czy jest chory,czy nie.
Podałam sposób na radzenie sobie z tym problemem w placówce,w której
nadpobudliwośc jest rzeczą powszechną-skuteczny.Dzięki niemu w wielkim molochu
(od przedszkola do pełnoletnosci) nie dochodziło do groźnych wypadków.
Czy chciałybyscie pracowac w jednym pokoju z osobą,która zestresowana
rozładowałaby się waląc was w twarz?Dziecko z dysfunkcjami też musi się
uczyć,ze granice nietykalnosci drugiego człowieka są nienaruszalne.Brak
naturalnych konsekwencji demoralizuje je straszliwie a skutki mogą byc opłakane.
Nawet dwulatek walący z upodobaniem kolegów po głowach łopatką powinien byc
natychmiast wyprowadzony z piaskownicy.
A może same,przy takim zachowaniu waszych dzieci usmiechałyscie się słodko i
tłumaczyłyscie:"On jest taki żywy..."

[magdalenkaaa78]

Powtórzę raz jeszcze : u dzieci w wieku przedszkolnym nie diagnozuje się ADHD.

Co do porównania z sytuacją w pracy to zgodzisz się, ze czegoś innego wymaga
się od osoby dorosłej a czegoś innego od dziecka. Szczegolnie, jesli istnieje
uzadnione podejrzenie, że coś mu jest.

Dwulatka z lopatką nie wyprowadzę z paskownicy - za to usiądę przy nim i do
znudzenia bedę mu powtarzać, że źle się zachowuje, że wszystkim jest przykro i
że nikt nie będzie się z nim bawił. W sytuacji krytycznej przytrzymam go za
rękę.

W wielkim molochu nie powinno być chorych dzieci. Od dawna wiadomo, że do
integracji nadają się MAŁE grupy. I dobrzy terapeuci. Niestety, ta wiedza do
niektorych jeszcze nie dotarła.

[agnieszkas72]

Posłuchaj,ten moloch to szkoła dla dzieci głębiej uposledzonych,jedyna na
terenie miasta,z internatem dla dzieci spoza miasta w dodatku.I jedyna dla nich
mozliwosc kształcenia się i bycia z innymi.Zreszta bardzo sensowna,w porównaniu
do poronionych klas integracyjnych.Jesli chodzi o dwulatki to widocznie mamy
inne podejscie.Ja bym po uderzeniu innego dziecka zabrała z piaskownicy bez
zbędnych tłumaczen.Może dlatego moje dzieci ,juz w wieku szkolnym, nie mają
problemów z odpowiednim zachowaniem się.Mam tez aktualnie prawie dwulatka i
wierz mi,rozwlekłe tłumaczenia sa w tym wieku kompletnie bez sensu.W przypadku
bójek między nimi tez nie tłumaczyłam godzinami ale po prostu rozdzielałam.
Oczywiscie,dorosłych traktuje sie inaczej.Gdy bije dziecko,powinno stracic
okresowo kontakt z rówiesnikami dla których jest niebezpieczne i powrócic do
niego po przyswojeniu podstawowych zasad.Gdy bije dorosły,wzywasz policję.

[magdalenkaaa78]

Jestem przeciwna molochom czy to dla zdrowych czy chorych. W molochach nie ma
szans na dostrzeżenie jednostki, jej problemow. Nie ma czasu na indywidualne
podejście.
Cóż, ja nie zabieram - i nie widzę, by moja żaba miała problemy z zachowaniem
się. Poza tym sytuacja w piaskownicy to nie bójka.
Jestem przeciwna przeciw "okresowemu rozdzielaniu" to jakaś przedwojenna szkola
wychowania?

[galela]

Moloch w przypadku szkoły specjalnej dla głębiej upośledzonych dzieci polega na
wielkości budynku. Klasy są 2-8 osobowe.

[mkolaczynska]

powiem tak moje dziecko bawi się czasem z nami czasem z naszym psem w
gonionego berka jak tam zwał, z tym że jak próbuje zabawy z psem to tak
własnie go zaczepia biegnie i skręca na sonie.
Bywa ze i nasz pies skacze na mata i rozpoczyna się zabawa w gonionego ))))
Nigdy nie widziałam w tym nic złego i akurat to co opisała mufka wygląda dla
mnie raczej na nieudaną, może zbyt nagłą próbe zachęty do zabawy. Na pewno opis
mufki nie pasuje mi do działania mającego na celu skrzywdzenie jej dziecka i
wydaje mi się 'agresor" chciał osiagnąc coś zupełnie innego niż przewrócenie
nawet jej pociechy a złamanie ręki jest wynikiem niecelowego najprawdopodobniej
upadku.
Tak to widze
To ze bywały inne ataki przyjmuje do wiadomości niemniej przyznaje w
pespektywie opisania tego wypadku jako celowego!(no dobrz celowo skręcił na jej
dziecko) wydaje mi się ze te ataki nawet jesli niemiłe nie były raczej celowe i
to jest dla mnie clou całej sprawy. Trudno mi więc to dziecko nazwać agresywnym.

Niemniej sytuacje opisana przez mufke była groźna i nieprzyjemna w skutkach a
ona ma prawo i powinna ządać od przedszkola i rodziców zapewnienia swojemu
dziecku bezpieczeństwa jeśli uważa że jej dziecko nie jest w tej placówce
bezpieczne to nie ma dyskusji musi dziecko z tej placówki zabrać.

JUŻ ROZUMIESZ?

[mufka51]

Źle w takim razie to widzisz...Powtażam jeszcze raz,działanie tego bachora było
celowe,na pewno nie miało być zachętą do zabawy.Czy wyrwanie czegoś z ręki i
zniszczenie tego też może być zachętą do wspólnej zabawy?Nie sadzę...

[mkolaczynska]

A przepraszam ile lat ma twoje dziecko?

[e_r_i_n]

Tez mam dziecko temperamentne. Ugryzienia, siniaki itp w zlobku czy przedszkolu
nigdy nie stanowily dla mnie problemu - wiedzialam, ze raz moje dziecko
ktos 'walnie', innym razem ono bedzie 'walniete' (teraz juz tego nie ma, mowie
o poczatkach 'kariery').
Tyle tylko, ze tutaj mowimy o szesciolatku i o sytuacji, gdy agresywny jest nie
pierwszy raz i pewne rzeczy robi z premedytacja. I nie ma reakcji ze strony
rodzica, co najgorsze.

[mufka51]

No to jeszcze powiem ,że z energicznym synem Errin mój Kuba baaardzo fajnie się
dogadywali.I nie było jakichkolwiek problemów.

[e_r_i_n]

Dokladnie tak, chociaz Kuba czasami mial dosc i wolał sie odizolowac od
gaduły No ale nie tłukli sie, tylko ładnie bawili.

[malgorzata.rembicka]

Szanowne mamy mszę Wam bardzo podziękować za Waszą ogromną tolerancję wobec
niepełnosprawności dzieci.
Może zastanowiłybyście się co zrobicie jak to Was los doświdczy takim
niepełnosrawnym dzieckiem.
Czy pomyślałyście jaki jest trud wychowania takiego dziecka, ile trzeba pracy,
wysiłku włożyć w opiekę nad niepełnosprawnym dzieckiem.
Jak każdego dnia czeka się jak 5 letni syn może kiedyś powie: "mamo kocham
Cię", może nigdy nie przemówi tylko znacząco spojrzy a matka zrozumie i poczuje
że i tak jest mu bliska nawet bez tych tak długo oczekiwanych słów.
Jak nie ma dnia, godziny aby nie marzyła o zdrowym dziecku.
Czy potraficie choć na sekundę wczuć się jak ranicie zbolałe serce utudzonej
matki, która oddała by swe życie aby tylko jej dziecko było zdrowe jak inne dzieci.
Macie tę pewność że następne wasze dzieci będą zdrowe?
Może los również w najmniej spodziewanym momencie doświadczy Was, każdego dnia,
każdej sekundy będziecie się zastanawiać jakie byłoby Wasze dziecko gdyby było
zdrowe, czy biegałoby, śmiało się, zadawało mnóstwo pytań, zamęczało różnymi
pomysłami?
Czy wtedy będziecie żyli nadzieją, że obudzicie się kiedyś pięknego dnia i okaże
się,że choroba waszego dziecka była tylko złym snem, straszym koszmarem?
Czy pomyśleliście kiedyś, że matka takiego dziecka wolałaby usłyszeć, że ma raka
lub inną nieleczlną chorobę, niż to że ma chore dziecko i może nigdy nie będzie
normalnie żyć, nigdy być samodzielne.
Jak macie nauczyć tolerancji Wsze dzieci jak same raczej niegrzeszycie jej
nadmiarem.
Nie rób drugiem co tobie nie miło- ta maksyma odnosi się do wielu relacji między
ludzkich i powinna wam przyświecać w życiu ponieważ nigdy nie wiecie czy
przyszłość nie zgotje wam takiej "niespodzianki od losu"

[montechristo4]

Stwierdzone, poparte testami. Jest pod opieką poradni psychiatrycznej.
NIGDY, ale to NIGDY nie zrobił świadomie krzywdy innemu dziecku - obcemu.
Czasem dręczy swojego młodszego brata. Ale jego agresja skierowana jest głónie
w naszym kierunku, albo krzywdzi siebie.
Do niedawna mówiłam o tym otwarcie, ale teraz przestałam się przyznawać. Jest w
4 klasie i nie powiedziałam nauczycielom. Ma problemy z koncentracją, ale na
szczęście w szkole nie jest to aż tak zauważalne.
A nie mówię, bo rodzice i nauczyciele skutecznie mnie tego oduczyli. W młodszej
klasie wiedzieli i kiedy coś złego się działo - od razu winny był Olek, chcoiaż
najczęściej nie miał z danym zdarzeniem nic wspólnego. Ale najłatwiej zwalić na
niego, bo ma ADHD. A do "normalnych" dzieci nikt nie miał pretensji, no
bo "takie rzeczy się zdarzają", "to tylko dzieci".
Nikt nie zastanawia się, jak strasznie trudno jest wychowywać takie dziecko,
jak ciężko egzekwować pewne "normalne" zachowania. Jak strasznie jest słyszeć
pięć razy dziennie, że mnie nienawidzi albo popełni samobójstwo....

[mami2]

Trzymaj sie jakos. Tylko tyle moge Ci powiedziec. Ja wiem jak trudno wychowac
trudne dziecko, mój syn tez jest w pewnym stopniu dysfunkcyjny i wiem, ża kazda
z nas musi sama sobie z tym radzic. Na zrozumienie społeczne chyba przestałam
juz liczyc....

[latouche]

montechristo4 napisała:
> A nie mówię, bo rodzice i nauczyciele skutecznie mnie tego oduczyli. W młodszej
> klasie wiedzieli i kiedy coś złego się działo - od razu winny był Olek, chcoiaż>
> najczęściej nie miał z danym zdarzeniem nic wspólnego. Ale najłatwiej zwalić na
> niego, bo ma ADHD.
tak dziala etykietkowanie dzieci U mojego nie zdiagnozowano ADHD, ale mial
problemy z socjalizacja z grupa i jak juz mu przypieli labelek lobuza to
zazwyczaj w kazdej konfliktowej sytuacji na niego padalo, ze to jego wina.
W tamtym roku uczylam go juz, zeby w razie konfliktow wszczetych przez inne
dziecko skarzyl, bo metoda "jak cie ktos bije to oddaj" zupelnie sie nie
sprawdzala. Pani z reguly nie widziala jak dajmy na to Kamilek kopal Danielka w
kostke, natomiast potem karala go za to ze oddal
Trzymaj sie, Montechristo. Duzo cieplych mysli dla Ciebie i twojego synka.

[montechristo4]

dziękuję Już kiedyś miałam moment załamania, napisałam na forum i znalazłam
wsparcie i dużo ciepłych słów.
Tylko zastanawia mnie - jak to jest? W necie ciepłe, współczujące a w realu co
chwilę spotykam się z nagonką albo koszmarnymi komentarzami w parku, kiedy mój
syn zaczyna krzyczeć.
Nauczyłam się już nie reagować, nie wdawać się w pyskówki z mamuśkami, które
dają światłe rady albo są oburzone, kiedy dziesięciolatek wrzeszczy ile sił w
płucach na swoją matkę.
I ta część mam, która wypowiadała się na początku, że nie będzie swojego
dziecka narażać na kontakt z TAKIM dzieckiem w przedszkolu integracyjnym lub
szkole, to właśnie te mamy, które później spotykam....
Tolerancja? U nas jeszcze coś takiego nie występuje. A podkreślam, że moje
dziecko nie robi krzywdy nikomu innemu oprócz siebie i mnie.

[magdalenkaaa78]

Doskonale Cię rozumiem, sama kiedyś wyżalałam się na forum, bo jakaś kibitka w
parku powiedziala do mnie a propos mojego wrzeszczącego dziecka " trzeba było
zabic po urodzeniu"
Tu na forum jesteśmy daleko i mamy chwile na przemyślenie. Mamuśka w parku nie
zastanawia się. Raczej stwierdza : zdrowe, źle wychowane.
Czasem myslę ( jeśli kogos urażę, to przepraszam ) że mamom dzieci z Zespołem
Downa jest pod tym zględem latwiej. Ich dzieciaczki mają chorobę wypisaną na
buzi i nikt nie dziwi się ich zachowaniom. Jak dziecko wyglada normalnie to
zaklada się, że jest normalne i tak ma się zachowywac.

[montechristo4]

Pamiętam Twój wątek i doskonale Cię rozumiem. Ja też czasem myślę, że łatwiej
byłoby żyć, gdyby moje dziecko np. nie mogło chodzić, wtedy wszyscy widzieliby
jego ograniczenia i nie wymagali więcej niż mógłby im dać.
Niestety, ja też, ale to już zupełnie inna sprawa.

[monia145]

Może tak bez uogólnień, dobrze?
Ja nie posłałabym swojego dziecka do przedszkola integracyjnego, natomiast nie
jestem osoba, która komentuje zachowanie dzieci w parku, na ulicy. Nie podważam
rodzicielskich kompetencji. Nie daje dobrych rad. Nie pouczam.
Bądz więc łaskawa nie twierdzić, że kto, kto nie chce, aby jego dziecko
chodziło do takiego przedszkola, jest zły, nietolerancyjny itp. Tak łatwo tego
sie nie uda sklasyfikować.
Moje dziecko może nauczyc sie tolerancji wszędzie, nie tylko w przedszkolu
integracyjnym.

[magdalenkaaa78]

Gdzie?

[monia145]

W domu, na ulicy, w przedszkolu, ogladając telewizję, czytając ksiązkę- tam,
gdzie przebywa. Tolerancji uczymy się codziennie. Chyba nie chcesz powiedzieć,
ze tylko przedszkole lub szkoła integracyjna są takimi miejscami?
To by znaczyło, że większośc ludzi nigdy takiej szansy by nie miało.....

[magdalenkaaa78]

Możesz mi powiedzieć, na czym polega integracja na ulicy? A na czym integracja
polegająca na czytaniu ksiązki?
Mnie się wydawalo, że integracja jest wtedy, gdy dostosowujemy się do siebie w
grupie.
Poza tym jest różnica między integracją a tolerancją.

[monia145]

Pytałaś gdzie moje dziecko może nauczyć się TOLERANCJI, a nie integracji.
Dlatego odpowiedziłam CI, gdzie uczę moje dziecko tolerancji a nie
integracji.......
Doskonale wiem, że jest róznica między tymi pojęciami.

[mkolaczynska]

monia145 napisała:
a uczysz takiej tolerancji jaką oczywiście sama wykazujesz? czyli niewidome
głuche czy bez nogi moze być byle sie nie pałętał pod nogami

[mufka51]

6 lat

[mkolaczynska]

no troche dużo jak na takie zachowanie u dziecka- w kwestii zabierania
przedmiotów i niszczenia pisze.
ale jeszce nawet 4 latek ma prawo do takich zachowań tak jak ma prawo chceć się
bawić zabawkami innych dzieci.
Jeszcze ku zastanowieniu jak długo tamten dzieciak jest wśród rówieśników-to
też ma bardzo istotne znaczenie no i generalnie czy odczuwa ze jego niemiłe
zachowanie ma wpływ na liczbe bawiących się z nim dzieci, bo to powinno dac
impuls do coraz lepszej współpracy z rówieśnikami.
Szabeli pistoleciki i inne pierdy to dla mnie wogóle nie temat jak dobrze
pójdzie to i ołówkiem i cięższą piłką można krzywde zrobić a i palec czasem
wystarczy.

[monia145]

Ludzie sa troche bardziej skomplikowani, niż Ci sie wydaje.....
Mogłabys zacytować, chociaz jedna z moich wypowiedzi, która wskazuje na to, że
jestem osoba nietolerancyjną? Oczywiście coś poza tym, że " Nie poślę swojego
dziecka do przedszkola integracyjnego"?
Pracuje na codzień z dziećmi niepełnosprawnymi, z ADHD też sie zdarzają. Nikogo
nie skresliłam tylko dlatego, że ma ADHD.
Nie znasz mnie, nie oceniaj, nie potępiaj- BO NIE MASZ POJĘCIA CO MNĄ KIERUJE.

[mufka51]

Jeszcze raz napiszę....Syn został potrącony celowo.Tamten chłopiec miał dosyć
miejsca,żeby spokojnie,bezkolizyjnie przebiec.Celowo skręcił w bok,żeby zaczepić
o Kubę.Upadek był na prawdę bardzo poważny.Syn zaskoczony atakiem nie iał
możliwości zapanowania nad upadkiem,poleciał bezwładnie całym ciałem na beton.Te
osoby,które nie widziały zdarzenia słyszały odgłos upadającego dziecka.Wyglądało
to na prawdę koszmarnie .Bogu dziękuję,że tylko tak to się skończyło.Nie należę
do matek przewrażliwionych,te,które mnie znają doskonale o tym wiedzą.Zdaję
sobie sprawę,że podczas zabawy z tzw.normalnymi dziećmi też zdarzają się urazy i
jestem na nie przygotowana.Ale na takie coś nie pozwolę.

[magdalenkaaa78]

Rozumiem Twój żal i troskę. Ale z drugiej strony...Co zrobisz? zakażesz tamtemu
wstępu?

[mufka51]

Nie mogę zakazać,dlatego napisałam,że uważam za duży błąd posłanie syna do
zerówki integracyjnej.

[montechristo4]

Mufka, a skierowałaś swoje pretensje do matki tego dziecka? Bo kiedy dziecko
jest w zerówce/przedszkolu/szkole za takie wypadki odpowiadają wychowawczynie,
ale po zajęciach odpowiadają matki. Rozmawiałaś z nią?
A swoją drogą rozumiem Twój żal i złość, tylko że ja stoję po drugiej stronie
barykady

[agnieszkas72]

Przeciez napisałas,że twoje dziecko nigdy nikomu nie zrobiło krzywdy.A w tym
własnie tkwi problem.Tu naprawdę nie chodzi o samo ADHD ale agresję skierowaną
przeciwko innym dzieciom.

[montechristo4]

Jeżeli czytając książkę uczysz się tolerancji - to gratuluję.
Natomiast widocznie ja mam takiego pecha, że mieszkając w dużym mieście często
spotykam te nietolerancyjne matki. Czasami nie muszą nawet komentować głośno.
Nie zmuszam nikogo do posyłania dziecka na siłe do placówki integracyjnej, ale
zauważyłaś chyba, że dyskusja skręciła trochę w stronę tolerancji jakotakiej.
Co mam zrobić ze swoim dzieckiem? Posłać piekielnie inteligentnego chłopaka do
szkoły specjalnej? A przecież gdzieś musi się uczyć! I taki problem mają
wszyscy rodzice dzieci z dysfunkcjami czy zaburzeniami.

[monia145]

Nie znam Twoich problemów. Nie mam dziecka z ADHD. Nie potrafie wyobrazic
sobie,co przeżywasz Ty i Twój syn. Nie poślę swojego dziecka do placówki
integracyjnej. Nie widzę żadnego specjalnego pozytywu, jaki mógłby dla niego z
tego faktu zaistnieć.
Wiem, że Twój syn musi sie uczyć. Dla inteligentnego dziecka z ADHD, jedynym
rozwiązaniem jest szkoła integracyjna. Nie -spejalna, bo to byłaby pomyłka i
wielka szkoda dla niego. Nie mam zamiaru zabraniac nikomu i odradzać posyłanie
dzieci do placówek integracyjnych. Nie dziwcie się, że ludzie sie boją. To, że
sie boja nie oznacza, że są źli.
Wiele zalezy od kadry pedagogicznej, która w danej szkole pracuje. Jeśli
trafiliście na kompetentnych ludzi, to świetnie.
Nie potrafię odpowiedziec na wszystkie Twoje pytania, niestety....

[montechristo4]

No i widzę - Bardzo Tolerancyjna Osobo - ogromną sprzeczność w Twojej
wypowiedzi. Nie masz nic przeciwko mojemu dziecku, nie powinien chodzić do
szkoły specjalnej. Ale swojego nie poślesz. Ok, Twoje prawo. Ale wiesz, ile
jest osób myślących tak jak Ty? Niestety, całe mnóstwo. A żeby możliwe było
prowadzenie klasy integracyjnej potrzebne jest 2/3 zdrowych "normalnych"
dzieci. No i jak rozwiązać ten problem. Tolerujesz, czyli dajesz prawo do tego,
że nie jest zamknięty w placówce i ma prawo chodzić do jakiejś szkoły, ale broń
Boże nie obok Twojego dziecka. Taka jest ta Twoja tolerancja. I nie piszę tego
z gniewem, raczej ze smutkiem.
Dlatego po zmianie szkoły, nie przyznałam się, że moje dziecko ma ADHD i Olek
też to ukrywa. Już sobie wyobrażam petycję rodziców podpisujących prośbę o
wydalenie go z klasy. Nie jest agresywny, ale "wie pani, z takimi to nigdy nic
nie wiadomo"

[monia145]

Matko jedyna...to znaczy, że nie jestem tolerancyjną osobą, bo nie pośle
swojego dziecka do placówki integracyjnej? Ok.
Świetnie, że chociaz przyznajesz mi do tego prawo......
Wszyscy, którzy nie posyłacie dzieci do placówek integracyjnych- JESTEŚCIE
NIETOLERANCYJNI. Bo tylko w placówce integracyjnej dziecko może nauczyc sie
tolerancji...a WY wykazac sie jej odpowiednim poziomem.........

[melka_x]

A czy nazwałabyś tolerancyjną osobę, która twierdzi, że nie ma nic przeciwko
homoseksualistom, ale pod warunkiem, że nie nie mieszkają na jej osiedlu czy
nie studiują z nią na jednej uczelni?

[monia145]

Ja chyba nie wyraziłam się jasno.......
Nie mam nic przeciwko dzieciom z ADHD( homoseksualistom też)
Nie mam nic przeciwko szkołom i przedszkolom inetgracyjnym
Nie mam zamiaru ograniczać kontaktów swojego dziecka z dziecmi
niepełnosprawnymi, uposledzonymi, nadpobudliwymi- te kontakty mój syn i tak ma,
bo często uczestniczy ze mna w róznych spotkaniach z innymi dziecmi u mnie w
szpitalu. Chcę jednak miec wpływ na to, w jaki sposó te kontakty bedą
przebiegać. Praca w przedszkolu integracyjnym, czy szkole jest ciężka,
wymagająca od nauczyciela predyspozycji i wielkich kompetencji- nie zawsze tak
jest. Znam, kilka placówek, którym swojego dziecka bym nie powierzyła........
Nie widze w placówkach integracyjnych nic, co mogłoby mnie skłonic do posłania
tam dziecka.....
Widzę taki sens z punktu widzenia rodzica dziecka niepełnosprawnego. Sama
takiego dziecka nie posiadam, więc nie poślę go do takiej placówki.

Jeżeli to, co napisałam komus nie pasuje to trudno.
Jeżeli ktos bedzie współczuł moim podopiecznym, mojemu dziecku, to tez trudno-
chociaz zapewniam, że wszyscy maja sie dobrze i kochaja swoja "ciocię" i mamę.
Jeżeli ktos uzna mnie za nietolerancyjnego, pełnego sprzeczności mutanta, to
tez trudno.
Nie jestem złym człowiekiem.
Nie mam juz sił.......

P.S. Osoba z Twojego pytania jest nietolerancyjna

[mkolaczynska]

monia145 napisała:

> Jeżeli ktos uzna mnie za nietolerancyjnego, pełnego sprzeczności mutanta, to
> tez trudno.
obłudnym ksenofobem jesteś na pewno

[monia145]

Jeśli juz to " obłudna ksenofobką", proszę. Lubię jak się podkreśla płeć w
rozmowie.........

[mkolaczynska]

monia145 napisała:

> Jeśli juz to " obłudna ksenofobką", proszę. Lubię jak się podkreśla płeć w
> rozmowie.........
nie ma sprawy dla mnie to akurat nieistotne człowiek jest rodzaju
meskoosobowego i przyznaje że tak wole się do ludzi zwracać niemniej jeśli Ci
przeszkadza poprawiam obłudna ksenofobko

[monia145]

O tak lepiej.
Każda ma to, co chciała- ja- dbałość z twojej strony o konstrukcję słowna
wypowiedzi.
ty- poprawiłaś sobie humor na wieczór, obrzucając mnie obelgą
To "ty" z małej litery jest celowo zastosowane. Zapewne domyślasz się dlaczego?

[mkolaczynska]

to twoje "ty z małej litery" i pewnie wiem dlaczego bedzie mi poprawiało humor
na pewno
natomiast spotkanie obłudnej ksenofobki która ma tą nieprzyjemnosć zajmowania
się dziećmi z dysfunkcjami zdecydownaie nie poprawia mi humoru dodam jeszce że
w zaden sposób to co napisałam nie jest obelgą )))))))

[malila]

Wydaje mi się, że są jednak jakieś granice tolerancji. To prawda, rękoczyny i
wypadki zdarzają się wśród dzieci i nie są zwykle powodem do separowania
dziecka, któremu zdarza się jakieś wykroczenie. Jednak jeśli jakieś dziecko w
ewidentny sposób w dużym stopniu zagraża innym, to IMO jest już powód, żeby o
jakimś rodzaju izolacji pomyśleć.
Ktoś napisał, żeby zastanowić się, jak by to było, gdyby się było matką takiego
dziecka. No więc ja sobie wyobraziłam. Wyobraziłam sobie, że jestem matką
dwójki dzieci: dziecka agresywnego i nieagresywnego. Oraz że to pierwsze
zagraża temu drugiemu. I nie bardzo sobie wyobrażam, żeby jedno permanentnie
zbierało baty od drugiego, słysząc ode mnie tłumaczenia, że to drugie przecież
jest chore. Mam zresztą koleżankę w podobnej sytuacji, która oddała jedno ze
swoich dzieci do zakładu zamkniętego, bo nie dawała już rady.

[magdalenkaaa78]

Wiesz, wyobrażenia nie wiele mają wspólnego z rzeczywistością.
A dziecku zamkniętemu w zakladzie szczerze współczuję...
Najlepej kazde potencjalne zagrozenie eliminowac, o tak.

[malila]

To jeszcze Cię dobiję. Babka jest psychologiem.

[mami2]

To tylko o niej świadczy. Ja jestem matką dwójki dzieci. Jedno jest
dysfunkcyjne więc nie będę o teorii a o tym co jest w praktyce. Kocham oboje
dzieci równie mocno i dla obydwojga chciałabym równego traktowania. Zazwyczaj
to bez dysfunkcji zaczepia, szczypie, prowokuje. Ale to do młodego przypną
łatkę "dziecka trudnego", córka po prostu będzie miała gorszy dzien....O
izolacji nie myślałam i nie musze póki co. NIe jest jeszcze tak źle, jakos daje
sobie rade, chociaz czasami naprawde bywa trudno....

[malila]

To, że masz dziecko dysfunkcyjne nie sprawia, że znasz się na wszelkich
istniejących dysfunkcjach i upośledzeniach, choć najwyraźniej tak Ci się
wydaje. Być może Twoja opinia o mojej znajomej jest Ci potrzebna do tego, zeby
zabłysnąć na jej tle, a być może po prostu mamy odmienne definicje na temat
tego, czym jest krzywdzenie i zagrożenie. Dla mnie oznacza to rzucanie się na
inne dzieci całym ciężarem ciała, duszenie czy próba wbicia widelca w oko.
Zaczepianie, szczypanie i prowokacje to zachowania, które mają miejsce wśród
dzieci bez dysfunkcji i jako takie nie stanowią zagrożenia. Ale zaczynam
rozumieć, jak to się dzieje, że rodzice dzieci dysfunkcyjnych każde niepożądane
zachowanie składają na karb choroby.

[phantomka]

No i co z tego, ze jest psychologiem? Samson tez jest psychologiem - pedofilem.

[galela]

Mądrzyć sie i oceniać każdy potrafi. W naszej szkole też był uczeń, z którym
nikt sobie nie dawał rady. Matka oddała go do zakładu zamkniętego gdy miał 12
lat. Miała 2 młodsze córki. Bały zapraszać się kolegów do domu. Brat rozbierał
się sikał do kosza na śmieci, bił, rzucał przedmiotami, przeklinał, onanizował
się a w nocy wyciągał noże i biegał z nimi po domu. Biedne dziecko. Pewnie że
biedne ale co? Mieli się dać pozabijać?

[abosa]

Moja córka w tym roku rozpoczęła przygodę z przedszkolem. Integracyjnym.
Zapisałam ją tam, ponieważ w pośredni sposób sowajała je przez rok, a ja, przy
okazji, razem z nią, a to za sprawą siostrzeńca, startującego w zeszłym roku.
Wiem jedno: to bardzo dobre przedszkole, z dobrze przygotowaną kadrą.
Oczywiście zawsze istnieje ryzyko, że zdarzy się jakiś wypadek, ale sądzę, że
akurat w tym przedszkolu ryzyko jest znacznie mniejsze: dwudziestoosobową grupą
dzieci opiekują się stale cztery osoby, jak to się ma do "zwykłych" przedszkoli?
Dzieci z ADHD są nadpobudliwe, a nadpobudliwość nie determinuje agresji. Ta
jest znacznie częściej udziałem dzieci "zdrowych", aczkolwiek wychowanych na
pępki świata;

[magdalenkaaa78]

Wiesz, to ciekawe, co piszesz. Możesz mi powiedzieć kto i jakm cudem
zdiagnozował ADHD u przedszkolaka?

[abosa]

> Wiesz, to ciekawe, co piszesz. Możesz mi powiedzieć kto i jakm cudem
> zdiagnozował ADHD u przedszkolaka?

Gdzie to wyczytałaś? Bo za nic nie mogę znaleźć ...
Nie wiem, w jakim wieku diagnozuje się ADHD, wiem jednak, że nie ma prostej
zależności, jak to jest tu sugerowane, że ADHD = agresja;